Rikishi - Biografia

[Rocky1674304328]

 

 

 

 

 

 

 

 

Mam wielki zaszczyt przedstawić wam moją kolejną biografię. Tym razem zająłem się Wrestlerem wyjątkowym, który mimo tego, że nie osiągnął zbyt wiele jest osobą bardzo rozpoznawalną. Wielki lecz zwinny i rozciągnięty, wszyscy fani wrestlingu znają jego Stinkface ( ), potrafi on grać gimmicki poważne jak i te bardziej komediowe. Posiadał 9 pasów drużynowych ( w tym pięć różnych), były WWE Intercontinental Champion, członek słynnej rodziny Anoa`i - Jedyny i niepowtarzalny RIKISHI !!

 



Wstęp

Solofa F. Fatu, Jr. (urodzony 11 października, 1965) jest profesjonalnym wrestlerem, lepiej znanym ze swojego pseudonimu – Rikishi.

The Samoan Swat Team (1985-1992)

 



Początek Kariery

 



Samoan Swat Team (1985-1992)

 

Solofa, pierwszy raz ukazał się publicznośći w roku 1985, gdy walczył w Kanadyjskiej (Montreal) federacji “International Wrestling” prowadzonej przez Gino Brito i Dino Bravo. Podczas pobytu w Montrealu występował jako Prince Alofa – highflyer o gimmicku babyface`a, często walczący w drużynach z innymi ulubieńcami publiczności. W federacji tej występował również jego kuzyn – Samula Anoa`i, który występował jako „The Great Samu” jako heel. Po zlikwidowaniu International Wrestling, oboje podpisali kontrakty z World Wrestling Council (WCW), walcząc tam jako Swat Team (Samu & Fatu). Ich gimmick został zapożyczony od The Wild Samoans – występowali oni jako „dzikusy” zawsze chodzące boso wykrzykujące dziwne rzeczy i nigdy nie mówiące po Angielsku przy kamerze. Drużyna ta jako pierwsza w historii federacji zdobyła tytuł WWC Caribbean Tag Team Champions, pokonując Invadera I i Invadera III 7 listopada, 1987. Tag Team utrzymał pas przez nieco ponad miesiąc, tracąc go na rzecz Marka i Chrisa Youngblood. Po stracie pasa drużyna odeszła z federacji.

Następnie Samu I Fatu przeniesli się do Texasu, by walczyć dla federacji Fritz`a Von Erich`a – World Class Championship Wrestling. Momentalnie po ich dołączeniu do federacji, „dostali” oni storyline który był najważniejszym w federacji. Do federacji sprowadził Buddy Roberts przeciwko rodzinie Von Erich i Michael`owi Hayes`owi. SST dostali bardzo duży push, byli oni niepokonani. Wygrali nawet z Kerry i Kevinem Von Erich w walce o pas WCCW Tag Team 12 sierpnia, 1988. Zostali oni niezwyciężeni aż do starcia z Michael`em Hayes`em i Steve Cox`em 12 września 1988. Bez „złota” Solofa i Samula byli bez 4 dni, wygrywając walkę 16 września. Niecały miesiąc później stracili pasy ponownie na rzecz Hayes`a i Cox`a, lecz za dwa dni ponownie je odzyskali. 12 września, Samoan Swat Team zostali podwójnymi mistrzami po pokoaniu John`a Tatum`a i Jimmy`ego Jack`a Funk`a w walce o pas WCWA Texas Tag Team.

SST zaliczyło swój debiut na PPV na AWA SuperClash III pierwszym (i jedynym) PPV American Wrestling Association. Na gali tej Swat Team obronili pasy WCCW w walce z Hayes`em i Cox`em. Początkiem roku 1989, SST opuścili WCCW, zostawiając pasy bez właścicieli.

