Co ostatnio oglądaliście?

[Susek]

Niestety ale mam podobne odczucia odnośnie Sting Into The Light, nie był to ani dokument o historii i życiu Stinga, nie był to dokument o jego dokonaniach ringowych, sam nie wiem co to było, bo faktycznie znaczącą część uwagi poświęcono temu jakim wydarzeniem jest podpisanie kontraktu i samo występowanie Stinga w WWE. Nigdy nie interesowałem się WCW, więc paru rzeczy się dowiedziałem, jak choćby tego że Scott Hall był pomysłodawcą gimmicku Kruka, no i chyba po raz pierwszy w jakimkolwiek materiale od WWE, padł skrót TNA Ogólnie wypadło to po prostu słabo, kolejny z dokumentów z cyklu dla kompletnego laika, który dopiero zaczął się interesować wrestlingiem, no chyba że ludzie to kupują żeby mieć na półeczce DVD/Blue-Ray z najlepszymi walkami Stinga w świetnej jakości. Edytowane 11 Października 2015 przez Susek

[Gaca]

To jakby chcieć zmieścić "Pana Tadeusza" na paczce po fajkach... "Sting Into The Light", to zaledwie króciutki urywek bardzo długiej historii. Z jednej strony, bom fanboy pieroński, jestem zadowolony, że taki materiał powstał i z drugiej strony powód do niezadowolenia jest dokładnie ten sam. Nadal mówimy o gościu który jest kawałkiem historii w wrestlingu? Bo jeśli tak, to dwie płyty z walkami i jedna, choć fajnie zrealizowana, nostalgiczna, mająca przybliżyć nam postać Stingera, to... no jednak to trochę za mało. Bardzo mało materiałów zakulisowych, jeszcze mniej materiałów o WCW, o a TNA aż... trzy litery. Jeśli to była tylko rozgrzewka przed czymś większym to niech będzie, znów jeśli to wszystko co WWE ma zaoferowania, to... pierdol się, Vince.

 

Swoją drogą, takie DVD to dobra okazja aby wyjaśnić zmianę, hm, nonen omen ikonicznej muzyki Stinga na to coś, ale nie, po cholerę, można więcej Huntera wcisnąć.

[N!KO]

Swoją drogą, takie DVD to dobra okazja aby wyjaśnić zmianę, hm, nonen omen ikonicznej muzyki Stinga na to coś, ale nie, po cholerę, można więcej Huntera wcisnąć.

 

Po części Sting powiedział, że wszyscy oczekiwali, że ta postac pozostanie taka sama, tak jakby to on sam był za ewolucją. A wiadomo, że prawda jest jedna - WWE musi mieć wszystko swoje. Stąd nawet ten zbędny przydomek Vigilante. Zawiodłem się delikatnie, że nawet słowem nie wspomniał o filmie "Kruk", tylko zasłaniał się jakimś tam billboardem Mansona bodajże.

[Gaca]

O filmie, nie bezpośrednio, jednak wspomniał przez usta Scotta, a kwestia z MM ma sens, patrząc na ewolucję makijażu.

 

No i masz rację, już to gdzieś poruszaliśmy, że WWE musi mieć "swoje". Tylko, po jaką cholerę wymyślać koło na nowo? Chcieli dodać coś od siebie i dodali kąty proste, ach, kwadratura koła.

[aRo]

Breaking Ground - spodziewałem się więcej scen treningów, mniej historii wrestlerów. Co nie zmienia faktu, że będę to oglądał dalej, bo to nadal rzeczy z zaplecza, czyli to, co najciekawsze. I pojawią się persony, które mnie bardziej interesują. W pilocie poświęcili sporo czasu osobom, których w ogóle nie kojarzę i prawdopodobnie są zwolnione.

[Susek]

Ja jestem pozytywnie nastawiony do Breaking Ground, NXT bardzo przypomina scenę niezależną, zatem dostajemy program o tym, jak zaczynają przyszłe gwiazdy tego biznesu, w najlepszym możliwym wykonaniu, dla mnie bomba. W pilocie było trochę nieznanych mi twarzy, jakbym miał się do czegoś doczepić to zbyt dużego eksponowania Blooma i trenerów, ale skoro to pilot to zobaczymy, wincyj Triple H! Anyway pokazali nam nagrania z połowy września, więc mocno świeże te materiały. Z niecierpliwością czekam na kolejne materiały.

