In the Pit with Piper: Skazany na banicję...

Autor : Vercyn

---

W tym samym czasie zaprzestałem także gry na dudach. Powodem, dla którego to uczyniłem, nie były porady kolegów, ale moje zdrowie. Zanim odłożyłem je na dobre, chodziłem po korytarzu z ustnikiem w ustach, a fani uderzali z radości w dudy, co prowadziło do tego, że ustnik uderzał w moje zęby. Krwawiłem już zanim wszedłem na ring. To powodowało, że jedzenie było dla mnie bardzo bolesne! Nie potrzebowałem także rozgrzewki. Z fanami żyłem w zgodzie. Tak szybko, jak wychodziłem zza kurtyny, tak szybko potrafiłem powiedzieć, co ludzie myśleli. Potrafiłem stwierdzić chodząc po korytarzu na arenie, czy powinienem zacząć szybko czy może lepiej wolno. Nauczyłem się, jak kontrolować tłum i nie pozwolić im kontrolować mnie. Przez te wszystkie lata nauczylibyście się, że należy wchodzić do ringu powoli, aby poczuć to wszystko co wokół.

 

Było to pomocne nie tylko, aby poczuć publiczność, a...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/in-the-pit-with-piper-skazany-na-banicje.html

Ten rozdział chyba mówi najbardziej o tym, jak przejebane życie miał Roddy. Ta książka wciąga mnie coraz mocniej i z każdym rozdziałem coraz bardziej czekam na kolejny. Wielkie dzięki za tłumaczenie!

Zajebisty rozdział, świetna biografia

Co do przejazdzek z Iron Sheikiem

 

http://www.youtube.com/watch?v=0Vo80Xj0I1Y&feature=relmfu

Najdłuższy rozdział, oby kolejne też były tej długości Ogólnie to prawie każdy fragment mógłby być wstawiany osobno, bo to wszystko jest ze sobą dosyć luźno powiązane. Roddy miał ciekawe życie[co niekoniecznie znaczy, że dobre], więc i tekst musiał być ciekawy. Brak słodkości ala Rey.