Daniel Bryan- biografia

[Kryszczyn]

 

Wprowadzenie:

 

Bryan Danielson to amerykański wrestler, urodzony 22 maja 1981 roku w Aberdeen, Washington. Mierzy 178 cm, a waży 95 kilo. Zadebiutował w 1999 roku, a szkolili go min: William Regal,Masato Tanaka i Shawn Michaels. W swojej karierze odniósł wiele sukcesów min. WWE World Heavyweight Championship i ROH World Championship.

 



Wczesna kariera

 

Ukończył szkołę średnią w 1999 roku i wtedy też podjął decyzję by zacząć trenować wrestling. Początkowo chciał się dostać do akademii Deana Malenki, ale w związku z jej zamknięciem trafił do Texas Wrestling Academy, prowadzonej przez Shawna Michaelsa i Rudy Gonzaleza. 21 marca 2000 roku zdobył swój pierwszy profesjonalny pas wrestlingowy kiedy to wraz ze Spankym(Brian Kendrick) pokonali Jeromy Sage i Rubena Cruza zostając TWA Tag Team Championami.

 

World Wrestling Federation, Japonia

 

Danielson zaczął zwiedzać kraj i podpisał kontrakt rozwojowy z WWF, zostając przydzielonym do MCW, gdzie zaczął być szkolony przez pracownika federacji Williama Regala. W tym oto czasie zaczął używać name'u ,,American Dragon". Niedługo później MCW rozwiązało umowę z WWF, a sam Bryan uzyskał mistrzostwo tag teamów tej federacji(ze Spankiem) i pas World Heavyweight. Po rozwiązaniu umowy zaczął walczyć na Velocity i Heat gdzie konkurował min. z Johnem Ceną.

 

Z pomocą Frontier Martial-Arts Wrestling wraz z Lancem Cadem zaczął walczyć w tag team matchach. Po zwolnieniu z WWF trafił do NJPW, walcząc jako American Dragon, w masce przypominającej smoka. Odnosił tam sukcesy indywidualnie jak i drużynowo, czego dowodem były zdobyte pasy IWGP Junior Heavyweight Tag Team z Curry Manem(Chris Daniels), a było to 12 marca 2004.

 

 



Ring of Honor

 

Pierwsze lata W 2002 dołączył do Ring of Honor, gdzie przez fanów jest uznawany za jednego z założycieli. Był jednym z zapaśników którzy wzięli udział w main evencie pierwszego show fedki ,,The Era of Honor Begins" gdzie oprócz niego walczyli Low Ki i Daniels. Brał udział w różnych feudach a w tym z Homicidem toczyli różne gimmick matche, w tym steel cage na Final Showdown wygrany przez Danielsona. Uznawany przez fanów za najlepszego zawodnika, nie zdobył jednak złota w federacji. W 2005 na krótko odszedł z ROH by przemyśleć swoją karierę, i pojawiły się pogłoski jako TNA zaproponowało mu kontrakt a WWE try-outy. Wbrew oczekiwaniom pozostał jednak w federacji

 



Mistrz świata

 

15 września 2005 pokonał Jamesa Gibsona zostając nowym mistrzem ROH. Zaliczył kila udanych obron swojego pasa nawet z gośćmi z innych federacji jak Naomichi Marufuji z PWN. Na początku 2006 roku przedstawiciel CZW Chris Hero, najechał na ROH a konkretnie na Bryana. Na początku prowadzili wymianę zdań przez internet obrażając siebie i kompanie rywala. Dragon pojawił się też na CZW. W miarę rywalizacji na ROH Hell Freezes Over mistrz obronił swój pas. Wziął też udział w 5v5 Cage of Death matchu,gdzie napadł na Samoę Joe. Niedługo później zaczął bronić pasa przeciwko różnym wrestlerom z konkurencyjnej promocji. Ring of Honor mając dwa pasy o takiej samej wartości ROH World Championship,Danielsona i ROH Pure Championship należącej do NigelaMcGuinessa postanowiło ustanowić walkę unifikacyjną o te dwa pasy. McGuiness wygrywając przez count-out obronił swój tytuł jednak nie udało mu się zdobyć pasa rywala. Rewanż mieli w Anglii gdzie federacja zastrzegła, że w przypadku remisu pojedynek zaczyna się od nowa, a dyskwalifikacja i count-out daje wygranie dwóch pasów osobie która pokona przeciwnika. Danielson wygrał i został ostatnim mistrzem. 26 sierpnia doznał kontuzji w walce z Coltem Cabaną a powrócił na Glory by Honor 5, gdzie na pojedynek wyzwał go Kenta z Pro Wrestling Noah, jednak Dragon obronił swój tytuł. Na Final Battle 2006 po 15 miesiącach panowania stracił pas na rzecz Homicide i zrobił sobie przerwę by wyleczyć kontuzjowane ramię.

