Witam. Trzyczęsciowy tekst. Zapraszam do czytania i komentowania. Może kogoś zainteresuje, choć generalnie wszyscy tutaj wiedzą o co chodzi

 

Czym jest pro wrestling? Młócką, w której dwóch facetów o potężnych gabarytach udaje, że chce zrobić sobie krzywdę? W jakimś stopniu na pewno tak. Ale jest to również ogromny biznes, z gwiazdami, które w Stanach Zjednoczonych wyskakiwały i wyskakują z lodówki. A Zaczęło się od...

 

Pro wrestling nigdy nie był i nie będzie traktowany jako sport*. Wiadomo, że zwycięzcy pojedynków są wybierani przed walką. Wiadomo, że scenarzyści nakreślają zawodnikom najważniejsze fragmenty pojedynku, akcje i zachowania. Wiadomo, że nie ma to praktycznie nic wspólnego z prawdziwą sportową rywalizacją. Ale w Stanach Zjednoczonych, Japonii, a także na Wyspach Brytyjskich i Niemczech mnóstwo ludzi się tym pasjonuje. W Polsce również grono fanów tej "dyscypliny" stale się powiększa. I zapewne pasjonatów gal spod znaku World Wrestling Entertainment (WWE), Total Non Stop Action (TNA) czy RoH (Ring of Honor) będzie jeszcze więcej.

 

LINK DO TEKSTU

Nie jest źle. Spodziewałem się jakiegoś niszowego artykułu. Dobra robota, osoba nie znająca się na wrestlingu spokojnie zrozumie tekst, a smart będzie zadowolony. Tak trzymać

Bardzo fajny artykuł.

 

Cieszy to, że pojawił się na takiej stronie jak Eurpsport, choć patrząc na komentarze już widać, że podejście Polaków do wrestlingu się nie zmieniło i wątpię, żeby się zmieniło.

Ogólnie artykuł bardzo fajnie się czytało, dobrze wprowadzał do wrestlingu, jeśli ktoś czytający, nie miał jeszcze z nim kontaktu, a ja również znalazłem tam ciekawe informacje o których nie wiedziałem.

Nawet ładnie napisane. Tylko trochę więcej powinni napisać o tym jak się walczy, jakie są style itp.

Ale ogólnie to bardzo fajny artykuł, na pewno nie nastawia źle do wrestlingu.

 

 

"nowym Hoganem", uwielbianym zwłaszcza przez dzieci raperem-patriotą, Johnem Ceną.

 

raper-patriota

Solidny tekst Zwiechu, ale z tym:

 

"W 1987 r. na Wrestlemanii 3, gdzie w najważniejszym pojedynku legendarny Hogan zmierzył się z mierzącym ponad 220 cm wzrostu i ważącym 230 kg Andre the Giantem"

 

trochę żeś pojechał (chyba że specjalnie zostawiłeś te podkoloryzowane dane, aby zrobiły większe wrażenie na laikach czytających tekst ), bo Andre podobno miał "zaledwie" 6 stóp 9 cali wzrostu, więc był mniej więcej wysokości Kane'a, ale WWF specjalnie "podkręcało" jego "parametry" pod marków (tak samo jak w przypadku Gianta Gonzales'a, o którym mówiono, że ma... 8 stóp wzrostu ) żeby Andre wydawał się jeszcze bardziej imponujący jako Gigant

 

W tekście zabrakło mi chyba tylko wyjaśnienia samej istoty wrestlingu i porównań do filmów w kinie czy TV, które to porównania szybko wybijają z rąk argumenty deklom twierdzącym: "łeeee, czym tu się jarać, skoro to wszystko jest udawane i oni nie biją się naprawdę?" Artykuł jako całość jednak bardzo dobry, choć sądzę że "nieprzekonanych" i tak nie przekona.

 

Cytat:

"nowym Hoganem", uwielbianym zwłaszcza przez dzieci raperem-patriotą, Johnem Ceną.

 

 

raper-patriota

 

Bardzo dobre porównanie, łączące 2 najbardziej znane gimmicki Janusza, czyli freestyle'ującego rapera i G.I. Joe

Świetny artykuł, Zwiechu. W zasadzie pierwszy, tak profesjonalnie napisany, który ma szansę dotrzeć do szerszej publiczności (może gremium czytelników portalu ES nie jest aż tak liczne, jak "Polityki", ale to i ze dwie półki wyżej, niż publikacje na portalach li tylko wrestlingowych).

Podobało mi się, że nie wdawałeś się w zbyt głębokie drążenie samej idei wrestlingu (CT, booking, selling, ect.), a posłużyłeś się liczbami pokazującymi, że wrestling niekoniecznie jest niszowym produktem dla małej grupki ćwierćinteligentów (rekordy frekwencji na arenach, gdzie grywają przecież drużyny NFL, MLB czy NBA, mówią same za siebie).

Poza tym - miło Cię znowu widzieć na forum