 

 



Jim Crockett Promotions/World Championship Wrestling (1989 -1990)

 

Po odejściu z WCCW Samoan Swat Team dołączyli do Jim Crockett Promotions czyli rozwojówki WCW, zostali oni tam sprowadzeni by zastąpić drużynę „Original” Midnight Express, która odeszła z federacji. Zastępując „Original” Midnight Express nawet w feudzie z Midnight Express, wygrywając walkę 2 kwietnia, 1989 na Clash of The Champions VI. Solofa i Samula w drużynie z byłym rywalem Michael`em Hayes`em, Terry`m Gordy`m i Jimmy`m Garvin`em przegrali z Road Warriors, Midnight Express i Steve Williams`em na 1989 Great American Bash. Pod koniec 1989, Paul E. Dangerously manager SST, który sprowadził Samoańczyków do federacji, rozwiązał z nią kontrakt, a Samoan Swat Team dostało nowego managera, którym był „The Big Kahuna” Oliver Humperdink. Ich szeregi wzmoncił również The Samoan Savage – brat Solofy.

W końcówce 1989 Samoańczycy przegrywali corazj więcej walk, lecz ich los miał szansę się zmienić poprzez kontuzję, której uległ Sid Vicious. Skycrapers musieli wycować sięz „Iron Team Tournament: na Starrcade 1989, miejsce „Drapaczy chmur” zajęło Samoan Swat Team.“Barwy” SST reprezentowali Fatu i Samoan Savage, gdyż bardziej doświadczony Samu troche bardziej zajął się karierą solową. Warto dodać, że na turnieju tym wystąpili pod nazwą „The New Wild Samoans”, Samoańczycy na turnieju tym zdobyli miejsce trzecie. W lecie następnego roku stajnia ta opuściła federację.

 

 

Powrót Samoan Swat Team na scenę niezależną (1990 - 1992)

Po opuszczeniu WCW w 1990 roku, Samoan Swat Team występowało dla wielu federacji niezależnych w USA, Europie i Japonii, często walcząc wraz z członkiem rodziny - Rodney`em Anoa`i występującym jako „Kokina Maximus”. Na dłużej rodzina zawitała w Universal Wrestling Association w roku 1991, zdobywając tam UWA Trios Tag Team Titles (Fatu, Kokina, Samoan Savage). Wystąpili oni również w najważniejszej walce UWA`s 16th anniversary przegrywając Main Event z drużyną w której skład wchodzili : Mil Mascaras, Dos Caras i El Canek.

 

 

 

World Wrestling Federation/Entertainment



The Headshrinkers (1992–1995)

W roku 1992, Samu i Fatu podpisali kontrakt z WWF, drużyna zmieniła nazwę na The Headshrinkers, pozostając przy tym samym gimmicku. Rodney Anoa`i również dołączył do federacji występując w niej jako Yokozuna, a więzi rodzinne łączące tą trójkę nie zostały wykorzystane na antenie. Samoańczycy poraz pierwsi pokazali się publiczności WWF, pomagając Money Inc podczas ich walki z Natural Disaster w walce o World Tag Team Championship, tym samym rozpoczynając feud z Natural Disasters.

Między rokiem 1992 a początkiem 1994, Headshrinkers osiągnęli pozycję midcarderów w dywizji Tag Team, od czasu do czasu walcząc o pasy na PPV i feudując między innymi z The Smoking Gunns bądź Men on a Mission. Podczas Royal Rumble 1994 Samoańczycy pomogli w Yokozunie w jego Casket matchu przeciwko Undertakerowi o pas WWF (który Yokozuna wygrał). W kwietniu 1994, Headshrinkers przeszli face turn, w tym samym miesiącu zawalczyli oni o pasy Tag Team w walce z The Quebeccers. Do pierwszej obrony pasa przyszło 19 Czerwca na King of the Ring, gdzie Headshrinkers pokonali Yokozune i Crusha. Stracili oni pasy na jednym z House Show w walce z Shawn`em Michaelsem i Diesel`em, przegrali oni swoje pasy dzień przed ich walką o mistrzostwo z Irwin`em R. Schyster`em i Bam Bam Bigelow`em. Niedługo później Samu opuścił WWF by wyleczyć się z przewlekłych kontuzji, został on zastąpiony przez Sionne, który wraz z Solofą stworzyli „New Headshrinkers”

