Chris Jericho - biografia

[kk1997]

CHRIS JERICHO - BIOGRAFIA

 

 

 

Christopher Keith Irvine (ur. 9 listopada 1970 w Nowym Jorku), znany lepiej jako Chris Jericho, to kanadyjski wrestler urodzony w Stanach Zjednoczonych,

a także aktor i muzyk rockowy (lider grupy Fozzy). Aktualnie pracuje w WWE, choć znany jest także ze swoich występów w ECW i WCW.

 

 

World Wrestling Federation / Entertainment (1999-2005)

 

Współpraca z Christianem i rywalizacja z wieloma osobami (2002-2003)

 

Jericho został przeniesiony na RAW, gdzie zdobył mistrzostwo interkontynentalne, pokonując Roba Van Dama. Później stworzył Tag-Team z Christianem, z którym zdobył tytuły mistrzów świata, później przemianowane na mistrzostwo Tag-Teamów WWE. 15 grudnia 2002 r. na Armageddon Christian i Jericho stracili tytuły w Fatal-4-Way Elimination Matchu z udziałem takich zespołów jak Dudley Boyz, Booker T i Goldust oraz William Regal i Lance Storm.

 



 

W dniu 13 stycznia 2003 Jericho wygrał over-the-top-rope challenge przeciw Kane’owi, RVD i Batiście, aby wybrać swój numer na Royal Rumble. Wybrał numer dwa, ponieważ chciał rozpocząć mecz z Shawnem Michaelsem, który wylosował numer jeden. Po wejściu Michaelsa zamiast Jericho pojawił się Christian w jego stroju, a prawdziwy Chris zaatakował HBK’a od tyłu i wkrótce potem wyeliminował Michaelsa, ale ten zemścił się prosząc Testa, aby wyeliminował Jericho. Po Royal Rumble Jericho jednocześnie rozpoczął rywalizować z Testem, Michaelsem i Jeffem Hardym. Jericho i Michaels walczyli ponownie na WrestleManii XIX. Michaels odniósł zwycięstwo, jednak Jericho po walce uderzył go w krocze.

 

Po tym meczu Jericho wszedł w rywalizację z Goldbergiem, która była podniecana tym, że Goldberg nie zgodził się na walkę z Jericho w WCW. Podczas pierwszej edycji Highlight Reel, talk-showu Jericho, w którym Goldberg był gościem, Jericho skarżył się, że nikt nie chce Goldberga w WWE. 12 maja na RAW tajemniczy napastnik próbował przejechać Goldberga limuzyną. Tydzień później General Manager RAW – Stone Cold Steve Austin - przesłuchał kilka gwiazd, by dowiedzieć się, kto prowadził samochód. Jednym z przesłuchiwanych był Lance Storm, który przyznał się, że był napastnikiem. Austin był zmuszony zarządzić mecz pomiędzy Stormem a Goldbergiem, który wygrał ten drugi. Po meczu Goldberg zmusił Storma do przyznania, że Jericho był gwiazdą, która kazała Stormowi zaatakować Goldberga. 26 maja Goldberg został ponownie gościem w Highlight Reel. Jericho wyraził zazdrość odnośnie powodzenia Goldberga w WCW i powiedział, że od chwili przystąpienia do WWE miał już wszystko, co kiedykolwiek chciał osiągnąć, i jedyne co pozostało, to pokonanie Goldberga. Na Bad Blood to jednak Goldberg odniósł zwycięstwo.

 

Rywalizacja z Christianem (2003-2004)

 

Później w 2003 roku Jericho rozpoczął romans z Trish Stratus, podczas gdy jego Tag-Team partner Christian zaczął romansować z Litą. Jednak okazało się to być tylko zakładem, kto pierwszy prześpi się ze swoją kochanką. Stratus usłyszała to i jej związek z Jericho się zakończył. Jericho później uratował ją przed atakiem przez Kane’a, Stratus zgodziła się, żeby po prostu zostali przyjaciółmi. Po tym, jak Christian umieścił Stratus w Walls of Jericho, ten zaczął szukać zemsty, co doprowadziło do meczu na Wrestlemanii XX. Christian pokonał Jericho po tym, jak Stratus zbiegła na dół i przypadkowo uderzyła Jericho (myśląc, że to Christian) i ten wykonał roll-up. Po meczu Stratus powiedziała Jericho, że ona i Christian są parą. To objawienie doprowadziło do Handicap Matchu na Backlash, który Jericho wygrał. Następnie Jericho wygrał swoje siódme mistrzostwo interkontynentalne w Ladder Matchu przeciw Christianowi. Jego panowanie było jednak krótkie, bo stracił pas na Taboo Tuesday w walce z Sheltonem Benjaminem.

