Jak Hogan i McMahon oszukali Breta Harta

Autor : SixKiller

---

Wymienialibyśmy tę walkę wśród największych klasyków, gdyby doszła do skutku. Było blisko.

 

Kwiecień 1993 roku, WrestleMania IX. Dzięki oszustwu Yokozuna pokonuje Breta Harta i zdobywa WWF Championship. Na ring wbiega rozwścieczony Hogan, przerywa celebrację i żywo gestykulując domaga się sprawiedliwości. Reaguje na to manager Yokozuny Mr. Fuji, który proponuje Hulksterowi, by ten zmierzył się z nowym mistrzem, jeśli ma odwagę. Każdy wrestler przyjąłby takie wyzwanie bez zastanowienia, ale nie Hogan. Najważniejsze dla niego jest bowiem w tej chwili zdrowie Hitmana (Fuji sypnął mu w oczy solą) i dopiero po jego namowach decyduje się na walkę. Dwadzieścia sekund później jest już mistrzem WWF.

 

- Dzięki brachu. Nie zapomnę ci tego. Będę szczęśliwy, kiedy będę mógł się zrewanżować w podobny sposób – powiedział zadowolony Hogan, gdy kilka minut później spotkał Ha...

---

... przeczytaj wiecej na stronie Attitude : http://www.attitude.pl/jak-hogan-i-mcmahon-oszukali-breta-harta.html

Znakomicie, Znakomicie!

Bardzo ciekawy artykuł. To czasy, gdy zaczynałem oglądać wrestling, byłem młody, a perspektywa łysienia i zmarszczek wydawała mi się odległa jak Antarktyda. Stąd też pierwszą połowę lat 90 i starych, dobre czasy WWF darzę sentymentem. Wiedzę o stosunku Hogana do Harta miałem mglistą. Ostatnio w tej kwestii oświecił mnie nieco Raven. Najbardziej zaskoczyło mnie w artykule, że za Hitmanem stali Undertaker i Shawn Michaels. Miałem dotąd takie wyobrażenie, że Hitman i HBK od początku za sobą nie przepadali.

Dzięki SixKiller !

Super artykuł, teraz już wiem dlaczego Hitman tak nie lubi hogana i wypowiada się o nim tak a nie inaczej.

Z artykułów Sixa zawsze można dowiedzieć się wielu zakulisowych rzeczy. Sam mogłem się teraz np. dowiedzieć o tym, jak to wyglądało na prawdę - jak wyglądała cała ta sytuacja z pasem, Hoganem i Hartem, oraz jaką rolę miał w tym Vince. Za produkt wrestlingowy chwyciłem dopiero kilka lat później i nigdy nie wgłębiałem się w zakulisowe rozgrywki z okresu poprzedzającego odkrycie przeze mnie wrestlingu, dlatego zawsze doceniam takie artykuły.

Super artykuł, lubię poczytać takie old school'e. Zarówno Hogan jak i Hart to legendy warte wspominania.

Miałem dotąd takie wyobrażenie, że Hitman i HBK od początku za sobą nie przepadali.

 

Dlatego właśnie czytanie o tym, co dzieje się za kulisami, jest takie ciekawe. To walka z mitami, które fani tworzą we własnych głowach, aby sobie wyjaśnić różne rzeczy. Jednym z takich mitów jest odwieczna niechęć między Hitmanem i HBK.

 

Nie czytałem całej książki, ale z tego co pisze Bret wynika, że ich stosunki były wtedy bardzo poprawne. Nie chcę tego nazywać inaczej, bo sam Hitman nie nazywa tego w żaden sposób. Pomijając jednak sprawy związane z wrestlingiem, takie jak gotowość Harta do straty IC Title na rzecz Michaelsa (ostatecznie pas trafił do British Bulldoga, bo SummerSlam odbywało się w Londynie), Hitman wymienia Shawna wśród wrestlerów, którzy okazali mu największy szacunek podczas fety po zdobyciu pierwszego WWF Championship.

 

Pewnie na dalszych stronach jest mowa o tym, kiedy wszystko się popsuło.

 

Moim zdaniem jednak nie byłoby niczego zaskakującego w tym, że HBK popierał Harta jako mistrza świata, nawet gdyby już wtedy byli zaciekłymi wrogami. Definitywne odsunięcie Hogana leżało bowiem w jego najbardziej żywotnym interesie.

Miałem dotąd takie wyobrażenie, że Hitman i HBK od początku za sobą nie przepadali.

 

Dlatego właśnie czytanie o tym, co dzieje się za kulisami, jest takie ciekawe. To walka z mitami, które fani tworzą we własnych głowach, aby sobie wyjaśnić różne rzeczy. Jednym z takich mitów jest odwieczna niechęć między Hitmanem i HBK.