Odejście Samu w storylinie zostało wytłumaczone przez to, że chciał on zcywilizować Headshrinkers, szczególnie nie podobało mu się to, że występowali bez butów. Po odejściu Samu do SST dołączyła osoba, która nie należała do rodziny Anoa`i lub z wysp Samoa, był to Sione z wyspy Tonga.New Headshrinkers pojawili się tylko na jednym PPV – Survivor Series, odpadając bardzo szybko. Oboje wzięli udział w Royal Rumble matchu, niestety Solofa i Sionne nie wytrzymali do końca. Ostatni telewizyjny występ SST nastąpił podczas turnieju, który miał wyłonić nowych WWF Tag Team championów na przełomie roku 1994 i 1995. New Headshrinkers przegrali starcię z Bam Bam Bigelow`em i Tatanką w półfinale. W lipcu Sionne opuścił WWF na rzecz WCW a zastąpili go Jacob & Eli Blu

 



Kariera Singlowa (1995 - 1998)

 

W roku 1995 Fatu zajął się karierą solową, porzucając gimmick „dzikusa” na rzecz normalnej osoby mówiącej po angielsku. Grał on człowieka z ulicy nieustannie mówiącego o dorastaniu na dzielnicy i tym, że został postrzelony podczas drive-by, nazywał się on wtedy „Make a Difference” Fatu. Niedlugo po zmianie gimmicku obok Fatu pojawiały się często dwie osoby – Samu i jego brat Lloyd Anoa`i znani wtedy jako „The Samoan Gangster Party” lecz wtedy nie stanęli oni nawet w ringu wraz z Solofą. Niestety Fatu jako „gangster” nie przyjął się i pomysł ten został szybko porzucony

WWF zdecydowało się by dać mu kolejną szansę, walczył on jako Sultan, by ukryć kto gra tą postać Fatu został zmuszony do założenia maski, nigdy również nic nie powiedział ponieważ według storylinu jego język został odcięty. Mówili za niego jego managerowie – Iron Sheik i Bob Backlund. Sultan zyskał szansę na zdobycie pasa Intercontinental na WrestleManii 13, na której przegrał z Rocky`m Maivia (The Rock). Niestety gimmick Sultana również się nie przyjął i został porzucony, a sam Solofa na początku roku 1998 został przeniesiony do DOJO prowadzonego przez Dory`ego Funk`a, by podszkolić swoje umiejętności.

 

 



Too Cool (1999–2000)

 

Fatu powrócił 13 listopada 1997 na epizod WWF Metal jako Rikishi Fatu pokonując Julio Fantastico. Imię Rikishi wzięło się podobnie tak jak w przypadku jego kuzyna Yokozuny z terminów sumo, gdyż Rikishi oznacza silną osobę lub po prostu wrestlera (Yokozuna – wielki mistrz sumo.) Później jego ringname zmienił się na Rikishi Phatu, lecz finalnie został skrócony do samego Rikishi. Fatu przefarbował swoje włosy na bląd i zamienił długie spodnie na strój sumo. Solofa stoczył chwilowy feud z Viscerą po czym zaczął współpracować z Too Cool (Grand Master Sexay & Scotty 2 Hott). Od tego czasu Rikishi zyskiwał coraz większą popularność wśród fanów rzeczy typu tańców przed walką stały się rzeczą normalną. Podczas Royal Rumble 2000, Rikishi wyeliminował 7 przeciwników, a jego samego wyrzucało 6 osób na raz. Dwie osoby z siedmiu to Too Cool, których Rikishi wyeliminował podczas wspólnego tańca.

