Alcer: jeżeli doszukujemy się piłkarskich odpowiedników, to polecam porównać Grzeogrza Rasiaka do Tomasza Frankowskiego, to będzie mniej abstrakcyjny przykład niż ten, na który Ty wskazałeś . Obu tych zawodników dzieli wyraźna granica... przynajmniej z perspektywy ich gry w reprezentacji Polski. Myślę, że statystyki mówią same za siebie, Rasiak w eliminacjach nie strzelił dla naszego zespołu żadnej bramki, Frankowski strzelił siedem będąc rezerwowym. No i tak to się kręci, drewniany Rasiak gra, Frankowski grzeje lawkę rezerowych. Jeżeli już robimy takie porównanie to należy podkreślić, że Rasiak, który jest takim piłkarskim Billem Goldbergiem w przeciwieństwie do swojego zapaśniczego odpowiednika otrzymuje heel heat (używając terminologii wrestlingowej ). Bądź co bądź zgadzam sie z tym, że należy patrzeć na niego z perspektywy tego co robi... dlatego mimo wszystko Rasiaka określamy mianem piłkarza, a Goldberga wrestlera.

Bycie destryoerem/entertainerem wcale nie wyklucza bycia dobrym wrestlerem tak jak jest to w przypadku Goldberga.

Przykład? Proszę bardzo - Bam Bam Bigelow! Jak na swoją wagę - był świetnym workerem, świetny technicznie, realistyczny, robił w ringu niesamowite rzeczy (np. coś co wygląda jak powerbomb tylko robiony o kolano jak back breaker), był bardzo wiarygodny, wiedział jak rozegrać walkę ze strony psychologicznej, miał talent.

Bardziej kotrowersyjny przykład to Yokozuna.

Jak na swoją masę był bardzo bezpieczny i precyzyjny w wykonywaniu chwytów. Był po prostu wspaniały.