LoF - Legacy of the Future

[VictorV2]

Na początku show widzimy nagranie z wcześniej tego dnia, kiedy Cain i Riley pojawili się w budynku i bardzo szybko zatrzymali się.

 

Parker: Chyba sobie żartujecie…

 

LADS podeszli do nich w czwórkę, z Rhys’em - który miał na ramieniu pas mistrzowski ECCW. Walijczyk zmierzył ich wzrokiem

 

Calloway: Amerykański system edukacji naprawdę jest tragiczny, skoro nawet wielkie gwiazdy sportowe mają problem ze zrozumieniem prostej wiadomości. Mógłbyś wreszcie znaleźć sobie inne miejsce. 

 

Cain chciał mu odpowiedzieć, ale Riley położył mu dłoń na ramieniu i przytrzymał go. 

 

Parker: Hej, Rhys. Rozumiem że nie musisz lubić wszystkich, ale mógłbyś wreszcie odpuścić. 

 

Rhys przeniósł wzrok na niego

 

Calloway: Igrasz z ogniem, Riley. Też powinieneś zrozumieć swoje miejsce. 

 

Po czym odwrócił się i odszedł, pozostała trójka LADS została, wciąż blokując im drogę. Atmosfera robiła się cięższa - na szczęście pojawił się Phoenix Vance. Zamaskowany zawodnik stanął obok Cain’a i Riley’a. 

 

Vance: Jakiś problem? 

 

Lennox zmierzył go wzrokiem, stojąc w nim twarzą w twarz - ale teraz to Seamus i Alistair odciągnęli go, bez słowa idąc za Rhys’em. 

 

Parker: Dzięki. Dalibyśmy sobie radę z nimi, ale dobrze że jesteś.

 

Phoenix pokręcił głową, rozbawiony. 

 

Vance: Mam dzisiaj match z Lennox’em, nie miałbym nic naprzeciw żebyście go trochę obili wcześniej.

 

Cain wziął głębszy oddech, rozluźniając się. Vance klepnął go w ramię.

 

Vance: Hej, wszyscy mamy problemy. Najważniejsze żebyśmy szli do przodu. Skoro Lennox jest zajęty dzisiaj, może pokażecie Seamus’owi i Alistair’owi gdzie jest ich miejsce? 

 

Parker wydawał się bardzo optymistycznie nastawiony do tej propozycji i odbiegł, szukając Paul’a Heyman’a. Vance zgarnął Cain’a i poszli do swojej szatni. Po tym puszczono vignette z udziałem Adam’a Rose, który siedział w pokoju, na dużym, czerwonym fotelu, jak zwykle z rozpuszczonymi włosami, rozmazanym makijażem i lizakiem w ustach, noga założona na nogę.

 

Rose: Mama Lou! Mam dla Ciebie niesamowity szacunek…dlatego nie rozumiem dlaczego uważasz mnie za wroga…oboje jesteśmy tutaj dla tego samego powodu.

 

Adam podniósł się, przechodząc kilka kroków, stając za plecami Jared’a Kaine’a, wychylając się zza niego

 

Rose: Żeby pomóc tym młodym dżentelmenom osiągnąć kolejny krok na drodze do ich potencjału, prawda? I fakt…chciałem zebrać najlepsze talenty dla siebie, ale…kto by tego nie zrobił? Fair game, prawda?

 

Wyszedł zza niego, mrużąc oczy, patrząc prosto w kamerę.

 

Rose: Dlatego właśnie, wiedźmo, nie mogę odpuścić Ci że położyłam dłonie na MOIM Finn’ie. Czas udowodnić mu jak duży popełnił błąd, kiedy Jared pokaże mu jak dużo miał szczęścia w ich walce podczas TFI…

 

Rozchmurzył się po tym i klasnął delikatnie w dłonie

 

Rose: It’s showtime, sunshine!

 

Po tym obraz zniknął. 

 

Match 1: Single Match

Ryker Malone Vs Zander Duvall

 

Kolejny podobny matchup dla Zander’a w którym chłopak pokazał że potrafi sie odnaleźć. Chaotyczny brawl, bez większego nacisku na technikę, ale za to z naciskiem na wytrzymałość i siłę. Problemem było że trafił swój na swego a Ryker był bardziej zawzięty. Przyjmował uderzenia i kopnięcia, jakby jadł je na śniadanie. Choć wydawało się że to Zander jest w przewadze i to on prowadzi ofensywę, widać było że to jego bardziej męczy to starcie - i w końcu popełnił błąd i dał się zaskoczyć z Devil Inside (Ripcord Jumping Knee) po którym Ryker odliczył go bez problemu.

 

Zwycięzca: Ryker Malone

 

Po walce jeszcze raz widzimy obraz zaplecza, gdzie z biura Paul’a Heyman’a wyszedł Oliver Moreau, zdecydowanie niezadowolony po tym co wydarzyło się na ostatnim show. Mijał Benjamin’a Rios’a, który stał ze swoimi ochroniarzami, również zdenerwowany.

 

Rios: No hay absolutamente ningún respeto! To co się tu dzieje, nie różni się niczym od tego co się działo w TFI, jak zwykle, Senor Heyman ma swoich ulubieńców. Eso es tan vergonzoso…

 

Oliver zatrzymał się po kilku krokach i wrócił powoli do nich, patrząc na Benjamin’a, który ze wściekłym wzrokiem spojrzał na niego.

 

Rios: Czego chcesz? 

 

Oliver uśmiechnął się, patrząc na niego.

 

Moreau: Myślę że moglibyśmy sobie pomóc…jeśli masz chwilę żeby porozmawiać o biznesie. 

 

Mina Rios’a przeszła ze złości w ciekawość.

 

Rios: Hmm…biznes, mówisz…Hazlo rápido amigo.

 

Obraz zakończył się, kiedy Oliver zaczął mu coś wyjaśniać. 

 

Match 2: Tag Team Match

Cain Williamson & Riley Parker Vs LADS (Seamus Gallagher & Alistair Thorne)

 

Dosyć specyficzna walka. Tak długo jak w ringu był Riley, wydawało się iść tak jak powinno, zwykły, typowy match. Problem pojawiał się kiedy Cain był legalnym zawodnikiem, co kończyło uprzejmości ze strony LADS, próbowali robić co się da żeby go obijać, legalnie czy nie. Parker zmienił się z nim, co umknęło rywalom - Cain uchylił się pod Double Back Elbow, po czym Riley powalił ich Double Springboard Dropkick’iem. Walka wreszcie zakończyła się, kiedy Cain wyrzucił Seamus’a z ringu, kiedy Parker wymierzył Daredevil Dive (Corkscrew Shooting Star Press) Alistair’owi.

 

Zwycięzcy: Riley Parker & Cain Williamson

 

Po walce Cain i Seamus kontynuowali brawl poza ringiem, co wyciągnęło z zaplecza Lennox’a, który próbował pomóc odciągnąć ich od siebie - choć w trakcie całego zamieszania Lennox trafił Cain’a z Straight Outta’ Liverpool (Straight Right Punch), co z kolei wyciągnęło Phoenix Vance’a i Xavier’a Drake’a. Sytuacja robiła się coraz bardziej chaotyczna, wreszcie udało się to opanować. Vance pokazał Xavier’owi i Parker’owi żeby zabrali Cain’a na backstage. Seamus i Alistair obserwowali ich, wciąż wściekli, podczas gdy Lennox wtoczył się do ringu, czekając na swój match.

