Terry Funk-Biografia

[TYMEKD]

 

Terrence "Terry" Funk (ur. 30 czerwca 1944), amerykański wrestler i aktor znany głównie z hardcorowego stylu walki. Był insipracją dla wielu młodszyh zawodników, w tym Micka Foleya. Występował w takich federacjach jak NWA, AWA, WWF, WCW, ECW, USWA, ROH i TNA. Zdobył wiele pasów mistrzowskich, w tym m.in.NWA World Heavyweight Championship, USWA Unified World Heavyweight Championship i ECW World Heavyweight Championship. Jest jednym z sześciu zawodników, którzy zostali: WWE Hall of Fame, WCW Hall of Fame, Professional Wrestling Hall of Fame, NWA Hall of Fame i Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame.

 

1960-1970

 

Funk rozpoczął swoją karierę w 1965 roku.Wraz ze swoim bratem-Dory Funk Jr. szybko stali się wielkimi wrestlerami i zarabiali duże pieniądze. W 1968 dołączyli do NWA. W 1975 Terry pokonał Jacka Brisco i został NWA Havyweight Championem. Trzymał pas przez 14 miesięcy, ale został pokonany w Toronto przez "Handsome" Haryly'ego Race'a.

 

1980

 

Terry Funk dokonał swojego debiutu w WWF w 1985. Pokonał on wtedy Aldo Marino. W połowie lat 80 z Dorym i Jimmy'm Jackiem Funkiem. Nazywali się braćmi, a ich przełożonym był Jimmy Hart. W tym czasie Terry prowadził feud z Junkyard Dog'iem, ich ostateczna walka odbyła isę na Wrestlemani 2, gdy to Dory i Terry zmierzyli się z Junkyard Dog'iem i Titem Santaną. W 1989 Funk powrócił do NWA i dołączył do J-Tex Corporation i rozpoczął feud z Ric'iem Flair'em-NHW World Havyweight Championem. Terry wyzwał go, ale ten odpowiedział "spędzaj czas w Hollywood, a nie zajmuj się wrestlingiem". Funk się zdenerwował i wykonał na nim Piledriver i tak zmierzyli się na Great American Bash. Wygrał Flair, ale po walce zaatakowali go Gary Hart i Great Muta. Na pomoc Flairowi przybył Sting. Terry doznał kontuzji, ale nadal kontynuował feud. Na Clash of the Champions zmierzyli się ze sobą po raz kolejny, tym razem w "I Qui" meczu.Ric założył Terremu Figure 4 Leg Lock, a on się poddał i tym sposobem Flair wygrał po raz kolejny. Dave Melzter ocenił ten mecz na 5 gwiazdek.

 

World Championship Wrestling (1994)

 

W 1994 roku Terry pojawił się w WCW jako część Stud Stable. Wraz z Bunkhouse Buck'iem, Arn'em Anderson'em i Meng'iem, zmierzyli się z Dusty'm Rhodsem, Dustinem Rhodsem i Nasty Boys w War Games meczu na Fall Brawl.

 

Extreme Championship Wrestling (1994–1997)

 

Później, po przejściu do ECW jego styl się zmienił, a walki były bardziej brutalne. W 1994 po specjalnym występie z Tully'm Blachard'em na Slamboree (w WCW) obiecał pomóc nowo stworzonej federacji Easten Championship Wrestling. 16 lipca Terry i Dory przegrali Barbed Wire mecz z Public Enemy. To on sprowadził do ECW takie gwiazdy jak Shane Douglas, Sabu, Sandman i Tommy Dreamer. 20 sierpnia 1995 w IWA Japan odbył się turniej King of the Death Match. Terry wygrał trzy mecze i w finale zmierzył się z Cactus Jackiem C4 Exploding Barbed Wire meczu. 13 kwietnia na Barely Legal 1997 Funk pokonał Raven'a i został ECW Havyweight Championem. Później stracił pas na Born to be Wired na rzecz Sabu, który pokonał go w Barbed Wire meczu. Niedługo w jego rodzinnym mieście Amarillo odbyła się specjalna gala pod nazwą "WrestleFest - 50 Years of Funk". W walce wieczoru Terry przegrał z Bret 'em Hartem, a przed walką właściciel ECW Paul Heyman nazwał go "Żywym ECW World Havyweight Championem".