[MSMic]

Trzeba się wreszcie zabrać za jakiś stary wrestling, więc zaczynam od WrestleManii I.

Jestem nastawiony że to będzie gwałt na moich oczach. Dawny wrestling raczej nie był jakiś superowy ale jak się bawić to się bawić. Najwyżej wyłączę po pierwszej walce.

 

Hymn zaśpiewany przez Okerlunda to bardzo miły akcent na początek

 

1. Tito Santana vs The Executioner

Muszę przyznać że nie jest źle. Spodziewałem się gorszej walki tym bardziej że sam gimmick Executionera to jakaś tragedia. Mam wrażenie że to będzie jedna z lepszych walk tej gali.

 

2. King Kong Bundy vs S.D.Jones

To jest chyba kwintesencja tamtego wrestlingu. Wielki Bundy squashuje rywala w 9 sekund. Teraz nie mamy takich dominujących gigantów. Czy to dobrze czy to źle sam nie wiem.

 

3. Matt Borne vs Ricky Steamboat

Spodziewałem się po Steamboacie że to będzie dobra walka i nie zawiodłem się. Naprawdę dobrze mi się to oglądało. Zaczyna mi się podobać klasyczny wrestling. Proste akcje ale jednak mają w sobie to coś. Jeżeli ktoś chce sobie obejrzeć pierwszą WrestleManię to niech zacznie od tego pojedynku.

 

4. Brutus Beefcake vs David Sammartino

Tutaj był mały kryzys. Walka długa i było wiele przestojów. Gdy Brutus przejął inicjatywę było odrobinę ciekawie ale takie przymulanie genialnie się sprawdziło w połączeniu z końcówką gdzie Bruno Sammartino porwał publikę. Z jednej strony trochę się nudziłem ale z drugiej końcówka była świetna. Dzisiaj podwójne DQ to raczej bullshit, tutaj jednak jest trochę inaczej

 

5. Greg Valentine vs Junkyard Dog

To było całkiem niezłe. Było trochę przestojów ale końcówka niezła. Gdy Valentine uderzył Harta to aż mi głośniki wybuchły. Takie momenty budują klimat. Stary wrestling nie taki straszny jak się wydaje. Gimmick Junkyard Doga to całkiem ciekawa sprawa. Nie wiem jak oni to kiedyś kupowali ale chyba wolę tego nie rozumieć. Jego headbutty w parterze to komedia.

 

6. Barry Windham & Mike Rotundo vs Nikolai Volkoff & Iron Sheik

Dawno tak się nie cieszyłem na Tag Teamy. Być może to lekartswo na przestoje w walkach. Gdy Rusev paradował z Putinem i flagą Rosji to było tylko buczenie, tutaj jak Volkoff śpiewał hymn ZSRR to ludzie mieli ochotę go zabić. Wniosek: dzisiaj to chyba musieliby nasrać na flagę USA żeby ludzie tak reagowali.

Wracając do pojedynku. To był kawał dobrej walki. Świetnie zabookowani Volkoff i Sheik. Stary wyatta i Bo zdecydowanie najbardziej mi się tu spodobał. Reakcja publiki na kant Sheika i wygranie pasów przez heeli-genialna

 

7. Big John Studd vs Andre The Giant

Wreszcie to na co czekałem. Kompletnie nie dało się tego oglądać. Niby logiczne że Andre w ringu wiele pokazać nie mógł ale to było tak koszmarne dla człowieka przyzwyczajonego do tego że nawet Khali jest bardziej żwawy. W sumie to był mój pierwszy kontakt z Andre. Chyba nigdy nie zabrałem się za walkę z nim w roli głównej i raczej nie byłem stratny. Wizerunek genialny i to trzeba przyznać. Widzisz Andre widzisz ikonę.

 

8. Wendi Richter vs Leilani Kai

Cyndi Lauper <3 Nie spodziewałem się tego że kobiety mogą dać jedno z lepszych starć gali. Tutaj w odróżnieniu do niektórych pojedynków ciągle się coś działo i przyjemnie się to oglądało. Nawet nie było wciskania celebrytki jaką jest Lauper. Teraz jak się pojawia jakaś gwiazda to od razu szopki.