 

Match 3: Single Match

Phoenix Vance Vs Lennox Hargrove /w Seamus Gallagher & Alistair Thorne

 

Większość walki to przewaga Phoenix’a, który pokazał się z bardzo dobrej strony, dominując oponenta - który mimo że był silny i niebezpieczny, to niestety bardzo jednowymiarowy. Phoenix robił świetną robotę, unikając ataków Anglika i kontrując je, albo z Hurricanranną, albo DDT, albo Enzuigiri, bardzo sprytnie kontrolując tempo. Do momentu kiedy Alistair złapał go za nogę i prawie przewrócił, co wystarczyło żeby Lennox trafił go Discus Forearm Smash’em. Vance odczuł to uderzenie i miał problemy z powrotem do siebie, co Lennox wykorzystywał. Boxing 101, zarówno w klinczu jak i w średnim zasięgu, zwolnił tempo walki i starał się osłabiać przeciwnika. Nadział się wreszcie, kiedy nie trafił Stinger Splash’em, przyjmując w odwecie Poisonranne. Walka która zaczęła się jak zwykły match, przeszedł bardzo ładnie w starcie które wciągnęło fanów - Phoenix próbował zakończyć to przez Phoenix Splash, ale na kant ringu wskoczył Seamus, raz jeszcze odwracając jego uwagę, dzięki czemu Lennox zrzucił go na matę i dobił go mocnym Straight Outta’ Liverpool.

 

Zwycięzca: Lennox Hargrove

 

LADS odeszli, zacierając chociaż trochę porażkę tag-team’ową. 

 

Main Event: Single Match

Jared Kaine Vs Finn Ryder

 

Walka przypominała na początku ich pierwsze starcie, ale Jared tym razem o wiele szybciej i mocniej pokazał swoją przewagę siłową, kiedy Finn próbował skoczyć na niego, Kaine przejął go w locie i rzucił na matę Powerbomb’em. Ryder pokazał że brnie do przodu, mimo tego co otrzymał od Kaine’a, próbował na każdym kroku mu się odgryźć - niestety na próbach się skończyło. Jarde trzymał mocny chwyt na tej walce oraz przy okazji na gardle Finn’a, kiedy wbił go w matę Chokeslam’em. Jego moment jednak nadszedł - kiedy w swój trademark’owy sposób uniknął Clothesline’u, odbijając się łopatkami od maty i mimo tego jak dobrze mu to wyszło, Jared już to widział i nie dał się zaskoczyć Pele Kick’iem. Z kolei dał się zaskoczyć, kiedy złapał go za nogi blokując kopnięcie i wpadając prosto pod Headscissors Takedown, które wyrzuciło go z ringu gdzie wyłapał jeszcze Corkscrew Crossbody z którym Finn skoczył na niego, próbując utrzymać presję. Szło mu z tym nieźle, biorąc pod uwagę że popisał się też całkiem ładnym Spanish Fly. Koniec końców jednak, na niewiele się to zdało. Jared skontrował jego Irish Whip i odbił się od lin, za pierwszym razem obaj się minęli, ale po drugim odbiciu od lin Jared niemal urwał mu głowę z pomocą Last Line (Leaping Lariat) - Finn obrócił się w powietrzu, jakby zderzył się z pędzącym tirem. 

 

Zwycięzca: Jared Kaine

 

[VictorV2]

Rozpoczęło się Intro show - pokazując materiał który wraz z Theme Song’iem show pokazywał promo zawierające rywalizacje Darby’ego i Max’a, Nealson’a i Bryson’a oraz Ashcroft’a i Stevens’a. Na koniec pokazało się logo Broken Bonds, pod którą widać było logo sponsora show - Hammer Strength. Następnie widzimy pokaz fajerwerków i kamera przeniosła nas do stołu komentatorskiego. 

 

Jays: Witamy serdecznie! Widzieliśmy wiele emocji, widzieliśmy wiele zgrzytów - czas wyjaśnić to i owo. 

 

Dom: Revival pojawiło się w LoF z przytupem - jeden z najlepszych Tag Team’ów na świecie wziął na cel nowopowstałe LoF Tag Team Titles i Quinter’s Factory będą musieli bronić tych tytułów. 

 

Jays: Możemy się chyba spodziewać solidnej walki, bez żadnej dramy. Oba zespoły nie przepadają ze sobą, ale nie zmienia to faktu że szanują się wzajemnie. 

 

Dom: W przeciwieństwie do Darby’ego Allin’a i Maximillan’a Wallace którzy będą próbować zakończyć swoją rywalizację raz a dobrze. 

 

Jays: Daredevil’s Playground zapowiada się ekscytująco, pod warunkiem że nikt nie złamie sobie karku, spadając na dół.

 

Dom: O to nie powinniśmy się martwić…przynajmniej w tej walce. Opener show to już inny temat. 

 

Jays: Piekło nie zna furii gorszej niż zraniona kobieta…chyba że głodna kobieta. Asian Doll i Katherine Edwards zmierzą się wreszcie bez zasad - i jak same to ujęły - bez przeszkód. 

 

Dom: Nowopowstałe show Valkyries będzie miało również okazję pokazać nam jedną z nowych zawodniczek - kiedy “The Titaness” Kendra Steel zmierzy się z Sarą. Czy “Titaness” będzie w stanie usunąć “Boss Bitch” z jej miejsca? 

 

Jays: Z pewnością będzie próbować. Ale nie tylko one walczą o dominację. Blake Stevens, LoF Heavyweight Champion, wreszcie ma dość braku jasności jeśli chodzi o to kto jest głównym mistrzem w LoF. 

 

Dom: Heritage Champion, Mason Ashcroft niechętnie - przynajmniej z tego co mówił - przyjął wyzwanie. Oba pasy zostaną zunifikowane. To może być ostatni wieczór w którym musimy znosić Ashcroft’a.

 

Jays: W przeciwieństwie do walki Jeff’a Bryson’a i Jamie’go Nealson’a. Dwójka z trójki założycieli zmierzy się dzisiaj w walce nie o pas, nie o chwałę - a o braterską miłość. Widzieliśmy co stało się z Jamie’im kiedy przegrał z Mason’em i nikt z nas nie jest zadowolony.

 

Dom: Mason zyskał sobie bardzo niebezpiecznego Enforcer’a i Jeff postanowił coś z tym zrobić. 

 

Jays: Tyle pytań…mam nadzieję że na koniec wieczoru będzie ich mniej.

