Przepowiednia (Izzy Nilsen RP)

[damiandziki]

Płomienie świec, pół mrok i cisza… Typowe wnętrze jednego z pokojów starej barokowej rezydencji w której właśnie się znajdujemy. Dzięki uprzejmości kamerzysty oglądamy właśnie bogato zdobione złotem ściany i sufit, na którym namalowane zostały przepiękne freski, które musiały być dziełem jakiegoś bardzo zdolnego malarza tamtej epoki. Wystrój pokoju jest bardzo wykwintny i ekskluzywny: meble wykonane z najlepszych materiałów , wiszące na ścianach portrety przedstawiające wyidealizowanych szlachciców wydają się wykonane z naprawdę wielkim kunsztem czy antyki kryjące w sobie niejedną ciekawą historię. W centrum pomieszczenia znajduje się kaflowy kominek w którym miło trzaskają płomienie, musiał być on dziełem jakiegoś geniusza – na kafelkach znajdują się bowiem płaskorzeźby, które ukazują sceny z „Makbeta” –Moliera oddane z niezwykłym wręcz rozmachem. Jednak największe wrażenie robi ogromne biurko wykonane z kości słoniowej, które zostało ozdobione wieloma cennymi kruszcami, w tym najdroższymi – srebrem, złotem i platyną. Miejsce za nim nie jest jednak jak by się mogło wydawać puste, gdyż zajmuje je młody apostoł mroku i członek Disciples Of Sorrow – „Black Wings” Izzy Nilsen. Niedawny zdobywca Tag Team Title(który leży oczywiście luźno na jego ramieniu) , wpatruje się w okno przez które delikatnie wpada światło księżyca, które już za niedługo będzie w pełni . Mesjasz zdaje się delektować każdą chwilą poświęconą podziwianiu jego pani, dlatego nie odrywając wzroku zaczyna powoli mówić, jakby szukał odpowiednich słów:

 

- Tamtego wieczora nasza trójka sprawiła że Rewolucja po raz kolejny upadła na kolana, dzięki nam nie dane było im długo świętować kolejnego sukcesu w ich karierach. My - dzieci Luny sprawiliśmy, że tytuły znajdują się teraz w odpowiednich dłoniach. To złoto, to nasza ofiara dla życiodajnego mroku, który każdego wieczoru karmi nas swoimi tajemnicami. Wygraliśmy wspomagani przez księżycową poświatę, która wciąż pokazujące nam odpowiednią ścieżkę przez las nazwany EWF, który jest zbyt gęsty by zobaczyć cokolwiek. Pierwszy rozdział Ragnaroku został przez naszą trójkę zapisany na kartach historii, drugi rozpocznie się już na Wrestlepaloozie XCIII. Dzięki turniejowi Disciples Of Sorrow zdobędą EWF World Title i zacznie się długo wyczekiwana dominacja Pani Nocy. Tak naprawdę nie jest ważne, który z nas zdobędzie tytuł, gdyż na końcu jednakowo wypełnimy nasze proroctwo… Nie muszę obawiać się o mojego wiernego towarzysza – Vaclava - który świetnie prowadzi oręż mrocznej prawdy, więc muszę skupić się tylko na tych z kim przyjdzie stanąć mi w ringu.

 

Izzy lekko wzdycha i poprawia ułożenie pasa na ramieniu, zdaje się także chwile rozmyślać, poszukując odpowiednich wspomnień związanych z wrogami z którymi przyjdzie mu się zmierzyć. W jego oczach zaczyna pojawiać się dobrze znany już płomień – symbol pasji z jaką Izzy kontynuuje swoją krucjatę. Z diabelskim uśmieszkiem powoli zaczyna znowu przemawiać:

 

