In the Pit with Piper: Pierwsza WrestleMania z Rowdym w main evencie

Autor : Vercyn

---

Po raz kolejny Vince McMahon Jr. wszedł na nowy grunt wraz z Cyndi Lauper i Davem Wolffem, i stworzył najgorętsze wrestlingowe wydarzenie w Nowym Jorku. Niecały miesiąc wcześniej wspomniane trio połączyło rockandroll i świat wrestlingowy w MTV, a teraz chciało poszerzyć swoje horyzonty tworząc największe show wrestlingowe w historii. To trio bazowało na pieniądzach McMahona i jego zawodnikach. Natomiast Lauper i Wolff wykorzystywali swoje znajomości w przemyśle rozrywkowym, aby zrobić swego rodzaju Super Bowl wrestlingu. Przełomowy event miał odbyć się w samym sercu Nowego Jorku w Madison Square Garden 31 marca 1985 roku. W main evencie byłem ja i Hulk Hogan. Jednak ta walka miała się różnić od tej w MTV. Hogan i ja nie mieliśmy zmierzyć się jeden na jednego. Miała to być wojna tagteamowa. Oficjele WWE musieli znaleźć dla mnie partnera do zbrodni, poniew...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/in-the-pit-with-piper-pierwsza-wrestlemania-z-rowdym-w-main-evencie.html

Taka mała sugestia na przyszłość. "Sympathy" to "współczucie", a niekoniecznie "sympatia". To podręcznikowy przykład tzw. "false friends" w języku angielskim/polskim.

 

Oryginału książki nie znam, ale czytało się super, więc dobra robota!

Standardowo świetna robota Vercyn. Akurat ten rozdział czytałem już wcześniej, ale zawsze mocno mnie trafiało to, jak Vinnie potraktował Pipera po pierwszej WrestleManii, gdzie McMahon z Hoganem i świtą pojechali sobie w turnee po lokalach - celebrować, a Roddy na własną rękę musiał sobie kołować powrót do domu (totalnie go olano). Dobrze to pokazuje jak Vince traktuje swoich pracowników (jak pionki na szachownicy - do wykorzystania i w każdej chwili możliwe do zastąpienia).

Fajne wspominki "Szkota" o Andre. Jak sobie pomyślę o tych jego bąkach w windzie...

Co do Superfly'a i tego motywu z kokosem (notabene - legendarnego, podobnie jak numer Rowdy'ego z gaśnicą), to chyba tutaj Pipera trochę poniosło (wszedł w gimmick), bo coś nie chce mi się wierzyć, że nawet taki wariat jak Roddy, przykurwiłby kokosem w głowę drugiemu wrestlerowi, na wizji, bez wcześniejszego ustalenia z nim (i z Kreatywnymi) tego numeru.

Co do Superfly'a i tego motywu z kokosem (notabene - legendarnego, podobnie jak numer Rowdy'ego z gaśnicą), to chyba tutaj Pipera trochę poniosło (wszedł w gimmick), bo coś nie chce mi się wierzyć, że nawet taki wariat jak Roddy, przykurwiłby kokosem w głowę drugiemu wrestlerowi, na wizji, bez wcześniejszego ustalenia z nim (i z Kreatywnymi) tego numeru.

Też odniosłem takie wrażenie. Cały czas czekałem na jakieś wspomnienie o tym, że Snuka się na to zgodził, że go uprzedził, a tu nic. O ile o kreatywnych mógł nie wspominać i byłoby to wiarygodne, o tyle o rozmowie z Jimmym (o ile taka się odbyła, a prawdopodobnie się odbyła) powinien wspomnieć. I Roddy i Mysterio mają to do siebie, że wchodzą w swoje gimmicki podczas opowieści, chociaż Mysterio robił to nieporównywalnie częściej.

 

Taka mała sugestia na przyszłość. "Sympathy" to "współczucie", a niekoniecznie "sympatia". To podręcznikowy przykład tzw. "false friends" w języku angielskim/polskim.

Dzięki, będę pamiętał.

 

zawsze mocno mnie trafiało to, jak Vinnie potraktował Pipera po pierwszej WrestleManii, gdzie McMahon z Hoganem i świtą pojechali sobie w turnee po lokalach - celebrować, a Roddy na własną rękę musiał sobie kołować powrót do domu (totalnie go olano). Dobrze to pokazuje jak Vince traktuje swoich pracowników (jak pionki na szachownicy - do wykorzystania i w każdej chwili możliwe do zastąpienia).

W tym rozdziale poczułem autentycznie pierwszy raz, że Roddy ma do kogoś prawdziwy nieskrywany żal i że przemawia przez niego gorycz (co akurat jest zrozumiałe w tej sytuacji). Drugi raz poczułem to w jednym z kolejnych rozdziałów o aferze sterydowej, który także już był na Atti w ramach urodzin. Oczywiście rozdział ten powróci przy kolejnych chronologicznych uploadach.

Przypominając sobie ten rozdział miałem przed oczami obecną sytuację na zapleczu WWE i to o czym opowiadał między innymi JTG - topowi mają full wypas, a nie-topowi mają full wypas, jak sobie sami go zapewnią.

Bardzo długi rozdział, ale bez problemu dotrwałem do końca. Historie opisywane przez Rowdy'ego są świetne. Poza tym ładnie przedstawił, jak się mają topowe gwiazdy poza ringiem w porównaniu do reszty. Trochę to smutne, ale nic nie poradzisz.