Booker T - Wywiad

[Mr. Underson]

Fragment wywiadu z Bookerem T dla VOW Network :

 

Niedawno wyszła do sprzedaży twoja nowa książka, jaki cel przyświecał Ci pisząc ją, o czym właściwie jest?

 

- Jest o mojej długiej życiowej podróży, oraz o tym, że należy cały czas podążać przed siebie, w kierunku światła, które jest na końcu tunelu. Jeśli będziesz podążać tą drogą – osiągniesz sukces. To historia mojego sukcesu, oraz pokonywania trudności, jakie stały na mej drodze. Są również wzmianki o złych decyzjach jakie podjąłem, o sytuacjach których należy unikać, co tyczy się w szczególności młodych osób chcących zostać wrestlerami. Tytuł tej ksiązki "From Prison To Promise". Zachęcam do przeczytania.



Prawdopodobnie w swoim życiu musiałeś spotykać się z objawami rasizmu. Jak to było?

 

- Nie wiem jakim cudem, ale jako dzieciak nigdy nie spotkałem się z rasizmem, ani z prześladowaniami związanymi z moim kolorem skóry. Nigdy tak naprawdę nie musiałem się z tym zmagać. Z baratem mieliśmy swój ulubiony sklep hobbystyczny – o czym wspomniałem w swojej książce – nazywający się Broadway Hobby Shop, który mieścił się w Pasadenie w Texasie. Miejsce to było kwaterą główną Ku Klux Klanu, ale mimo tam często tam jeździliśmy. Bawiliśmy się tam modelami samochodów, a towarzyszyła nam masa białych ludzi, prawdę mówiąc, jako jedyni byliśmy tam czarni. Nawet wtedy nie musieliśmy się wtedy zmagać z objawami rasizmu. Natknęliśmy się na nie dopiero wkraczając do biznesu wrestlingowego …



No właśnie, chciałbym na chwilę jeszcze raz powrócić do tematu twojej książki. Co będzie największym zaskoczeniem dla czytelników?

 

- Widzisz, ludzie z widzą mnie uśmiechniętego 24 godziny na dobę 7 dni w tygodniu. Widzą mnie szczęśliwego. Nigdy nie eksponowałem złych emocji. Lecz nikt nie ma pojęcia, przez motak naprawdę Booker T musiał przejść w swoim życiu. Zaskakujące mogą okazać się sytuacje jakie napotkałem dorastając, jak wyglądało moje dotychczasowe życie, kiedy idąc do szkoły chociaż chciałem żyć chwilą, być panem własnego życia. Teraz, widzicie mnie jako człowieka, który odniósł sukces, który od 22 lat regularnie występuje w telewizji. Ludzie chcą być tacy jak ja, naśladować mój styl życia, widzą siebie na moim miejscu. Nie wiedzą jednak, przez co musiałem przejść, jak wiele musiałem poświęcić, jak ciężko musiałem pracować na swój sukces. Trzeba na to naprawdę, naprawdę solidnie zapracować.



Teraz, po długiej karierze ograniczyłeś swoje występy w ringu. Jak wyglądał twój powrót do normalnego życia?



- Osiągnąłem w tym biznesie niemal wszystko, co mogłem, doszedłem dokładnie tam, gdzie sobie to wymarzyłem. Nigdy nie chciałem być wrestlerem który mimo swoich lat udaje że wciąż ma siłę młodzika i jest wstanie walczyć na poziomie mimo upływu czasu. Tacy jak ja powinni ustąpić miejsca młodym, utalentowanym wrestlerom. W tym zawodzie to bardzo ważne, by wcześnie się wybić i wypromować. Tacy goście jak Ziggler, Rhodes, Orton … to oni są przyszłością wrestlingu. Tylko tak ten biznes będzie działał poprawnie, dlatego nie miałem żadnych problemów z odejściem.



No właśnie, aktualnie pracujesz głównie jako komentator. Jak podchodzisz do krytycznych opinii na temat swoich umiejętności komentatorskich?

 

- Ludzie zawsze mają swoje własne opinie, ale jak to mawiam, dopóki ludzie o tobie mówią, to dobry znak. Niemniej jednak ludzie powinni rozumieć jak ciężka jest praca komentatora. Nawet dla mnie, osoby która od lat pracowała jako wrestler i zna ten biznes od podszewki to ogromne wyzwanie. Nie wiem jednak czy ktokolwiek kiedyś to zauważył, nigdy sam siebie nie nazwałem „komentatorem”. Zwykle nazywałem siebie „analizatorem”, po prostu dobrze się bawiłem za stołem komentatorskim. Podziwiam zaś takie osoby jak Michael Cole czy Jerry Lawler, oni sia prawdziwymi mistrzami. Ja sam zaś, mając sobie wystawić ocenę, postawiłbym sobie 3+.



Jak ustosunkowałeś się do ostatnich komentarzy Kevina Nasha odnośnie Eddiego Guerrero i Benoita oraz o tym jak powiedział, że wielcy i „przypakowani” wrestlerzy to już przeszłość?



- Jeśli chodzi o masywnych wrestlerów, to ma dużo racji. Spójrzmy na to pod kątek kulturystyki. Kulturystyka była modna w latach 70 i 80. Nie pamięta się już o takich zawodnikach jak Mr. Olympia, Dino Bravo, no, może poza środowiskiem, które interesowało się wrestlingiem w tamtych czasach, bądź interesowało się samą kulturystyką. Wrestling nie będzie już nigdy taki jak wtedy. Co do tego co powiedział Kevin Nash (że wresltling umarł w momencie gdy umarli Guerrero oraz Benoit), myślę że nieco przesadził, bądź było to zwykłe niedopowiedzenie. Ja w każdym razie tak nie uważam i nie mam nic do dodania w tym temacie.