Kto to w ogóle wymyślił?! (Maggot RP)

[Nikuś]

Szatnia, chwila po walce Proving Ground Showdown

 

Widać celebrujących Theo i Maggota. Cali spoceni otwierają szampana, po czym oblewają się nim nawzajem.

 

Theo: Świetna walka. Naprawdę, jestem pod wrażeniem.

 

Larwa: Dzięki. Pamiętaj jednak, że bez Ciebie bym sobie nie poradził.

 

Obaj zaczynają się śmiać po czym obraz pokazuje urywki z walki i zanika. Przenosimy się do domu Maggot’a, dzień po gali. Widać go leżącego plecami na łóżku . Ma otwarte oczy, widocznie o czymś myśli. Zaczyna mówić do siebie.

 

The Pain: Dziwna sytuacja. Federacja nareszcie zaczynała się rozwijać. Dzieciaki zamiast przynosić transparentów ‘619’ przynosiła je z imionami wrestlerów HVW. My z Theo zaczęliśmy się wyrastać ponad Proving Ground, aż tu nagle przychodzi jakiś facet. Pierdzieli cały czas, że to niby High Voltage przechodzi ważny okres w swoim istnieniu, ale ja wiem swoje. Zwyczajnie federacja Balickiego była pretekstem, by wypromować się i założyć własną rezygnując tym samym z HVW. I teraz będzie sprowadzał zawodników z HVW… No cóż, mnie też chce zatrudnić, co mi szkodzi… Przynajmniej dobrze płaci. Ale zawsze pozostanę z High Voltage. Teraz czeka mnie walka w EWF. Nie wiem z kim będę walczył, ani jaka to będzie stypulacja. Tym bardziej nie wiem, czy Theo będzie walczył po mojej stronie. No cóż, kimkolwiek by był mój rywal, muszę się jakoś na niego przygotować. Coś się ze mną dzieje… Zaczynam gadać sam do siebie Kurwa, późno już.

 

Po tych słowach wstał, ubrał się, wziął jakąś kanapkę do zjedzenia po drodze, po czym wyszedł z domu. Warto wspomnieć, że po wygranej walce, by się bardziej promować zapewnił sobie czarną koszulkę z napisem ‘What are you gonna do when THE NIGHT will come for you?’. Po ostatniej walce zostało mu parę siniaków, więc przechodzący ludzie często się na niego dziwnie spoglądali. Jednak gdy doszedł tylko do swojego czarnego Subaru, włączył najgłośniej jak się da Egypt Central – ‘Over and Under’ i odjechał prosto pod budynek EWF, gdzie znajdowała się hala treningowa. Gdy tylko dojechał, na parkingu czekała już na niego reporter EWF Pan Józef wraz z kamerzystą. The Pain tylko wysiadł z samochodu, gdy zagadał do niego reporter.

 

PJ: Można?

 

Maggot: O co chodzi?

 

PJ: Jestem reporterem EWF, chciałbym przeprowadzić z panem wywiad, można? No więc, jakie jest twoje samopoczucie po ostatniej walce w HVW?

 

Maggot: A jak mam się czuć? Z wyniku walki oczywiście, że się cieszę, ale nie mogę niestety tego powiedzieć o wydarzeniach z końca gali. Jak mam się z nich cieszyć, skoro ktoś bezprawnie zmienia cały ustrój High Voltage Wrestling przekształcając je w jakieś pieprzone Extreme Wrestling Federation?! Wrestlepalooza… kto to w ogóle wymyślił?!

 

PJ: Rozumiem pańskie zdenerwowanie… ale… może jeszcze jedno pytanie? Co myślisz o nadchodzącej walce?

 

Maggot: A co mam myśleć? Nie wiem z kim będę walczył. Ale mam cichą nadzieję, że będzie to ex Coolman – Ritari. Bardzo dobrze walczył na ringu podczas Battle Royal, prawie sam bym przez niego wyleciał, gdyby nie fakt, że jest on bardzo spięty. Nie wiem jakie myśli zaprzątają jego głowę, ale wyraźnie widać, że gdy walczy na ringu zamiast całą swoją energię poświęcać walce – nurtują go pewne rzeczy. Nie wnikam co dokładnie – to nie moja sprawa. Uważam jednak, że należy mu się rewanż za walkę na Baltic Mayhem. Tak czy siak, kimkolwiek będzie mój przeciwnik – niech się dobrze przygotuje. Noc tylko czeka by go pochłonąć.

 

PJ: To był Maggot. Dziękuję za oglądanie naszego kanału i do zobaczenia!

 

Przenosimy się do hali treningowej, jakieś 3h po wydarzeniach na parkingu. Widać Larwę. Cały spocony podnosi hantle w rogu hali co chwilę przecierając się ręcznikiem , jednak to nic nie pomagało. W końcu przestał ćwiczyć i oparł się o ścianę. Zaczął intensywnie myśleć.

 

The Pain: ‘Kurwa mać, gdzie się podział Theo? Nie widziałem go przez cały dzień, telefonu też nie odbiera. No cóż, nie wiem co może się z nim dziać… Ehh… Wracam do ćwiczeń’

 

Jesteśmy teraz ponownie w domu Larwy, jednak jest to następny dzień, dzień jego walki w EWF. Ze snu wyrywa go telefon. To Duality, Dual, po prostu Motherfucker. Jego odwieczny przyjaciel, również zafascynowany tym brutalnym show zwanym wrestlingiem. Larwa i Duality każdą swoją wolną godzinę spędzali przed telewizorem, oglądając gale WWE z piwem w ręku. Jednak Maggot dostał propozycję od HVW. Przyjął ją, przez co nie miał już kompletnego kontaktu z przyjacielem. Teraz czas na rewanż. Odebrał telefon.

 

- Co ?

- Dostałem się do HVW!

- Oooo kurwa...

- Wiedziałem, że się ucieszysz. Debiut zaliczę w Kielcach.

- Zaliczać to ty możesz babcie w kościołach...

- I ich wnuczki, zabiorę się z tobą to już uzgodnione

- Z kim kurwa to uzgodniłeś, bo chyba nie ze mną, ale niech ci będzie, bądź u mnie o 15.

 

Godzina 16:00. Czarne Subaru z Korpiklaani w głośnikach w drodze do Kielc, gdzie miała odbyć się gala. Maggot, jako perkusista miał nawyk ciągłego wystukiwania palcami granego rytmu, co wkurzało Duality’ego. Jednak, gdy poprzez odtwarzacz przemknęły wszystkie możliwe do przesłuchania piosenki, Larwa przestał to robić, z resztą nie miał wyboru. Trafili na miejsce. Stali przed wielką, wynajętą przez EWF halą. Obaj przeklęli pod nosem po czy równym krokiem poszli w stronę wejścia.