EWF Wrestlepalooza CXXIX

[Robespierre]

Ogłaszałem to już wprawdzie przy okazji poprzedniej gali - ale to był niezapowiadany Apartheid, a nie Wrestlepalooza CXXiX - ale co tam, mogę zrobić to znowu. Po jedenastu latach od opublikowania karty, Wrestlepalooza CXXIX wreszcie jest gotowa. Dziękuję wszystkim, którzy w 2015 roku pomogli przy pisaniu walk. Jak zawsze zachęcam do aktywnego komentowania, bo bez komentowania, ta zabawa nie ma większego sensu.

 

Wrestlepalooza CXXIX

 

Były wyjaśnienia i objaśnienia przy Apartheidzie, tutaj nie muszę się tak rozpisywać, ale w skrócie:

• Pewnie 1/3 tej gali powstała w 2015 roku -  m.in. segmenty niezwiązane z wątkiem prowadzącym do upadku EWF, a także pewnie niektóre walki.
• W 2023 roku powstała większość pozostałych segmentów oraz walk, a także wstępny szkic scenariusza upadku EWF. Nie da się wprawdzie przebić Boko Haram na Kwietniowej Anarchii VII, więc obyło się tym razem bez wielkich tragedii.
• Upadek EWF jest wielowątkowy stąd uznałem, że trzeba go oddzielić od głównej części gali. W innym wypadku walki zostałyby przytłoczone przez kolejną wielką rozgrywkę o władzę, która doprowadziła do zakończenia działalności przez federację w atmosferze kilku skandali. Zdecydowana większość scenariusza dotycząca upadku trafiła więc do segmentów po gali. Przy czym czas akcji jest tam zaburzony, więc trzeba zwracać uwagę na adnotacje co dzieje się wcześniej, a co później.
• Pisząc niektóre te teksty w 2023 przemyciłem rozwiązania kilku zagadek z przeszłości, m.in. Zielonego Avengera czy tajemnicę nazwiska Pana Józefa - to chyba planowaliśmy jeszcze w 2004 roku.
• W ostatnich tygodniach wprowadziłem tylko kilka redakcyjnych poprawek oraz dopisałem kilka segmentów. Jeżeli chodzi o wykorzystanie AI - jedną walkę, której mi brakowało stworzyłem przy pomocy AI, a także kilka obrazków ze scen końcowych i jedno video.

Game, imp. div. avg.

Edytowane Czwartek o 21:14 przez Robespierre

[Grishan]

Uff… jest moc! Lektura tej cegły zajęła mi sporo czasu.

Gala jest piękna i wspaniała. Godnie kontynuuje najlepsze tradycje EWF.

Porównując z poprzednią galą, Tony i Janek wydają się być w lepszej formie. Jakoś tak przyjemniej się czytało ich komentarze.

Franko jako bohater Zulusów mnie po prostu rozwalił.  

To samo mogę powiedzieć o Jazzowskim – rekinie biznesu. Rozmach jego wizji mnie przytłoczył, ale i urzekł zarazem.  Weronika dzielnie wspierała swego męża – segmenty z nimi to jedna z ozdób gali.

Idea Boer Hardcore Brawl jest oryginalna i po prostu fajna. To samo można powiedzieć o Savanna No Holds Barred Matchu.

PZW to w sumie trochę niefortunny skrót: włodarze Polskiego Związku Wędkarskiego mogliby mieć jakieś pretensje… 

Vaclav przekracza kolejne granice. Chłop zasłużył na jakieś wyróżnienie – może Felek w kategorii „najbardziej obrzydliwa postać”, albo coś w tym rodzaju? Pod rozwagę.

Co ten Butcher tak szaleje z Dropkickami? Rozumiem jeden, czy dwa, ale w walce z Bidamem napierdzielał nimi, jakby był ze trzydzieści kilo lżejszy.  Chciał zaskoczyć tag partnera niekonwencjonalnym stylem walki, czy jak?

Konflikt na linii SeBa – Franz eskalował i eskalował… aż został rozwiązany w iście makiaweliczny sposób. Nietypowe. Oryginalne. Podobało mi się.  

Józef Kowalski? Urocze.  

Senator Szakal nieodmiennie w formie. Znaczy, tej segmentowej, bo z ringową różnie bywa.