 

Kolejne lata w ROH

 

11 maja 2007 powrócił na Reborn Again gdzie pokonał w dwóch walkach Shane Hagadoma i Adama Pearce. Dzień później ROH sfilmowało swoje pierwsze PPV, Respect is Earned gdzie Danielson i Takeshi Morishima pokonali Nigela McGuinessa i Kentę. Dragon postanowił wrócić do walk o główny tytuł ROH pokonując najpierw Guinessa na Domination co pozwoliło mu wyzwać do walki Morishimę. Przegrał z nim w Manhattan Mayhem, doznając kontuzji. Na raising Above wygrał przez dyskwalifikację, a na Final Battle wreszcie pokonał rywala. W ciągu najbliższych kilku miesięcy współpracował z Austinem Ariesem, mimo pojedynku wygranego przez Dragona na Take No Prisoners, razem często walczyli przeciwko mistrzom tag team Jimmy Jacobsowi i Tylerowi Blackowi. W ramach umowy ROH z PWN wystąpił na pokazie zorganizowanym w Japonii gdzie pokonał Yoshinobu Kanemaru zdobywając GHC Junior World Heavyweight Title i broniąc w ROH przeciwko Katsuhiko Nakajimie. Pas stracił 13 października na rzecz Kenty. Dragon zaś próbował ponownie zdobyć główny pas ROH od Guinessa. Na Ring of Honor Wrestling w trzecim odcinku pokonał Austina Ariesa, a później rozpoczął krótki feud z Tylerem Blackiem. 23 sierpnia 2009 ogłoszono podpisanie kontraktu przez Danielsona z WWE. Na Glory of Honor VIII stoczył swój ostatni pojedynek w ROH z Nigelem McGuinnesem, dla którego to była również ostatnia walka.

 

 

 

 

World Wrestling Entertaiment



 

NXT i zwolnienie

Ponownie w WWE zadebiutował 4 stycznia 2010 w dark matchu przed RAW pokonując Chavo Guerrero. Niedługo później zażądał przeniesienia go do FCW by przystosować się do jak to określił ,,ring rustu". W debiucie przegrał z zawodnikiem znanym mu z ROH, Low Ki pod pseudonimem Kaval. 11 lutego został przemianowany na ,,Daniela Bryana". 16 lutego ogłoszono że będzie walczył w pierwszym sezonie NXT a jego mentorem zostanie Miz. Zadebiutował w pierwszym odcinku przegrywając z Chrisem Jericho, i został zaatakowany przez mentora po walce. Jego streak wynosił 0-5 lecz mimo to zajął pierwsze miejsce w głosowaniu pro. Jego streak wyniósł w sumie 0-10 lecz to on dał pozostałym rooki'som zwycięstwo w 8 man tag team matchu nad zawodnikami RAW. Na następnym NXT wraz z Michaelem Tarverem odpadł z programu, udzielił też wywiadu mówiąc że może to być koniec Daniela Bryana ale Bryan Danielson będzie trzymać się dobrze, zaatakował też Michaela Cole'a który wypowiadał się o nim negatywnie. 31 maja na RAW pokonał w singles matchu Miza wpychając go na Cole. W następnym tygodniu dołączył do Nexusa atakując CM Punka i Johna Cenę, jednak 11 czerwca 2010 ogłoszono jego zwolnienie, gdyż kamery zarejestrowały jak dusił Justina Robertsa krawatem. Jego zwolnienie wrzucono do storyline'u według którego wynikało że reszta rokkie'ich wyrzuciła go gdyż okazał skruchę za swe czyny.

 



Powrót na scenę niezależną

 

Po zwolnieniu z WWE otrzymał oferty od TNA i od promocji japońskich. 26 czerwca pokonał Eddiego Kingstona na evencie Chikary. Fani jednak cały czas mu dokuczali przynosząc krawaty podobne do tych które nosi Justin Roberts w WWE. 3 lipca pokonał Wade Fitzgeralda na Xtreme Wrestling. 23 lipca zadebiutował na Evolve pokonując Murienori Sawę. Tego samego wieczoru walczył jeszcze dla NYWC. 25 września wrócił do Dragon Gate pokonując YAMATO, a wcześniej Jona Moxleya. 1 października pokonał Sheltona Benjamina w Northeast Wrestling event.