Rikishi zasłynął z atakowania swoich przeciwników Stink Facem, który bardzo podobał się fanom. (gdyby ktoś nie wiedział polegało to na tym, że rył się pośladkami w osobę leżącą w narożniku). W maju 2000, Rikishi i Too Cool feudowali z Edge`m Christian`em i Kurt`em Angle, który skończył się wygraną na Judgment Day. Po zdobyciu Intercontinental Championship z rąk Chrisa Benoit`a 22 Czerwca, Rikishi zakwalifikował się do King of The Ring 2000. 25 Czerwca pokonał on Chrisa Benoit`a w ćwierćfinale i Val Venis`a w półfinale, lecz po przegranych jego przeciwnicy zaatakowali go krzesłem co osłabiło jego ramie i pomogło Kurtowi Angle w zwycięstwie. Po ataku na KotR, Rikishi zmierzył się z Venis`em 6 lipca tracąc swój tytuł po tym jak Tazz uderzył go kamerą. Rewanż między tą dwójką nastąpił na Fully Loaded w Steel Cage matchu. Podczas walki Rikishi wykonał skok ze szczytu klatki bardzo przypominający Jimmy`ego Snuke. W walce tej Rikishi znów musiał uznać wyższość Venis`a po tym jak ponownie został zaatakowany kamerą telewizyjną.

 

 

Heel turn (2000-2001)

Po tym jak Fatu zaatakował i doprowadził do kontuzji Steve Austin`a, tłumaczył się tym, że chciał pomóc swojemu kuzynowi The Rockowi osiągnąć wielką sławę, ponieważ wszystkie gwiazdy takie jak Hulk Hogan, Bob Backlund, Bruno Sammartino czy Steve Austin otrzymywali dużo większy push niż świetni wrestlerzy pochodzenia Samoa tacy jak – Peter Maivia czy Jimmy “Superfly” Snuka. To wydarzenie doprowadziło do tego, że Rikishi przeszedł Heel Turn. Stone Cold zażądał natychmiastowego rewanżu, mierząc się z Rikishim w No Holds Barred matchu na No Mercy. Mecz zakończył się bez werdyktu ponieważ Austin wyprowadził Rikishiego na parking próbując przejechać go swoim samochodem, lecz na parkingu pojawiła się policja, która zatrzymała pojaz Austina i uratowała Rikishiego. Choć Austin został aresztowany to mocno zranił Rikishiego – na jego ciele po starciu z SCSA znajdowało się wiele ran i siniaków na twarzy. Później tej samej nocy Fatu, pojawił się podczas walki między Rockiem i Kurt`em Angle o WWF Championship, by pomóc swojemu kuzynowi lecz przypadkiem kopnął The Rocka, co umożliwiło wykonać na nim Angle Slam na obu Samoańczykach. Gdy Austin wyszedł z aresztu, był często atakowany na backstage`u, wtedy stało się jasne, że Rikishi ma wspólnika, lecz podczas Handicap matchu w którym Kurt Angle i Rikishi zmierzyli się z Austinem, na ring wkroczył Triple H, by pozornie pomóc Stone Cold`owi. Nic bardziej mylnego HHH zaatakował Austina młotem, po czym przyznał się, że on był pomysłodawcą ataków na Steve`a. Jednakże odsunął od sprawy Rikishiego i powiedział, że atakował go jeden z wynajętych goryli. Po tym wydarzeniu Fatu nigdy nie odzyskał tak dużej popularności jak na początku gdy, dopiero wcielił się w ten gimmick.



