Shoot Interview z Maxine, od Hitting Highspots. Oglądałem, a nawet jestem w trakcie. Potrzebowałem małej przerwy, bo mimo jedynie 80minut - jak na Shoot bardzo mało - ohydnie się nudzę. Siedzi gość, którego kojarzę z FCW, wchodzi w tyłek Maxine i ... ... w zasadzie tyle. Najpierw zachwycają się Dustym, potrem Normanem, potem jeszcze czymś. A między tematami wracają do tego, jak ciężki był ich harmonogram w rozwojówce.

YouShoot with Swoggle, to może nie Shoot jak za starych czasów, ale przyjemna rozmowa. Zakładam, że 90% osób, po obejrzeniu tego materiału polubi karzełka bardziej, niż gdy pomykał w zielonym stroju pod ringiem. Nie było szokujących opinii, a mimo to słuchało się bez grymasu na twarzy.

Hey Yo! Living on a Razor's Edge tylko zaczyna się mrocznie, by chwile później stać się standardową opowieścią kariery. Tak jak życie Scotta, wychodzi na prostą. Wiele bym dał, zeby posłuchać w całości wykładu, jakiego udzielił zawodnikom NXT - tu dostaliśmy tylko fragmenty. Prezentowalo się to spoko, tak naturalnie, jakby kamer wokół nie było. Hall dalej ma swobodę i świetnie się go słucha. Warta przypomnienia kariera. Fajnie było sobie ją przypomnieć. Miała poważne zakręty, ale jak tylko widzę ceremonię Hall of Fame, to czuje dumę, jakby to mój ziomek tam stał.

Minęło od tego Shoota trochę czasu, ale nie zauważyłem żeby ktoś się o tym tutaj wypowiadał.

 

 

Chciałbym poznać wasze opinie na temat dwóch wywiadów Colt'a Cabany z CM Punk'iem

I Did it My Way, to historia Pata Pattersona. Bodajże nie wydana na DVD osobno, a jako dodatek do książki. Pokazuje historię jednego z największych umysłów tego biznesu. Widać, jak radosna to osoba, i jakim poważaniem i uwielbieniem cieszy się w świecie wrestlingu. Trudno powiedzieć o nim złe słowo. Potrafił wiele godności poświęcić dla entertainmentu, a dla samego wrestlingu poświęcił całe życie. Aż chciałbym, żeby niektóre watki były bardziej rozwinięte, ale zapewne po to jest książka. Warto by było zerknąc na proces tworzenia Royal Rumble, czy innych historycznych momentów, po zasugerowaniu których przez niego było tyle wątpliwości.

Zawiodlem sie na nowym DVD o Brocku. Eat, Sleep, Conquer, Repeat, okazalo sie zbiorem walk. Takim najbardziej płytkim DVD, jakie federacja wydaje. Zlepkiem materiałów, które już mają na stanie. Bez wiekszego pomysłu, bez wkładu własnego. Nawet wypowiedzi Lesnara, często pochodziły z wczesniejszej produkcji o nim "Here Comes The Pain". I w sumie polecałbym wrócić do niej, niz przewijac sobie walki Brocka z Triple H'em. Shit.

Tematu osobnego nie warto zakładać, a na Network tego nie było więc wrzucam to tutaj. Coś mi padło na łeb i postanowiłem obejrzeć Tribute to the Troops i ostrzegam. Nie oglądać! Nawet nie marnować internetu na wyszukiwanie tego na torrentach. Nie dzieje się nic. Face'owie wygrywają, jakiś gruby no-name pomaga wygrać Apollo Crewsowi, a walki są tak krótkie, że main event trwa z 8 minut, a w meczu cruiserów Gallagher nawet nie został stagowany. Nie tykać tego nawet kijem.

 

EDIT: Chwilowy reunion Shield to jedyny pozytywny moment tego programu.

Edytowane 17 Grudnia 20169 l przez urbino

EDIT: Chwilowy reunion Shield to jedyny pozytywny moment tego programu.

