Dłużnik (Theo)

[Tjuskawa Killer]

Dłużnik

 

 

Warszawa, dzień po zakończeniu Baltic Mayhem

 

 

-Determinacja, wola zwycięstwa i motywacja- oto, co najważniejsze w czasie walki. Do bitwy trzeba dołączyć się z czystym umysłem, poddać się szałowi bitewnemu, bowiem ludzkie ciało samo najlepiej potrafi się bronić. Należy zajrzeć do własnego wnętrza i wydobyć z niego siłę. Być przekonanym o słuszności sprawy, o którą walczymy. Na zajęciach nauczymy się, jak pokonać przeciwnika nie tyle wyuczonymi ruchami, co wewnętrzną energią…- przemawiał mistrz warszawskiej szkoły kung-fu do wtajemniczonych już częściowo w sztukę walki adeptów.

Theo wyróżniał się z tłumu uczniów poprzez czarne kimono, jednak mimo zwracającego uwagę wyglądu, wydawał się rozluźniony i spokojny. Tydzień temu zapisał się do nowo powstałej szkoły, by jeszcze bardziej podszkolić swoje umiejętności. Nagle przez tłum adeptów zaczął przepychać się średniego wzrostu szatyn, z twarzy podobny zupełnie do nikogo. Ubrany w porządny, skórzany płaszcz i jeansy, rozglądał się bacznie po hali. Jego wzrok zatrzymał się na Theo, facet przyspieszył kroku. Błyskawicznym ruchem wyjął spod płaszcza pistolet i przyłożył mnichowi do czoła.

- Masz dwa dni- powiedział spokojnym głosem, po czym odwrócił się i wyszedł.

Po całym zajściu żaden ze świadków nie mógł powiedzieć, jak wyglądał ten facet- wyglądał tak pospolicie, że nikt po prostu nie zapamiętał, poza tym wszystko działo się bardzo szybko. Theo nie miał wyboru- musiał w ciągu niecałych 48 godzin zarobić 10 tysięcy złotych. Kilka dni temu przez pomyłkę zabrał cudzą torbę treningową, a po powrocie do domu znalazł w środku 50 tysięcy złotych. Potem zaczęli go nachodzić jacyś ludzie, żądając zwrotu pieniędzy. Pierwszego awanturnika potraktował raczej agresywnie- złamał mu rękę i wyrwał obojczyk. Z czasem było coraz gorzej- zaczęli grozić mu bronią. Gdy wreszcie oddał pieniądze, domagali się odszkodowania za straty w interesach. Nie wiedział nawet z kim ma do czynienia. Sytuacja nie przedstawiała się zbyt korzystnie…

Warszawa, 2 dni po Baltic Mayhem

Telefon obudził Theo o godzinie 6:00.

- Halo?- powiedział zaspanym głosem mnich.

- Z tej strony Czarny. Proszę przyjechać za godzinę pod Kasprowicza 54 mieszkania 18 z pieniędzmi.- to powiedziawszy, gangster rozłączył się.

Ubrał się w krwistoczerwone, luźne spodnie, czarną koszulkę, do pasa przypiął nóż myśliwski i wyszedł. Dotarłszy pod wskazany adres, Theo zastukał do drzwi. Otwierający mu facet dostał od razu pięścią w nos i upadł na podłogę. Mnich otworzył drzwi kopniakiem, wszedł szybkim krokiem do środka i rozejrzał się uważnie. Mieszkanie było 2-pokojowe, do tego mała kuchnia i łazienka. Wystrój wnętrz był raczej skąpy, aczkolwiek schludny. Tonacja zielona działała kojąco na skołatane nerwy mnicha. W pokoju stały dwie osoby, poza tym jedna siedziała na fotelu, zasłonięta cieniem.

- Nikt mnie nie będzie terroryzował- wycedził Theo przez zaciśnięte zęby, po czym rzucił się na stojącego najbliżej faceta. Powalił go silnym uderzeniem z kolana w nos i rozwścieczony ruszył dalej. Pokonał następnego przeciwnika, po czym stanął twarzą w twarz z Czarnym

-Proponuję drobny zakład- powiedział mafiozo spokojnym głosem. Wyciągnął zza fotela dwa miecze kendo, jeden dał mnichowi.-Walka do pierwszego trafienia. Jeśli wygrasz, nie musisz oddawać pieniędzy. Jednak porażka oznacza, że będziesz dla mnie pracował.

Obaj równocześnie odskoczyli od siebie, wyciągając bambusowe miecze z pochew. Krążyli wokół siebie, czekając na chwilę nieuwagi przeciwnika. Wreszcie Czarny wyskoczył do przodu z szybkim skośnym cięciem. Theo sparował cios, obrócił się pod klingą wroga po czym uderzył do mieczem w plecy. Czarny padł na ziemię, jednak szybko się podniósł. Pogratulował zwycięzcy i wyszedł z własnego mieszkania. Mnich wrócił do swojego mieszkania, zadowolony z korzystnego obrotu spraw.

Theo usiadł w pozycji kwiatu lotosu i zapalił otaczające go ze wszystkich stron kadzidła. Zamknął oczy, oczyścił umysł i wyrównał oddech. Skupił się na medytacji. Mimo, iż nie wiedział nawet z kim ma walczyć na gali, przygotowywał się do walki. Cicha, spokojna muzyka sączyła się z głośników komputera. Półgodzinna medytacja stała się jego codziennym rytuałem. Odzyskiwał spokój ducha i utracone siły. Za dwa dni gala- myślał intensywnie- trzeba odpowiednio się przygotować. Pewność siebie i motywacja jest kluczem do zwycięstwa. Trzeba skupić się wyłącznie o walce, nie dopuszczać do siebie innych myśli. Jeszcze tylko dwa dni do gali. A tak w ogóle to po co to całe EWF? Wszystko było dobrze i powinno takie pozostać. Niemniej musiałem zgodzić się na propozycję członkostwa- z czegoś trzeba przecież żyć. Nie dopuszczam do siebie nawet możliwości porażki. Wygram, bo muszę wygrać… Otworzył oczy i wywietrzył mieszkanie.

 

Kielce, 3 godziny przed EWF Wrestlepalooza XCI

 

Siedząc w pensjonacie, Theo próbował jeszcze raz oczyścić umysł z trawiących go teraz problemów. Przymknął oczy, wyrównał oddech. Nagle ktoś dotknął jego ramienia. Mnich obrócił się powoli i ujrzał stojącego za nim wysokiego mężczyznę o przenikliwym spojrzeniu. Ubrany w drogi garnitur spoglądał na Theo z dobrotliwym uśmiechem na ustach.

-To jest 12 tysięcy złotych- rzekł wyjmując z wewnętrznej kieszeni marynarki gruby plik banknotów.- masz przegrać walkę.

- Pan sobie kpi?- odparł Theo, wstając z krzesła i spoglądając przybyszowi prosto w oczy- Co to ma kurwa być?! Jakiś jebany jarmark czy co?!

- Ja… eee… się założyłem ze znajomymi z wyższych sfer, że pan przegra tą walkę, ale nie jestem pewien jej wyniku.

Theo roześmiał się głośnym, niemal serdecznym śmiechem, po czym uderzył faceta czołem w nos.

- To wszystko, co mam panu do powiedzenia w tym temacie. Do widzenia.- rzekł Theo, wypychając gościa z pokoju. Potem poszedł pozwiedzać miasto. Znalazłszy halę, w której miała się odbywać gala EWF Wrestlepalooza XCI , wszedł do środka i zniknął w napływającym zewsząd tłumie fanów wrestlingu.