 

9. Roddy Piper & Paul Orndorff vs Hulk Hogan & Mr.T

Całkiem przyjemny main event ale został zabity przez głupią końcówkę. Wiem że w tamtych czasach było wiele dziwnych rzeczy ale od tak zakończyć walkę to jednak hańba.

 

Top 3:

1. Barry Windham & Mike Rotundo vs Iron Sheik & Nikolai Volkoff

2. Wendi Richter vs Leilani Kai

3. Roddy Piper & Paul Orndorff vs Hulk Hogan & Mr.T

 

Jestem zaskoczony. Pierwsza WrestleMania okazała się nie taka straszna. Lecę oglądać kolejnę WrestleManie. Mam nadzieję że do 32 uporam się z każdą Powoli powinno być z górki. Im bliżej obecnych czasów tym coraz lepszy poziom.

[N!KO]

KC You Shoot - Scott Hall: Dawno już straciłem wiare w Shooty, które stały się normalnymi wywiadami, ogląda się coraz rzadziej, bez żadnej przyjemności. Jeśli jednak trafia tam ktoś, kogo lubię, to jestem gotów się przemęczyć. Tu nie musiałem. Rozmowa jest płynna, Scott mówi, co myśli, i o ile nie ma wielu pojazdów, bo nie jest to w jego interesie, to uslyszymy sporo historii i niuansów z zaplecza. Narzeka na kilku wrestlerów, ale nie robi z tego wielkiej afery. Wszystko z klasą. Miło widzieć go w takiej formie.

[N!KO]

Owen Hart - Hart of Gold - to dla mnie otwarta deklaracja WWE i ogłoszenie pierwszego tegorocznego Hall of Famera. Zwlekali za długo, ale najwyraźniej już wszystko z rodziną Hartów zostalo wyjaśnione. Fajnie, że Owen dostanie się tam, gdzie być powinien już dawno, ale żadnego wielkiego dokumentu nie dostał. Czuć tam rękę Vince'a, czuć, że Hartowie mówili, co kazano im mówić. Szczególnie Bret zdawał się być sztuczny w swoich opiniach. Poza tym, okrutnie dużo wątków w karierze Owena zostało pominiętych. Fajnie, że przybliżyli jego sylwetkę - szczególnie wstawkami Owen Tales - ale były one opowiadane... przez wszystkich, co dla mnie w ogole się nie sprawdziło. 3 słowa od tego, 4 od tamtego, a dalej od jeszcze innego, utrudniało mi słuchanie. Wiecie co pomogło? Że wspominane są historie Owena, które wspominane są przy każdej okazji. Podobno jest tego niezliczona ilość, a ja dostaje w kółko te same.

[N!KO]

Wiele dobrego słyszałem, obejrzałem, potwierdzam. Resurrection of Jake Roberts, to świetny dokument, kropka. Nie tylko świetny dokument wrestlingowy, bo i o samym wrestlingu nie ma tu wiele. To historia o walce z demonami, o pomaganiu tym, którzy kiedyś pomogli Tobie. Odrodzenie Jake'a było trudne, okraszone wieloma przegranymi bitwami, i niebywałą cierpliwością Dallasa Page'a. Zrealizowane jest to bardzo dobrze, ogląda się przyjemnie, a ja chyba tylko żałowałem, że tak dużo poświęcono czasu na Scotta Halla. Nie dlatego, że lubie go mniej, a dlatego, że najchętniej zobaczyłbym taki sam materiał poświęcony jego osobie - choć wydawał się mniej wrażliwy niż Jake, który co chwila serwuje pełne emocji wypowiedzi z tamtego okresu. Pomimo upływu wielu lat, wciąż gra na emocjach fanów. Trochę w inny sposób, już nie w wrestlingowych promach, ale dalej zabójczo skutecznie. Do mnie to trafiło.

[aRo]

Edge and Christian Show blablabla - pierdoły

Niby jest potencjał, bo da się coś wyciągnąć z krótkich scenek - potrafią na backu na tygodniówkach, to czemu nie tu. Jednak nie śmiałem się prawie wcale. Najlepsza była chyba przeróbka Table for 3. Akurat ten fragment wrzucili dzisiaj na YT - mam wrażenie, że myślą podobnie do mnie

Po RAW ma być kolejny ep, może będzie lepiej...