 



Powrót do WWE, US Champion

 

15 sierpnia wrócił do WWE na Summerslam jako siódma osoba w teamie WWE vs Nexus. Wyeliminował go Wade Barrett po ingerencji Miza, jednak jego drużynie udało się wygrać i tej samej nocy doszedł do rosteru RAW. Rozpoczął feudować z Mizem wspomaganym przez Alexa Rileya. Na Night of Champions pokonał go i zdobył United States Championship. Tytuł obronił dwa tygodnie później pokonując Mizanina i Johna Morrisona w Falls Count Anywhere na Hell in a Cell a później przeciw Tedowi DiBiase na Survivor Series. 30 listopada ogłoszono go jako pro Derricka Batemana w NXT. Pod koniec 2010 bliźniaczki Bella zaczęły konkurować oto by zacząć się z nim spotykać, okazało się jednak że dziewczyną Bryana była Gail Kim. 7 marca 2011 pokonał Sheamusa, który ogłosił że jeżeli nie pokona Bryana o pas za tydzień odejdzie z WWE. Celtic Warrior wygrał pas, i ustalono walkę pomiędzy nimi na Wrestlemanii XXVII. Początkowo znajdowała się ona na karcie głównej, jednak przeniesiono ją do dark matchu, który ostatecznie przemianowano na battle royal w której wzięli udział obaj panowie ale wygrał The Great Khali. Na RAW po Wrestlemanii, kiedy definitywnie stracił szansę na tytuł, przed Sheamusem uratował go Sin Cara.

 



World Heavyweight Champion

 

26 kwietnia w ramach draftu trafił na Smackdown gdzie w debiucie przegrał z Sheamusem, a następnie wraz z Sin Carą zaczął feudować z teamem Ted Dibiase i Cody Rhodes. 17 lipca wygrał Smackdown Money in The Bank Match i pięć dni później oświadczył że wykorzysta walizkę na Wrestlemanii. Po kilku miesiącach przegranych zaczął feudować z mistrzem World Heavyweight Markiem Henrym po tym jak ten oświadczył że Daniel nie ma szans wykorzystać na nim szansy. 25 listopada po tym jak Big Show znokautował Heńka Bryan wykorzystał na nim walizkę jednak Teddy Long zakwestionował to gdyż Mark nie był zdolny do walki. 29 listopada zmierzył się w Steel Cage matchu z Henrym o pas, który przegrał. W tym samym czasie rozpoczął angle z AJ.

 

Zrealizował swój kontrakt 18 grudnia na TLC, przypinając Big Showa który właśnie pokonał Henrego. W następnych tygodniach ich relacje zaczęły się pogarszać. Bryan powoli zaczął przechodzić heel turn, wygrywając walki przez count-out bądź dq. W styczniu 2012 obronił swój tytuł trzy razy w tym raz na Royal Rumble w Steel Cage Triple Threat Matchu. Na Elimination Chamber Daniel pokonał Showa,Khaliego,Cody rhodesa,Santino Marellę i Wade Barreta broniąc swojego tytułu, po walce Sheamus zaatakował go i wybrał na swojego przeciwnika na Wrestlemanii. Bryan przegrał tą walkę w 18 sekund i zaczął obwiniać o to AJ. Rewanżu nie wykorzystał przegrywając 2 out or 3 falls match na Extreme Rules

 



Feudy z CM Punkiem i Kanem

 

Następnej nocy na RAW wygrał Beat The Clock challenge pokonując Jerry Lawlera. Otrzymał Title Shota na Over The Limit przegrywając z CM Punkiem wobec kontrowersyjnej decyzji sędziego.. Niedługo później on i Punk zaczęli feudować równomiernie z sobą i Kanem co zakończyło się Triple Threat Matchem na No Way Out w którym wygrał Punk. Na Money in The Bank przegrał z Punkiem walkę o WWE Title którego sędzią specjalnym była AJ. Daniel oświadczył się jej następnej nocy na RAW, a ślub miał się odbyć na 1000 odcinku RAW, mistrzem ceremonii był Slick. Do ślubu jednak nie doszło, gdyż AJ przyjęła propozycję Vince'a McMahona by zostać GM'em RAW. Daniel z kolei wdał się w feud z Kanem, a w międzyczasie bezskutecznie odwoływał się do title shota na pas WWE. Już jutro, na Summerslam zmierzy się z Wielkim Czerwonym Potworem

 

Ciekawostki:

 

- Jedna z jego walk z Austinem Ariesem w ROH trwała 80 minut

 

- Za swoich idoli uznaję Toshiaki Kawadę, Mitsuharu Misawę i Williama Regala

 

- Za idealny przykład kariery uznał Chrisa Benoita i Deana Malenkę w ich młodości

 

- Jego Yes Yes Yes okazało się tak popularne że zaczęto je skandować na meczach koszykówki,hokeja i eventach muzycznych

 

- Został weganinem w 2009 po tym jak przeszedł kilka infekcji wątroby

 

