In the Pit with Piper: Z Zachodu na Wschód

Autor : Vercyn

---

Teraz więc zostawiłem swoje lata w Portland za sobą i jechałem do Północnej Karoliny, gdzie Wschód spotyka się z Zachodem. Jak pamiętacie, w pewnym momencie opowiadałem, że moim odpowiednikiem na Wschodzie był Ric Flair. Teraz jednak obaj mieliśmy grać w jednej drużynie. Nie było już wielu wielu kilometrów oddzielających nas od siebie. Flair i ja mieliśmy walczyć w tym samym miejscu, idąc łeb w łeb. Czy była zatem tak duża szatnia, która pomieściłaby nas obu, młodych pionierów z wielkim ego? Miałem się tego dowiedzieć…

 

Byłem w kontakcie z moim wrestlingowym kolegą, Ray’em Stevensem, z którym walczyłem w San Francisco, a on dał mi namiar do jego kolegi bookera z Charlotte – Georga Scotta. Po wieściach o mich dobrych występach z Georgii, Scott zaprosił mnie do Północnej Karoliny, aby dać mi szansę występu na Wschodnim Wybrzeżu. Spakowałem się do mo...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/in-the-pit-with-piper-z-zachodu-na-wschod.html

Kolejna dawka ciekawych wspomnień Pipera i standardowo świetna robota Vercyna.

To co mnie zawsze rozpierdalało (swoją mądrością), a o czym słyszałem już wcześniej (a słyszeć o tym powinni także nawet dzisiejsi fighterzy MMA), to ten kawałek z "dobrą radą" od Paula Jonesa.

Zawsze rozwala mnie głupota niektórych bad boys'ów (tak lubianych przez publikę) w MMA, którzy promując walkę, w wywiadach pomniejszają zasługi rywala, czy deprecjonują jego umiejętności. Oczywistym jest, że po pokonaniu takiego rywala, większość mniej obeznanych fanów (vide: "Kowalski zafascynowany KSW"), stwierdzi że to żaden wyczyn, skoro sam wygrany opisał jeszcze przed walką swojego rywala jako leszcza (a jeżeli facet by przegrał - w końcu to MMA i wsio może się zdarzyć - to wyszłoby na to, że zmoczył z cieniasem i skompromitowałby się w ten sposób podwójnie). Czysta logika - a jakże często lekceważona... Na szczęście takich "geniuszów mikrofonowych" jest obecnie coraz mniej na arenie MMA, ale cały czas łapię się za głowę, kiedy na któregoś trafię oglądając lub czytając wywiady (zobaczcie jak wyważenie i z szacunkiem Pudzian wypowiadał się o Sapp'ie... Nic dziwnego, że większość mniej kumatych miało później wygraną Pudzilli za wielki wyczyn )

Fragment przeczytałem szybciej od poprzednich, czyli albo było ciekawie, albo krócej niż wcześniej To braterstwo, którym pisze Piper... Fajna sprawa, szkoda, że teraz to już tak nie do końca działa. O ile w lowcardzie raczej się lubią[pewnie się zakumplowali, bo nie mieli nic do roboty], to w ME nie jest tak miło. Trafiają się egoiści w stylu HHH, RVD czy Ortona[to nie musi być prawda, ale mnóstwo plotek nie bierze się chyba znikąd - co innego jedna, co innego dziesięć np.], coś słyszymy o Jasiu nie przepadającym za Randym, pamiętam jeszcze chyba z jakiegoś wywiadu, jak Punk mówił o tym, z kim gada w trasie - i były to raptem 2-3 osoby, w tym Gallows, którego już tam nie ma[jak coś pomyliłem - sorki].

 

Świetna robota, jak zwykle.