Ostatni raz, gdy -naprawdę- zamarkowałeś?

[IIL]

Oglądamy wrestling od lat, jedni z nas krócej, inni dłużej, ale myślę, że wszyscy mamy już za sobą fakt, że nierzadko odpala się walkę, czy też galę i brakuje nam tego dawnego podekscytowania, magii, itp. i często już na samym początku zaczyna się ziewać, zamiast jak kiedyś zacierać ręce na resztę show.

Także... kiedy ostatnim razem naprawdę daliście ponieść się emocją?

Rozwinę pytanie jeszcze bardziej:

- kiedy te emocje były pozytywne w takim stopniu, że przy napływie adrenaliny przesiała Was myśl "tak, to właśnie dlatego oglądam wrestling!"?

- kiedy było wręcz odwrotnie. Jakie nieczyste zagranie, job ulubionej postaci, itp. Was -naprawdę-... wkurwiło?

Mój komentarz wkrótce!

Discuss.

[LoboTaker]

Oj, całkiem niedawno, szczerze powiem.

Jak oglądałam Fatal 4 Way Guerrero vs. JBL. Taker vs. Bookker T - to pal licho, że oglądałam to w 2011, a walka pochodziła z 2004 - jarałam się tym jak głupia. A ostatni raz miałam markowanie właśnie w Warszawie - wtedy to poczułam, że faktycznie, to jest to, co mi pasuje z serii sportowych lub (jak kto woli) pseudo-sportowych.

Wielkiego wkurzu nabrałam, gdy dowiedziałam się, że Streak został przerwany, i to przez taką (wybaczcie, drodzy Fani Bestii) cipę, jaką jest Brock Lesnar. Po tym chodziła z tydzień jak struta (podobnie jak po tym, jak przeczytałam Watchmen'ów...że tak Rorschach musiał skończyć!).

Inny ból dupy mam, gdy patrzę na Sandowa w stroju Macho Mana...ale to w innej sprawie, bo tu raczej wiem, że błąd leży po stronie Kreatywnych.

[DonCarlos]

Jeśli szukać takich prawdziwych mark-out momentów to pewnie musiałbym się cofnąć z 10 lat wstecz. Na myśl przychodzą mi wygrane Stinga na BfG z Jarrettem, to był mój powrót do wrestlingu po kilku latach, a TNA przeżywało kapitalny okres. Dodatkowo Borden był moim faworytem z dzieciństwa, więc oglądanie go x lat później sprawiało mi niemałą radość. W ostatnich latach raczej takich emocji nie przeżywałem, ale zdecydowanie ucieszyłem się w momencie gdy Rollins zgarnął pas, podobnie w przypadku Samiego Zayna gdy ten na Takeover zdobył swoje mistrzostwo NXT, nasuwa się jeszcze Michaels kończący karierę podczas walki z Takerem... I to chyba tyle.

Jeśli chodzi o wkurwienie - za dużo by wymieniać

[Entharios]

Pozytywne momenty:

- AJ Styles zdobywa IWPG World Heavy Weight na Wrestling Dontaku 2014 w walce z Okadą. Styles jest zdecydowanie moim ulubionym wrestlerem i pierwszym idolem z dzieciństwa. Po beznadziejnych programach w końcówce jego kariery w TNA ( no może poza A&8s) przechodzi do NJPW wykręca niesamowitą walkę z Rain Makerem. Walka byłaby jeszcze lepsza bez interwencji, ale i tak było to naprawdę zajebiste.

- Ostatnia walka Shawna Michaelsa. Mimo, że nie byłem szczególnie zadowolony z wyniku walki, był to niesamowity szok. Po naprawdę dobrej walce, jak na wiek zawodników nastąpiło zakończenie które prawie przyprawiło mnie o zawał serca.

Negatywne momenty:

- Story AJ Stylesa z Claire Lynch. Tu chyba nie trzeba tłumaczyć...

- Przegrana Punka z The Rockiem na RR 2013. Najgorsze możliwe zwieńczenie długiego i ciekawego title reignu. I to po co ?? Żeby Cena mógł dostać swój rewanż na WMce.

[Myers]

Ja generalnie markowałem całkiem niedawno. O ile w głównym rosterze markować obecnie jest ciężko, ale w NXT jak najbardziej znajdą się zawodnicy, którzy są mega interesujący i markować im to sama przyjemność.

Może zdziwię większość, ale ostatnią osobą, której zamarkowałem na maksa była Sasha Banks. Od debiutu po cichutku kibicowałem tej dziewczynie bo naprawdę widziałem w niej ogromny potencjał. Jak się z biegiem czasu okazało - nie myliłem się.

O ile z dystansem podchodziłem do jej wizerunku gdy była face'm, o tyle gdy zmieniła image i stała się mega ciekawym heelem - wtedy "mark-on" odpalił się na jeszcze większym poziomie.

Sam występ w 4-way'u gdzie zdobyła pas był świetny. Pokazał się nie tylko świetnie pod względem ringowym, a jeszcze dodatkowo wizualnie uważam, że tym występem po prostu dopełniła ten komplet jako piękna dziewczyna, która przejmuje tytuł.

Drugą taką sytuację mogę zgapić od Carlosa, bo tak jak i on podjarałem się na maksa przejęciem tytułu przez Seth'a. Generalnie to już zacząłem się cieszyć w momencie gdy zdobył walizkę. Byłem przekonany, że to nie jest zawodnik, który mógłby wpierdolić ten kontrakt. Wówczas Hunter niesamowicie przyczynił się osobiście do jego rozwoju i finalnie - doprowadzając do cashu po raz pierwszy na największe scenie w roku - doprowadził Rollins'a do świetnego finału.