Dziurki :)

I

Rzucasz się na nią gwałtownie. Nic z tego! Znów się wymyka! Doganiasz, zaciskasz palce

na wyzywających, śliskich krągłościach, unieruchamiasz... Tak, za chwilę będzie Twoja...

Nie, nadal walczy, broni się, kaleczy Ci kciuki, drapie przeguby... Klniesz ,ale nie

rezygnujesz. Ona musi zrozumieć, że nie ma szans. Po rozpaczliwej szarpaninie

przygniatasz ją ciężarem ciała i sięgasz po nóż. Na jego widok kapituluje, leży potulna i

gotowa na wszystko. Jest Twoja. Przez chwilę napawasz się zwycięstwem, a potem

rżniesz, rżniesz, rzniesz... Możesz być z siebie dumny. Otwarcie puszki ruskich szprotek

zajęło Ci tylko dwadzieścia minut! Smacznego.

II

Jest duża, podłużna i bardzo delikatna. Wyczuj palcem najwrażliwszy punkt, po czym

ostrożnie spenetruj wejście. Powoli, bez pośpiechu, choć tak bardzo chciałbyś już dostać

się do środka... Sięgnij paznokciem jak najdalej, jak najgłębiej! Gdy poczujesz opór,

przerwij na chwilę. Daj odpocząć materii, której dotykasz. Już wiesz, od czego zacząć...

Wyprostuj palce i jednym ruchem rozerwij kleistą przeszkodę. Trudno, musisz być

brutalny. Użyj siły! Pokonaj opór! Serce wali Ci jak oszalałe, masz miękkie nogi, trzęsą

Ci się ręce... Dajesz upust swej furii. Brawo! Rozerwałeś kopertę z rachunkiem za

telefon!

III

Oto ona. Czeka. Prowokuje do działania. Teraz wszystko zależy od Ciebie. Zegnij ciało

w pałąk i ugnij kolana. Obejmij ją mocno z obu stron. Podwiń nogi i wsuń się w wolną

przestrzeń pod nią. Przylgnij do niej udami. Nie rozluźniając uścisku, wykonaj kilka

płynnych, posuwistych ruchów. Wepchnij się głębiej. Teraz przytul ją mocno do piersi.

Przesuń się nieco w prawo. I jeszcze trochę. Dobrze! Naprzyj całym ciałem. Masz ją na

wprost - zimną, nieustępliwą... Nie przejmuj się! Jesteś panem sytuacji. Jeszcze tylko

kilka intensywnych ruchów i... możesz sobie pogratulować! Udało Ci się usiąść za

kierownicą małego Fiata!

IV

Niby zwyczajna szpara, a nie możesz się od niej oderwać. Wsuwasz palec. Mieści się

prawie cały. No tak, teraz nie da się go wyciągnąć z powrotem. Trzeba poślinić.

Gmerasz palcem w lewo, w prawo... Wreszcie wyszedł. Oglądasz go z irytacją. Wokół

paznokcia widać trochę krwi. To przyspiesza podjęcie decyzji. Boazeria nie ma prawa

się rozsychać! Jutro zadzwonisz do stolarza.