Rikishi przegrał z The Rockiem na Survivor Series. Podczas PPV Armageddon zawalczył on w six-man Hell In a Cell matchu o WWF Championship, podczas którego Vince McMahon podjechał samochodem celem rozmontowania klatki, naprawdę walka została przerwana lecz po chocekslamie na Rikishim ze szczytu klatki została wznowiona, poleciało tam wiele ciekawych akcji a sama walka skończyła się No contess ponieważ żaden z zawodników nie był w stanie kontynuować walki. Następnie Fatu wygrał walkę która dawała mu udział w Royal Rumble 2001 z numerem 30. Co prawda wyeliminował on Undertakera po kopnięciu w głowę, lecz chwile później sam odpadł po wyrzuceniu z ringu przez The Rocka. Z numerem 29 na ring wszedł Haku, po jego powrocie założył Tag Team z Rikishim, feudowali oni przede wszystkim z Kane`m i Undertaker`em i The Hardy Boys. Drużyna została rozwiązana w Maju, gdy Rikishi doznał urazu bębenka usznego a Haku został zwolniony. Fatu powrócił 7 Maja. Został wtedy zachęcony do ponownego przejścia na „dobrą stronę” po zaatakowaniu Stephanie McMahon (Stink Face !!). Rikishi powalczył jeszcze kilka tygodni po czym doznał urazu ramienia, co wykluczyło go z walki na prawie 8 miesięcy.

 

SmackDown - Drużyna ze Scotty`m 2 Hotty`m i zwolnienie (2002-2004)

 

Rikishi powrócił 6 grudnia, 2001 „częstując” Vinc`a McMahon`a Stink Face`m, co jeszcze bardziej podbudowało jego gimmick face`a. Podczas wykupienia napływu zawodników z WCW i ECW Rikishi został przeniesiony na SmackDown !. Na Judgment Day zmierzył się z Billy`m i Chuckiem w „secret partner” matchu. Jego partnerem okazał się Rico – stylista Chucka i Billa. O dziwo Rikishi wraz z Rico wygrali walkę i stali się mistrzami TT, lecz już podczas pierwszej obrony pasa, brak umiejętności Rico dał się we znaki i oboje stracili pasy.

 

Fatu nie pokazywał się za często pod koniec roku 2002 i początku 2003. Na SmackDown feudował on z Bill`em DeMott, John`em Cena i Full Blooded Italians. Powrót Roddy`ego Piper`a doprowadził do walki między nim a Rikishi`m, który chciał się zrewanżować za to, że Piper kilka lat wcześniej udeżył Jimmy`ego Snuke kokosem. Na Backlash 2003, Piper wysłał swojego ochroniarza – Sean`a O`Haire by zawalczył z Rikishim, Fatu przegrał walkę, a tuż po niej Piper uderzył Rikishiego kokosem, co pozwoliło przygotować się ochroniarzowi do wykonania Widowmakera na swoim przeciwniku. Następnie fatu zaczął występować w drużynie o nazwie Basham Brothers wraz z Scotty`m 2 Hotty`m. Dwójka ta 5 lutego 2004 zdobyła WWE Tag Team Championship. Posiadaczami pasów byli oni dwa i pół miesiąca, następnie stracili je na rzecz Charlie`go Haas`a i Rico. 16 lipca, 2004 Rikishi został zwolniony z WWE, ponieważ nie spełnił próśb federacji by schudł.

 

Scena Niezależna (2005 - 2007)

Po odejściu z WWE Fatu zaczął występować na scenie niezależnej. W październiku 2005, skrócił on swój ringname do – Kishi, ponieważ Rikishi był zarejestrowanym znakiem handlowym w WWE. Kishi rozpoczął występy od Nu-Wrestling Evolution z Włoch. 17 lutego, 2007, Fatu jako SUMO RIKISHI zawalczył dla All Japan Pro Wrestling w Tag Team matchu, w którym stanął u boku Keiji`ego Utoh. 12 Sierpnia 2007, Fatu wystąpił w 8 – Man Tag Team matchu, jako Rikishi Phatu na Triplemanii XV. 23 sierpnia zmierzył się z Samoa Joe i Sterling James`em Keenane`em na Ballpark Braw VIII, walkę tą wygrał Keenan przez wyliczenie poza ringowe. 17 listopada Rikishi pokonał Mike Rollins`a podczas Eventu Heavy on Wrestling.

