EWF HD „Apartheid”

[Robespierre]

 

Z wielką radością donoszę, że po 11 (słownie: jedenastu) latach oczekiwania gala już jest. Zapraszam do czytania. Dziękuję wszystkim współpracownikom, którzy przyczynili się do jej powstania. Nie pamiętam już dokładnie, kto w tym 2015 roku pomagał w pisaniu walk, ale z całego serca, dziękuję. Jak zawsze zachęcam do aktywnego komentowania, bo bez komentarzy i recenzji, chęć do pisania spada.

 

EWF HD „Apartheid”

 

No dobra, winny jestem trochę wyjaśnień, gdyż wszyscy, którzy tyle lat czekali w napięciu i co tydzień lub dwa sprawdzali czy gala w końcu jest, spodziewali się Wrestlepaloozy CXXIX, a tu jakiś Apartheid. Co to wszystko ma znaczyć? Podzielę się więc trochę historią powstania gali:
- Pisanie gali rozpoczęło się w październiku 2015 roku, trwało w listopadzie i grudniu, a urwało się chyba w styczniu 2016 roku.
- Na tym etapie gotowa była duża część walk, a także z 80% segmentów, czyli nawet całkiem sporo.
- Jak wiadomo, nic z tego nie wyszło i wydawało się, że wszystko się tak skończy. Minęło siedem lat.
- W 2023 roku wróciło HVW i tym samym przypomniałem sobie o istnieniu e-fedów, a także EWF. Postanowiłem wtedy w wolnej chwili dokończyć zaległą Wrestlepaloozę. Na szczęście byłem w stanie odnaleźć swoje stare archiwum wraz z prawie gotową galą. Zupełnie nowy kontekst sprawiał jednak, że należało ją przeredagować. Zabrałem się więc radośnie do pracy.
- Gala była prawie gotowa, ale mocno osadzona w 2015 roku. Zaległa gala wymaga natomiast jakiegoś wielkiego i spektakularnego upadku federacji, jak to zawsze w EWF bywało. Szczególnie po Boko Haram i pewnej Kwietniowej Anarchii. Rozbudowanie istniejącej gali o tak wielki i ważny wątek, sprawiłoby jednak, że gala stałaby się ogromnie długa i chaotyczna. Stąd decyzja o jej rozbiciu na dwie. Większość oryginalnego materiału zostało przeredagowane na EWF HD Apartheid, dopisałem wątki dlaczego w RPA mamy dwie gale, a nie jedną, a także trochę dodatkowych rzeczy. Część segmentów przeniosłem do drugiej walki, trochę pomieszałem walki, żeby zachować ciągłość. Przy okazji nie pamiętałem też dokładnie kontekstu niektórych segmentów z 2015 roku, więc w zasadzie zostawiłem je takie, jakie zastałem. Pewnie w 2015 miały jakiś sens. Zakładałem też, że będą też raczej na pewno ostatnie dwie gale w historii EWF, więc przy okazji może rozwiążę kilka starych wątków z przeszłości.
- Gala w publikowanej dziś formie powstała więc w 2015 i 2023 roku. W ostatnich tygodniach poprawiłem tylko jakieś drobne literówki.
- To sprowadza nas do tego, że dzisiaj publikuję EWF HD „Apartheid”, a ciąg dalszy, czyli Wrestlepaloozę CXXIX zobaczymy w przyszłym tygodniu.

Game, imp. div. avg.

 

[Grishan]

Dawniej zarwałbym dla tej gali nockę, dzisiaj już nie. Spać trzeba. Oczy już nie te, a i kręgosłup potrafi okrutnie się zemścić po takiej, nazbyt wytężonej, lekturze.

Bieda, panie. Starość nie radość.  

No, poużalał się, to teraz oceni: ciężko wchodziło mi się w ten tekst. Na szczęście z biegiem czasu robiło się coraz ciekawiej i ciekawiej, aż do Main Eventu i wydarzeń po gali, które według mnie wzbudzają już konkretne emocje. Ogólnie, pomysł z dwoma galami zamiast jednej oceniam bardzo wysoko – cieszy mnie myśl, że na następne show nie będzie trzeba czekać nie wiadomo ile; tydzień brzmi w sam raz . Sam event wyróżnia się dużym współczynnikiem ogólnie pojętego chaosu – jest grubo, i to nawet jak na standardy Naszej Ukochanej Federacji.

Franko zdobył FTW Title w okolicznościach, które mogę nazwać tylko „kuriozalnymi”, ale i tak mnie to ucieszyło. Uczekałem się, aż wreszcie doczekałem – chyba nic mi tej satysfakcji nie odbierze.  

Janek Kowalski jako ten, który dla stabilności EWF jest gotów na każdy kompromis – czy to z własnym sumieniem, czy nawet zdrowym rozsądkiem – szczerze mnie rozczulił.

Rozczulająca była też szczerość Vaclava, określającego się mianem „mistrza spóźnień”. Uśmiałem się.

Skoro już o Vacku mowa, to on i Bane są szczerze i prawdziwie odrażający. Jest potencjał na tag team. 

Zemsta Franko wyszła godnie (nareszcie!) - mam wrażenie, że ta nakręcająca się spirala przemocy pomiędzy nim a Nasem nie skończy się dobrze. I w sumie to nie mogę się doczekać zwieńczenia ich konfliktu…

„Bój senatorów” był świetny.  

Ogólnie show było pełne gagów i różnych odcieni humoru – momentami było naprawdę przyciężkawo, ale były też rzeczy szczerze zabawne. Jak to w EWF.

Zbierając wszystko do kupy: dobra gala. Pozostanie na zawsze w moim sercu jako ta wyczekana, wymarzona, wyśniona, jedyna w swoim rodzaju i najwspanialsza w historii.  

Edytowane 42 minuty temu przez Grishan