 

Rozpoczął się Theme Song Asian Doll - światła najpierw zgasły, po tym zaczęły migać i latać po całej arenie, kiedy Queen of The Streets Champion pojawiła się na rampie. Od ramienia do biodra miała zawieszony łańcuch, w drugą stronę miała zapięty swój pas mistrzowski, niosła kij baseball’owy a jej mina zapowiadała jedno - wojnę. Kiedy znalazła się w ringu, rozpoczął się Theme Song Katherine Edwards - która pojawiła się na rampie w zaskakująco dobrym nastroju, uśmiechnięta, śmiejąc się i przeskakując z nogi na nogę, zmierzając do ringu ze swoim dmuchanym młotem - który jak wiemy ma w sobie coś więcej niż samo powietrze…

 

Match 1: No DQ Match

Asian Doll Vs Katherine Edwards

 

Panie zamierzały pokazać dlaczego warto oglądać Valkyries - and ooooh boy, did they ever. Widać było że starały się żeby to udowodnić. Biorąc pod uwagę jak poważny był powód dla którego walczyły ze sobą - poziom brutalności był zaskakujący. Z ciekawszych momentów, Asian Doll wrzuciła Katherine Suplex’em w stół oparty o bandy, Katherine zeskoczyła w pewnym momencie z narożnika Meteorą za ring na rywalkę która stała przy bandach i obie przeleciały przez bandy, Doll zbudowała całkiem ładną konstrukcję z dwóch śmietników i stołu przez który Edwards przeleciała Michinoku Driver’em. Pierwsza krew pojawiła się kiedy Katherine wpadła twarzą w odsłonięty narożnik. Nie pozostała dłużna i kiedy Japonka chciała ją wrzucił na stół z drutem kolczastym, Amerykanka zablokowała Powerbomb i zeskoczyła z Sitdown Facebuster’em, przez co to Doll połamała stół. Sędzia pomógł jej wyplątać włosy z drutu co dało Katherine czas na dojście do siebie - dodała Hip Attack w narożniku, zbierała się po kolejny ale Doll sama zerwała się za nią i w połowie ringu spotkała się z nią, trafiając Busaiku Knee Strike’iem. Katherine wypadła z ringu, Doll usiadła w narożniku i obie miały podobny pomysł. Katherine złapała swój młot, Doll za swój kij baseball’owy. Amerykanka wróciła do ringu z przerażającym uśmiechem który wyglądał jakby nigdy nie bawiła się tak dobrze. Przejechała dłonią po swojej zakrwawionej twarzy i wysmarowała nią usta, zostawiając całusa na swoim młocie po czym zamachnęła się desperacko na Doll, która uniknęła ataku i zdzieliła ją kijem w głowę - co nie wystarczyło żeby przewrócić Katherine, która chwiejnie trzymała się na nogach, stojąc nad szczątkami stołu z drutem kolczastym. Doll dorzuciła Dollhouse Blues (Springboard Moonsault into Inverted DDT), Katherine odbiła się plecami od resztek stołu i drutu, siadając na macie z wyrazem bólu na twarzy, zanim Doll popchnęła ją z powrotem na matę i odliczyła ją wreszcie. 

 

Zwyciężczyni: Asian Doll

 

Japonka miała problem żeby wstać, oddychając ciężko. Kiedy wreszcie zaczęła wstawać, ręka Katherine wystrzeliła do góry, łapiąc ją za przedramię. Amerykanka śmiejąc się przez ból próbowała ją zatrzymać. Wydawało się że Doll pomoże jej wstać, kiedy odwzajemniła chwyt na ręce rywalki…ale zrobiła to tylko po to żeby dobić ją Stomp’em do maty, po czym opuściła ring. Sędzia i lekarze pomagali wstać Katherine, która wciąż śmiała się, na zmianę z kaszlem i wycieraniem krwii. 

 

Jays: Doll chyba…nie przepada za Katherine…

 

Dom: Naprawdę? Skąd taka myśl przyszła Ci do głowy? 

 

Jays: Dobrze że kolejny match nie będzie odbywał się tutaj…ekipie trochę zajmie posprzątanie tego wszystkiego.

 

Dom: To prawda. Nie mówiąc o tym że zarówno Doll jak i Katherine będą potrzebować pomocy medycznej. 

 

[Promo walki Darby Allin Vs Maximillian Wallace]

 

Po walce, kamera przeniosła nas do dzielnicy w której widzieliśmy Darby’ego na poprzednim show. Wallace podszedł do otwartych drzwi magazynu, ubrany w długie spodnie i czarną koszulkę (z logiem Hammer Strength). Wszedł do środka, rozglądając się uważnie. Złapał kawałek rurki stojący pod ścianą i powoli szedł dalej, przechodząc do części w której cała struktura była zbudowana. Darby’ego nigdzie nie było widać…do momentu aż spadł na Wallace’a z nad drzwi! Obaj padli na ziemię, Darby zebrał się pierwszy i od razu kontynuował atak!

 

Match 2: Daredevil’s Playground Match for LoF Cruiserweight Championship (Cinematic Match)

Darby Allin [c] Vs Maximillian Wallace

 

Ciężko tu mówić o walce w tradycyjnym tego słowa znaczeniu. Allin rzucił go w ścianę, skorzystał z pomocy starego fotela, odbijając się od niego żeby dodać Hurricanrane. Jego plan zaskoczył byłego mistrza i dało mu sporą przewagę, którą chciał wykorzystać i próbował wspinać się na platformy, gdzie Wallace wreszcie go dogonił. Po krótkiej wymianie uderzeń, Max przerzucił go Backbody Drop’em, zrzucając go na niższą platformę od której Darby odbił się i spadł całkiem na ziemię. W przeciwieństwie do mistrza, Wallace nie był zainteresowany szybką wygraną - zamiast tego planował sprawić mu tyle bólu, ile tylko mógł. Pchnął go pod jeden z filarów, dobijając go do niego Knee Strike’iem w brzuch i Snap Suplex’em rzucił go na ziemię raz jeszcze. W ten sposób starcie kontynuowało się dobrych kilka chwil. Za każdym razem kiedy Allin próbował coś zrobić, Wallace znajdował sposób żeby go zatrzymać. Wreszcie rzucił go Powerbomb’em z platformy do środka starego ringu, zaczynając własną wspinaczkę w stronę pasa - nie szło mu to najsprawniej, zdecydowanie nie był przyzwyczajony do czegoś takiego. Darby doszedł do siebie na tyle żeby go gonić i udało mu się, kiedy wspinał się bokiem struktury i wisząc na jednej z poprzeczek złapał rywalami nogami w pasie i co prawda udało mu się zrzucić go z mniej więcej połowy wysokości na matę, ale nie dał rady sam utrzymać się na poprzeczce i spadł za nim. Kiedy wrócili na nogi, mieliśmy nieco bardziej tradycyjny moment walki (Choć stary, zakurzony ring nie pomagał). Max dał się zaskoczyć raz jeszcze, kiedy podrzucił nadbiegającego oponenta do Pop-Up Slam’u, jednak Darby w powietrzu złapał się jednej z poprzeczek i z trudem podciągnął się, wchodząc na jedną z platform. Wallace szybko zdał sobie sprawę ze swojego błędu i ruszył w pogoń. Końcówka była wyścigiem z czasem, Darby miał lepszy start ale nie był w najlepszym stanie, podczas gdy Wallace chwiejnie starał się go dogonić i nie spaść przy okazji z powrotem. Spotkali się wreszcie na części z mostem linowym, gdzie Wallace złapał go za ramię kiedy Darby był już przy pasie - szarpnął nim, prawie zrzucając go na dół. Darby złapał się mocno lin i podskoczył z Jumping Knee Strike’iem. Cudem Wallace przytrzymał się lin, ale cały most się przechylił. Max szybko to wykorzystał i ostatnim zrywem trafił oponenta Big Boot’em w twarz. Kiedy wydawało się że to koniec, Wallace zatrzymał się i walczył z czymś - z innego ujęcia kamery widać było że Darby złapał go za nogę i trzymał się, wisząc pod mostem. Max próbował go zrzucić, co Darby jeszcze raz wykorzystał, podciągnął się i gwałtownie opuścił, ciagnąc go za sobą. Wallace spadł kroczem na środkową linę wspierającą most i jedynym jego priorytetem (poza oczywistym bólem) było nie spadnięcie z mostu. Allin sięgnął jedną z lin i wspiął się powoli, wracają na most. Nie zabrakło one-liner’a (“You should’ve taken the stairs”) po którym Superkick’iem trafił go w twarz, zrzucając go na matę podczas gdy kamera pokazywała Darby’ego zdejmującego swój pas. Ostatnim ujęciem był Darby siedzący na moście linowym i leżący na macie Wallace, ledwo ruszając się z grymasem bólu.