 

World Wrestling Federation (1997–1998)

 

Emerytura Funka trwała zaledwie 3 miesiące. Podpisał kontrakt z WWF i zadebiutował jako Chainsam Charlie. Podczas pojedynku z Cactus Jackiem na RAW New Age Outlaws zamknęli ich w kontenerze i zrzucili z rampy. Na Wrestlemani XIV zawodnicy zmierzyli się ze sobą w Dumpster meczu. Cactus i Funk wygrali i zostali nowymi Tag Team Championami. Na następnym RAW odbył się rewanż, tym razem był to Steel Cage mecz. Pojedynek wygrali Outlawsi i po raz kolejny zdobyli pasy. Terry odszedł z federacji przez lato 1998, kiedy to Foley rozpoczął karierę solową.

 

Powrót do ECW i WCW (1998-2000)

 

Na November to Remember Funk miał być tajemniczym partnerem Tommy'ego Dreamer'a, ale okazał się nim Jake Roberts. Terry atakował Dreamera przy każdej okazji. W połowie 1999 po raz kolejny przeszedł na "emeryturę". W 2000 Funk powrócił do WCW i został trzykrotnym WCW Hardcore Championem (nikt nie miał go tyle razy co Funk, co oznacza, że posiadał ten pas najwięcej razy w historii WCW), oraz dwukrotnym WCW United States Championem. Był tam nawet przez krótki czas komisarzem i przywódcą Old Age Outlaws.

 

2002-2005

 

Od 2002 do 2004 Funk był zawodnikiem w ROH i MLW. Stoczył on tam walki z takimi zawodnikami jak CM Punk, Steve Corino i CW Anderson'em. Podczas ostatniej gali MLW Terry został zaatakowany przez swojego dawnego menadżera-Gary'ego Harta. W 2004 wziął udział w jednej z gal federacji FWA. Połączył siły z Paulem Burchilem i Paulem Travelem i pokonał w 6 men Tag Team meczu Triadę. W 2005 dostał od WWE kontrakt na walkę na One Night Stand, ale odrzucił go. Jego miejsce zastąpił Shane Douglas. Na Hardcore Homecoming przegrał Barbed Wire mecz z Sabu.

 

(2006 do dzisiaj)

 

Następnie Funk pracował sporadycznie w federacjach niezależnych i Japonii. Twierdził, że swój ostatni mecz stoczy we wrześniu 2006 w federacji Impact Zone Wrestling przeciwko Jerry'emu Lawlerowi w Extreme Rules meczu. 16 lutego 2009 na RAW zostało ogłoszone, że Terry wraz ze swoim bratem Dory zostanie dodany do Hall of Fame przez Dusty'ego Rhodes'a. 23 maja 2009 Terry niespodziewanie wystąpił na House Show TNA i wraz z Mickiem Foleyem zmierzyli się z Scottem Steinerem i Samoa Joe. Funk pojawił się również na gali NJPW, która odbyła się 4 stycznia 2010 i wraz z Manabu Nakanishi'm, Masahiro Chono i Riki Chōshū pokonał Abdullah the Butcher, Takashi Iizuka, Tomohiro Ishii i Toru Yano. Terry miał zostać sędzią specjalnym w meczu pomiędzy Hannibalem, a Kevinem Nashem w majowym evencie Great North Wrestling. Jednak podczas konferencji prasowej ogłosił, że Hannibal ma uszkodzoną błonę bębenkową i nie będzie mógł walczyć. 11 września Funk był "egzekutorem" podczas walki wieczoru na Glory by Honor IX.

