Idzie wojna

[Vaclav]

- Dżentelmen nie pije przed południem.

 

-To go znajdź i zmuś by zaczął, bo z ciebie kiepski kompan od butelki.

 

Owy dialog toczy się pomiędzy Fellipe Castro, a jego współpracownikiem i jednym z pretendentów do pasa mistrzowskiego EWF – Vaclavem. Syn legendarnego brodatego brodacza jak zwykle jest ubrany w elegancki, szyty na miarę garnitur. Z kolei Mecans Ekstremy prezentuje zmodyfikowaną wersję swego ubioru, można powiedzieć iż jest to wersja biurowa: glany, bojówki moro i czarna koszula bez rękawów z dołączonym krawatem przedstawiającym motyw butelek różnych odmian piwa Perła. Duo znane z diabelskich knowań przesiaduje w znanym już gabinecie przynależnym prezesowi Związku Wrestlerów Polskich. Samo pomieszczenie przeszło małą przeróbkę wystroju. Na ścianach widnieją zdjęcia z różnych okresów kariery wroga ludu. Na niemal każdym pozuje on z nieodłączną butelką piwa. Jego postaci towarzyszą sylwetki Oskara Knifera, Itchyego, Jupitera. Izzy Nilssena, Backstabbera oraz Toola. Inne fotografię przedstawiają różne sytuacje z suto zakrapianych imprez, wypadów do barów i wyjść na koncerty. Jedno z zdjęć znajduje się wewnątrz stojącego pod ścianą pucharu trzech sołectw, najwyraźniej pełniącego funkcję kosza na śmieci. Wyraźnie wskazują na to znajdujące się tam zgniecione puszki oraz opróżnione butelki. Owe zdjęcie przedstawia Vaclava z Nassem Jazowskim za czasów wspólnego dzierżenia pasów drużynowych. Z innych ciekawych przeróbek warto wymienić wyrwane drzwiczki od barku w wewnątrz którego znajduje się kilka flaszek zawierających różne trunki oraz poupychane między nimi butelki Perły. Co stało się z pozostałymi butlami z wysokoprocentową zawartością? Puste leżą w różnych obszarach podłogi. Za to kilkanaście skrzynek piwa stoi poustawiane pod barkiem i przy biurku, za którym zasiada, a raczej leży rozwalony w fotelu z nogami zarzuconymi na blat, Vaclav. Wróg Ludu sięga leniwie po kolejne piwo z skrzynki i przystawia je kapslem do krawędzi biurka. Uderzenie otwartą

dłonią i kapsel wylatuje w powietrze, zostawiając rysę w lakierze pokrywającym mebel. Big

Łyk na oczach zdegustowanego Castro zasiadającego w fotelu po drugiej stronie biurka. Twarz stacji WSI24 oraz świeżo upieczony ojciec sprawdza coś w swoim tablecie.

 

Fellipe Castro: Powinniśmy przemyśleć twój program polityczny. Nie możesz kwitować wszystkiego piwem.

 

Vaclav(Zadziornym tonem głosu): Ja nie skwituje piwem? JA KURWA NIE SKWITUJE? (Zażywa kilka łyków piwa). Mój program jest prosty jak cios w ryło i składa się aż z dwóch punktów: 1) Piwo. 2) Dużo piwa.

 

Fellipe Castro: To żeś mnie zaskoczył.

 

Vaclav: A jak się komuś nie podoba, to zawsze może złożyć pisemne zażalenie, które ostempluje glanem na jego mordzie. Chociaż, każdy może spodziewać się troskliwej dawki wpierdolu, by ktoś nie poczuł się pominięty przez moją instytucję. ZWP przez moją osobę postara się poświęcić każdemu odrobinę uwagi i sprawić by poczuli na własnej skórze sens wpłacania składek. Nikt tak nie przyczynia się do docenienia ubezpieczenia jak dawka środków przeciwbólowych ułatwiających dogorywanie po umalowaniu powiek na fioletowo i poznawaniu tajników geometrii, a konkretnie kątów ostrych wytyczonych przez połamane kości. Ostrych jak narzędzie którym wyryje komuś na skórze skierowanie do najbliższego szpitala. W końcu jakoś muszę udowodnić sens i potrzebę istnienia Związku…

 

Fellipe Castro: Widzę, że ostatnia walka nie zaspokoiła twego pragnienia krwi i okrucieństwa.