 



Total Nonstop Action Wrestling (2007)

13 września, 2007 podczas jednego z Impactów, fatu zadebiutował w Total Nonstop Action Wrestling jako Junior Fatu. 20 września w swojej pierwszej walce zmierzył się z Christianem Cage`m, walkę tą przegrał po interwencji A.J Styles`a. 25 października Junior Fatu zmierzył się z Robertem Roode w Fight for the Right Tournament, wygrywając walkę po interwencji Samoa Joe. Pięć dni później Fatu został zwolniony z TNA, ponieważ strony nie doszły do porozumienia co do gaży zawodnika. Miejsce Fatu w półfinale Fight for the Right zajął Chris Harris.



Powrót na scenę niezależną (2009- aktualnie)

28 marca, 2009, Solofa zadebiutował w Revolucion Lucha Libre – federacji pochodzącej z Chile. Podczas pierwszej walki Kishi zmierzył się z Arikim Toa o Absolute International Championship. Fatu wygrał walkę po Banzai Dropie i odliczeniu przeciwnika. Po meczu Kishiego zaatakował Savio Vega. 21 listopada, 2009, Fatu brał udział w Hulkamania Tour of Australia gdzie wraz z Grandmaster Sexay pokonał Orlando Jordana i swojego brata Umagę.

20 sierpnia, 2011, Rikishi i Grandmaster Sexay, wraz z managerką Marią pokonali Diamonds in the Rough na Tribute to the Fairgrounds III. Podczas tej walki Maria Kanellis wykonała stinkface w imieniu Rikishiego. (Taki Stinkface to ja rozumiem ^^)

Aktualnie Solofa występuje w Territory League jako Jr. Fatu, jest on członkiem grupy Las Vegas Highrollers wraz z Scott`em Garland`em (Scotty 2 Hotty) i Brian`em Christopher`em (Grand Master Sexay) znanymi kiedyś jako Too Cool.

Rikishi pojawił się na 2012 WWE Hall of Fame, reprezentując swojego nieżyjącego od prawie dwunastu lat kuzyna – Yokozune.

 

Życie osobiste

Fatu i jego żona Talisua Fuavai-Fatu mają pięcioro dzieci. Rikishi przed walką drapie się po nosie, przez to daje znać swoim dzieciom, że je kocha. Solofa jest członkiem najsłynniejszej rodziny wrestlingowej – Anoa`i. Jego synowie – Jonathan Solofa i Joshua Sammy – występują obecnie w WWE jako Jimmy i Jey Uso. Fatu ma również córkę Thavane Monalisę i dwóch młodszych synów Jremiah`a Peniata i Joshepa. Fatu jest siostrzeńcem Siki Anoa`i i Afy Anoa`i – The Wild Samoans. Ma dwóch braci – Samu Fatu (The Tonga Kid) i niestety nieżyjący Eddie (Umaga). Solofa jest kuzynem Dwayne Johnson`a (The Rock), Rodney`a Anoa`i (Yokozuna), Samula Anoa`i (Headshrinker Samu) i Matt`a Anoa`i (Rosey)

 

27 kwietnia 2008, mama Solofy – Vera zmarła po siedmioletniej walce z nowotworem.

Zakaz kopiowania całości lub fragmentów bez mojej zgody

_________________________________________________________________________

Dziękuje Tuptusiowi za wykonanie napisu, który znajduje się na samej górzę

Mam nadzieję, że bio przyjmie się dobrze, choć nie jestem do końca zadowolony

Who`s Next ?

Komentarz :

Bardzo fajna biografia Peri, dowiedziałem się wielu ciekawych rzeczy. Dzięki niej obejrzałem kilka starszych walk (Armageddon Hell in a Cell, walka z Rockiem na Survivor Series, pojedynek ze Stone Coldem na No Mercy). Dziwi mnie to, że Rikishi choć tak bardzo rozpoznawalny nie osiągnął za wiele na najwyższym szczeblu. Dzięki bardzo, za zasilenie mojej wiedzy. Czekam na następne biografie od Ciebie//El Hijo de Yao

Widzę, że pojawił się pierwszy komentarz, dziękuje bardzo i liczę na następne//Peri

[Clown.]