 

Pościg za mistrzostwami i odejście (2004-2005)

 

Jericho współpracował z Randym Ortonem, Chrisem Benoitem i Mavenem w Tag-Team matchu na Survivor Series przeciw Triple H’owi, Batiście, Edge’owi, i Snitsky’iemu. Postanowieniem meczu było, że każdy z członków zwycięskiego zespołu stanie się General Manager RAW na tydzień. Zespół Jericho zwyciężył. Podczas „panowania” Jericho jako menadżera, ten pozbawił Triple H’a jego mistrzostwa świata wagi ciężkiej, ponieważ Triple Threat Match o ten tytuł, który odbył się tydzień wcześniej, zakończył się remisem. Na New Year's Revolution Jericho startował w Elimination Chamber Matchu przeciw Triple H’owi, Chrisowi Benoitowi, Batiście, Randy’emu Ortonowi i Edge’owi o opuszczone mistrzostwo, ale został wyeliminowany przez Batistę. Na WrestleManii 21 Jericho brał udział w pierwszym Money in the Bank Matchu, razem z Sheltonem Benjaminem, Benoitem, Kanem, Christianem i Edgem, który tę walkę wygrał.

 

Na Backlash Jericho przegrał z mistrzem interkontynentalnym Sheltonem Benjaminem. W czerwcu Jericho rywalizował z mistrzem WWE Johnem Ceną. Jericho przegrał Triple Threat o mistrzostwo na Vengeance. Wojna trwała przez całe lato i zakończyła się, gdy Jericho przegrał z Ceną na SummerSlam. Następnej nocy na RAW Jericho znowu stanął do boju z Ceną w meczu rewanżowym, w stypulacji „Jeśli Jericho przegra, jest zwolniony”. Cena znowu wygrał, a Jericho został zwolniony przez General Managera RAW Erica Bischoffa. WWE ogłosiło, że umowa z Jericho wygasła 25 sierpnia 2005 roku.

 

 

 

Powrót do WWE (2007-2010)

 

Feud z Randym Ortonem i JBL-em (2007)

 

24 września 2007, po prawie dwóch latach przerwy, WWE zaczęło promować powrót Jericho, korzystając z 15-sekundowych filmów zawierających tajemniczy kod binarny, podobny do cyfrowego deszczu z serii „Matrix”. Filmy zawierały ukryte wiadomości i biblijne nawiązania do Jerycha. Jericho powrócił 19 listopada 2007 na RAW, przerywając Randy’emu Ortonowi w ceremonii "przekazywania pochodni ". Jericho ujawnił wtedy swoje zamiary - odzyskać WWE Championship, aby ratować fanów WWE przed Ortonem. 26 listopada na RAW Jericho pokonał Santino Marellę i zadebiutował z nowym manewrem, który nazwał Codebreaker. Na Armageddon brał udział w meczu o pas mistrzowski WWE przeciw Ortonowi, pokonując go przez dyskwalifikację, gdy komentator John "Bradshaw" Layfield ingerował w mecz. Jericho zaczął rywalizować z JBL'em i przegrał z nim przez dyskwalifikację na Royal Rumble. 10 marca Jericho pokonał Jeffa Hardy'ego i został nowym mistrzem interkontynentalnym. Był to jego ósmy pas.

 



 

Sprawiedliwy, uczciwy człowiek (2007-2009)

 

W czerwcu Jericho został złym charakterem, gdy zaatakował Shawna Michaelsa podczas swojego talk-show „Highlight Reel”. Fani wiwatowali Michaelsowi, a nie troszczyli się o Jericho, więc ten uderzył głową HBK'a w "Jeritron 5000" – wielki ekran przygotowany specjalnie na potrzeby show, co spowodowało poważne uszkodzenie oka. Na Night of Champions Jericho stracił pas interkontynentalny na rzecz Kofiego Kingstona, ponieważ Michaels odciągnął jego uwagę.

 

Jericho i Michaels spotkali się na The Great American Bash. Pojedynek wygrał Jericho po ataku na oko Michaelsa. Michaels ogłosił później, że jego oko zmusi go do przejścia na emeryturę. Jericho chciał go zaatakować, ale zamiast tego uderzył Rebeccę, jego żonę. Jericho wszedł do Championship Scramble Matchu jako zamiennik mistrza - CM Punka, a następnie zdobył World Heavyweight Championship. Następnie obronił swój tytuł przed Michaelsem na No Mercy w starciu z drabiną. Na Cyber Sunday Jericho stracił tytuł na rzecz Batisty. Osiem dni później Jericho pokonał Batistę i odzyskał tytuł. To panowania trwało do Survivor Series, gdzie Jericho przegrał z Johnem Ceną.