 

[I. 3 minutowa przerwa reklamowa]

 

Po przerwie wracamy do areny, gdzie rozpoczął się Theme Song…

The One You Paid To See…
Is finally here…

 

I na rampie pojawiła się Sonya, witana przez widownię. Artystka i komentatorka Valkyries zeszła w dół, witając się z fanami i zajęła trzeci, dostawiony, fotel przy stole komentatorskim. 

 

Jays: Panie i Panowie, prosto z zespołu komentatorskiego Valkyries - Sonya. Zawsze dobrze Cię widzieć.

 

Sonya: Ohh, przestań…albo nie, możesz kontynuować.

 

Cała trójka zaśmiała się, kiedy Sonya zakładała słuchawki.

 

Dom: Skoro mamy tutaj ekspertkę, skorzystajmy z twojej wiedzy. Kendra Steel Vs Sarah. 

 

Sonya: Sarah jest dominującą mistrzynią, widzieliśmy to praktycznie odkąd wygrała pas mistrzowski. Ktokolwiek próbował się z nią mierzyć, kończył źle. Ale teraz ma przed sobą kogoś zupełnie innego - nie tylko kogoś kto jest nowy, ale kogoś kto jest doświadczony. Kendra wie co to znaczy być mistrzynią i co ważniejsze - co to znaczy być dominującą mistrzynią. Zdecydowanie najtrudniejsze wyzwanie dla Sary jak do tej pory.

 

Jays: Jeśli oceniać po ostatnim Valkyries, z pewnością będzie miała przewagę siłową, jak pokazała to kiedy wygrała tytuł pretendentki. 

 

Dom: Sarah musi być pod wrażeniem, nawet jeśli tego nie okazuje. 

 

Rozpoczął się Theme Song Kendry Steel - zawodniczka wyszła, prezentując swoją imponującą posturę, schodząc do ringu, spokojna, aczkolwiek pewna siebie. Kiedy była w ringu, rozpoczął się Theme Song mistrzyni - Sarah pojawiła się na rampie, co ciekawe przy znacznie cieplejszej reakcji niż zazwyczaj. Zeszła do ringu jak zwykle w swojej białej kurtce i okularach przeciwsłonecznych, pozując na na narożniku ze swoimi kastetowymi pierścieniami “Boss Bitch”. 

 

Match 3: Single Match for LoF Women’s Championship

Sarah [c] Vs Kendra Steel 

 

Walka zaczęła się zaskakująco wolno, z kilkoma słabszymi akcjami, zawodniczki zdecydowanie próbowały się wyczuć. Z czasem wyglądało to coraz lepiej, kiedy znalazły swój rytm i nadrabiały wolniejszy początek. Kendra przejęła przewagę kiedy uniknęła uderzenia, ściągając rywalkę na kolano Backbreaker’em i rzucają ją za siebie całkiem ładnym Fallaway Slam’em, po który mistrzyni opuściła ring. Kendra kontynuowała swoją ofensywę, skutecznie powstrzymując Sarę przed powrotem do walki. Był krótki moment kiedy wydawało się że mistrzyni ma szansę - kiedy udało jej się zaskoczyć pretendentkę Jawbreaker’em, ale kiedy wziela rozbieg do ataku, Kendra zgasiła ją Lariat’em. Sytuacja odwróciła się jeszcze raz chwilę później, kiedy Kendra szykowała się do Superplex’u. Sarah zablokowała jej atak i zeskoczyła pod nią, uderzając ją w nogi. Kendra spadła na narożnik po czym skończyła w Tree of Woe. Próbowała się podciągnąć, co Sarah wykorzystała trafiając wiszącą rywalkę z Curveball (Running Hip Attack). Boss Bitch Slam (Boss Man Slam) skontrowany przez Kendrę, która znalazła się za jej plecami, wynosząc ją pod Steel Driver (Pumphandle Michinoku Driver), tylko że podniosła ją wykorzystując za dużo siły i Sarah ześlizgnęła się za jej plecy, przechodząc w B-Stomp (Inverted Foot Facebreaker) broniąc swój tytuł.

 

Zwyciężczyni: Sarah

 

Po walce Sarah wzniosła dumnie swój pas mistrzowski do góry, kiedy Kendra podniosła się, trzymając się za szczękę. Przez chwilę patrzyły na siebie i kiedy wyglądało że nastąpi zwykły uścisk dłoni i okazanie szacunku - Kendra odwróciła się i wytoczyła się przez liny, wracając na backstage. Sarah uśmiechnęła się tylko, świętując dalej swoją wygraną.

 

[II. 3 minutowa przerwa reklamowa]

 

Po reklamach widzimy podzielony ekran, pokazujący obraz z dwóch szatni - po lewej Royalty, gdzie Blake siedział na swoim tronie, skupiony, oglądając transmisję, po prawej Coven of Nightfall, gdzie Mason siedział spokojnie na fotelu, fryzjer kończył pracę nad jego włosami, z Witchcraft i Jamie’im stojącymi za nimi. Po tym kamera przeniosła nas do jednego z wejść do budynku, gdzie widać leżących na ziemi i pod ścianami ochroniarzy. Ktoś ewidentnie bardzo chciał dostać się do budynku. Po tym obraz wrócił w okolice ringu. Pierwszy na rampie przy swojej muzyce pojawił się Damon Cole, wybuczany jak zawsze - choć nie tak bardzo jak Arnold Becker ktory wyszedl przy swoim Theme Song’u zaraz po nim. Obaj zeszli do ringu, nie przejmując się reakcją widowni - Damon nawet napawał się tym, słuchając ich. Reakcja obróciła się kiedy rozpoczął się Theme Song Brian’a Becker - drugi z Austriaków miał o wiele lepszą opinię wśród widowni. Za to miejsce podniosło się o wiele większym cheer’em, kiedy rozpoczął się Theme Song CM Punk’a. “Second City Saint” przybił piątkę z Brian’em i obaj zeszli do ringu, szykując się do walki.