- Duality - pisklę które za bardzo chciało by latać… Mój drogi przyjacielu, prawie bym Ciebie przeoczył w krainie tego chaosu, gdyby nie to, że przyszło mi zobaczyć z kim przyjdzie mi się zmierzyć na następnej gali. Twierdząc że latasz uważasz się za ptaka – władcę przestworzy, choć zbyt wcześnie wypadłeś z gniazda, do którego zostałeś zresztą chyba po prostu podrzucony. Przestworza są zarezerwowane dla drapieżników, ty zaś wciąż tylko wpierdalasz dżdżownice podawane Ci przez matkę… Na mojej drodze jesteś tylko wersem, krótkim przerywnikiem w rozdziale pisanym przez niezbadane koleje losu. Spójrz na siebie, jesteś nikim, choć twierdzisz, że znajdujesz się ponad wszystkimi „szybując w przestworzach”, ja sprowadzę Cię z twoich marzeń na ziemię, bólem zbyt realnym by mógł tobie wydać się tylko snem. Nie obwiniaj mnie jeśli już nigdy nie zechcesz oderwać się od ziemi na te marne parę centymetrów… Mrok już cię ostrzegł…

 

Kamera zbliża się pokazując nam dokładnie co znajduje się na biurku. Okazuje się, że oprócz stosu dokumentów, butelek z piwem, lampki czerwonego wina i paru pism poświęconych wrestlingowi, Rock Star ma przed sobą także akta Chrisa Attitude, pewnego przeciwnika w drugiej rundzie turnieju oraz Shamana i Bubby które o to miejsce będą musieli zawalczyć. Biorąc do ręki teczkę tego pierwszego, Izzy spogląda na nią, chwilę kartkuje i przemawia:

 

- Człowiek zwany Attitude, „More” Attitude… głoszący szczytne idee i wierzący w te wszystkie bzdurne ideały dyktowane przez słońce surfer, z którym przyszło mi walczyć już na poprzedniej gali… Tak bardzo uwielbiany przez kobiety i dzieci, nazywany bohaterem. Wraz z Jupiterem uważają się za wcielone dobro – broniąc niewinnych i pomagając słabszym realizują jakieś mi nie znane cele… Nutki ironii i ciekawości dodaje fakt, że jeden z nich dalej walczy w imię HVW – mojej rodzimej, choć teraz nic nie wartej federacji, a drugi zdaje się z tym nie zgadzać, jakie to urocze. Dla mnie Chrisie, to śmieszne… Krocząc ścieżką wskazaną mi przez niebo pełne gwiazd spoglądam na ciebie i widzę słabeusza, który chowa się za modnymi powiedzeniami i zachowaniami. W co wierzysz przyjacielu? Co takiego w życiu osiągnąłeś? W AWF zostałeś kilkakrotnie oszukany, nie udało Ci się nic osiągnąć… Pytam się ciebie czy było warto? A teraz odpowiedz prosze czy ta wasza „Rewolucja” to naprawdę ty? Nie wydaje mi się przyjacielu. Nie będę rozpaczał nad twoimi problemami, i tak pewnie sam je znasz zbyt dobrze by choćby spróbować przed nimi uciec… Wraz z Vaclavem pokonaliśmy was poprzednim razem, teraz ja w pojedynkę sam dokonam sprawiedliwości w imię Luny pokonując połowę nędznej „Rewolucji”!

 

Apostoł powoli odkłada akta Chrisa i w zamian sięga po teczki Bubby i Shamana, którzy staną naprzeciw siebie już w pierwszym pojedynku. Nilsen spoglądając na dokumenty krótką chwile z lekką niepewnością podejmuje swój monolog:

 

- Bubba. Tak bardzo zły Big Bubbowski. Taka wielka(dosłownie) legenda, król ringu itd. itd… Cieszyłem się, że będę mógł pokazać ciemność zawodnikowi takiego kalibru jak ty, liczyłem na duże wyzwanie… Zawiodłeś mnie, choć nie wiem czy spodziewałem się zbyt wiele od kogoś, kogo czas już chyba dawno minął, czy po prostu w tym całym chaosie stworzonym przez krzesła, drabiny i stoły jakoś nie dane nam było na dłużej skrzyżować rękawic. Jednak jedynym wytłumaczeniem zdaje się być trwanie Ragnaroku – zmierzchu bogów. Kończy się już czas legend z tamtej epoki. Człowiek to nie dzieło architektury czy jakiś sławny obraz - nie może żyć czynnie w naszym świecie przez wieki. Martwy pisarz nie będzie wciąż wydawał nowych dzieł literackich, martwy muzyk nie będzie nagrywał muzyki, a zbyt stary wrestler nie będzie walczył tak dobrze jak kiedyś… Dzięki nam do głosu dojdzie nowe pokolenie które słuchając głosu ciemności obali pomarszczonych staruszków takich jak Jupiter… Twój czas Bubba… on definitywnie dobiegł końca!

