Zaciśnianie więzi

[Vaclav]

( Kamera ukazuje nam zaplecze hali, gdzie odbywa się Outbreak. Nagle z jednego z bocznych korytarzy wyłania się postać Paula Offtena. Jak na człowieka interesu przystało, ubrany jest w nie zwykle drogi garnitur, zaś w prawej dłoni dzierży luksusową komórkę, przez którą prowadzi właśnie ożywioną konwersacje.)

 

Paul Offten: Tak, rozumiem, ze wymagania stawiane przez Young Blood mogą wydawać się wygórowane… lecz niech Pan pomyśli o korzyściach…

 

Głos w słuchawce

 

Paul Offten: Wiem, że mógłby Pan zaprosić do swego programu większe gwiazdy polskiego pro wrestlingu, ale tak może zrobić każdy! Chris Attitude, Jupiter, Psycho… oni już setki razy byli w talk showach, ludzi to nie ekscytuje jak kiedyś. Publiczność domaga się nowych atrakcji, a ja Panu to zapewniam. Oscar, Vaclav i YNST po raz pierwszy w pełnym składzie w TV, po za galami AWF… to będzie hit.

 

Glos w słuchawce

 

Paul Offten(widać lekko podenerwowany wyraz twarzy): Jakie ryzyko nie pojawienia się w programie? Nie ma żadnego ryzyka! Pogłoski o nie wstawiennictwie Vaclava są wyssane z palca! Po prostu inne stacje nie chciały spełnić naszych warunków. Więc jak? Chce Pan, by pański talk show wspiął się na wyżyny oglądalności, czy wyrywać sobie włosy na wieść o sukcesie konkurencji?

 

Głos w słuchawce

 

Paul Offten(uśmiechnięty): Wiedziałem, że jest Pan rozsądnym człowiekiem… resztę szczegółów dogadamy później, żegnam.

 

(Paul kończy rozmowę i dochodzi do drzwi z napisem Vaclav. Wchodzi do środka, gdzie… tradycyjnie panuje ciemność. Słyszymy głośne westchnięcie i odgłos klepania ręką po ścianie. W końcu Offten włącza światło. Zauważamy, że w pokoju… nie ma nikogo poza nim.)

 

Paul(głośno wzdycha): A ten znowu swoje…

 

(Menager Young Blood z wyrazem rezygnacji opuszcza szatnię Vaclava i zaczyna żmudne poszukiwania)

 

(Zmiana widoku. Przenosimy się na wewnętrzny parking. Jak zwykle stoi tu mnóstwo samochodów, prywatnych i tych należących do AWF. Znajdują się tu również różne kontenery, skrzynki i inne przedmioty, które możemy znaleźć na parkingu. I znów widzimy Paula Offtena. Nie jest zbyt zadowolony, więc domyślamy się, że poszukiwania zajęły mu trochę czasu. Zmierza tak przed siebie aż w końcu dochodzi do siedzącego na ziemi Vaclava. Tag team champion ubrany jest w poszarpane, ciemno niebieskie dżinsy, koszulkę Nirvany, na ktorą ma nałożoną ciemną koszulę flanelowa, która jest poszarpana na łokciach. Włosy jak zwykle opadają mu na twarz (Kurt Cobain style). Obok niego leży jego trofeum – AWF TTT.)

 

Paul Offten: No, w końcu cię znalazłem! Nawet nie zdajesz sobie sprawy, ile musiałem się nachodzić…

Vaclav: Po co? Ne walczę dziś… więc nie potrzebuję stróża, który odprowadzi mnie na ring. Możesz spokojnie wracać do rozsławiania Oskara i Ynsta. Ja zostanę tu, w mroku zapomnienia.

 

Offten: Ech, ile razy mam ci tłumaczyć, że teraz masz przyjaciół na których możesz polegać, ale którzy jednocześnie liczą na twe wsparcie? Nie musisz siedzieć na tym parkingu sam jak palec… mamy przecież szatnie. Choć, napijemy się piwa, pogadamy…

 

Vaclav: Myślisz, że ktoś chłostany pogardą, zażywający odtrącenie z każdym oddechem jest w stanie pojąć coś takiego jak przyjaźń? Zbyt dobrze znam ludzką hipokryzję, zdolność przyjmowana wielu różnych twarzy, w zależności od sytuacji. I jak pewnie się domyślasz, zazwyczaj znajdowałem się w takiej sytuacji, że twarze innych przyjmowały wyraz szyderczych uśmiechów. Nie, Paul… jestem samotnikiem i wiem, że jedynymi towarzyszkami mego życia będzie samotność i nienawiść.

 

Paul(kiwa głową na nie): Vaclav, czy ty zawsze jesteś takim pesymistą? Nigdy nie widziałeś świata w bardziej optymistycznych barwach? Popatrz, Knifer też nie miał w życiu lekko, a jednak potrafi się cieszyć… INST., ma namieszane w łbie, a też potrafi radować się wieloma rzeczami… sądzę, ze nie dałeś swej radości zbyt wielkiej szansy.

 

Vaclav: Radość, ułuda. Pewien mędrzec powiedział: „Bardziej pamiętamy chwile cierpienia, niż radości.” Radość jest jednym z najbardziej dwulicowych uczuć. Czyż ludzie nie potrafią się cieszyć także z nieszczęść drugiego człowieka? Nawet złodziej, któremu udało się ukraść kupę forsy, odczuwa z tego radość. Choć muszę przyznać, że czułem się świetnie, gdy wraz z Oskarem zdobyłem Tag team titles…

 

Paul: Widzisz! A jednak potrafisz się cieszyć! A do tego te cenne chwile zawdzięczasz w dużym stopniu Oskarowi. Nie ma co się okłamywać, nasza przyjaźń jest czymś, co pozwala nam stawić czoła kolejnym wyzwaniom losu. I jeszcze jedno, nie jesteś już odtrącany przez nikogo.

 

Vaclav(z zdziwieniem): Nie?! Jak, to nie….

 

Paul(wcinając mu się w słowo, krzycząc): Czy na arenie są jacyś fani Vaclava??!!!

 

(Słychać duży cheer. Offten uśmiecha się zadowolony, Vaclav wygląda na zdziwionego. W sumie jakby miałoby być inaczej, skoro zazwyczaj opanowany Paul krzyczy z całych sił, no i jeszcze okazało się że Vaclav ma prawdziwych fanów)

 

Vaclav:…

 

Paul: No i co ty na to?

 

Vaclav: … idziemy.(wstaje i podnosi TTT)

 

Paul(zdziwiony i zadowolony jednocześnie): Gdzie?

 

Vaclav: Na arenę, YNST chyba zaraz walczy… (Vaclav zaczyna kierować się w stronę wyjścia z parkingu.)

 

Paul(do kamery z wielką satysfakcją w głosie): Cholera, ja to powinienem dorabiać jako psychiatra.

 

(Po wypowiedzeniu tych słów dochodzi on do Vaclava i obaj wchodzą na halę.)

 

Wiem, że trochę za dużo Offtena, lecz postanowiłem go traktować na równi z mą postacią. RP mym zdaniem gorszy od pozostałych(możliwe że najgorszy), lecz szczerze, to nie miałem pomysłów.

 

2 kwestie poza tematem:

 

A) Skoro nie walce, to może mógłbym komentować walki Oskara i Ynsta wraz z MM i Czołem?

 

B) Nie długo PPV#2. Mam nadzieje, że walka o Tag Team Titles nie będzie normalnym Tag Team Matchem.

 

[ Dodano: 2006-01-06, 10:41 ]

No i krytyka mile widziana