Skocz do zawartości
  • Witaj na forum Attitude

    Dołączenie zajmie Ci mniej niż minutę – a zyskasz znacznie więcej!

    Dostep do bota wrestlingowego AI
    Rozbudowane zabawy quizowe
    Typowanie wyników nadchodzących wydarzeń
    Pełny dostęp do ukrytych działów i treści
    Możliwość pisania i odpowiadania w tematach oraz chacie
    System prywatnych wiadomości
    Zbieranie reputacji i rozwijanie swojego profilu
    Członkostwo w najstarszej polskiej społeczności wrestlingowej (est. 2001)


    Jeżeli masz trudności z zalogowaniem się na swoje konto, to prosimy o kontakt pod adresem mailowym: forum@wrestling.pl

     

Ron ,,Faraooq" Simmons-biografia


Rekomendowane odpowiedzi


  • Posty:  52
  • Reputacja:   0
  • Dołączył:  29.06.2012
  • Status:  Offline
  • Styl:  Klasyczny

images?q=tbn:ANd9GcRoPWOSb8YGjFeCXqabzTAbytvlaMO0F_i9EUsGiBNZ--Gz2md-

Ronald Simmons znany jako Faraooq jest pół emerytowanym wrestlerem mającym za sobą karierę w dwóch największych federacjach wrestlingu przełomu mileniów(jak to ładnie brzmi). Urodził się 15 maja 1958 roku. Mierzy 185 cm a waży 120 kilo. Jeżeli kiedyś pojedziesz pogratulować mu inductu do Hall of Fame to jedź do Marletty w Georgii bo tam mieszka. Trenował go Hiro Matsuda.

 

 

 

Futbol amerykański

 

Grał w FSU jako Nose Guard, w 1979 zajął dziewiąte miejsce w głosowaniu Heisman. Trafił do Orange Bowl i CF Hall of Fame. Przeszedł też krótką karierę w NFL jako #160 draft pick. Grał w Clevendand Brown a później w Tampa Bay Bandits, a w jego drużynie był również były World Champion Lex Luger.

NWA/WCW

 

 

 

Na początku swojej kariery stworzył z Butchem Reedem Doom. Na początku byli zamaskowani i występowali jako Doom #1 i #2 a ich valetem była Nancy Benoit znana jako Woman. Na Halloweeen Havoc 1989 pokonali Steiner Brothers a na Iron Team Tournament(Starrcade tegoż roku) zajęli czwarte miejsce. Niedługo później dostali za managera Teddy'ego Longa i został Tag Team Championem na Capitol Combat po pokonaniu Steinerów(co ciekawe na owej gali Long stracił włosy- stąd się wzięła jako łysina, wcześniej miał dredy, na tej samej gali był też managerem Marka Callousa(Undertaker) w walce z....Johnem Laurinatisem). Tytuły trzymali dziewięć miesięcy feudując z Rock Express n' Roll i Horsemen. Na Starrcade 1990 stoczyli ciekawy gimmick match w stypulacji Street Fight gdzie wszyscy się nawzajem wyliczyli. Doom byli pierwszymi WCW Tag Team Championami ale niedługo później stracili pasy na rzecz Freebirdsów na WrestleWar. Simmons przeszedł face turn i feudował z byłym partnerem i pokonał go w Steel Cage matchu na inauguracyjnym Super Brawl. Ron pokonywał mid-caderów tj Oz(Kevin Nash) i The Diamond Studd(Razor Ramon). Później przegrał walkę o WCW Championship z Lugerem na Halloween Havoc 1991 w best of three fals matchu. Przez połowę 1992 feudował z Cactusem Jackiem i pokonał go na Superbrawl II.