 

Izzy wrzuca akta Bubby do kominka, realizator przybliża obraz tak by widzowie mogli dokładnie spojrzeć jak ogień trawi papier – trwa to tylko kilka chwil po czym z biografii i danych byłego EWF World Championa zostaje tylko popiół. Zupełnie jak w życiu nieprawdaż? Na ten widok Nilsen uśmiecha się i zaczyna mówić o drugim możliwym przeciwniku:

 

- Shaman – wielki komik w świecie dramatu. Światło największej żmii - Słońca najwyraźniej poprzestawiało niewiernemu zmysły… Proszę, pozwól, że wybawię Cię… na 100% To będzie przypominało śnienie, obudzisz się i zobaczysz prawdę – doznając najwyższej kary dla sługusów światła – bólu… bólu który będzie trwał i trwał, a twoje krzyki będą przerażały głupców zgromadzonych w hali! Skończą się twoje idiotyczne tańce, zabawy i wygłupy… Będziesz płakał jak dziecko które przeżyło zbyt wiele jak na swój młody wiek… Żegnaj na zawsze Shamanie…

 

Teraz to akta Shamana lądują w płomieniach, ogień liże je, powoli je unicestwiając. Lekki czarny dym unosi się z pozostałości historii byłego komentatora i byłego EWF Evolution Championa trawi potęga żywiołu… Uśmiechnięty jak rzadko Izzy delektuje się winem i oddaje się odpoczynkowi… Tymczasem ekran zaczyna śnieżyć, po czym oczom widzów ukazuje się urywek wydarzeń z ostatniej gali:

 

 

Vaclav rusza na Chrisa i dochodzi do szamotaniny między nimi... tymczasem na arenie słychać dużą dawkę heel heatu... bo oto barierki oddzielające ring od publiczności przeskoczył Backstabber! Jupiter od razu go spostrzega i próbuje z wysokości ringu skoczyć na niego z Crossbody.... ale Stabber w ostatniej chwili odsuwa się i Jupek rozbija się na posadzce!! Backstabber uśmiecha się... daje jakiś sygnał Vaclavowi, który akurat uzyskał przewagę na ringu... Vaclav rzuca Chrisem nie o liny, lecz prosto na sędziego Lecha Grudzińskiego. Ten pada zamroczony. Stabber momentalnie rzuca Vackowi swój kij baseballowy, a ten potężnym uderzeniem trafia Chrisa prosto w brzuch!! Attitude upada, a Vaclav chwyta go i wykonuje na nim Otchłań Smutku [Michinoku Driver]!! Nilsen odrzuca kij i budzi Grudzińskiego... ten widzi jaka sytuacja panuje na ringu..... pin...........1.................2................3!!

 

To dopiero początek ekspansji czarnej potęgi – królowie staną się naszymi wasalami, legendy padną na kolana! Ciemność pochłonie wszystko… Niewierni niech usłyszą głosy przepowiedni!

 

- Enjoy The Darkness INC.

 

- Disciples Of Sorrow.

[Vaclav]

Moim zdaniem rp z deka gorszy od poprzedniego. Niemniej widać, że powoli, krok po kroku, wyrabiasz się. W porównaniu z twymi rpami z HVW zauwazalny jest postęp. Nie rezygnuj z starań.

[damiandziki]

Moim zdaniem rp z deka gorszy od poprzedniego. Niemniej widać, że powoli, krok po kroku, wyrabiasz się. W porównaniu z twymi rpami z HVW zauwazalny jest postęp. Nie rezygnuj z starań.

 

W tamtym miałem trochę większe pole do popisu Niemniej chce być coraz lepszy

[Ja Myung Agissi]

Po pierwsze fajny opis miejsc akcji erpa ja akurat lubię takie klimaciki i to mi się bardzo podobało, co do dalszej części to zauważyłem duży plus wpływ Vaclava jest widoczny i z człowieka szukającego stylu zmieniłeś się w postać ten klimat kreującą

Podobało mi się jeśli zajdzie potrzeba co wkleję cytaty