 

Vaclav: Widoku krwi i ludzkiego cierpienia jak piwa – nigdy za wiele. Możesz zwalać to na pro wrestling, współczesną antykulture, czy nawet na cywilizację śmierci której te dwie pierwsze rzeczy są składnikami. Ale mam takie przemyślenia gdzieś i najchętniej przeniósłbym je stamtąd do gardeł tych wszystkich moralnych frustratów by się nimi zadławili. Jestem najlepszy w tym co robię, a nie jest to nic przyjemnego. Dla moich ofiar. Wzburzona przez mnie fala przemocy pieni się coraz bardziej, unosząc się ku górze – poszatkowałem Szakala drutem żyletkowym, posłałem Franka na przejażdżkę karetką, pokonałem Crazyego w browar matchu i pozbyłem się Nas… tej pizdy. Widziałeś jaki był złamany, jak pierdolił od rzeczy? Wreszcie zrobił to, co powinien uczynić dawno, spierdolił wszystkim z pola widzenia by nie trzeba było patrząc na jego smutną mordę. Co prawda starał się ją nakryć tą ludzką szmatą którą zwał swoją żoną ale efekt to przyniosło marny. Dopiero ja zmusiłem go… nie, nie zmusiłem – pozbyłem się go jak kierowca pozbywa się przechodzącego przed jego samochodem zwierzaka, przejechałem po nim na pełnej qrwie i z pełną premedytacją. Rozpieprzona padlina z wyciśniętymi na zewnątrz flakami jest zapowiedzią tego co czeka wszystkich. Kto jest następny do utylizacji?

 

Vaclav popijając piwo czeka na odpowiedź.

 

Fellipe Castro: Gala w Port Villa nie ma ustalonej karty. Jedyną pewną walką jest starcie o pasy drużynowe. Kraven jest otwarty na wszelkie propozycje co do rodzaju każdej z potencjalnych walk.

 

Vaclav: Pasy drużynowe? Nie, dzięki. Ile one mogą być warte, cały sześciopak piwa? Chociaż nie, Daemushina przehandlowałem za pięć, więc minimum dziesięć. To właśnie przez Tag Team Titles zaczęła się moja niefortunna znajomość z tą białostocką pizdą. Poprowadziłem naszą drużynę do zwycięstwa w War Games tylko po to by on wymiękł, jak to pizda ma w zwyczaju, w No Holds Barred Matchu w Limie co kosztowało nasz te trofea. Zatem teraz nie są one dla mnie żadną atrakcją, zwłaszcza że obaj ich posiadacze już wcześniej byli wynoszeni na noszach po spotkaniu z mną. Teraz to byłaby to dla mnie recydywa, po kilku pobiciach zaliczyliby kolejny oklep zakończony wycieczką krajoznawcą na poziomie gleby. Taki przyjacielski gość jak ja znajdzie sobie kogoś innego do dotrzymania mi towarzystwa.

 

Fellipe Castro: To miłe, że tak chętnie udzielasz się w społeczności wrestlerskiej. Zaleciłbym jednak powściągliwość w ringowych szaleństwach. Kwietniowa Anarchia odbędzie się już w przyszłym miesiącu.

