Mick Foley-Biografia

[TYMEKD]

Mick Foley

Michael Francis "Mick" Foley, Sr.(urodzony czerwca 7, 1965). Amerykański zapaśnik, aktor i pisarz. Pracował w wielu federacjach m.in. WWE, ECW, WCW i TNA. Wraz z Terrym Funkiem dzieli pseudonim "Hardcore Legend". Jego najbardziej znane nazwy to: Mick Foley, Dude Love, Cactus Jack i Mankind. Był pierwszym w historii WWF Hardcore Championem, trzykrotnie zdobył WWF CHampionship, 8 razy Tag Team Championem, poza tym miał też różne inne pasy z innych federacji. Po przejściu na ,,emeryturę" od czasu do czasu był specjalnym sędzią w WWE i komentował na Smackdown. Po odejściu z federacji Vinca w 2008 podpisał kontrakt z TNA i powrócił do wrestlingu. Zdobył tam kilka pasów. Ponad to napisał swoją książkę-Beyond the Mat.

 

Professional wrestling career

 

Trenował w Dominic DeNucci's Wrestling School (Freedom, Pennsylvania), jeździł tam kilka razy w tygodniu. Jeździł tam ze swojego kampusu

(kilka godzin drogi). Z debiutował w 1983 roku. Oprócz walkach w swojej szkole zapaśniczej walczył w kilku walkach na Tapingu WWF (walczył jako Jack Foley). Podczas pojedynku pomiędzy Mickiem i Les Thornton'em z British Bulldogs, Dynamite Kid wykonał na Jacku taki Clothesline, że nie był w stanie jeść zwykłego pokarmu przez kilka tygodni. Po kilkuletniej karierze w federacjach niezależnych Foley dostał propozycję podpisania kontraktu z miejscową federacją-UWF, jednak podpisał kontrakt z CWA, występował tam jako Cactus Jack. Po krótkim czasie zakolegował się z Gary'm Young'iem i dołączył do jego stajni-Stud Stable. Wraz z kolegą zdobyli tam Tag Team Championship, ale po krótkim okresie czasu opuścił federację i podpisał kontrakt z WCCW. W World Class Championship Wrestling (WCCW), Cactus Jack, był zapowiadany jako zapowiadany jako Cactus Jack Manson, był głównym członkiem stajni Skandor Akbar. W swoim ostatnim meczu w WCCW Foley walczył z Eric'iem Embry, Eric pokonał go w 9 sekund. Przed podpisaniem kontraktu z WCW walczył przez krótki okres czasu w Alabama's Continental Wrestling Federation. Swoją pierwszą walkę w WCW stoczył z Milem Masacarasem na Clash of the Champions X: Texas Shootout. W tym okresie czasu stracił on w wypadku samochodowym dwa zęby. Po chwili znowu podpisał ponownie kontrakt z UWF i nawiązał współpracę z Bobem Ortonem i toczyli feud z Don'em Muraco, Sunny Beach, i Brian'em Blair'em. NA Summer Sizzler 1991 Cactus stoczył 3 pojedynki z Eddim Gilbertem. W pierwszym meczu pokonał go w stypulacji Falls Count Anywhere, w drugim meczu wygrał Gilbert pokonując go w stypulacji Strecher, a trzeci mecz zakończył się No Conquest (Steel Cage). Te mecze przykuły uwagę WCW i Foley znowu wrócił do tej federacji.

 

World Championship Wrestling (1991–1994)

 

W dniu 5 września 1991 r., Cactus Jack zadebiutował jako hell atakując Stinga. Na Beach Blast 1992 zmierzył się z nim w Falls Count Anywhere meczu, przegrał to, ale przez długi czas uważało się, że to jego najlepszy mecz. Następnie Foley stał się Face'm i rozpoczął feud z Vader'em. 23 kwietnia 1993 roku, podczas ich walki została wykonana bardzo ryzykowna akcja-Vader odsunął materace, które leżały obok ringu i wykonał Powerbomb'a na betonową posadzkę. Foley miał wstrząs mózgu i stracił czucie w lewej nodze. Powrócił jesienią 1993 i zmierzył się z Vader'em w jednym z najbardziej brutalnych meczy w historii-Texas Death match na Halloween Havoc. W dniu 16 marca 1994 roku, podczas europejskiej trasy WCW, Foley i Vader zmierzyli się w jednym z najbardziej niesławnych meczy. Głowa Foleya zaplątała się pomiędzy dwie liny. Zwykła akcja tego typu jest bezpieczna, ale tym razem jego głowa zaplątała się w kable. Na Slabmoree 1995 wraz z Kevin'em Sulivanem wygrali Tag Team Championship.