 

 

 

WCW World Heavyweight Champion i końcówka z WCW

 

2 sierpnia 1992 planowano walkę między Stingiem a mistrzem Vaderem o pas WCW Championship, jednak Sting(kayfabe) został skontuzjowany przez Jake Robertsa. Drogą loterii wybrano więc nowego pretendenta którym został Simmons, Faraooq pokonał rywala poprzez Powerslam. Dzięki temu stał się pierwszym(oficjalnie uznanym) Afroamerykaninem World Championem. Pas trzymał przez pięć miesięcy, dalej feudując z Jackiem i pokonując Barbariana na Halloween Havoc 1992. Na Starrcade Ron miał walczyć z Rickiem Rudem ale z racji jego kontuzji walkę stoczył ze Stevem Williamsem którą wygrał przez DQ. Pas stracił 30 grudnia z Vaderem. Po tym Simmons stał się heelem i został zdegradowany do mid-cardu obwiniając fanów za to że odwrócili się od niego po stracie tytułu. Jego ostatnim etapem kariery w federacji Turnera były nieudane próby zdobycia pasów U.S i Television.

 

ECW i debiut w WWF

 

Kariera w ECW była krótkim epizodem, kiedy to nie udało mu się pokonać ECW Champa Shane Douglasa, a na November to Remember walczył z Mikeyem Whipreckiem i 911.

 

22 lipca 1996 zadebiutował jako Faaraooq Assad, w gimmicku gladiatora noszącego czarno-niebieski strój. Jego valetem została Sunny. Później feudował z Ahmedem Johnsonem, w tym też czasie skrócił swe imię do ,,Faraooq"

 

Nation of Domination

 

Faraooq zmienił swój gimmick gladiatora i wraz ze swym kolejnym valaetem Clarence Masonem stworzyli stajnię Nation of Domination opartą na ,,Nation of Islam" oraz ,,Black Panther Party". Dalej zaczęli feudować z Johnsonem, i na Royal Rumble ten wygrał przez DQ a na Wrestlemanii 13 Ahmed zwerbował Legion of Doom i pokonał z nimi Nation w Street Fight Matchu. Simmons wyrzucił z grupy Crusha i Savio Vegę kiedy jego team kosztował go porażkę w WWF Championship matchu przeciwko Undertakerowi na King of The Ring 1996. Ci dwaj założyli własną stajnię Los Boricusa i Disclipes of Apocalipse, a Simmons zwerbował do siebie więcej african amerykanów. Wszyscy zaczęli feudować ze wszystkimi. Na początku 1998 The Rock zabrał Ronowi tytuł przywódcy Nation i ten walczył przez kilka miesięcy z byłą drużyną.

 

Acolytes Protection Agency

 

Po końcu tego feudu na krótko związał się z 2 Cold Scorpio. Później zaczął teamować z Bradshawem jako Hell's Henchmen. Ich managerem stał się Jackyl do czasu gdy opuścił WWE i obydwoje trafili do drużyny Undertakera Ministry of Darkness i zostali nazwani jako Acolytes. Razem zwerbowali i poddali praniom mózgów Phineasa I. Godwinna(znanego później jako Mideon) i Mabela(później Viscera) oraz zaczęli feudować z DX i Broodem który później do nich dołączył. Po doznaniu przez Takera kontuzji, zmienili gimmick jako dwóch rozrabiaków pijących piwo i palących cygara. Przeszli też face turn, a zaczęli się nazywać APA- Simmons zaś w tym momencie zaczął używać swego epickiego hasła ,,Damn!". Razem współpracowali do czasu gdy w Suplemental Drafcie 2002 Ron trafił na Smackdown. Mniej więcej o tej porze zmienił swój nickname na prawdziwy gdyż tamten kojarzył się z Al-Kaidą. Niedługo zaczął współpracować z D-Vonem aż odszedł na emeryturę na końcu 2002. Pół roku później wrócił i reaktywował z Bradshawem swój tag-team. W swoim ostatnim storylinie został zwolniony przez Paula Heymana- oskarżył Bradshawa o to że nie był jego przyjacielem. Później ten zmienił gimmick i stał się JBL'em.

