Wywiad z Jim'em Dugganem

[TYMEKD]

Wywiad z Jim'em Duggan'em

W wrestlingu siedzi już od ponad trzydziestu lat. "Hacksaw" Jim Duggan znowu powraca do tego sportu. Jego kariera była owocna, a fani go uwielbiali. W 1998 pokonał raka nerki i wrócił do wrestlingu. Wie co kocha. Tą rzeczą jest wrestling. Mimo tego, że ma już 57 lat powraca do federacji niezależnych.

"Teraz jestem u schyłku mojej kariery. Nadal kocham być w ringu. Trenuję młodych kadetów na salach gimnastycznych w szkołach. Cieszę się, że mogę przebywać w towarzystwie młodych chłopaków, którzy mimo swojego młodego wieku chcą zaistnieć w tym sporcie. Ciężko pracują i doskonalą się w tym sporcie. Miło jest widzieć jak młode chłopaki pną się w górę stając się coraz lepszymi zawodnikami."

Wiele zmieniło się od czasu kiedy po raz pierwszy pojawiłeś się w tym biznesie.

"Rzeczywiście. Walki, wywiady i wszystko co jest związane z tym sportem wygląda inaczej niż kiedyś. To tak jakbyśmy porównali program telewizyjny o policjantach "Law and Order", a WWE. To nie jest to do czego jestem przyzwyczajony, ale trudno się o to spierać.

Duggan na przestrzeni lat odniósł duże sukcesy i zawsze wspierał USA. Występował na pokazach w Madison Square Garden i występował na Wrestlemani. Jest jeden stereotyp. Jeśli jesteś wrestlerem w życiu możesz zdobyć wszystko.

"Wiele ludzi obejrzało film "The Wrestler" i zobaczyła Mickie'go Rurke'a. Jest dużo osób które odniosły sukces w tej branży. Tito Santana, Bob Backlaund, ja. Moje dzieci przygotowują się na studia, a ja jestem właścicielem domu.

Podczas swojej kariery Duggan miał rzeszę fanów. Kochali te jego wejścia, W jednej ręce trzymał amerykańską flagę, a drugą ręką pokazywał kciuk, a przy tym wszystkim wydawał charakterystyczny okrzyk "hoooooooo!". Mimo tego Jim do dziś nie wie dlaczego fani aż tak go lubili.

"Myślę, że fani wiedzą to, że ja ich też lubię. Lubię się z nimi spotykać podczas różnych sesji czy podpisywaniu autografów. Po prostu wspaniale mieć fanów."

"W sumie to nic fantastycznego. Flaka sprawdzała się od 1980 i sprawuje się do dziś."

Jednym z największych jego osiągnięć było wygranie pierwszego Royal Rumble meczu w 1988, gdy usłyszał o tym meczu pomyślał, że to radykalny pomysł.

"Zazwyczaj Battle Royal to Battle Royal. Na ringu były wszystkie osoby. Wysyłanie na ring nowych zawodników co dwie minuty to zupełnie wyjątkowy pomysł i sądzę, że ktoś wiedział, jaki ten mecz będzie wielki za kilka lat. Zwycięzca pierwszego meczu tego typu. To wspaniale być zapamiętanym za takie osiągnięcie."

Zaledwie dwa lata temu wyszedłeś na ring z numerem 29. Pamiętam to, że pierwszą osobą którą spotkałeś był Undertaker.

"Uderzyłem go i krzyknąłem "Daj mi dużego Hackera". Wtedy poczułem, że wszyscy w ringu darzyli mnie wielkim szacunkiem. Po meczu Vince McMahon powiedział "tak proszę pana, widzę, że był to znak szacunku i coś, z czego bardzo dumni."

Za tydzień odbędzie się Royal Rumble mecz i mówi się, że możesz w nim wystąpić.

"Nigdy nie myślałem, że będę w Bostonie-na show w Bostonie. Wszytko jest możliwe. Spakuję buty i swoje ubranie wrestlingowe, nigdy nie wiadomo kiedy je znowu włożę."

[Mr. Underson]

W czasach Jima Duggana, to jest powiedzmy początki lat '80 nie było tylu barwnych wreslterów co dziś. Duggan miał osobowość, wygląd, flagę i deskę , co zdecydowanie dało mu "kolorów". To sprawiło że fani go uwielbiali, a tradycja przetrwała i uwielbiają go do dziś. Ja również lubię Jima, ale ostatnio widziałem duuuuużo jego walk i nieco mi się przejadł. Polecam jednak jego walki z okresu końca jego kariery w WWF.

Dodano:

W czasach Jima Duggana, to jest powiedzmy początki lat '80 nie było tylu barwnych wreslterów co dziś. Duggan miał osobowość, wygląd, flagę i deskę , co zdecydowanie dało mu "kolorów". To sprawiło że fani go uwielbiali, a tradycja przetrwała i uwielbiają go do dziś. Ja również lubię Jima, ale ostatnio widziałem duuuuużo jego walk i nieco mi się przejadł. Polecam jednak jego walki z okresu końca jego kariery w WWF.