AEW potrzebowało w pełni zaangażowanego MJF-a i wreszcie to dostaje | Opinia

[Grok]

Cieszę się, że w pełni zaangażowany MJF wreszcie wrócił do AEW w momencie, gdy firma desperacko tego potrzebowała.

Oto przypomnienie 18 miesięcy między styczniem 2024 a czerwcem 2025 – okresem, który nawet prywatnie mógłby uznać za nieco „średni”.

Po przegranej na Worlds End w grudniu 2023 i zakończeniu najdłuższego panowania z World title w historii firmy, był nieobecny przez prawie sześć miesięcy z powodu kontuzji, po czym dokonał zaskakującego powrotu na Double or Nothing w maju 2024, by skonfrontować się z Adamem Colem, który zdradził go przed jego odejściem.

Ten powrót był, cóż, specyficzny. MJF po prostu kopnął go w krocze, wykonał brain buster, wyrzucił z ringu, wygłosił promo „Zostaję”, kończąc całą historię „wojny licytacyjnej 2024”, pokazał nowy tatuaż AEW i ruszyliśmy dalej – dziwny sposób na rozpoczęcie tego, co miało być historyczną rywalizacją w AEW, która ucierpiała z powodu pechowego timingu i kontuzji.

Oczywiście, MJF rywalizował z Willem Ospreayem w dość pamiętnej historii z International/American title w 2024, ale wątek z Colem po prostu wisiał w powietrzu i nie został w pełni zakończony aż do Worlds End w grudniu 2024. W tamtym momencie fani mieli już tego dość, a podejrzewam, że Cole i MJF również. Została wybrana najgorszą rywalizacją roku przez czytelników naszej strony (tak, nawet AEW dostaje „najgorsze” nagrody na naszej stronie!) i trudno było temu zaprzeczyć. Była przeterminowana, ale i tak musieli wypić to zsiadłe mleko.

Walczył zaledwie 11 razy w 2024 i po pokonaniu Daniela Garcii na All Out we wrześniu 2024 (pamiętacie całą tę sagę z niezdecydowaniem Garcii co do ponownego podpisania kontraktu?), MJF zniknął na dwa miesiące, by wrócić na Full Gear w walce z Roderickiem Strongiem, o której całkowicie zapomniałem. Zakładam, że wy też.

Po pokonaniu Cole’a na Worlds End, znów zniknął na dwa miesiące, wrócił, by pokonać Dustina Rhoadesa, zmierzył się z Hangmanem Page’em na Revolution 2025, a potem był ten cały wątek z Hurt Syndicate, który po prostu… nie wiem co. Dobra, w porządku.

Dopiero rywalizacja z Mistico, która rozpoczęła się w czerwcu 2025, przyniosła nam w końcu przebłyski talentu, który był na fali przez większość 2021, 2022 i 2023. Po prostu nie wydawał się tak zaangażowany jak wcześniej, prawdopodobnie z powodu zewnętrznych zainteresowań, takich jak projekty filmowe, i było to widoczne na ekranie. Walka wydawała się jedną z rzeczy, które robił, a nie główną rzeczą, którą się zajmował.

To zdecydowanie nie jest już prawdą.

Od zeszłego lata wszystko stare wydaje się nowe. Wspomniana rywalizacja z Mistico i konflikt z Markiem Briscoe’em, w którym MJF postawił wszystko na jedną kartę, zwłaszcza w tables n’ tacks match na All Out we wrześniu. Chociaż był kolejny trzy-miesięczny okres bez występów w ringu, odzyskał World title na Worlds End w grudniu i to jedna z najlepszych kreatywnych decyzji Tony’ego Khana od dawna.

Od tamtej pory obronił pas siedem razy, w tym dwa poza AEW, realizując przydomek „traveling champion”. Walczył z Page’em, Bandido, Brody’m Kingiem, Mike’em Baileyem, Kevinem Knightem, Zillą Fatu, Alecem Price’em i w ten weekend z Kenny’m Omegą. Najkrótszy z tych meczów trwał 17 minut i dał z siebie wszystko. Chociaż challengerzy nie są jeszcze tak gwiazdorscy jak w pierwszym panowaniu, ogólnie cieszę się z tego runu bardziej, a minęły dopiero cztery miesiące.

Znowu regularnie pojawia się w TV, walczy częściej, a jego promosy są bardziej inspirujące i mniej obciążone wymuszonymi catchphrase’ami. Krótko mówiąc, czuje się, że w pełni kupił to, czego się od niego oczekuje, i błyszczy, czyniąc World title gwiazdą polarną, do której wszyscy dążą. Tak powinno być i on to realizuje perfekcyjnie.

Oczywiście, to prowadzi nas do dzisiejszego Dynamite, gdzie znów broni tytułu, tym razem przed dawnym rywalem Darby Allinem. Krąży narracja, że Allin powinien wygrać dziś, bo to miejsce, gdzie trenował jako zawodnik, że to dobra historia, że potrzebne są zaskakujące zmiany pasa, bla, bla.

Przychodzę tu, by powiedzieć, że run MJF-a absolutnie nie powinien się dziś skończyć, nawet jeśli miałby to być moment, który i tak zostałby wymazany w rewanżu na przyszłotygodniowym Double or Nothing.

AEW potrzebuje, by pociąg MJF-a wjechał na ich największą galę roku: sierpniowe All In. To zaledwie nieco ponad cztery miesiące – masa czasu na intrygujące rywalizacje z Andrade El Idolo, Swerve’em Stricklandiem i może nawet kimś jak Kazuchika Okada. Nie ma żadnego powodu, by zatrzymywać się po drodze do Wembley. Zero.

Co do tego, z kim MJF mógłby bronić w Londynie, jest masa czasu, by to ustalić, choć faworytem jest wspomniany Ospreay. Czekam na dalszą jazdę, mam nadzieję, że kontynuowaną, aż tam dotrzemy, i na więcej MJF-a jako maszynisty.

---

AEW | Opinion

Josh Nason

Od 2011 roku Josh jest redaktorem w Wrestling Observer/F4WOnline.com i prowadzi podcast Punch-Out. Pisał też dla Fight Magazine, Bloody Elbow, Bleacher Report i innych stron. Ukończył University of Maine w 2000 roku, pracował w profesjonalnych sportach i kiedyś był ring announcerem w indies.

X

previous story

Źródło: AEW needed a fully committed MJF & are getting it once again | Opinion