Gdzieś wśród syberyjskiej tajgi widzimy sanie ciągnięte przez dwa renifery. Uprzedzając jakiekolwiek nazbyt kapitalistyczne skojarzenia – nie są prowadzone przez grubego faceta w czerwonym kubraku, a żadne ze zwierząt nie nosi imienia "Rudolf". Powozi stary człowiek należący do narodu Ewenków, jego twarz ogorzała od wiatru, tłusta i zniszczona. Na saniach leży jeszcze ktoś, ledwo widoczny spod futer mężczyzna rasy kaukaskiej. Żaden się nie odzywa. Zdążają na wschód, na sam środek białej pustyni. Właśnie tam mieszka najpotężniejsza szamanka w Rosji i tylko tam może szukać pomocy Wasylij Gromow. Jego porażka na ostatniej Wrestlepaloozie nie była przypadkowa. Dopadły go demony, które mieszkają w każdej rosyjskiej duszy. Napierw wódka, potem kajf (odlot nad Wołgą), a następnie delirium tremens. Do tego jeszcze ta wcześniejsza emerytura zafundowana mu przez towarzyszów broni. To nie mogło się skończyć dobrze. Po opuszczeniu Wyspy Wasyl wrócił do Petersburga, aby pozbierać to co zostało jeszcze z jego dawnego życia i skupić się na nadchodzącym pojedynku. Cóż jednak poradzić skoro 98% Rosjan pije. Poczęstunek ze strony ciotki-bolszewiczki, następnie przed siłownią z miejscowymi Fedor-wannabe, ba! Nawet cieć jak tylko go zobaczył wyjął zza pazuchy najgorszą, robioną ze spirytusu technicznego wodę ognistą. Od tamtego momentu w pamięci nie zostało nic, wielka czarna pustka. Ocknięcie nastąpiło dopiero gdy sędzie odklepał 1... 2... 3...

 

Jednak od czego jest telemango. Sparzony porażką Wasyl siedział w swoim obskórnym mieszkanku i po nocach uprawiał zapping (dla nieobeznanych – bezcelowe skakanie po kanałach, natręctwo), aż tu nagle na MANGO24 rozpoczęła się promocja Wspólnoty Szamańskiej "Dujgur". Wspaniałe widowisko przypominający trochę teledyski grupy Whirlpool nakłoniło go do podjęcia męskiej decyzji. Trzeba wygnać złego ducha, bo to przecież nie może być wina wódki! To tylko zły los! Dżinks!

 

Wracając w każdym razie do sań, byli blisko. Na horyznocie można było już dostrzec strużkę dumy wydobywającą się z dość prymitywnego szałasu. Wasyl wstał, rzucił kilka słów na pożegnanie staremu poganiaczowi wraz z rulonikiem 5000 rubli i wszedł na czworaka do pomieszczenia. W środku inny świat. Wasyl od razu poczuł jakby wpełz nazat do łona własnej matki. Co z zewnątrz wyglądało na prostą konstrukcję z kijów, wewnątrz okazało się całkiem przytulnym miejscem, szczelnie wyłożonym skórami renifera. U szczytu otwór, pośrodku małe ognisko, wszędzie dym, widocznośći zerowa. Ten zapach – to haszysz.

Wejdź, nie bój się – ciepły, lepki kobiecy głos rozszedł się po niewielkiej przestrzeni - Rozgość się Wasyliju Fiodorowiczu, czekałam na ciebie.

Priwiet. Jak cię zwą wiedźmo?

Mam wiele imion. Dla ciebie niech będzie kojące, ruskie... Larysa. Chodź. Odpręż się...

 

I jak to się mawia: słowo stało się ciałem. Odprężenie było natychmiastowe. Haszysz w tym stężeniu szybko zaczął gromadzić się w mózgu. Hahahaha. Wszechogarniające uczucie lekkości było wręcz nie z tego świata. Larysa podeszła do Wasyla, zaczęła go rozbierać. Jakież wielkie było jego zdziwienie, gdy okazała się piękną ruską babą o rudych włosach, miast pomarszczonej Ewenki. Długie, rozpuszczone włosy opadające na pełne piersi, naszyjnik z kości. Delikatna twarz. Rytmiczny odgłos bębenka i śpiew. Świat wokół się rozmazuje, na jego miejsce zaczynają napływać obrazy z przeszłosci, teraźniejszości i przyszłości – właściwie ciężko stwierdzić. Jedna wizja trwała jednak dłużej, była zdecydowanie bardziej wyraźna. Przedstawiała młodego rosyjskiego żołnierza, jego kamasz pobrudzony posoką. Właściwie to soldat ten stąpał po mózgu jednego z muzułmańskich bojowników o "wolny" Kaukaz. Twarz Wasyla, to był on, wykrzywiona w ponurym uśmiechu. Pozdrów Allaha, Sandman. Nowe Imperium potrzebuje ofiary z twojej krwi. Stary lew zawsze ginie w paszczy młodego.

 

Twój przeciwnik nie ma szans. Co się stało, to się nie odstanie. Twoja ostatnia porażka to tylko drobne nieporozumienie. Wasyliju Fiodorowiczu, będziesz budowniczym nowego Sojuza. Najpierw jednak zbuduj fundumenty na muzułmańskich trupach – wymlaskała Larysa o poranku dnia następnego, a może wieczorem popojutrza – Czas na czystego Króla.

 

W tym momencie splunęła w twarz Wasyla kumysem (napój robiony na bazie mleka klaczy) oraz trzepnęła go prosto w twarz. I nastał czas wielkiego chędożenia zdrowej baby i zdrowego rosyjskiego mużyka. Kto czytał "Odyseję" ten wie co się z wiedźmą robi...

Edytowane 25 Kwietnia 201016 l przez Szaman

SIĘ PISZE.

 

Mało czasu było?

SIĘ PISZE.

 

szaman ??

szaman ??

 

Inny.

Chyba będę musiał zmienić nick, bo widzę, że ktoś ostrego smrodu narobił. Co do RPa to uprzedzę malkontentów - on miał być krótki. Zasady paloozy 104 są dość specyficzne, a i po prawdzie mój styl od zawsze też był bardzo zwięzły ;>

widzę, że ktoś ostrego smrodu narobił.

 

smrodu nie . był kurewsko specyficzny , tęsknimy , stąd to zainteresowanie Tobą . ale nie przejmuj sie , zmienisz nick i zniknie ...

 

Ten zapach – to haszysz.

 

.. chyba , że rozwiniesz ten wątek .