In the Pit with Piper: WrestleMania I, czyli jak Piper podpisał kontrakt z WWF

Autor : VercynGetorix

---

Z okazji 10 urodzin Attitude przygotowałem tłumaczenie rozdziału autobiografii Hot Roda, czyli Roddy'ego Pipera - "In the Pit with Piper". W przetłumaczonym przeze mnie rozdziale Rowdy opowiada o przygotowaniach do WrestleManii I, o jego walce z Hoganem i Mr. T. (B.A. Baracus z Drużyna A) oraz o sposobie, w jaki doszło do podpisania przez niego kontraktu z WWF, który wcześniej tak często odrzucał.

 

Po raz kolejny Vince McMahon Jr. wszedł na nowy grunt wraz z Cyndi Lauper i Davem Wolffem, i stworzył najgorętsze wrestlingowe wydarzenie w Nowym Jorku. Niecały miesiąc wcześniej wspomniane trio połączyło rock-and-roll i świat wrestlingowy w MTV, a teraz chciało poszerzyć swoje horyzonty tworząc największe show wrestlingowe w historii. To trio bazowało na pieniądzach McMahona i jego zawodnikach. Natomiast Lauper i Wolff w...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/in-the-pit-with-piper-wrestlemania-i-czyli-jak-piper-podpisal-kontrakt-z-wwf.html

Bardzo fajny artykuł. Hot Rod zawsze wydawał mi się ciekawą postacią, a jeśli (mam taką nadzieję) przetłumaczysz resztę ksiązki dowiemy się wszyscy o nim trochę więcej. Mam nadzieję, że w książce będzie jeszcze więcej zakulisownych informacji, bo to one są zwykle najciekawsze. Życzę byś nie stracił motywacji do tłumaczenia książek!

Z tego co pamietam (wrecz daje sobie reke uciac) - z opowiesci Rowdyego - to Mr. T podszedl do niego, napial miesnie i powiedzial "Zobacz jakie twarde". Piper złapał go za głowe i stwierdził, że dla niego całkiem miękkie. Zreszta "I pity you fool", mniej pasuje do takiej riposty

Tylko, że jak już dobrze wiesz - w książce Rowdy cytuje Baracusa w następujący sposób

Mr. T stands up and flexes his biceps toward me and says in his usual tone "I pity you, fool"

Zwracam uwagę na tekst - "I pity you, fool". Mam świadomość, że wieloznaczność angielskich słów, jak np. słowa "shit" czy "fuck", jest powalająca, ale z sam przyznasz, że z tego cytatu ciężko jest odczytać "Zobacz jakie twarde" Sądzę, że albo Rowdy miał jakieś problemu z dokładnym przytoczeniem rozmowy albo po prostu w książce (lub tam gdzie Ty czytałeś) pomylił się świadomie.

Warto przeczytać! To taka wstępna reklama dla tych, którzy odpuszczają sobie widząc długość tekstu i fakt, że jest on o wrestlingowej "prehistorii".

 

Generalnie muszę przyznać, że starsze WM-ki są dla mnie ciężkostrawne a ciekawie zaczyna być tak w okolicach WM 7, bo na ringu walczą już wrestlerzy, którymi jarałem się jako dzieciak. Tak czy siak kolesi jak Hot Rod, Hogan i Mr. T nie trzeba nikomu przedstawiać. A kulisy pierwszej WrestleManii są (przynajmniej jak dla mnie) o wiele ciekawsze niż samo widowisko. Vince miał swój plan na to jak robić show i właściwie niewiele się od tamtego czasu zmieniło. Wie, że dobrze jest ściągnąć znane nazwiska - nawet te, które z wrestlingiem mają tyle wspólnego co ja z abstynencją. I nie krępuje się, żeby przy tej okazji szmacić nawet dobrych zawodników. Trochę to przykre, ale ludzie to kupują. Jego taktyka przyniosła mu to, co ma dzisiaj. Piper wzbogacił galerię wrestlerów, którzy poznali co to jest "szacunek" McMahona. Fajna anegdota z koniem.

Przebywając w poczekalni w sądzie, włączyłem Atti przez telefon, patrzę newsy, a tu taki artykuł. No dobra, włącze i zobacze - WOW! Piper świetnie wszystko opisuje, naprawdę mimo, że długi tekst (to dobrze ) to w dodatku nie nudzi i poczekalnia mi minęła szybko i to w klimatach WM I Ten rozdział był świetny, i jeśli cała książka trzyma taki poziom to śmiem twierdzić, że obok ksiązki Y2J'a byłaby to moja ulubiona książka (choć Rey też ciekawie przedstawia wrestlingowy świat). Dzięki Vercyn.

Warto przeczytać! To taka wstępna reklama dla tych, którzy odpuszczają sobie widząc długość tekstu i fakt, że jest on o wrestlingowej "prehistorii".

Szkoda, że niektórzy oceniają po ilości (i odrzucają) a nie po jakości a może nie za bardzo wiedzą kim był Rowdy Roddy Piper i stwierdzili, że to jakiś jobber pokroju Yoshiego Tatsu

 

Ogólnie to powiem szczerze, że Pipera lepiej mi się czyta niż Rey'a. Raczej będę się starał przetłumaczyć także Pipera, po zakończeniu tłumaczenia Behind the Mask. Do Mysterio wrócę po zakończeniu prac nad innymi tłumaczenia z okazji urodzin. Pewnie po jakiejś krótkiej przerwie zabiorę się za Pipera.

 

Fajna anegdota z koniem.

Brechtałem jak to czytałem - zwłaszcza ze starego Ortona ("Gówno", "Gówno", "Gówno"). Swoją drogą przykre, że w stosunku do Pipera tak się zachowali, ale on zawsze słynął z ciętego języka, a jak wiemy Vince ma słabość do osób z odmiennym sposobem zachowywania niż Rowdy.

Zwracam uwagę na tekst - "I pity you, fool". Mam świadomość, że wieloznaczność angielskich słów, jak np. słowa "shit" czy "fuck", jest powalająca, ale z sam przyznasz, że z tego cytatu ciężko jest odczytać "Zobacz jakie twarde" Sądzę, że albo Rowdy miał jakieś problemu z dokładnym przytoczeniem rozmowy albo po prostu w książce (lub tam gdzie Ty czytałeś) pomylił się świadomie.

 

Dobrze, ze nie twierdziles iz sobie wszystko wymyslilem... Reke zachowalem

 

Gdy zobaczyłem, że artykuł jest o WMce I, to trochę się skrzywiłem. Lubię czytać artykuły o czasach, w których nie oglądałem wrestlingu, ale nie o aż tak odległych czasach, które wydają mi się po prostu mało interesujące.

I nie będę ukrywać, że na początku ciężko mi się to czytało. Już myślałem nawet, że nie będę czytać tego do końca, spoglądając na ilość tekstu, ale na szczęście nie zrezygnowałem, bo potem było już o wiele ciekawiej.

Najciekawszy był sam koniec, w którym poznajemy kulisy tego wszystkiego, dowiadujemy się, jak Piper i inni przegrani zostali potraktowani. Zresztą było to dla mnie małym szokiem, gdy Piper wspomina o tym, że przegrani nie brali udziału w przyjęciu po gali. Przecież to wrestling, to jest ustawiane. Dla mnie kompletnie nielogiczna sprawa.