Junkyard Dog- biografia

[Kryszczyn]

Wprowadzenie

 

Sylvester Ritter urodził się 13 grudnia 1952, a zmarł 2 czerwca 1998. Był amerykańskim futbolistą i wrestlerem. Mierzył 191 cm, a ważył 130 kilo. W swojej karierze walczył pod pseudonimami Junkyard Dog,Big Daddy Ritter, Stagger Lee i Leroy Rochester. Nazywany był pierwszym w historii czarnoskórym wrestlerem który stał się niekwestionowaną gwiazdą federacji. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych i charyzmatycznych zapaśników lat 80tych.

 

 

Kariera w Wrestlingu

 

Ritter zadebiutował w niezależnej federracjji Tennessee pracując dla Jerrego Jarreta w 1977, jednak dość szubko przeniósł się do federacji Nick Gulas gfzie walczył jako Leroy Rochester, jednak i tam nie zagrzał zbyt długo miejsca gdyż znalazł się w Stu Hart's Wrestling Stampede, gdzie jako Big Daddy Ritter zdobył dwukrotnie North American Heavyweight Championship. W 1980 przeniósł się do Mid South Wrestling, gdzie nadano mu pseudonim Junkyard Dog, nosząc długi łańcuch przymocowany do obroży psa i białe buty, ten charakter sprawił że stał się topowym facem federacji. Wziął udział w jednym z najbardziej niesławnych feudów z Faboulous Freebirds, którzy oślepili go kremem do włosów. Kolejne feudy które prowadził to pojedynki z Kamalą, King Kong Bundym, Tedem DiBiasem i Butchem Reedem, zanim w 1984 odszedł z federacji do WWF. W kompanii Vince'a dalej był bardzo over z fanami, bardzo często po walkach wprowadzał ich do ringu i tańczył z nimi. Wygrał The Wrestling Classic, który był pierwszym PPV w historii, oraz stoczył feudy z najważniejszymi zawodnikami w biznesie jak Harley Race,Ron Bass,Adrian Adonis,Greg Valentine i bracia Funk zanim opuścił federację w 1988. W 1990 znalazł się w WCW gdzie rozpoczął feud z Rickiem Flairem, oraz wygrał Six Man Tag Team Championship z Rickym Mortonem i Tommym Richem. W WCW walczył do 1993, jednak nic wielkiego nie osiągnął.

 

Śmierć i Hall of Fame

 

W 1998 zginął w wypadku samochodowym na autostradzie międzystanowej w pobliżu lasu Mississipi, śmierć spowodowało zaśniecie przez niego za kierownicą, wracając z ukończenia szkoły przez jego córkę LaToyę. Do końca życia był aktywny, na miesiąc przed śmiercią wystąpił na ECW'owskiej Wrestlepaloozie,był też założycielem Dog Pound z MidSouth. Do Hall of Fame został wprowadzony przez Ernie ,,The Cat" Ladda(zmarł w 2007) w 2004 roku. Na ceremonii była LaToya i jego siostra Christina.

 

LaToya



Jego córka LaToya również nie żyje, zmarła rok temu, 19 października. Przyjaciel z którym rozmawiała usłyszał dziwne dźwięki, więc zadzwonił do jej rodziny by zobaczyć co się stało. Niestety mimo reanimacji ratowników nie udało się jej ożywić.

 

Ciekawostki

 

- Na pomysł gimmicku Junkyard Doga wpadł Cowboy Bill Watts

 

- Gdyby nie operacje kolana i pleców nie zostałby wrestlerem tylko futbolistą Green Bay Packers do której został wybrany

 

- Szkolił wrestlerów do których należeli min. Rodney Mack i Jazz[

 

- Jest grywalnym charakterem(do odblokowania) w Smackdown vs Raw 2006

[Clown.]

Biografia napisana dość dobrze a co do samego zawodnika to na pewno zaistniał w latach 80. Był dobrym zawodnikiem i bardzo rozpoznawanym niestety ale los chciał aby życie zakończył w niezbyt miły sposób, jego zaśnięcie przed kierownicą było trochę głupie ale każdemu się może zdarzyć. Co do jego córki to kolejna osoba z rodziny która zakończyła życie w zbyt dziwny sposób. Naprawdę współczuje członkom jego rodziny że najpierw stracili jego a potem jego córkę. Dobrze że został wprowadzony do Hall Of Fame szkoda że dopiero po śmierci i nie mógł być na tej ceremonii...

[Yao]

Smutny końców... Jednak nie oszukujmy się Junkyard Dog nie był wybitnym wrestlerem,typowy brawler lat 80'tych z zabawnym gimmickiem. Obecnie nie mógłby zaistnieć w wielkim świecie wrestlingu. Mimo tego widziałem kilka jego walk i przy niektórych nawet dobrze się bawiłem oglądając mimo tego nigdy nie był jakąś legendą ani ikoną.. Wrestler jak wrestler.

[patryniu]

Gościa nie znam, choć kojarzę głównie ze zdjęć. Nie miał bogatej kariery, jednak w swoim życiu dostał parę ciekawych szans, z których raczej skorzystał. Trochę mam wrażenie, że obecny Brodus Clay odziedziczył po nim wciąganie małych dzieci po walce na ring i tańczenie z nimi. Umarł w dość dziwnych okolicznościach, bo zaśniecie za kierownicą raczej nie należą do tych łatwo wytłumaczalnych zgonów (kto tam wie czy czegoś nie brał..). Najważniejsze, że zostaw wprowadzony do Hali Sław.

Dzięki

[Nektara]

Ciekawie napisana biografia,zawodnik może nie największego kalibru,ale swoje 5 minut dostał i je wykorzystał na tyle na ile potrafił.