 

Match 4: Tag Team Match

Damon Cole & Arnold Becker Vs Brian Becker & CM Punk

 

Starcie zaczęło się z oboma braćmi w ringu - ale zanim cokolwiek zrobili, Arnold zmienił się z partnerem, ewidentnie nie planując walki z Brian’em. Niby nie działo się nic specjalnego, pierwsza część walki była solidnym starciem. Damon dał radę przejąć kontrolę nad walką, choć Brian nie pozostawał dłużny. Przyjemnie oglądało się ich starcie, tagi nie były rzadkie choć potrwało trochę zanim bracia spotkali się w ringu. Dopiero kiedy Punk zdołał pozbyć się Back Body Drop’em Arnold’a i doskoczyć do hot tag’u, Brian i Arnold stanęli w ringu twarzą w twarz. Po wymianie słów, przeszły do wymiany uderzeń. Fani dostali mocny moment, szczególnie kiedy Damon chciał go zaskoczyć blind tag’iem - Brian zaczął rozdawać im obu Chop’y i Forearm Smash’e. Pozbył się wreszcie brata z ringu i skupił się na Cole’u - a raczej próbował. Arnold złapał go z za ringu za nogę, co pozwolił Damon’owi odzyskać kontrolę. Kolejne kilka chwil później sytuacja rozkręciła się jeszcze raz, kiedy Damon wskoczył żeby przerwać pin na Arnold’zie, kiedy Brian skontrował Suplex swoim Fisherman’s Suplex’em. Punk wślizgnął się do ringu dołączając do brawl’u. Damon prawie zaskoczył go E.G.O. Smasher’em (Discus Elbow Smash), spod którego Brian odepchnął go i sam dostał. Punk od razu złapał za kark i wyrzucił z ringu - po czym został wypchnięty z niego przez Arnold’a. Austriak wskoczył po tym na narożnik i dodał Becker Bomb (Corkscrew Senton Bomb) które zakończyło walkę. 

 

Zwycięzcy: Damon Cole & Arnold Becker

 

Damon i Arnold nie czekali na to aż sędzia podniesie ich ręce, obaj wynieśli się na rampę, świętując swoją wygraną. Punk wrócił do ringu, patrząc za nimi, zanim pomógł Brian’owi wstać. Austriak nie był zadowolony z wyniku, ale nie wyglądało żeby miał pretensje do partnera. Obaj patrzyli za przeciwnikami - Punk ze złością, natomiast Brian wpatrywał się w swojego brata z bardziej mieszanym wyrazem twarzy.

 

[III. 3 minutowa przerwa reklamowa]

 

Kamera przeniosła nas do kafeterii, gdzie przy jednym ze stołów siedział James Crawford, pijąc kawę. Jego walizka  Champion’s Choice stała na stole obok niego. Oglądał transmisję na jednym z ekranów, dosyć znudzony. Po chwili pojawił się Pete Dunn, siadając obok niego i klepiąc go po plecach

 

Dunn: Hej, mate, czekasz na swój moment? 

 

James spojrzał na niego, milcząc przez chwilę

 

Crawford: Raczej nie. To nie był doby pomysł. 

 

Dunn: Jedyna zła część to fakt że nie zdecydowałeś się tego zrobić. Blake próbuje Cię trzymać przy sobie, bo nie chce być przeciwko tobie. 

 

James spojrzał na niego i wziął łyka kawy, patrząc przed siebie zamyślony

 

Dunn: Powiem tyle. Oni myślą że to oni mają władzę i to oni decydują kto będzie na szczycie. Ale to jak ja to widzę…

 

Podniósł się, patrząc na walizkę.

 

Dunn: To ty ostatecznie możesz zadecydować kto opuści ten budynek z pasem mistrzowskim. Do zobaczenia.

 

Klepnął go jeszcze raz w ramię i odszedł. James patrzył za nim, po czym spojrzał na walizkę. Kamera zrobiła zbliżenie na nią, po czym obraz zaczął zanikać.

 

[Promo Quinter’s Vs Revival]

 

Po materiale, rozpoczął się Theme Song pretendentów - Scott Dawson i Dash Wilder pojawili się na rampie, witani przez fanów. Mimo że próbują zdetronizować bardzo popularny tag team, ciężko nie dopingować klasy jaką jest The Revival. Obaj weszli do ringu, zrzucając swoje kurtki i pozując na narożnikach, zanim światło przygasło i rozpoczął się Theme Song obecnych mistrzów - Brian i Kenny pojawili się na rampie, zbiegając do ringu i wślizgując się płynnie pod linami. Poświęcili widowni nieco mniej czasu niż zazwyczaj - czemu nie trudno się dziwić, kiedy ich wzrok i uwaga była skupiona na bardzo trudnym wyzwaniu jakie mieli przed sobą, stojąc twarzą w twarz z Revival. 

 

Match 5: Tag Team Match for LoF Tag Team Championships

Quinter’s Factory (Kenny & Brian Quinter) [c] Vs The Revival (Scott Dawson & Dash Wilder) 

 

Oof. W pewien sposób zupełnie odcięty od rzeczywistości match - w kontraście do innych walk, tutaj mieliśmy czysty pokaz umiejętności, bez żadnej dramy czy zemsty. Z jednej strony, niby nic specjalnego. Z drugiej, oba zespoły pokazały że od strony technicznej zasługują na swoją renomę. Mistrzowie próbowali przyspieszyć tempo, kiedy Kenny trafił z Running Shooting Star Press’em, po którym Brian dodał Slingshot Leg Drop, ale Scott uratował walkę przerywając pin. Revival z kolei pokazało kombinację Spinebuster/Neckbreaker, po którym Scott złapał Brian’a za nogi, Dash za ręce i podrzucili go do góry. Dla fanów akcji ringowej, to był rzeczywiście bardzo dobry match…do momentu aż na rampie pojawił się Ofato. Sędzia od razu się nim zainteresował, podobnie jak Revival, którzy nie życzyli sobie interwencji. Sędzia zaczął ich powstrzymywać przed opuszczeniem ringu - co z kolei wykorzystali Jimmy i Jey, którzy przeskoczyli bandy i zaskoczyli Kanadyjczyków. Kenny dostał Double Superkick’iem, podczas gdy Brian próbując mu pomóc dostał jednym z pasów w głowę. Samoańczycy wycofali się i dopiero wtedy Revival zorientowało się co się stało - i co ciekawe, zaczęli pokazywać sędziemu odchodzących zawodników a kiedy oficjel nie chciał nic z tym zrobić, Wilder popchnął go i przewrócił, zmuszając sędziego do dyskwalifikacji.

 

Zwycięzcy: Quinter’s Factory (Via DQ)

 

Po walce Revival pomogło zebrać się Quinter’som i cała czwórka została przez chwilę w ringu, rozmawiając o tym co się stało, zanim kamera przeniosła nas na backstage, gdzie widzimy Natalie Roberts stojącą razem z LA Knight’em, ubranym w czerwono-żółtą koszulkę ze swoim logiem oraz logiem Hammer Strength.

 

Roberts: Panie i Panowie…LA Knight. Po utracie Heritage title, nawet ty musisz przyznać że nie byłeś na…najlepszej passie swojej kariery. Wiele osób zastanawia się…co jest dalej w planach dla osoby którą wszyscy nazywają “Megastar”?

 

Knight popatrzył na nią i już chciał odpowiedzieć, kiedy zatrzymał się i zaczął nasłuchiwać…zanim gromkim głosem do mikrofonu dodał

 

Knight: LEMME TALK TO YA! 

 

Co pobudziło widownię w tle.