 

Vaclav(kończąc butelkę Perły): Filip, o mnie się nie martw, o mnie się nie martw – ja sobie radę z każdym dam. Jeżeli nie będę miał okazji do przymierzenia szklanego tulipana do czyjegoś czoła, czy też wypastowania czubów moich glanów cudzym jęzorem gdy wetknę je mu do gardła, to po co w ogóle miałbym uderzać na tą całą Vistulę? Zdaj sobie sprawę, że ja mam reputację do utrzymania. Na kolejnych Felkach prócz nagrody dla wrestlera roku chce po raz drugi zacisnąć swe dłonie na statuetce dla najbardziej hardcorowego zawodnika. A to wymaga wiele poświęceń, wiele litrów przelanego potu i krwi z naciętych żył. Oczywiście cudzych, bo przecież nie moich. Będzie brutalnie bo tak lubię wykonywać swoją pracę. Będzie ostro, gdyż lubię budzić strach w innych. Jednego pretendenta już wyeliminowałem, dwóch kolejnych chroni niby obrona pasów. Mogę jednak zostać zmuszony do pojawienia się w przeciwległym narożniku, wtedy nie zamierzam się powstrzymywać przed czymkolwiek. Huh, jakbym kiedykolwiek się powstrzymywał… Mówią, że przemoc nie jest rozwiązaniem? Tchórzliwe chujki są w błędzie tak olbrzymim, jakim dla porównania była decyzja ich rodziców o posiadaniu potomstwa. Przemoc jest dokładnie tym rozwiązaniem jakiego mi trzeba dla narzucenia hierarchii oczekujących na swoją walkę o EWF World Title. Nie muszę być latającą małpką bujającą się na narożnikach, nie muszę być ludzką ściągawką z anatomii z wyszczególnieniem punktów nacisku i wytrzymałości stawów. Nie muszę wyrabiać setki w parę sekund, chyba że mowa o alko. Wystarczy, że będę tym, który stoi nad truchłami pozostałych i wygląda na to, że właśnie nim jestem. Dokonania innych są żarciem wypełniającym pyski niepowodzeń. Na wnętrznościach ich aspiracji żerują robaki licznych porażek. Szakal, Franco, Bidam są taką samą padlina jak tamten pizduś. Wkrótce dołączy do nich Crazy, ubity jednym strzałem prosto w łeb..

 

Fellipe Castro: Cieszy mnie twój bojowy nastrój. Pozostaje tylko uważać na Kravena, odgrażał się odwetem za nasz manewr z połączeniem PZW z ZWP.

 

Vaclav(po rzuceniu butelką o podłogę i otworzeniu kolejnej): Podsunąłeś mi właśnie doskonały pomysł, Filip. Po co mam się przemęczać w ringu, jak mogę poświęcić ten czas na rozwianie wszelkich wątpliwości komisarza co do mego statusu jako głównego pretendenta? Użyje argumentów pięści, kopniaków, rozbitych butelek i wszelkich innych jakie podwiną mi się pod rękę. Może przekonam go również do tego, że owa walka powinna być Extreme Matchem, albo innym równie ciekawym starciem. Jak tak zaleje się czerwoną krwią robotniczą, to może przypomni sobie stare czasy obijania piaskowca i wpadnie na jakiś ciekawy dla mnie pomysł. Zawsze możemy przeprowadzić burzę mózgów z moją pięścią uderzającą w jego głowę niczym piorun i odrzucającą chybione pomysły. Trzeba mu uświadomić, że tak jak sacrum Cerkwii upadło pod nawoływaniem dziewczyn z Pussy Riot, tak ważność jego osoby została wgnieciona ziemię przez ciężar moich glanów. Oj będzie to ciekawa wizyta…

 

Fellipe Castro: Dobra, skoro już to omówiliśmy, to udam się do Rokossowskiego celem dopięcia ostatnich formalności, idziesz?

 

Vaclav: Nie, popracuje jeszcze trochę, walnę jakieś rozporządzenia, czy cos…

Fellipe Castro: W porządku, odezwę się do Ciebie później.

 

Syn Felixa kieruje się do drzwi, gdy nagle słychać brzdęk butelek.

 

Vaclav(trzymając napoczętą butelkę w lewej ręce, a prawą ciągnąc całą skrzynką): Już się zmęczyłem tą harówą. Chodźmy do Franciszka, ponoć za swego czasu nie jedną flaszkę opróżnił…

 

Koniec transmisji.