- Jest fanem indie rocka, wraz z Kimyą Dawson nagrał piosenkę będącą hołdem dla Captaina Lou Albano

 

- W 2012 wyróżniono go nagrodą najbardziej przyjaznego dla zwierząt sportowca

 

- Podczas jego pierwszych walk ROH tłum krzyczał ,,You're gonna get yout fucking head kicked in"

 

- Podczas pobytu w ROH i jego wejścia przy themie ,,The Final Coutdown" śpiewał refren z fanami

 

 

 

Akcje:

 

Finishing moves

As Daniel Bryan

Guillotine choke – 2011

Yes! Lock / LeBell Lock ( Omoplata crossface )– 2010–present

As Bryan Danielson

Bridging dragon suplex

Cattle Mutilation ( Bridging double chickenwing )

 

Crossface chickenwing , sometimes with bodyscissors

Double wrist-clutch to a grounded opponent followed by repeated stomps to the opponent's chest, face, and head

 

LeBell Lock ( Omoplata crossface )

Regal-Plex ( Bridging leg hook belly to back suplex ) – adopted from William Regal

Repeated elbow strikes to the side of the opponent's head while holding the opponent in a crucifix position

Small package

 

Triangle choke , sometimes followed by repeated elbow strikes to the top of the opponent's head

 

 

Signature moves

Airplane spin

Ankle lock

Backflip off the top rope over a standing opponent

Corner elbow smash

Discus elbow smash

Diving headbutt

Dragon screw

European uppercut

Flying forearm smash

Heel hook

Indian deathlock

Jumping high knee from the apron to an opponent outside the ring

Multiple kick variations

Corner drop

Front missile drop

Repeated shoot to a kneeling opponent's chest followed by a roundhouse to the opponent's head

Roundhouse

Running big boot

Multiple suplex variations

Belly to back , sometimes from the top rope

Belly to belly

Cravate

Danielson Special ( Double underhook floated over into a crucifix armbar )

German

Northern Lights

Snap underhook

Super

Tiger

Rolling fireman's carry slam

Running leg lariat

Sleeper hold

Springboard suicide senton

Suicide dive

Surfboard , sometimes while applying a dragon sleeper

 

Osiągnięcia:

 

All Pro Wrestling

APW Worldwide Internet Championship ( 1 time )

King of the Indies (2001)

 

All Star Wrestling

ASW World Heavy Middleweight Championship (1 time)

 

East Coast Wrestling Association

ECWA Tag Team Championship ( 1 time ) – with Low Ki

 

Evolve

Match of the Year (2010) vs. Munenori Sawa on September 11

 

 

Extreme Canadian Championship Wrestling

NWA Canadian Junior Heavyweight Championship ( 1 time )

 

Full Impact Pro

FIP Heavyweight Championship ( 1 time )

 

International Wrestling Association

IWA Puerto Rico Heavyweight Championship (1 time)

 

Memphis Championship Wrestling

MCW Southern Light Heavyweight Championship ( 1 time )

MCW Southern Tag Team Championship ( 1 time ) – with Spanky

 

NWA Mid-South

NWA Southern Junior Heavyweight Championship ( 1 time )

 

New Japan Pro Wrestling

IWGP Junior Heavyweight Tag Team Championship ( 1 time ) – with Curry Man

Best of the American Super Juniors (2004)

 

Pro Wrestling Guerrilla

PWG World Championship ( 2 times )

 

Pro Wrestling Illustrated

PWI ranked him # 13 of the best 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2008

PWI ranked him # 15 of the best 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 2011

 

 

Pro Wrestling Noah

GHC Junior Heavyweight Championship ( 1 time )

 

Pro Wrestling Report

Independent Wrestler of the Year (2006)

 

Ring of Honor

ROH Pure Championship ( 1 time )

 

ROH World Championship ( 1 time )

Survival of the Fittest (2004)

 

Texas Wrestling Alliance

TWA Tag Team Championship (1 time) – with Spanky

 

westside Xtreme wrestling

wXw World Heavyweight Championship (1 time)

Ambition 1 (2010) [ 95 ]

 

World Series Wrestling

WSW Heavyweight Championship (1 time)

 

World Wrestling Entertainment / WWE

World Heavyweight Championship ( 1 time )

WWE United States Championship ( 1 time )

Money in the Bank ( SmackDown 2011 )

Slammy Award for Cole in Your Stocking ( 2010 ) – attacking Michael Cole on NXT

Slammy Award for Shocker of the Year (2010) – the debut of The Nexus

 

Wrestling Observer Newsletter

 

Most Outstanding Wrestler (2006, 2007, 2008, 2009, 2010)

Best Technical Wrestler (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011)

Match of the Year (2007) vs. Takeshi Morishima on August 25