 

Knight: Słyszysz? Słyszysz to co tam się dzieje? Jeśli o mnie chodzi, nie ma najmniejszego znaczenia czy wygrałem czy nie, bo jestem tu z dwóch powodów. Jednym z nich jest to żeby Ci ludzi mogli obejrzeć absolutnie najwyższego poziomu wrestling, który pobudzi ich do reakcji. I tak, nie miałem ostatniego najlepszego okresu - ale przeszłość to przeszłość a przyszłość to przyszłość. I tutaj dochodzimy do drugiego powodu. Jestem byłym mistrzem, ale zamierzam to zmienić. A najlepszy sposób żeby to zrobić to udowodnić że wciąż jestem najlepszy.

 

Knight obrócił się do kamery, zdejmując okulary, intensywnie wpatrując się w kamerę.

 

Knight: Dlatego właśnie na kolejnym Strike zamierzam rzucić Open Challenge. Nie interesuje mnie kto na nie odpowie, bo efekt będzie dokładnie ten sam. Czyjaś głowa trafi prosto w matę a ręka sędziego odliczy trzy…and that’s not an insult, that’s just a fact of life. 

 

Spojrzał jeszcze raz na Natalie z uśmiechem

 

Knight: Ponieważ wszyscy dobrze wiedzą do kogo należy ta gra…

 

Machnął ręką w swoim geście, podczas gdy widownia w tle krzyczała “L…A…Knight’s! YEAH!” . Knight uśmiechnął się i mrugnął do Natalie

 

Knight: Yeah.

 

Dodał krótko, ciszej i odszedł z kadru, podczas gdy obraz zaczął zanikać.

 

[IV. 3 minutowa przerwa reklamowa]

 

[Promo walki Nealson Vs Bryson]

 

Po materiale rozpoczął się Theme Song Bryson’a, który wyszedł na rampę z krzesłem opartym o ramię, co prawda uśmiechał się, ale widać było że jest skupiony. Przywitał się z kilkoma fanami, po czym wskoczył do ringu, siadając w narożniku, czekając na oponenta, na którego nie musiał czekać długo. Światła zgasły i przy swoim Theme Song’u pojawił się Jamie Nealson - w towarzystwie Witchcraft, która zdjęła łańcuch z jego obroży i co ciekawe - odeszła z powrotem na backstage z uśmiechem. Jamie widział tylko i wyłącznie Bryson’a, schodząc do ringu, obserwując go. Wreszcie zrzucił swój płaszcz i wślizgnął się do ringu. Sędzia dał radę powstrzymać go przed rzuceniem się na rywala, żeby mógł zacząć to starcie.

 

Match 6: Single Match

Jeff Bryson Vs Jamie Nealson

 

I tylko kiedy gong zabrzmiał, Nealson rzucił się na oponenta. Dzika wściekłość którą znamy wróciła w pełni. Problem polegał na tym, że Jeff też był już rozgrzany po kilku walkach. Poza tym, bądźmy szczerzy - nikt nie spodziewał się technicznej walki. Starcie bardzo szybko przeniosło się za ring, gdzie Jamie wepchnął oponenta w schody, po czym Back Suplex’em rzucił go na stół komentatorski. Sytuacja nie zmieniała się, Jamie wracał co chwilę do ringu żeby przerwać liczenie sędziego, co wreszcie go ugryzło. Jeff skontrował jego Irish Whip i to “Unstable Beast” wpadł w bandy. Bryson miał inny pomysł na przerwanie liczenia sędziego - poświęcił moment żeby porozmawiać z sędzią, który nie był zadowolony z tego co usłyszał ale zdecydowanie poluzował swoje podejście do czasu jaki spędzili poza ringiem. Twardy, mocny brawl gdzie żaden z nich nie dbał o technikę. Jamie zdołał wymierzyć Beasthammer (Jackhammer) po którym przymierzał się do Spear’u, który Jeff zatrzymał Knee Strike’iem po którym dodał szybki Bryson Driver (Death Valley Driver) w narożnik - co zaskakująco dało 2 count. Jeff nie mógł uwierzyć, ale nie miał czasu się tym martwić. Kolejna próba Bryson Driver’a została zatrzymana, Jamie odepchnął go i powalił Spear’em, po którym Jeff wytoczył się z ringu unikając pinu. Walka zwolniła, obaj byli zmęczeni i obici, widocznie zbliżając się do końca - który nadszedł tak jak można się było spodziewać. Niespodziewanie. Nealson próbował wymierzyć Spinebuster, który Jeff skontrował Knee Facebreaker’em za którym nadszedł Big Boot od Jamie’ego - ale raz jeszcze Jeff dał radę go zatrzymać, złapał go za nogę i wyniósł na ramiona do jeszcze jednego Bryson Driver’a i tym razem to Jamie skontrował atak. Ześlizgnął się z jego ramiona i wepchnął go w narożnik, od razu dodając brutalny Spear który zakończył walkę.

 

Zwycięzca: Jamie Nealson

 

Po walce Nealson złapał go za głowę, podciągając go na nogi, ewidentnie chcąc zrobić coś więcej. Przerwało mu pojawienie się Witchcraft i Orion’a. Jamie trzymał oponenta za głowę, gotowy podnieść go do Beasthammer’a, obserwując uważnie Witch która z uśmiechem podeszła bliżej. Przez chwilę patrzyli sobie w oczy, zanim Witchcraft kiwnęła palcem na niego, uśmiechając się, pokazując mu żeby podszedł do niej. Jamie warknął, widać było że trząsł się nieco, ciężko powiedzieć czy ze złości, czy z jakiegoś innego powodu. Popchnął wreszcie Bryson’a na matę i podszedł powoli do lin, przechodząc przez nie i stając przed Witchcraft, która przypięła łańcuch do jego obroży. Kiedy zaczęli opuszczać arenę, Bryson wytoczył się z ringu, chwiejnie podążając za nimi. Jamie wyglądał jakby chciał dokończyć co zaczął, ale Witch pstryknęła tylko palcami, zatrzymując go. Orion powalił zmęczonego i obitego Bryson’a Big Boot’em, zatrzymując go. Coven opuściło po tym arenę, podczas gdy sędzia próbował pomóc Jeff’owi wrócić na nogi. Kamera przeniosła nas na backstage, gdzie widzimy Royalty - Blake, “Big” Ben oraz Izzy - wychodzących ze swojej szatni, zmierzających w stronę wejścia na arenę. Kamera oddaliła się trochę, pokazując stojącego obok z walizką James’a Crawford’a, obserwującego Stevens’a. Po tym kamera pokazała nam Jeff’a, który chwiejnie wracał w stronę szatni, trzymając się za żebra z grymasem bólu. Zatrzymał się nagle i wziął głębszy oddech, spluwając na bok.

 

Bryson: Przyszedłeś powiedzieć “A nie mówiłem”?

 

Kamerzysta odsunął się i widzimy że drogę zaszedł mu Thunder. Obaj patrzyli na siebie przez chwilę, po czym Thunder wyciągnął rękę z torbą lodu

 

Thunder: Przyszedłem powiedzieć że wyglądasz tragicznie. Gorzej niż zazwyczaj. 

 

Bryson zaśmiał się pod nosem, jeszcze raz syknął z bólu i wziął torbę z lodem, przykładając ją do żeber. 

 

Bryson: Nie skończyłem z nim jeszcze. Nie wiem co Witchcraft z nim zrobiła, ale to nie jest nasz Jamie. I nie zamierzam tego tak zostawić.