 

Nie czytałem całej książki, ale z tego co pisze Bret wynika, że ich stosunki były wtedy bardzo poprawne. Nie chcę tego nazywać inaczej, bo sam Hitman nie nazywa tego w żaden sposób. Pomijając jednak sprawy związane z wrestlingiem, takie jak gotowość Harta do straty IC Title na rzecz Michaelsa (ostatecznie pas trafił do British Bulldoga, bo SummerSlam odbywało się w Londynie), Hitman wymienia Shawna wśród wrestlerów, którzy okazali mu największy szacunek podczas fety po zdobyciu pierwszego WWF Championship.

 

Pewnie na dalszych stronach jest mowa o tym, kiedy wszystko się popsuło.

 

Moim zdaniem jednak nie byłoby niczego zaskakującego w tym, że HBK popierał Harta jako mistrza świata, nawet gdyby już wtedy byli zaciekłymi wrogami. Definitywne odsunięcie Hogana leżało bowiem w jego najbardziej żywotnym interesie.

 

Co do mitów odnośnie odwiecznej niechęci to ja czytałem fragment książki HBK (niestety całość nie była dostępna), w której ten twierdził, że nic do Hitmana nie miał, a właśnie Bret - odnosił się do niego z niechęcią. Ale był to tylko - jak już wspomniałem - fragment i nie wiem jak rozwijał się dalej ten konflikt poza ciekawostkami (a może po prostu plotkami), które można odnaleźć w necie. Oczywiście najlepiej byłoby skonfrontować dwie wersje (HBK i Hitmana) i przeczytać całość książek, prześledzić artykuły - co nie zawsze jest możliwe.

 

Masz rację, że summa summarum to HBK miał interes w tym, żeby popierać Harta. Lepiej mu było trzymać z ludźmi ze swojego pokolenia a starzejącego się gwiazdora Hogana strącać z piedestału. Przed nim dzięki temu też otwierała się furtka na zasadzie "Teraz k..a my!".

Świetny art, Six. Niby człowiek o tym wszystkim wiedział, ale czyta o tych wydarzeniach niemal z łezką w oku (nostalgiczny się robię na stare lata ). Hogan zawsze był szują i jakoś nigdy się nie dziwiłem, kiedy usłyszałem, że nie chciał jobnąć Hartowi z pasa. Hulkster, podobnie jak Goldberg - miał chore podejście do wrestlingu i traktował go strasznie ambicjonalnie - jakby chodziło o sytuację w "realu", a nie jak pracę, którą należy wykonać. Dlatego też później wychodziły podobne sytuacje.

Patrząc z tego punktu (tej historii) widzenia, wcale się nie dziwię (choć nie trawię za to Vinniego jak psa), że Vince zdecydował się na Montrealski Screw Job. W końcu kto się bardziej okradzenia niż sam złodziej? McMahon wyszedł pewnie z założenia, że skoro on bez mrugnięcia okiem potrafił wydymać Hitmana, to ten - będąc dość pamiętliwym gościem (Bret do dzisiaj nie trawi Hulka i z tego co pamiętam, na imprezie HoF, razem z Austinem, potraktowali Hogana jak powietrze, chociaż ten usiłował do nich coś zagajać) - może w ramach zemsty faktycznie przejść z HW Title'em do konkurencji (WCW).

Co do Michaelsa, to zaczęło mu odpierdalać kiedy poczuł push. A to, że stał za Hitmanem, tłumaczył bym raczej nie szacunkiem do Harta a raczej dbaniem o własny interes, bo w końcu to Bret przecierał szlaki do main eventów i HW Title'a dla zawodników gabarytowo takich jak Shawn. Gdyby HBK tak "szanował" Harta, to nie zgodziłby się na wydymanie go w Montrealu. Można oczywiście powiedzieć, że McMahonowi się nie odmawia (zwłaszcza jeśli dostaje się "złoto" na srebrnej tacy), ale akurat Shawn miał wówczas już taką pozycję, że nawet gdyby odmówił Vince'owi uczestnictwa w screw job'ie, to ten - dbając o własny interes, of course (a nie z sympatii do Michaelsa) - i tak nic wielkiego by mu nie zrobił.

Bardzo dobry artykuł SixKiller.

 

Nie wiedziałem że coś takiego się stało. Dowiedziałem się z tego artykułu dlaczego tak Hitman i Hogan się nie lubią. Hart został oszukany 2 razy przez WWF. Szkoda że Vince tak go 2 razy wyrolował. Achhhh, wielka szkoda.

 

Jeszcze raz dzięki za artykuł. Bardzo dobrze się go czytało.

Uwielbiam artykuły, które mówią masę rzeczy o backstagu i sprawach zakulisowych, nawet gdy nie są to czasy, w których oglądałem wrestling i praktycznie niewiele wiem o tym okresie.

Świetna sprawa i oby więcej

Dzięki takim artykułom mamy możliwość zapoznania się z momentami w historii wrestlingu, które każdy fan tego typu rozrywki powinien znać.

Oby więcej takich artykułów.