 

Jericho rywalizował również z gwiazdą filmową Mickey'em Rourke'iem i czterema Hall of Famerami. Wyzwał i zaatakował Rica Flaira, Roddy'ego Pipera, Jimmy'ego Snukę i Ricky'ego Steamboata, co doprowadził do 3-on-1 Elimination Matchu na WrestleManii XXV, który Jericho wygrał. Po walce Jericho wyzwał Rourke’a, który był przy ringu. W trakcie walki Rourke znokautował Jericho lewym sierpowym.

 

13 kwietnia na RAW Jericho został przeniesiony z powrotem na SmackDown podczas Draftu. W ramach swojego powrotu na SmackDown Jericho udział w Fatal-4-Way Elimination Matchu przeciw Kane’owi, Jeffowi Hardy’emu i Rey'owi Mysterio. Mysterio wykonał na Jericho 619, a następnie spróbował przypiąć go po Seated Sentonie. Jericho w odwecie uderzył go krzesłem i został zdyskwalifikowany. Wywołało to spór między nimi. Mysterio pokonał Jericho na Judgement Day. Jericho pokonał Mysterio w starciu bez zasad na Extreme Rules i wygrał swoje dziewiąte mistrzostwo interkontynentalne, bijąc swój własny rekord. Na Bash Jericho stracił pas na rzecz Mysterio.

 

Jeri-Show (2009-2010)

 

Na gali Bash Jericho i jego partner Edge wygrali zunifikowane pasy mistrzowskie Tag-Teamów. Wkrótce potem Edge doznał trwałego uszkodzenia ciała i Jericho ogłosił, że "wymieni" go na kogoś innego, by zachować pasy. Na Night of Champions, Jericho ujawnił swojego nowego partnera – Big Showa. Na tej gali Jeri-Show, bo tak ich team się nazywał, pokonali Cody’ego Rhodesa i Teda DiBiase, zachowując mistrzostwo. Rządy Jeri-Show dobiegły końca na TLC, gdzie przegrali z D-Generation X, kończąc swoje 140-dniowe panowanie.

 



 

Na Royal Rumble Jericho został wyeliminowany przez powracającego Edge’a, który w rezultacie wygrał całą walkę. Na Elimination Chamber Jericho zdobył mistrzostwo świata wagi ciężkiej, pokonując Undertakera po ingerencji ze strony Shawna Michaelsa. Następnej nocy na RAW Edge ogłosił, że swój kontrakt z Royal Rumble zrealizuje, by walczyć o pas mistrzowski Jericho. Na WrestleManii XXVI Jericho pokonał Edge’a, ale 2 kwietnia na SmackDown Jack Swagger zrealizował walizkę Money In The Bank i pokonał Jericho. Swagger obronił później mistrzostwo w meczu przeciw Jericho i Edge’owi.

 

Powrót na RAW i drugie odejście (2010)

 

Jericho został przeniesiony z powrotem na RAW w maju, podczas WWE Draft. 19 lipca, po napaści przez Nexus, Jericho połączył siły z Edge'm, Johnem Morrisonem, R-Truthem, Danielem Bryanem, Johnem Ceną i Bretem Hartem, by stawić czoła grupie Barrett'a na SummerSlam. Jericho kwestionował przywództwo Ceny, co doprowadziło do tego, że wraz z Edgem zaatakował Cenę w trakcie meczu.

 

Jericho został ukarany za nieokazywanie solidarności przeciwko Nexusowi i został usunięty z Six-Pack Challenge o mistrzostwo WWE przeciw Sheamusowi na Night of Champions. Mimo że ponownie zdobył miejsce, został wyeliminowany jako pierwszy, po zaledwie 90 sekundach. 27 września Jericho stanął do walki z Randym Ortonem, który po meczu kopnął go w głowę. Motyw ten został wykorzystany do wyjaśnienia odejścia Jericho z WWE.

 

 

 

W wrestlingu

Akcje kończące

• Breakdown (Full Nelson Facebuster)
  Codebreaker (Double Knee Facebreaker, czasami po odbiciu od lin)
  Lionsault (Springboard Moonsault)
  Liontamer (Elevated Boston Crab z kolanem wbitym w plecy przeciwnika)
  Walls of Jericho (Elevated Boston Crab)

Akcje rozpoznawcze

• Armbar
  Backbreaker
  Backhand Chop
  Baseball Slide
  Diving Double Axe Handle
  Diving European Uppercut
  Double Underhook przekształcony w Backbreaker, Powerbomb lub Suplex
  Flying forearm smash
  Flashback (Sleeper slam)
  Jericho Spike (Hurricanrana, czasami z trzeciej liny)
  Missile Dropkick
  Spinning Wheel Kick
  Enzuigiri
  Powerbomb, czasami wielokrotnie powtarzany
  Northern Lights Suplex
  Superplex
  Tiger Suplex
  One-handed Bulldog
  Running senton
  Springboard plancha
  Tilt-a-whirl backbreaker