 

Thunder uśmiechnął się lekko 

 

Thunder: Nie spodziewałbym się niczego innego po tobie. Ale czy tym razem możemy zrobić to w bardziej sensowny sposób? Jedyny powód dla którego Orion nie pojawił się wcześniej był taki że Witchcraft go nie puściła. Poza nim jest jeszcze Mirror i Wallace. Jeśli chcesz zająć się Jamie’im, przyda Ci się pomoc. 

 

Nealson: I zakładam że masz kogoś? 

 

Thunder: Może. Choć, porozmawiamy o tym po tym jak lekarz Cię obejrzy.

 

Thunder klepnął go w ramię i odwrócił się, odchodząc. Jeff spojrzał za nim przez chwilę, splunął jeszcze raz na bok i uśmiechnął się cieplej, ruszając za Thunder’em.

 

[V. 3 minutowa przerwa reklamowa]

 

[Rewind of the Night powered by C4 Smart Energy Drinks - Promo Ashcroft Vs Stevens]

 

Po przerwie rozpoczął się Theme Song Blake’a Stevens’a - który pojawił się na rampie w towarzystwie Royalty, schodząc powoli do ringu. Nie spieszył się, zatrzymał się przed ringiem, rozglądając się po widowni. Wszedł wreszcie do ringu, zarzucając swój pas na ramię. Chwilę po tym światła przygasły i rozpoczął się Theme Song Mason’a Ashcroft’a, który pojawił się na rampie w towarzystwie Coven - Witchcraft, Orion’a i Mirror’a. Jednak w przeciwieństwie do Blake’a, machnął dłonią i odesłał resztę na backstage, schodząc do ringu samotnie. Wszedł do ringu, zdejmując swój płaszcz, zakładając swój pas na przeciwne ramię i obaj stali w przeciwnych narożnikach. Sędzia zabrał ich pasy, wznosząc je do góry zanim oficjalnie rozpoczął Main Event. 

 

Main Event: Single Match for LoF Heritage & LoF Heavyweight Championships

Blake Stevens [c] /w “Big” Ben & Izzy Vs Mason Ashcroft [c]

 

Obaj zawodnicy stali bez ruchu, patrząc na siebie. Mason wreszcie wyciągnął dłoń w jego stronę, uśmiechając się - Blake nie był zainteresowany. Cofnął się i obaj zaczęli krążyć w ringu.

Szybki klincz, z którego Mason wyszedł zwycięsko - wykręcił jego ramię, przechodząc w Wrist Lock. Anglik próbował się wykręcić, ale skończył w Side Headlock’u…Mason spokojnie kontroluje, Blake chciał uwolnić się z pomocą lin…i Ashcroft płynnie rzucił go na matę Headlock Takedown’em!

Nie najlepszy początek dla Anglika, który nie zamierza chyba tego przyjmować. Podniósł się wreszcie…tym razem uwolnił się Irish Whip’em! Mason odbił się od lin…i powalił go Shoulder Block’iem! Uśmiechnął się do niego, odbiegając do lin…przeskoczył nad rywalem który próbował go podciąć…i zatrzymał się przy linach, przez co Stevens spadł na matę po nieudanym Dropkick’u!

Ashcroft w pełni kontroluje przebieg walki! Mason złapał go za włosy, wpychając go do narożnika, dodając kilka uderzeń w brzuch…złapał go za głowę, zawieszając go nogami o liny…Swinging Neckbreaker! Od razu przeszedł do pinu!

…1…

Kick out, choć nie wyglądało żeby Mason spodziewał się wiele. Podniósł się, czekając aż Blake wróci na nogi - Anglik podniósł się, trzymając się za kark z miną która wyraźnie pokazuje że nie podoba mu się takie zachowanie…rzucił się do szybkiego ataku! Ashcroft uniknął go, przez co Blake odbił się od lin…i Back Body Drop’em uderzył o matę raz jeszcze!

“Allfather” podszedł do lin, patrząc na Izzy i lekko kręcąc głową z uśmiechem…po którym kopnął oponenta w żebra! Powoli podciągnął go za ramię…dodając siarczysty Chop! Stevens cofnął się, próbując złapać oddech…Heritage champion uderzył go Forearm Smash’em w plecy, wpychając go jeszcze raz do narożnika…

Irish Whip do przeciwnego narożnika! Mason obrócił się w jego stronę, biorąc rozbieg…High Knee trafia w pusty narożnik! Blake zdołał się odsunąć! Szybko kopnął go od tyłu w kolano, powalając go na matę! Znalazł sobie wreszcie moment do kontry! Kilka szybkich uderzeń z przysiadu…podniósł się wyżej, dodając kilka Stomp’ów…i Jumping Knee Drop! Pin! 

…1…

Prawie 2 count, Mason nie czekał z przerwaniem pinu…Blake podniósł się powoli, rozciągając plecy. Widać że odczuł poprzednie ataki ale jest świadomy że nie może dać mu czasu na odpoczynek. Złapał go za głowę, zarzucając sobie jego ramię na kark…Snap Suplex!

Przetoczył się nad nim, wracając z nim na nogi…dodając jeszcze jeden Snap Suplex! Szybkie, gwałtowne zrywy nie dają Mason’owi dużo czasu na kontrę…Anglik jeszcze raz przetoczył się na nogi…tym razem kończąc serię z pomocą Falcon Arrow! Jeszcze jedna próba pinu!

…1…2…

Ponownie liczenie przerwane. Stevens podniósł się na kolana, biorąc głębszy oddech. Jeszcze raz złapał go za głowę, podciągając go z powrotem na nogi…Knee Strike w brzuch, po którym pchnął go na liny i powalił go European Uppercut’em! Złapał go od razu za nogę, przekręcając go do Single Leg Boston Crab!

Mason podniósł się na rękach, próbując zmniejszyć presję na swoje plecy…ale Blake skręcił też jego nogę, starając się dołożyć presję na jego kolano! “Allfather” zdołał podnieść się wyżej i zrzucić go z siebie! Blake podparł się rękoma o matę i podskoczył, improwizowanym Dropkick’iem trafiając rywala w kolano, sprowadzając go ponownie na matę! Nie zamierza odpuszczać, kiedy wreszcie znalazł okazję. Doskoczył do Amerykanina, przechodząc do pinu, podciągając jego kontuzjowaną nogę mocno do góry!

…1…2…

Wciąż nie wystarczyło! Ashcroft wytoczył się z ringu, starając się znaleźć trochę miejsca. Izzy cofnęła się od niego, ostrzegana przez sędziego, podczas gdy Blake wyszedł za nim…złapał go za głowę i uderzył nim o stół komentatorski! Wrzucił go z powrotem do ringu, wchodząc między linami do środka…

Mason wrócił chwiejnie na nogi, utykając i nie stawiając ciężaru ciała na prawej nodze…za którą Blake go złapał i rzucił na matę z pomocą Dragon Screw! “Allfather” w dużych tarapatach! Stevens od razu złapał go za nogę, sygnalizując Bend The Knee (Twisting Heel Hook)! Pochylił się nad rywalem i kamera wyłapała jego ostatnie słowa “I will bend it for you!” i padł do tyłu przechodząc do-

...Mason wykorzystał jego impet i podniósł się! Wolną nogą trafił go Stomp’em w głowę! OOF! Widownia zaczęła buczeć, podczas gdy Amerykanin próbował rozciągnąć nogę i postawić na niej ciężar…sytuacja wydaje się obracać raz jeszcze. Blake otrząsał się, próbując wrócić na nogi…na co tym razem Mason mu nie pozwolił! Jumping Knee Drop na kark! Blake odbił się od maty, wracając na kolana…skąd otrzymał Snap DDT! Ashcroft przekręcił go na plecy, przechodząc do pinu!

