In the Pit with Piper: Narodziny Hot Roda

Autor : Vercyn

---

W tym biznesie nie ma zbyt wielu prawdziwych ludzi. Roddy Piper należy jednak do tego grona. Jest zwykłym gościem, który każdemu w szatni podawał rękę - duży, mały, stary, młody. Był spokojny i całkowicie inny od tych wielkich nazwisk, które miałem okazję poznać. Kiedy przyszedłem do WWF w 1984 roku, Roddy już był na samej górze, jako pierwszy heel federacji. Nie musiał poświęcać mi swojego czasu, ale to zrobił. Na długo przed tym, jak kliki opanowały główne historie, była duża grupa z Roddym, Donem Muracao, Bobem Ortonem, Adrianem Adonisem i Panem Fuji. Nie trzymali się razem z „politycznych” powodów, ale z przyjaźni. Pewnej nocy, po walce z Hard Foundation, Roddy zaprosił Jima Neidharta i mnie do pokoju hotelowego na piwo i spotkanie z chłopakami. Był to zaszczyt móc siedzieć z tymi gośćmi, słuchając ich rad na temat wrestlerów, wrestlingu, psychologii ringo...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/in-the-pit-with-piper-narodziny-hot-roda.html

Hej Vercyn kiedyś napisałeś,że jak znajde lin do książki w rozmaże pdf to ją kiedyś przetłumaczysz i oto co znalazłem tylko ja ten link już kiedyś podałem i znajduje się on w tłumaczeniu Behind in Mask: od Peurto Ricko do WWE

Spokojnie. Bedzie i ta ksiazka - niestety pdf nie dal rady sie sciagnac, ale zakupilem ksiazke za granica i oczekuje az przyjdzie.

Świetny początek i bardzo ciekawy rozdział. Mimo ich nieszczęścia jakoś dobiła mnie scena z niedźwiedziem. Miał bardzo interesujące początki. Fajnie poznać taką osobę dokładniej. Wiedzieć jak wyglądało jej dzieciństwo, jaki był w dzieciństwie i jak rozpoczynała się oraz rozwijała jego kariera. Dobra robota, czekam na więcej.

Porównując z niedawno ukończonym przez Ciebie tłumaczeniem biografii Reya, od razu rzuca się w oczy drastyczna zmiana stylu Wygląda to trochę tak, jakby panowie trzymali się swoich gimmicków - Mysterio jest milutki aż do zrzygu, podczas gdy Piper szarżuje, aż miło (od razu przypominają mi się speeche tego pyskacza ).

Fragment jest świetny, bo sam Hot Rod mocno się o to postarał i napakował go kilkoma mocnymi historiami. Motyw z toi toi rzeczywiście powala i chyba jest pewnego rodzaju deklaracją szczerości ze strony autora (na zasadzie: "nie pominę nawet najbardziej wstydliwych fragmentów"). Generalnie początek biografii zachęca do dalszej lektury i chyba o to właśnie w tym wszystkim chodziło. Nie życzę Ci źle, ale ta angina pięknie wzbogaciła materiały z tłumaczeniami na forum

O ile o Reyu nie miałem ochoty czytać, tutaj wciągnąłem się od samego początku. Czekam na kolejne części

Też mam przeczucia, że książka mi przypadnie bardziej do gustu niż biografia Mysteria (przestałem po paru epizodach). Narazie jest nieźle, oczekuję następnych części.

Fajnie, że się zabrałeś za kolejną autobiografie, zapowiada się ciekawie, ale jak tą skończysz to mógł byś się zająć autobiografią EDGE'a