Attitude Mówi #125 - Road to WrestleMania 29

Walka HHH vs. Lesnar była całkiem fajna, a jeżeli chodzi o tę drugą, ważniejszą część show - najlepsza. Ale stanowiła jak dla mnie taką samą oczywistą oczywistość jak tryumf Ceny nad Rockiem i nieco tylko mniejszą niż 21-0 (bo to była oczywista oczywistość do kwadratu). O powodach pisałem przed WM-ką: HHH nie jobnie trzeci raz z rzędu, nie odejdzie na emeryturę w takich okolicznościach (upokarzanie rodziny w tle odpada - tutaj może być tylko sroga kara od Huntera dla gagatka), z biznesowego punktu widzenia jest to niewskazane (Triple H ze swoim nazwiskiem jest wskazany na kolejne WM-ki jako ta jedna z największych gwiazd), z punktu widzenia jego ego (miałby zostać wysłany na emeryturę przy takim storylinie i to jeszcze nie w main evencie?), a jedynie te newsy o HBK vs. Hunter mogły nieco podgrzać atmosferę. Ale na dobrą sprawę - trudno w to też było w to uwierzyć. Wiem, że teraz to można zgrywać mądrale, ale czuję usprawiedliwiony, bo pisałem o tym jeszcze przed walką.