Main Event wyszedł godny i wspaniały. Brutalny, emocjonujący – tak to się robi w EWF! Bohaterski Jan Kowalski też bardzo przypadł mi do gustu. Pięknie! No a wszystkie te fascynujące rzeczy, które wydarzyły się później… jeszcze piękniej! Najlepsze momenty gali.

Tylko ten EWF World Title zapomniany, ignorowany i walający się po podłożu jak jakiś nieistotny śmieć. Nie godzi się. Nie godzi. Ten motyw naprawdę mi się nie spodobał. Był konieczny dla dalszego rozwoju wydarzeń, ale mi się nie spodobał. 

Doceniam nawiązanie do „Władcy Pierścieni”.

„Retrospekcje i futurospekcje” są naprawdę dobre. Sensownie wyjaśniły to, co wyjaśnione być powinno. Zakończenie jest takie, nazwijmy to, otwarte i pozostawia nas wobec pytania: jedziemy z tym dalej, czy jednak nie? Na które to pytanie bardzo chciałbym uzyskać jednoznaczną odpowiedź.  

[Robespierre]

17 minut temu, Grishan napisał(a):

Tylko ten EWF World Title zapomniany, ignorowany i walający się po podłożu jak jakiś nieistotny śmieć. Nie godzi się. Nie godzi. Ten motyw naprawdę mi się nie spodobał. Był konieczny dla dalszego rozwoju wydarzeń, ale mi się nie spodobał. 

To nie było zamierzone i wyszło trochę przez przypadek, tzn. sam fakt zagubionego pasa był potrzebny do "finałowej" sceny tuż po main-evencie, ale nie było intencją by traktować tytuł mistrzowski jako śmieć. Nie myślałem o tym w ten sposób pisząc to.

[Grishan]

7 minut temu, Robespierre napisał(a):

To nie było zamierzone i wyszło trochę przez przypadek, tzn. sam fakt zagubionego pasa był potrzebny do "finałowej" sceny tuż po main-evencie, ale nie było intencją by traktować tytuł mistrzowski jako śmieć. Nie myślałem o tym w ten sposób pisząc to.

Domyślam się, że nie taka była intencja, ale jakoś tak niefortunnie wyszło.  Crazy ma teraz przechlapane - będzie postrzegany jako ten, który tak zafiksował się na ewakuacji z pola bitwy, że aż zapomniał o najważniejszej relikwii federacji, której zdobycie zajęło mu chyba z połowę życia przecież.  

[PercAngle]

"Apartheid" blednie przy tej epopei. Pełen wachlarz emocji, zwroty akcji, hollywoodzki rozmach, rozpiętość gatunkowa (raz rzecz skręca w stronę buddy movie, raz sensacji, raz dramatu prawniczego albo szpiegowskiego) – działo się tyle, że absurdalnej objętości tej gali w zasadzie zbytnio nie odczułem. Upadek Felipe Castro to była wielka rzecz – fajnie została rozegrana w kontekście zbliżającego się krachu całej federacji, bo niby tyran został obalony, ale niebagatelnym kosztem, który głównym bohaterom sagi będzie odbijać się czkawką jeszcze przez długi czas. Nie wiem, czy wątek VitaCore to zupełnie nowy element lore, ale firma będąca złym bratem bliźniakiem EWF to naprawdę barwny, godny rozwinięcia motyw. Jeśli jakieś nowe jeszcze nadejdzie, to super, bo interesujących kierunków rozwoju tego wszystkiego jest od zajebania, jeśli nie – myślę że tę Wrestlepaloozę można uznać za naprawdę dobry epilog.

Chciałem się pokusić o wyszczególnienie jakiejś topki momentów z tej gali, ale chyba za dużo tego było. Props dla feldmarszałka Armii Prus Wschodnich za odzyskanie władzy nad frakcją. Props dla Jana Kowalskiego za poruszający redemption arc. Fajnie wypadł też Szakal w ciężarówce, uczestnicy main eventu w helikopterach, weterani branży w występach epizodycznych... co tu dużo mówić, niezmiennie jest to bardzo sympatyczne uniwersum. Dzięki!

[mu]

Cytat

 końcu zatrzymuję się, po czym otwierają się drzwi kabiny kierowcy, z której wysiada uśmiechnięty senator-ambasador Szakal.

Szakal – Jestem kurwa!

hahah , good old times