 

[ Dodano: 2016-02-23, 20:32 ]

Drugi odcinek wypadł lepiej, nie miałem wrażenia marnowania czasu z każdą minutą, jak wcześniej. Nadal nic nadzwyczajnego, ale już da się oglądać.

[PH93]

YouShoot z RVD - Powiem tylko tyle, że dla samego Mr. Kennedy i HBK w wykonaniu RVD warto ten youshoot kupić! - rozwalił system i co najważniejsze szczerze się wypowiadał... A przecież on ciągle jest w orbicie WWE Universe. Edytowane 24 Lutego 2016 przez PH93

[Melville]

Wiele dobrego słyszałem, obejrzałem, potwierdzam. Resurrection of Jake Roberts, to świetny dokument, kropka. Nie tylko świetny dokument wrestlingowy, bo i o samym wrestlingu nie ma tu wiele. To historia o walce z demonami, o pomaganiu tym, którzy kiedyś pomogli Tobie. Odrodzenie Jake'a było trudne, okraszone wieloma przegranymi bitwami, i niebywałą cierpliwością Dallasa Page'a. Zrealizowane jest to bardzo dobrze, ogląda się przyjemnie, a ja chyba tylko żałowałem, że tak dużo poświęcono czasu na Scotta Halla. Nie dlatego, że lubie go mniej, a dlatego, że najchętniej zobaczyłbym taki sam materiał poświęcony jego osobie - choć wydawał się mniej wrażliwy niż Jake, który co chwila serwuje pełne emocji wypowiedzi z tamtego okresu. Pomimo upływu wielu lat, wciąż gra na emocjach fanów. Trochę w inny sposób, już nie w wrestlingowych promach, ale dalej zabójczo skutecznie. Do mnie to trafiło.

 

Również potwierdzam, że warte obejrzenia. W Beyond the Mat Jake trochę więcej wspomniał o swojej przeszłości, tutaj dokument był bardziej skoncentrowany na jego odrodzeniu. Ciężko więcej dodać niż to co N!KO opisał.

[N!KO]

The US Championship – A Legacy of Greatness, to znany nam wszystkim zbiór pojedynków, przeplatany przez wypowiedzi prowadzącego – w tym przypadku, JBL. Nieco historii nigdy nie zaszkodzi – proma oglądało mi się przyjemnie - ale przy próbie zachowania chronologii, końcówka DVD może niektórych razić. Dobrze wiemy, jak spadła wartość tytułu. Oczywiście trzeba pamiętać, że to jest „Made in WWE”, a pech chciał, że jednym z ważniejszych posiadaczy tego mistrzostwa jest Chris Benoit, o którym nie było słowa. Za zle można też mieć tak miałkie przedstawienie Pipera, czy Lugera, który posiadał ten tytuł najdłużej.

 

Dudleyów nie znam tak dobrze. Ich historia nie została przewałkowana przez miliony prom i dokumentów. Jeszcze start D-Vona kojarzyłem – bo i wywodził się ze słynnego gymu – ale Bubba był niewiadomą. Godzinny dokument ze Straight Outta Dudleyville, daje nam najważniejsze informacje na tacy. Znany szablon, ale przyjemnie przypomnieć sobie – albo poznać - ich osiagnięcia. Polecam. Wielu pewnie przekona się, jak genialnymi heelami byli w ECW.

PS: Wspomnieli o TNA

[N!KO]

Wiadomo, że znaczek WWE robi z dokumentem swoje. To nie jest wiarygodne, to jest wizja federacji, Vince'a. Wiele przypadków było tym pogrążonych, ale Bischoff: Most Controversial Figure się broni. Broni się przede wszystkim tym, że Eric bierze w nim udział. Nadaje temu odpowiedniego balansu. Nie demonizują jego postaci tak, jakby to zrobili, gdyby byli z nim skłóceni. Jasne, padają też nieprzyjazne słowa, ale produkcja nie jest nimi przepełniona. Niestety, nie ma w niej też nic odkrywczego. Dla mnie - odgrzewanie starego kotleta, który już był jedzony na milion sposobów.