Data: 27 kwietnia 2019 (sobota)

Lokalizacja: Lublin, Polska

Hala: Hala Globus (poj. 4,2 tys.)

 

 

Transmisja:

 

19:00 – karta wstępna (Polsat Sport Fight / IPLA / KSWTV.com)

20:00 – karta główna (Polsat / Polsat Sport / Polsat Sport Fight / IPLA / KSWTV.com)

 

 

 

Walka wieczoru

 

65,8 kg: Roman Szymański (11-4) vs. Salahdine Parnasse (12-0-1) – o tymczasowy pas mistrzowski

 

Karta główna (20:00)

 

93 kg: Łukasz Jurkowski (16-11) vs. Stjepan Bekavac (19-9)

70,3 kg: Gracjan Szadziński (8-2) vs. Marian Ziółkowski (20-7-1)

65,8 kg: Filip Wolański (11-3) vs. Filip Pejić (13-2-2)

77,1 kg: Michał Michalski (6-4) vs. Savo Lazic (10-4)

83,9 kg: Cezary Kęsik (8-0) vs. Jakub Kamieniarz (7-5)

 

Karta wstępna (19:00)

 

70,3 kg: Hubert Szymajda (8-2) vs. Shamil Musaev (12-0)

61,2 kg: Sebastian Przybysz (4-2) vs. Bogdan Barbu (15-9)

Sebastian Przybysz (5-2) vs. Bogdan Barbu (15-10) – Nie wiem, czy tam bardziej nie przegrała głowa Barbu. Cios nie był aż tak piorunujący. Miał uszkodzony łuk brwiowy, dostał tam jeszcze raz i padł. Nawet upadał z opóźnieniem. Przybysz i tak by to ugrał na pełnym dystansie. Może nie miał mocarnych ciosów po swojej stronie, ale zasięgiem by go ograł.

 

Hubert Szymajda (8-3) vs. Shamil Musaev (13-0) – Musaev był tu sporym faworytem. KSW przeliczyło się z Szymajdą rzucając go na takie starcie. Kręcony w parterze, zgładzony łokciami. Genialna kontrola na dole Rosjanina. Tu nie było co zbierać. Shamil, jeśli zostanie w KSW, jeszcze kilku lekkich poskłada. Zasługuje na wyższe miejsce w karcie.

 

Cezary Kęsik (9-0) vs. Jakub Kamieniarz (7-6) – Ślicznie! Czołg może i Lubelski, ale trenujący w Radomiu Trochę za dużo sił włożone w duszenie, które nie miało szans powodzenia, ale jak tylko odwrócił pozycje to zbeształ. Nawet jak był na plecach to był aktywniejszy.

 

Michał Michalski (7-4) vs. Savo Lazic (10-5) – Ależ słabiutki ten Lazic. Kompletnie bez formy. Umiejętności też bym kwestionował. Robił jakieś czerstwe kombinacje, dochodził do klinczu z którego nic nie wynikało. Po 3-minutach widać było wyraźne braki paliwa. Wziął walkę z marszu, więc trochę smutno by było przegrać z kimś takim w tych okolicznościach. Michalski miał obowiązek to ugrać, a że sam lubi się odsłaniać to wpadł szybko w tarapaty. Niby stójkowe fajerwerki, ale jakoś daleko mi było do emocji. Nie wiedziałem, czy te ciosy Michała są tak słabe, czy ten Czarnogórzec jest faktycznie taki twardy/zawzięty.

 

Filip Wolański (11-4) vs. Filip Pejić (14-2-2) – Wolański sztywno jeden plan na walkę. Żeby nie wychodziło, żeby nie przynosiło rezultatów – uparcie robimy to samo. No to ma wynik na jaki zasłużył.

 

Gracjan Szadziński (8-3) vs. Marian Ziółkowski (21-7-1) – Mówiło się o tym, że Marian zaczął poważniej podchodzić do treningów. Nie opiera się już tylko na talencie i warunkach, co widać w każdej walce. Szadzińskiemu nie dał żadnych szans, punktując go bezlitośnie w dystansie. Gość byłby mistrzem w KSW, gdyby pasa nie miał Gamrot – bo mam wrażenie, że z Gamrotem by zwyczajnie wmoczył.

 

Łukasz Jurkowski (17-11) vs. Stjepan Bekavac (19-10) – Kto to pisał Juras przegrał lata temu przez kontuzję, teraz noga odmówiła posłuszeństwa Bekavacowi. Szkoda, bo ciężko mówić o walce.

 

Roman Szymański (11-5) vs. Salahdine Parnasse (13-0-1) - Romek bezradny jak poprzednicy. Niesamowity jest ten Francuz. Ma odpowiedź na wszystko. W KSW to można go zestawiać tylko z Gamrotem, który też bardzo często tłamsi rywali. Jak nie chcą im psuć rekordów, to go UFC

Chujowa karta. Standardowo jak na galę puszczaną na otwartym Polsacie. Tu interesowały mnie tylko 3 walki:

 

1. Gracjan Szadziński (8-2) vs. Marian Ziółkowski (20-7-1) - Maniek po profesorsku rozmontował młodego koksa. Świetna praca na nogach, permanentne trzymanie dystansu, operowanie prostymi - i Gracjan nawet nie pierdnął. Niby Szadziński był groźny do końca, ale Ziółkowski do finalnego gongu kontrolował to starcie i robił z rywalem co tylko chciał.

Bardzo dobry występ Mańka i świetna realizacja game planu.

 

2. Łukasz Jurkowski (16-11) vs. Stjepan Bekavac (19-9) - walka bez większej historii. Juras jakoś za specjalnie nie wyglądał (zwłaszcza forma fizyczna), ale szczęśliwie dla niego rywal wyłapał kontuzję zanim zdążył zrobić mu kuku.

 

3. Roman Szymański (11-4) vs. Salahdine Parnasse (12-0-1) - świetny prospekt z tego młodego Francuza. Robił Szymańskiego jak chciał i w jakiej chciał płaszczyźnie, a najlepsze jest to, że wyglądało tak, jakby to robił na kompletnym luzie.

Patrząc na jego dziewiczy rekord i umiejętności - mam nadzieję, że Parnasse nie spierdoli na razie do UFC, bo jego pojedynek z Gamrotem byłby baaardzo ciekawym zestawieniem.