 

In Wrestling:

All Japan Pro Wrestling:

World's Strongest Tag Team League (1977, 1979, 1982) – with Dory Funk, Jr.

Cauliflower Alley Club:

Iron Mike Mazurki Award (2005)

Championship Wrestling from Florida:

NWA Florida Heavyweight Championship (1 time)

NWA Florida Tag Team Championship (1 time) – with Dory Funk, Jr.

NWA Florida Television Championship (1 time)

NWA North American Tag Team Championship (Florida version) (1 time) – with Dory Funk, Jr.

NWA Southern Heavyweight Championship (Florida version) (2 times)

NWA World Heavyweight Championship (1 time)

Eastern Championship Wrestling / Extreme Championship Wrestling:

ECW Television Championship (1 time)

ECW World Heavyweight Championship (2 times)2

Hardcore Hall of Fame (2005)[18]

George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame:

Class of 2010

Georgia Championship Wrestling:

NWA Georgia Tag Team Championship (1 time) – with Dory Funk, Jr.

NWA Georgia Television Championship (1 time)

International Wrestling Association of Japan:

IWA World Heavyweight Championship (2 times)

Juggalo Championship Wrestling:

JCW Heavyweight Championship (1 time)

Mid-Atlantic Championship Wrestling / World Championship Wrestling:

NWA United States Heavyweight Championship (Mid-Atlantic version) (1 time)

WCW Hardcore Championship (2 times)

WCW United States Heavyweight Championship (1 time)

WCW Hall of Fame (Class of 1995)

NWA Hollywood Wrestling:

NWA Americas Heavyweight Championship (1 time)

NWA International Tag Team Championship (3 times) – with Dory Funk, Jr.

NWA World Tag Team Championship (Los Angeles version) (1 time) – with Dory Funk, Jr.

NWA Western States Sports:

NWA Brass Knuckles Championship (Amarillo version) (2 times)

NWA International Tag Team Championship (2 times) – with Dory Funk, Jr.

NWA Western States Heavyweight Championship (7 times)

NWA Western States Tag Team Championship (2 times) – with Ricky Romero

NWA World Tag Team Championship (Texas version) (2 times) – with Dory Funk, Jr.

Pro-Pain Pro Wrestling:

3PW World Heavyweight Championship (1 time)[15]

Pro Wrestling Illustrated:

PWI Feud of the Year (1989) vs. Ric Flair

PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1997)

PWI Wrestler of the Year (1976)

PWI ranked him #22 in the PWI Years in 2003

Professional Wrestling Hall of Fame and Museum:

Class of 2004

Southwest Championship Wrestling:

SCW Southwest Heavyweight Championship (1 time)

SCW World Tag Team Championship (1 time) – with Dory Funk, Jr.

St. Louis Wrestling Club:

NWA Missouri Heavyweight Championship (1 time)

Stampede Wrestling:

Stampede Wrestling Hall of Fame

United States Wrestling Association:

USWA Unified World Heavyweight Championship (1 time)

World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment:

WWF Tag Team Championship (1 time) – with Cactus Jack

WWE Hall of Fame (Class of 2009)

National Wrestling Alliance:

NWA Hall of Fame (Class of 2009)[23]

Wrestling Observer Newsletter awards:

5 Star Match (1984) with Dory Funk, Jr. vs. Bruiser Brody and Stan Hansen on December 8

Best Brawler (1989)

Best Heel (1989)

Best on Interviews (1989)

Feud of the Year (1989) vs. Ric Flair

Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 1996)

[Hayabusa1674326013]

Bardzo fajna, przejrzysta biografia. Wydawało mi się że walczył przez jakiś czas w FMW ? Może z kimś mi się pomylił ? No ale biografia ogólnie dobra.

[TYMEKD]

Z tego co pamiętam, to miał kilka walk w FMW, ale nie pisałem o tym, bo w tekście, który tłumaczyłem było mało o Japonii, a nie będę pisał tego z głowy, bo o Puro mało wiem