Nie oceniałbym pozytywnie tego czegoś - totalnie z dupy moment. Do Reignsa z Rollinsem tygodniówki w jakimś stopniu nas przyzwyczaiły, ale jak obok Setha staje Ambrose i wyglądają jak kumple... Face turn wymazuje całą przeszłość.

Wypadłem trochę z obiegu, jeśli o Shooty chodzi. Straciły na swojej magii. Stały się kolejną opcją zarobku dla wrestlerow, którzy i tak nie powiedzą za dużo. Złapałem za nowy YouShoot z Mr. Andersonem, i choć nie było wielkich brudów, to słuchalo się tego przyjemnie. Widać, że niektóre pytania wolał uniknąć, ale robił co mógł, żeby wyjść z twarzą. Parę niezłych historii z zaplecza było. Najlepsza z nich, to historia kontuzji, po której przerzucili walizkę na Edge'a. Jak się okazało, z początku zostało to wyolbrzymione, podczas gdy po drugiej wizycie - kiedy już Edge przejął MitB - wyszło, że kontuzja nie jest tak groźna. Śmierdzi. Miał wygrać pas trzy dni po "kontuzji".

Youshoot z Andresonem podsumuje tym stwierdzeniem: Mr. Kennedy wraca do WWE w tym Royal Rumble , ale co fakt to fakt - słucha się go i tak bardzo dobrze.

Zawsze będzie lekka niechęć WWE do zawodników WCW. DDP jednak dostał ładną laurkę przy swoim dokumencie Positively Living. Fajny, godzinny skrót kariery, gdzie wychwycić można najważniejsze punkty jego przygody, jak i poznać odrobinę samego Page'a. Jak na WWE, nie czułem, że starają mi się coś wmówić. Informacje rzetelne. W zasadzie jedyne co zjechali, to start Dallasa w WWE, i angle z prześladowcą. Fakt, kiepsko to wyszło, ale samo odkrycie jest motywem pięknym, który bardzo miło wspominam. Genialny jest telefon HHH o Hall of Fame w trakcie kręcenia. Pozytywne DVD.

Seth Rollins - Building the Architect, to przedstawiciel najsłabszych DVD od WWE. Tych, które są kompilacją walk, ze wstawkami gadanymi między pojedynkami. Nowych materiałów praktycznie nie ma, nie dowiesz się niczego fajnego. Minimum pracy WWE, tylko liczenie zysków. Im w to graj, ja narzekam. Tylko dla fanów Setha, którym zależy na wałkowaniu jego niedawnych walk. Bo jeszcze historyczne kompilacje akceptuje - wspomnienia. Tych się brzydzę.

Sprawdziłem ten wywiad z Hardasami, który dzisiaj wrzucili na Network. Nic specjalnego, ale poruszyli temat Broken Universe. Niczego nowego się nie dowiedzieliśmy - kwestie prawne powstrzymują, ale Matt chce kiedyś do tego wrócić. "when, not if". Choć wiele z tego nie wynika, fajnie obejrzeć materiał od Dablju, gdzie się skupiają na chantach Delete, Obsolete czy Brother Nero

fajnie obejrzeć materiał od Dablju, gdzie się skupiają na chantach Delete, Obsolete czy Brother Nero

 

Z kolei w Bring it to the Table, mówili między innymi o twitterowej wojence Ortona z fanami indysów. Corey Graves przy tej okazji poruszył temat walk Will Ospreay vs Ricochet. W ogóle ten program to must watch. Bardzo luźny, przy tym rzeczowy, a do tego trio Rosenberg-Graves-JBL dostarcza sporo rozrywki.

Tak jak DVD Setha Rollinsa przedstawiało najgorsze możliwe wydanie WWE, tak Fight Owens Fight, jest w szeregu z najlepszymi. Dokument wartościowy, treściwy, próbujący ogarnąć jak największą część tej wieloletniej kariery. Dokument z historią gościa, który nigdy miał nie postawić nogi w ringu WWE, do mistrza tej federacji. Motywujące, wzruszające... zajebiste. Sporo materiałów, których do tej pory nie widziałem, sporo wypowiedzi ludzi, którzy są z tym gościem od lat. Pewnie w wolnej chwili zobaczę to ponownie.