EWF "Stracona Dekada"

[Robespierre]

Przyznam się, że powrót do świata e-fedów sprawił mi wiele pisarskiej radości, więc tak się rozpędziłem pisząc obiecaną galę specjalną, że ostatecznie rozdzieliłem ją na trzy części. Nie są to żadne kobyły, a rozdział wynika jedynie z potrzeby rozbicia narracji. Moim zdaniem miało to więcej sensu w ten sposób. Pierwsza część dzieje się tuż po gali w RPA i opowiada historię ewakuacji z Afryki i prób odbudowy EWF. Druga część jest przykładem takiej próby i trochę wyjaśnia dlaczego w 2015/2016 roku się to nie udało. Trzecia część to już jest de facto ta tytułowa dekada, tutaj dowiemy się dlaczego przez 10 lat nie było żadnego powrotu (przecież mógłby być) i jak ostatecznie doszło do decyzji o reaktywacji w 2026 roku. Część trzecia, a w pewien sposób też druga, przygotowuje nas na wysłanie starych postaci na zasłużone emerytury, a reboot wprowadza potencjalne nowe władze. Tyle tytułem wstępu.

 

STRACONA DEKADA, CZĘŚĆ 1

STRACONA DEKADA CZĘŚĆ 2

STRACONA DEKADA CZĘŚĆ 3

 

Komentarze oczywiście mile widziane.

Game, imp. div. avg.

[Grishan]

Kawał fajnej lektury, dzięki.  

Decyzja o podzieleniu tej historii na trzy części była słuszna i właściwa – jedyne, do czego mogę się przyczepić to to, że chyba jeszcze lepiej byłoby, gdybyś dawkował nam ten materiał.

Poza tym – same zalety.

Czuć, że Ci się chciało: każdy z tych tekstów jest osobną historią, i każdy jest trochę inaczej napisany. Momentami miałem wrażenie, że wręcz wyżywasz się literacko.  Te opisy statku uwięzionego w okowach lodu są naprawdę zacne, tak samo jak ten klimat rodem z horroru – doceniam takie rzeczy, bardzo. Druga część to w gruncie rzeczy bardzo przyzwoita gala – aż żal, że Franko i Bidam się nie załapali. Trzecia to jeszcze inna bajka, w której chyba najbardziej przerażające jest to, czym stała się Berenika. No i szacunek dla Kowalskich, za upór i konsekwencję, a także za wiarę w EWF.

Dobre to, i po prostu fajne. Z taką podbudową nieśmiało zaczynam wierzyć, że EWF jeszcze trochę podziała.