Przydomki

• "Lionheart"
  "The Man of 1,004 Holds"
  "Y2J"
  "The Ayatollah of Rock 'n' Rolla"
  "The King of the World"
  "The Best in the Word at What He Does"

Muzyka przy wejściu

• "Rock America", wykonywane przez Danger Danger (SMW)
  "Soul-Crusher", wykonywane przez White Zombie (ECW)
  "Electric Head, Pt. 2", wykonywane przez White Zombie (ECW)
  "One Crazed Anarchist", wykonywane przez Grunge City (WCW)
  "Break the Walls Down", wykonywane przez Adama Morenoffa
  "King of My World", wykonywane przez Saliva
  "Don't You Wish You Were Me", wykonywane przez Fozzy
  "Crank the Walls Down", wykonywane przez Maylene i The Sons of Disaster

Osiągnięcia i mistrzostwa

Canadian Rocky Mountain Wrestling

• 1x CRMW Heavyweight Championship
  2x CRMW North American Tag Team Championship – z Lancem Stormem

Consejo Mundial de Lucha Libre

• 1x NWA World Middleweight Championship

Extreme Championship Wrestling

• 1x ECW World Television Championship

World Championship Wrestling

• 4x WCW Cruiserweight Championship
  1x WCW World Television Championship
  2x WCW Championship

World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment

• 1x WWF Undisputed Championship
  6x World Heavyweight Championship
  9x WWF/E Intercontinental Championship
  4x WWF/E World Tag Team Championship – z Chrisem Benoitem (1), The Rockiem (1), Christianem (1) oraz Edge'm / Big Show'em (1)
  1x WWE Tag Team Championship – z Edge'm / The Big Show'em
  1x WWF European Championship
  1x WWF Hardcore Championship
  Slammy Award w kategorii "Superstar of the Year" (2008)
  Slammy Award w kategorii "Tag Team of the Year" (2009) – z Big Showem
  Dziewiąty Triple Crown Champion
  Czwarty Grand Slam Champion

Wrestle Association "R"

• 1x WAR International Junior Heavyweight Championship
  1x WAR International Junior Heavyweight Tag Team Championship – z Gedo

World Wrestling Association

• 1x WWA World Tag Team Championship – z El Dandy

Pro Wrestling Illustrated

• PWI Powrót Roku (2008)
  PWI Feud Roku (2008) - z Shawnem Michaelsem
  PWI Najbardziej Znienawidzony Wrestler Roku (2002, 2008)
  PWI sklasyfikowało go na 2. miejscu z 500 najlepszych wrestlerów roku 2009

Nagrody Wrestling Observer Newsletter

• Najlepszy w wywiadach (2003, 2008-2009)
  Najlepszy w wywiadach w dekadzie (2000–2009)
  Feud Roku (2008) - z Shawnem Michaelsem
  Walka Roku (2008) - z Shawnem Michaelsem w Ladder Matchu na No Mercy
  Najbardziej Niedoceniany Wrestler (1999-2000)
  Ulubiony Wrestler Publiczności (1999)
  Wrestler Roku (2008-2009)
  Hall of Famer Wrestling Observer Newslettera (dodany w 2010)

PS. To tylko fragment. Do dokończenia pozostaje mi jeszcze 2012-2013, 1999-2002, a także całe ECW i WCW.

[Mr. Underson]

No tak, biografia dość ramowa, ale czyta się przyjemnie. Schemat coś mi przypomina, nie wiem czy nie przetłumaczona wikipedia, zgadłem? Tak czy siak jak dla mnie, dobra robota, ale jak sam wspomniałeś biografia jest niekompletna, więc mam nadzieję że ją uzupełnisz, w tym temacie bądź innym. Dziwi mnie tylko to że zaczynasz robotę od środka ;D

[Deep]

Nie mam zastrzeżeń. Biografia dobrze napisana, zwięźle i czytelnie. Rzeczywiście trochę przypomina jakby przetłumaczone z Wikipedii, ale nie zmienia to faktu, że wykonałeś kawał solidnej roboty, no i oczywiście trzymam cię za słowo, że będzie kontynuacja. Dobrze będzie jak zaczniesz od WCW, bo dziwnie zaczynać od końca (federacja McMahon'a) ...

[kk1997]

Ta biografia pierwotnie miała trafić na Wikipedię, więc wygląda jak tekst z Wikipedii. Ale jakiś wiki-moderator uznał, że nie potrzebna jest taka praca o wrestlerze i najzwyczajniej ją usunął, zostawiając tylko wstęp i osiągnięcia. A ten fragment po prostu znalazłem na komputerze, chyba jako wersję roboczą. Resztę zrobię od nowa w najbliższym czasie. I tak, trochę pomagałem sobie angielską Wiki.