WWF, lata 80, tzw. Złota Era. To były inne czasy dla wrestlingu: bez internetu, bez serwisów społecznościowych i bez fali informacji przeciekających z zaplecza federacji na temat "kto z kim i dlaczego". W tamtych czasach łatwiej było utrzymać tajemnicę i przekonać ludzi, że dwóch wrestlerów naprawdę się nienawidzi. F...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/news-narkotykowy-rajd-hacksawa-i-sheika.html

Bardzo fajnie napisane. A sytuacja z tymi dwoma wrestlerami otworzyła oczy wielu fanom wrestlingu, którzy w tych czasach myśleli że to wszystko dzieje się naprawdę. Oglądałem jakiś program, w którym właśnie jeden z adeptów wrestlingu opowiadał jak w latach młodości bardzo nie mógł uwierzyć że jeden z jego ulubionych zawodników, któremu tak bardzo kibicował, jechał samochodem ze swoim największym wrogiem. Zapewne ten moment był jednym z ważniejszych z tych, które odsłoniły kurtynę tajemnicy wrestlingu przed światem, bo ludzie zaczęli coraz bardziej się interesować jak to tak naprawdę jest zrobione.

Na temat tych dwóch wiem tyle, ile wyłapałem z Vintage Collection. Znowu sporo ciekawych rzeczy się dowiedziałem.

Po raz kolejny dobra robota. More ! More ! More !

Kolejna świetna robota, Ghost i ciekawa historia nieznana nawet takiemu "old school'owcowi" jak ja Fajnie pokazuje jak przez jeden głupi błąd można pogrzebać swoją karierę, bo sądzę, że Hacksaw ze swoją charyzmą i tym, jak bardzo był over z fanami (oraz patriotycznym gimmickiem dającym +100 do pushu) - spokojnie na długo zagościłby w main eventach (co do Złota - to głowy bym nie dał, ale main eventy? Na luzie).

Zawsze miałem sentyment do Duggana (w sumie sam nie wiem dlaczego, ale po prostu lubiłem gościa, a jego trademarkowe darcie japy - zawsze wywoływało u mnie reakcję "podłączania się" ), ale inteligencji to zarzucić mu raczej nie można. W czasach, kiedy promotorzy za wszelką cenę usiłowali ukrywać, że "wrestling is fake" - podróżować z "największym, storyline'owym wrogiem" (a zwłaszcza z Iron Sheikiem, który zawsze był typowym "trouble makerem") to jak proszenie się o kłopoty. I w tym przypadku tak też się stało.

Zajebisty tekst, Autorze Widmo. Bardzo fajnie pokazuje jak kiedyś wyglądał ten biznes. To nie są moje czasy, i troszeczkę nie wyobrażam sobie Duggana w Main Eventach, aczkolwiek "co by było gdyby" był w tych ME? Nie mniej jednak, szkoda że jeden głupi błąd potrafi zniweczyć każdy push - hmmm... ciekawe czemu ta nie służy zawodnikom z obecnego rosteru za przestrogę na przyszłość, odnośnie odpowiedniego zachowania w fedzie (racja, Dolph? racja, Swaggs?)

To nie są moje czasy, i troszeczkę nie wyobrażam sobie Duggana w Main Eventach, aczkolwiek "co by było gdyby" był w tych ME?

 

Hacksaw nawet po tym numerze był mocno promowany i nazwałbym go konkretnym uper mid carderem, albo joberem dla main eventerów. Myślę, że gdyby nie to, to na spokojnie mógłby dostać push na main eventy.

Dziękuję za pozytywne komentarze.

 

To nie są moje czasy, i troszeczkę nie wyobrażam sobie Duggana w Main Eventach, aczkolwiek "co by było gdyby" był w tych ME?

 

Hacksaw nawet po tym numerze był mocno promowany i nazwałbym go konkretnym uper mid carderem, albo joberem dla main eventerów. Myślę, że gdyby nie to, to na spokojnie mógłby dostać push na main eventy.

 

Pewnie dzisiaj trudno wyobrazić sobie Hacksawa jako main eventera, bo po prostu wrył się nam w pamięć jako etatowy midcarder/w porywach upper midcarder i to mniej więcej tak jakby dzisiaj próbować sobie wyobrazić Kofiego Kingstona w me. Generalnie Hacksaw jakimś wybitnym wrestlerem nie był, ale też papiery na ten "sport" miał. Budził sympatię. Był jednym z tych nielicznych wrestlerów, którzy zajebiście sprawdzali się w roli face'ów i dla których heelturn byłby jak potężny kop w tyłek. Sam markowałem Dugganowi na początku swojej przygody w WWF. Po Lexie Lugerze był to taki mój rezerwowy idol.

Taki tekst w niedzielne popołudnie, był dla mojego wymęczonego wykładami mózgu niczym szklanka coca-coli na saharze, co prawda w opisanych w felietonie czasach orientuję się dosyć skromnie, ale czytało mi się go znakomicie, napisany płynnie i przejrzyście, za co dziękuję i czekam na kolejne

Doggan wygral pierwwsze Royal rumble i to koniec jego sukcesow w WWF.

Mnie zawsze wkurzal, te jego oooo i rzucanie deski i nudne USA!

Z ciekawostek wystapil w main evencie pierwszego eventu wrestlingu w polsce, pokonal Doinka.

Zapamietalem go tez z feudu z Yokozuna i za czasow WCW z Austinem, z ktorym wygral po paru sekundach i zdobyl pas united states, pozniej z nim przegral i rowniez z przegranego feudu z vaderem.

Jobber casami az zal bylo na to patrzec, szczegolnie ze publika byla mocno za nim.