AAA sprawia, że wrestling znów jest zabawny – lub – Jak przestałem się martwić i pokochałem luchę libre | Opinia

[Grok]

Jak większość rzeczy w życiu, wrestling jest cykliczny, a w wielu aspektach jesteśmy obecnie na dnie tego cyklu.

WWE tkwi w kreatywnej stagnacji, gdzie korporacyjny aspekt bycia częścią TKO dominuje nad wszystkim. WWE jako marka jest gwiazdą, a postacie i występy schodzą na dalszy plan. AEW serwuje wysokiej jakości gale, ale trwają one nawet 7 godzin – to solidna dawka nawet dla najbardziej hardcore'owych fanów. Ring of Honor, TNA, NXT – te show dają solidne starcia, ale storyline'y i charaktery często wydają się bezbarwne i powtarzalne.

Gdzie to zostawia fana wrestlingu takiego jak ja? Z tęsknotą za czymś świeżym i innym. I mimo moich wcześniejszych narzekań na WWE, podali mi to jak na tacy.

Oczywiście, jestem trochę spóźniony na imprezę, ale AAA wyważyło drzwi do świata wrestlingu, którego brakowało w moim życiu. Kiedy AAA zaczęło być emitowane na Fox w Ameryce Łacińskiej, poproszono mnie o prowadzenie cotygodniowych recapów na żywo. Od razu zakochałem się w AAA, meksykańskich fanach i lucha libre w ogóle. Żeby zrozumieć dlaczego, cofnijmy się do początków.

Początki Luchy Libre

Lucha libre (co oznacza „wolną walkę”) ma korzenie sięgające początków XX wieku i wybuchła popularnością w latach 30., kiedy Salvador Lutteroth założył Empresa Mexicana de Lucha Libre (EMLL, znaną dziś jako CMLL lub Consejo Mundial de Lucha Libre).

W tym „Złotym Wieku” narracja técnico (szlachetnego babyface'a) kontra rudo (heel łamiący zasady) stała się odbiciem walk społecznych i moralności, fascynując publiczność w całym Meksyku i wynosząc zawodników do rangi żywych legend. Najlepiej uosabia to El Santo, „Srebrnomaskowy Człowiek”, który stał się bohaterem ludowym dzięki umiejętnościom w ringu i płodnej karierze filmowej.

Długowieczność luchadorów często zapewnia święta tradycja maski; nawet gdy konkretny wrestler starzeje się lub odchodzi, gimmick może być przekazywany przez pokolenia, pozwalając ikonicznym postaciom jak Blue Demon czy El Santo pozostać wiecznymi ikonami w świadomości publicznej.

Dla wielu luchadorów maska jest święta – reprezentuje rodową linię i tajną tożsamość, ujawnianą tylko po przegranej w wysokich stawkach Lucha de Apuestas (zakładowej walce). Jedna z takich walk zbliża się w AAA, gdzie „Real” El Grande Americano zmierzy się z „Original” El Grande Americano w starciu Mask-vs-Mask 30 maja.

Co czyni AAA tak innym?

---

Współczesna lucha libre (zwłaszcza AAA) bierze całe dziedzictwo, emocje i atletyzm i podkręca to na maksa. Mają niesamowite gimmicki, fantastyczne spoty i publikę gorętszą niż narożnik wokół Kane’a.

W AAA (i lucha libre w ogóle) przeszłość nie jest tylko wspominana, ale celebrowana i wpleciona w bieżące mecze i gale. To sprawia, że AAA wydaje się nie tylko wrestlingiem, ale kulturowymi wydarzeniami o historycznym znaczeniu – jako widz wciąga mnie to jeszcze bardziej.

Publiczność to kolejny kluczowy czynnik. Od czasów romantyzowanej Attitude Era nie widziałem cotygodniowych tłumów tak gorących jak w sobotnią noc na AAA. Nie tylko żyją i umierają wraz z performerami w ringu, ale ich reakcje i hałas sprawiają, że każdy odcinek jest naładowany napięciem i energią, co potęguje niesamowitą akcję.

Rezultaty wydają się prawdziwymi wygranymi i przegranymi, a nie czystymi bookerskimi decyzjami. Interwencje i run-iny dzieją się naturalnie i pasują do storyline'u. To może nie brzmieć jak rewolucja, ale w dzisiejszym wrestlingu z 15-minutowymi wejściami, 45-latkami tłukącymi się nawzajem i nieskończonymi pokręconymi „swerves”, proste opowiadanie historii to prawdziwa świeżość.

Co powinieneś wiedzieć

---

Oprócz wspomnianej wojny domowej El Grande Americano, AAA serwuje rywalizacje, w których El Hijo del Vikingo desperacko broni się przed Omosem, Flammer, Reina de Reinas Championka, szykuje się do obrony tytułu przed nowo podpisaną Cataliną, która chce zakończyć jej prawie 1000-dniowy reign, a w tle wielki dramat z Clownem – bo Pagano i Psycho Clown (posiadacze AAA Tag Titles) lada moment rzucą się sobie do gardeł.

Na komentarzu Corey Graves i JBL (który ma zaskakująco głęboką wiedzę o lucha libre), wspomagani przez Rey Mysterio Jr., który tłumaczy hiszpański, gdy trzeba. Tworzą świetny team, a skoro nie byłem fanem JBL-a w WWE, to coś znaczy.

Nie udaję, że odkryłem luchę libre ani nie przedstawiam jej jako nowości, ale po raz pierwszy od dawna spędzam tygodnie myśląc o wrestlingu nie w kategoriach biznesu, ratingów czy newsów, ale czystej zabawy. Jak w czasach, gdy WWE i WCW były na szczycie. Jeśli nic więcej, dziękuję AAA za to. Jeśli zmęczony weteran jak ja może na nowo odkryć radość z wrestlingu dzięki ich show, to polecanie go innym to najmniejsza rzecz, jaką mogę zrobić.

Jeff Moss

Jeff Moss to pisarz, twórca i deweloper w animacji, komiksach i właściwie wszystkim, w co może włożyć ręce. Pro wrestling zawsze był jego pasją z powodów, których nawet on nie rozumie.

Źródło: AAA Makes Wrestling Fun Again -or- How I learned To Stop Worrying And Love Lucha Libre | Opinion

• Cytuj