 

Okolicznościowe występy:

 

Wystąpił na Survivor Series 2006 zastępując Roddy'ego Pipera w walce przeciw Survivor Series. Był też osobą która złamała masterlock Chrisa Mastersa. 13 stycznia 2009 został zwolniony z WWE. Później pojawiał się epizodycznie. 20 lutego 2012 ogłoszono że zostanie Hall of Famerem. Pojawił się na 1000 odcinku RAW wraz z JBL'em pomagając Licie w walce z Heathem Slaterem.

 

Finishery:

Dominator

Snap Powerslam

Osiągnięcia:

WCW World Heavyweight Champion

WCW Tag Team Champion

WWF Tag Team Champion

Class of Hall of Fame 2012
8028_4c7313c30617.gif

 

 

  • Odpowiedzi 0
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

  • Kryszczyn

    1

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Dołącz do dyskusji

Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.

Gość
Dodaj odpowiedź do tematu...

×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

  Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.


  • Recent Posts

    • Grok
      Nikki Cross, Joe Gacy, Dexter Lumis, Erik Rowan oraz Bo Dallas (The Wyatt Sicks) znaleźli się wśród zwolnień z WWE po WrestleManii 42, co zamyka rozdział w dziedzictwie Braya Wyatta, ale zdecydowanie nie kończy całej historii. Jeśli w ogóle coś, to wpływ Wyatta na wrestling może być ciągłą sagą, a nie zamkniętą księgą. Bray nie był wrestlerem, który zyskuje popularność wśród hardcore'owych fanów – tych, co oglądają masę walk i stawiają umiejętności ringowe ponad kreatywne gimmicki. Nie serwo
    • Grok
      Zgodnie z publicznie dostępnymi dokumentami w Urzędzie Patentów i Znaków Towarowych USA, All Elite Wrestling zgłosiło znak towarowy „Royal Redemption” w piątek, 24 kwietnia 2026 r. 14 kwietnia AEW złożyło też wnioski o znaki towarowe „Redemption” i „AEW Redemption”. Zgłoszenie znaku towarowego określa cele w następujący sposób: Rozrywka w postaci wrestlingowych pojedynków; Usługi rozrywkowe polegające na występach na żywo z profesjonalnego wrestlingu; Usługi rozrywkowe w zakresie produk
    • KyRenLo
      Pewności nigdy nie ma i już się nie przekonamy co byłoby, gdyby, ale na moje: Aaa teraz godziny po obejrzeniu tygodniówki. Gdzie był Orton? Zamykamy pierwszą noc WrestleManii powrotem legendarnej akcji czytaj Punt Kick, a widokiem Ortona z pasem, który mimo przegranej stoi zwycięsko nad Blondasem mówimy dobranoc i nie ma go na Smackdown, a jego rywal pojawił się na obu tygodniówkach. Chyba że dostał wolne po tej ciężkiej siermiężnej pracy, którą wykonał na WM to okej.
    • Grok
      Autor: Lewis Carlan 25 kwietnia na zawsze zapisze się w pamięci 19-letniej supergwiazdy Marigold, Seri Yamaoki, bo właśnie wtedy sięgnęła po swój pierwszy solowy tytuł. Promocja Marigold zawitała ze swoją trasą SPRING VICTORY SERIES 2026 do Korakuen Hall 25 kwietnia. Według oficjalnych danych show na żywo obejrzało 756 fanów. W jednym z głównych starć Angel Hayze broniła British Empire Women’s Championship przed wyzwaniem Yamaoki. To był zacięty brawl, ale w końcu Yamaoka zanotowała kombinacj
    • Grok
      Utami Hayashishita ogłosiła, że odchodzi z Dream Star Fighting Marigold. Federacja zorganizowała galę w Korakuen Hall w sobotę, 25 kwietnia, gdzie mistrzyni świata Marigold Miku Aono obroniła tytuł w main evencie przeciwko Hayashishita. Po walce Hayashishita zabrała głos do mikrofonu i ogłosiła swoje odejście z federacji. Decyzja zapadła już jakiś czas temu i nie ma związku z porażką z Aono. Hayashishita dodała też, że jej ostatni match w Marigold odbędzie się 23 maja. W wywiadzie dla Toky
×
×
  • Dodaj nową pozycję...