Biografia jest bardzo dobra, fajnie że napisałeś o Rikishi. Ogólnie rzecz biorąc wszystko jest wykonane z wielką dokładnością. Ten napis u góry bardzo fajnie wyszedł i tutaj się należą brawa dla autora. Dzięki za bio

[fanfanfan]

Biografia bardzo fajnie i obszernie Ci wyszła, nie czytalem całej, bo 2 podpunkty o jego walce na scenie niezależnej mało mnie interesują, za to zdziwiłem sie, ze jeszcze działa on aktywnie w scenie niezależnej. Co do reszty to kolejny z rodziny Anoa napewno ma się czym pochwalić, w swoim życiu był bardzo barwną i rozpoznawalną postacią, która potrafiła wcielić się doskonale w każdą rolę. Nie wiem czemu WWE chciało go na siłę odchudzać, co dodatkowo poprowadziło do zwolnienia - tak może wiedziałbym wiecej o tym zawodniku. Dla mnie jest to niezrozumiałe - zawodnik słynął ze swojej zwinności jak na takie warunki i pare kilogramów w tą czy w ta w jego przypadku nie powinno robić różnicy. Mam nadzieję, że kiedys jeszcze powróci do WWE jeżeli zdrowie pozwoli chociażby na 1 walkę, albo chociaz aby trochę podnieść znaczenie The Usos jako ich manager czy cuś. Ogólnie napewno bardzo się napracowałeś - wyszło bardzo fajnie i wielkie dzięki za artykuł Następny jak dla mnie mógłby iść Samoa Joe jeżeli jego biografii nie widzieliśmy jakiś czas, a takowej sobie nie przypominam, a sprawdzać mi sie nie chce. Pomyśl nad tym, ale jezeli znajdziesz sobie kogoś ciekawszego to się nie pogniewamy

[patryniu]

Tyle razy Tuptuś upominał się o biografię tego zawodnika, lecz nigdy nie podjąłem się tego, aby czegoś się o nim dowiedzieć. Teraz mam okazję go poznać bliżej, bo szczerze to większości z tego co tu się znajduje nie wiedziałem. Spora kariera w jego wykonaniu, a także życie prywatne miał ciekawe, wręcz można powiedzieć rodzina związana z wrestlingiem. Najważniejsze pytanie to czy ten zawodnik mógłby wystąpić jeszcze raz w WWE? Pomimo tego, że sporo czasu spędził w tej federacji to dałbym mu szansę na chociażby jedną walkę, jednak wątpię, aby Rikishi chciał tam wystąpić.

Niby bogata kariera, ale w tych latach nie zdobył niczego konkretnego. Mam tutaj na myśli jakiś pas z wyższych sfer, jak pas federacji czy coś w tym stylu.

Dzięki bardzo Powodzenia!

[Deep]

Kolejna dobra biografia w twoim wykonaniu. Opłacało się czekać. Tym razem przybliżyłeś nam wrestlera związanego z rodziną Anoa' ia. Wiele dowiedziałem się o Rikishim, większość z tych rzeczy nie wiedziałem. Miał ciekawe życie osobiste jak i bogatą karierę. Pomimo swoich gabarytów był zwinnym wrestlerem i mimo swojej dużej popularności nie osiągnął zbyt wiele u Vinca, a szkoda bo miał zadatki na bycie główną twarzą federacji. Jego występu w WWE się już nie spodziewam, ale na scenie niezależnej czemu nie ?

Teraz mógłbyś podjąć się tak jak fan 3x napisał bio Samoa Joe. Chętnie dowiedział bym się czegoś więcej nt tego zawodnika bo jest osobą ciekawą i świetnym wrestlerem z nie przeciętnymi umiejętnościami ringowymi.