…1…2…

Kick out! Mason złapał go za włosy, podciągając jego głowę, powiedział coś do niego z uśmiechem i pchnął go z powrotem na matę, cofając się do narożnika…chyba szykuje się do Over the Bifrost (The Fold)! Wziął rozbieg…Blake zaskoczył go Cross Chop’em w gardło! Mason cofnął się chwiejnie, próbując złapać oddech…

podczas gdy Anglik podniósł się i kopnął go w brzuch…Royal Swing (Overdrive)! Obaj skończyli na macie, oddychając ciężko. Izzy zaczęła uderzać o matę, próbując dopingować go, starając się dodać mu sił - widownia dołączyła się, chant’ując “Lets go Stevens, Mason sucks!”...obaj zawodnicy wrócili powoli na kolana, zaczynając wymieniać się uderzeniami…

podnieśli się na nogi, wciąż wymieniając uderzenia…Blake zablokował jedno z nich! Elbow Smash! Blake odbił się od lin…Mason uniknął ataku, przechodząc w Swinging Neckbreaker…który Blake przekręcił! Backslide Pin! 

…1…2…

Liczenie przerwane! Obaj zerwali się i Mason przeszedł w Small Package! 

…1…2…

Blake przekręcił się i to ramiona Mason’a są na macie!

…1…2…

Ashcroft puścił go…i kiedy wstawali, podniósł go od razu na ramiona! Michinoku Drive-...King’s Guillotine (Jumping Cutter)! Stevens zaskoczył go, łapiąc go za głowę i ściągając na matę! Co za kontra! Doczołgał się do pinu, przerzucając ramię nad nim!

…1…2…

Kick out! Kick out! Izzy nie może w to uwierzyć, podobnie jak widownia! Blake podniósł się, starając się nie tracić spokoju! Tak dobra okazja żeby to zakończyć! Anglik obrócił go, łapiąc go za nogę…przejechał kciukiem po gardle i rzucił się do tyłu, zapinając Bend The Knee! To nie koniec problemów Ashcroft’a! Stara się obrócić, zmniejszyć nacisk na jego kolano…nie wygląda najlepiej! Udało mu się obrócić…ale Blake poszedł za ciosem i obrócił się jeszcze raz, wracając go dźwigni!

Niestety to wystarczyło! Ashcroft sięgnął dolnej liny! Stevens musiał odpuścić chwyt, podnosząc się powoli, podczas gdy sędzia sprawdzał czy Mason może kontynuować…fani podnieśli się z chant’em “Long Live The King!” - Blake zatrzymał się na środku ringu, rozglądając się po nich z podniesioną dumnie głową…po czym skierował swój wzrok z powrotem na oponenta! Running High Knee w narożniku! Paskudny dźwięk! Trafił z pełną siłą! Zeskoczył na nogi, sadzając Mason’a na narożniku…

wszedł na górę za nim…Superplex w drodze! Mason walczy, stara się go zablokować…i chyba mu się udało…jednak nie! Superplex! Stevens przetoczył się jeszcze raz, wrócił na nogi, ciągle trzymając go za głowę! Wzniósł triumfalnie ramię do góry i zarzucił sobie jeszcze raz ramię Amerykanina na kark, podnosząc go do…Ashcroft przekręcił się w powietrzu! Flying Armbar! Wylądowali na macie i Mason ma w pełni zapięty Cross Armbreaker!

Drugi raz nie dał się złapać na ten sam numer! Stevens walczy, stara się sięgnąć nogą lin…Mason usiadł na macie, zasypując jego głowę Hammerfist’ami! Wrócił do Cross Armbreaker’a! Blake skręcił się i udało mu się zgiąć łokieć…dziękie czemu “Allfather” przeszedł do Triangle Choke! Z deszczu pod rynnę!

Blake wciąż walczy, niesiony dopingiem widowni…podniósł się, prostując nogi…i dźwignął rywala ze sobą! Mason zaskoczony sytuacją próbował uderzać go w głowę…co niewiele mu dało! Buckle Bomb! King’s Guillotine-...NIE! Blake nie dał rady rady utrzymać go za głowę, jego prawe ramię odmówiło współpracy! W dodatku spadł na nie na matę, dokładając sobie jeszcze więcej! “Allfather” przykucnął w narożniku z uśmiechem…dostarczając tym razem Over The Bifrost! Pin! 

…1…2…3…

Nie! Blake podniósł ramię! W ostatniej chwili przerwał liczenie! Mason przez chwilę był zaskoczony, po czym podniósł się z uśmiechem, przyklaskując z podziwem, stojąc nad leżącym oponentem. Przeszedł się wokół ringu, próbując poderwać widownię do jeszcze głośniejszego dopingu dla Anglika, który zaczął powoli się ruszać.

Ashcroft obserwował go, gotowy do kolejnego ataku, czekał tylko aż Blake podniesie się wystarczająco…i ruszył do ataku! WPADAJĄC W SMALL PACKAGE! Stevens nie utrzymał go jednak, puścił go od razu i obaj zerwali się na nog-KING’S GUILLOTINE! KING’S GUILLOTINE! Z trudem i z bólem Blake przetoczył go powoli, bezwładnie padając na niego do pinu!

…1…2…

Kick out! Walka trwa! Izzy wskoczyła na stół komentatorski, podrywając widownię do dopingu! Blake z trudem podciągnął się przy linach, ledwo stojąc na nogach. Oddychał ciężko, patrząc na Izzy, patrząc na widownię…Doszedł do narożniku, opierając się o niego plecami. Ma swoją szansę, Ashcroft odczołgał się chwiejnie na środek ringu…

Blake wziął głębszy oddech, zbierając siły do kolejnego ataku…podszedł do oponenta, który złapał się jego nogi, próbując podnieść się z maty…Blake odepchnął go od siebie i odbiegł do lin…Running Knee Strike zatrzymany! Ashcroft złapał go za nogę i wstał powoli, patrząc mu w oczy…powiedział coś do niego i rzucił go za siebie Exploder Suplex’em! Od razu zerwał się na nogi, odbijając się od lin…dostarczając Over The Bifrost raz jeszcze! Przetoczył się do pinu, ledwo podnosząc jego nogę! 

…1…2…3!

I tym razem Blake nie miał już nic żeby przerwać pin!

 

Panie i Panowie zwycięzcą walki zostaje Mason Ashcroft!

 

Kamera pokazała Jays’a i Dominique’a, którzy z niedowierzaniem zdjęli swoje słuchawki, rzucając je na biurko, ewidentnie rozczarowani. Izzy stała ciągle na ich stole, jeszcze bardziej zaskoczona wynikiem. Widownia na moment zamilkła, zanim powoli zaczęło podnosić się buczenie ludzi, kiedy Mason podniósł się na nogi i sędzia wzniósł jego rękę. “Allfather” wzniósł oba pasy mistrzowskie, kamera zrobiła zbliżenie na niego, oddalając się powoli, pokazując buczącą widownię, kiedy obraz zanikał.