Chi Chi - młody wrestler zaczynający przygodę z WWE, cz.1

[Afee]

Nazywam się Branden Mathena i jestem 24-latkiem pochodzącym z Miami. Być może znacie mnie z takich programów jak Daisy of Love. Niestety nie wygrałem serca Daisy de la Hoya. Mam nadzieję, że poszczęści mi się we wrestlingu. Zawodowo wrestling uprawiam od pięciu lat.

15. kwiecień 2011, piątek - 9:25

Dzień jak co dzień. Odczuwam jeszcze moją wczorajszą galę w Europie. Byłem w niedrogim hotelu. Personel przyniósł mi kawę i śniadanie. Po zjedzeniu poszedłem się ubrać. Jak zawszę ubrałem bandanę i czapkę. Wyszedłem na miasto. Obok mnie przechodziła naprawdę ładna dziewczyna. Obaj na siebie patrzeliśmy. Ona miała więcej szczęścia. Ja wszedłem w znak. Co za wstyd - pomyślałem. Szybkim krokiem poszedłem z tej przecznicy. Gdy przechadzałem się po plaży, zadzwonił do mnie telefon. Jakiś zastrzeżony numer. Kto to może być? - moja pierwsza myśl. Odebrałem. Okazało się, że to córka Vince'a McMahona, Stephanie. Ciekawe, czego chce.

Branden Mathena: Halo?

Stephanie McMahon: Witam. Dodzwoniłam się do Pana Brandena Matheny?

Branden Mathena: Tak, przy telefonie. O co chodzi?

Stephanie McMahon: Nazywam się Stehpanie McMahon. Mój ojciec chciał się z Panem widzieć.

Branden Mathena: A w jakiej sprawie?

Stehpanie McMahon: Nie wiem. To już on wyjaśni. Mój ojciec będzie czekał na pana jutro w siedzibie WWE, czyli Stamford, Connecticut o godzinie 15:00. Będzie Pan?

Branden Mathena: Tak! Oczywiście!

Stephanie McMahon: A więc jutro o 15:00. Do widzenia.

Branden Mathena: Do widzenia.

Czyżby VK McMahon chciał mnie w swojej federacji? To byłby przełom w mojej karierze, ale czy na pewno McMahon chce o tym rozmawiać? Nie wiem. Przekonam się jutro.

Po powrocie do hotelu od razu się spakowałem i pojechałem do miasta, w którym było umówione spotkanie.

16. kwiecień 2011, sobota - 10:30

Dzisiaj mój wielki dzień. Jeszcze nigdy się tak nie denerwowałem. Musiałem pojechać do miasta kupić jakiś porządny garnitur. Będę musiał pożegnać się z czapką i bandaną. Nie wypada pójść tak do McMahona. Po zakupie garniaka wróciłem do hotelu. Jest 12:40. Nerwowo zjadłem obiad. Po obiedzie wróciłem do pokoju i musiałem zapalić papierosa. Tak byłem nerwowy. Okazało się, że nie mam. Musiałem iść kupić. Zapaliłem jednego i trochę mi przeszło. Ani się obejrzałem, a tu już 14:00. Do budynku dość daleko. Wyjechałem już teraz. Jak dojechałem, była 14:40. Jeszcze zapaliłem jedną szlugę. Wszedłem do budynku. Oczywiście nie widziałem, gdzie jest biuro Pana McMahona. Musiałem zapytać się lekarzy. W końcu doszedłem. Vince McMahon się mnie zapytał, dlaczego jestem taki nerwowy. Odparłem, że nie wiem, czemu się ze mną skontaktował i to jest powodem moich nerwów. Okazało się, że VK McMahon chciał ze mną podpisać kontrakt! Na początku myślałem, że śnię, ale jak złożyłem podpis na kontrakcie z logo WWE byłem w siódmym niebie. Omówiliśmy kilka spraw i McMahon kazał stawić się na Backstage'u RAW. Wydaję mi się, że mnie polubił. Przydzielił mi nawet trenera. Został nim Daniel Bryan. Treningi szły pełną parą. Jutro konferencja prasowa.

CDN.

[Ulicznik Xeb]

Ok, najpierw od razu spotkanie z Vince'm looz, potem spotkanie z Daniel'em looz, jutro konferencja looz, jeszcze masz być na RAW looz, ale gdzie się podział realizm? Daj sobie od razu pas. Powiedzcie mi jaki wrestler od razu dostaje takie rzeczy zdarza się to strasznie rzadko, najpierw jakieś spotkania z mniej ważnymi ludźmi, bynajmniej ja tak to odczuwam. Ogólnie na razie jak wszyscy początek nic ciekawego. Jedziesz schematem, poza tym skończ z nałogiem.

[Hunico]

Te same zarzuty co Xeb. Ciężko się to czyta. Wieje na kilometr różowym scenariuszem który jest niemożliwy. Radzę ci poczytaj Diary Xeba lub innych i zacznij się wzorować. Aktualnie jest słabo i nudno. Wszystko dzieje się za szybko i musisz to zmienić jeśli liczysz na dużą liczbę czytelników