 

ECW, Smokey Mountain Wrestling, and Japan (1994–1996)

 

Po odejściu z WCW Foley dołączyłdo nowo powstałego ECW i rozpoczął feud z Sabu, a potem dwa razy zdobył Tag Team Championship. U schyłku 1994 Foley przeszedł do SMW i spowodował, że Boo Bradley stracił TC Title. Często współpracował z Brian'em Lee i wraz z nim rozpoczął feud z Bradleyem i Chrisem Candido. Cactus chciał rozpadu ich drużyny i wrobił Candida o stosunki seksualne z menadżerką Bradleya-Tammy Lynn Sytch (bardziej znaną jako Sunny). Po zakończeniu feudu Mick opuścił federację. W 1995 wyjechał do Japonii i walczył w federacji International Wrestling Association. Uzyskał tam przydomek "Tsunami Stopper", podczas swojego pobytu feudował m.in. z Terrym Funkiem i Shoji Nakamaki'm. Jednak po krótkim czasie powrócił do ECW i rozpoczął feud z Sandmanem, który zjednoczył się z Funkiem. Pewnego razu para zaatakowała go i uderzyła bambusowym kijem aż 46 razy. Na Hostile City Showdown 1995 Foley pokonał Funka, niedługo potem zmierzył się z Sandmanem w pojedynku o ECW Championship, doprowadził go tam do nieprzytomności, myślał, że zdobył pas, ale sędzia stwierdził, że Sandman zatrzyma pas, bo nie można go wygrać przez nokaut. Po tym zdarzeniu znowu wrócił do IWA i rozpoczął feud z Latherface'm. W 1995 federacja zorganizowała turniej "King of the Deatch Match". W każdej rundzie były używane inne przedmioty. W pierwszej rundzie używał kija bejsbolowego owiniętego w drut kolczasty. Był to mecz w stypulacji Thumbtack Death match, pokonał on wtedy Terry'ego Gordy. Druga runda odbyła się w stypulacji

Barbed-Wire Board, Bed of Nails Match, pokonał on wtedy Shoji Nakamaki'ego. W finale zmierzył się z Terrym Funkiem w Barbed Wire C4 Board matchu. Za pomocą Tiger Jeet Singh'a wygrał Cactus Jack. Po walce zawodnicy byli pocięci przez drut kolczasty i poparzeni przez C4. Po turnieju Foley powiedział, że za całą noc otrzymał tylko 300 dolarów. Następnie powrócił do ECW i założył drużynę z Tommym Dreamer'em i nazwał się Hardcorową Ikoną Wrestlingu. Ich współpraca trwała do 5 sierpnia, kiedy to Foley wykonał DDT na partnerce Dreamera. Po czym połączył siły z Raven'em. Chciał być taki jak Raven "Służyć Wyższym Celą", pozostał jego poplecznikiem do końca ECW. 28 sierpnia Cactus pokonał niepokonanego jeszcze 911. Gdy fani dowiedzieli się, że Mick chce przejść do WWF znienawidzili go. Nawet wtedy, gdy chciał się z nimi pożegnać skandowali "Sprzedałeś się". Swój ostatni mecz w ECW stoczył przeciwko Mikey'emy Whipreck'owi, odbył się on w kwietniu 1996. Jednak podczas tego pojedynku fani znowu go polubili i krzyczeli "Nie odchodź".

 

World Wrestling Federation / Entertainment (1996-2008)

Różne Gimmicki (1996–1998)

 

Foley przybył do WWF w 1996. Zmienił gimmick na Mankind'a-odgrywał rolę wariata (piszczał, krzyczał "mamusiu", mówił do szczurów, cieszył się z bólu, a nawet okaleczał sam siebie. Pierwotnie Vince McMahon chciał go nazwać "Mason the Mutilator", ale stwierdził, że Mankind będzie lepszą nazwą. Foley zadebiutował dzień po Wrestlemani XII i od razu rozpoczął feud z Undertakerem. Swoją pierwszą walkę na gali PPV stoczył na King of the Ring, Foley wykonał na Grabarzu Mandible Claw i wygrał przez nokaut. Ich feud trwał nadal, aż w końcu doszło do Boiler Room Brawl meczu, który wygrał Mankind, był to punkt zwrotny feudu, bo podczas pojedynku Paul Bearer-menadżer Undertakera przeszedł na stronę Foleya. Następnie zawodnicy stoczyli pomiędzy sobą Buried Alive match, pojedynek wygrał Undertaker, ale po pojedynku Paul nasłał na Grabarza Terry'ego Gordy'ego i kilku innych zawodników. Ich feud zakończył się na 13 wydaniu In Your House.

 

Po zakończeniu feudu Jim Ross zaczął prowadzić z Mankindem serię wywiadów. W tym samym czasie Stone Cold i Shawn Michaels zdobyli WWF Tag Team Championship, jednak HBK został z kontuzjowany i nie mógł już walczyć. Foley powiedział, że może go zastąpić, ale Austin powiedział, że nie chce mieć z nim nic wspólnego. Pogodził się z tym, że w przyszłym tygodniu sam zmierzy się z British Buldogiem i Owenem Hartem. W połowie walki Mick pokazał się z nowym gimmickiem-Dude Love i pomógł Austinowi wygrać pojedynek i tym samym został nowy mistrzem. Ich drużyna rozpadła się, gdy Austin doznał poważnej kontuzji karku na Summerslam 1997. Po tym zdarzeniu rozpoczął feud z Hunter Hearst Helmsley'em miał zmierzyć się z nim w Falls Count Anywhere meczu, przed pojedynkiem doszło do bardzo pamiętnej rzeczy. Na titantronie pojawił się film, w którym Mankind kłócił się z Dude Love'm kto ma się bić w pojedynku, ale żaden z nich się nie pojawił, bo tym razem mecz stoczył Cactus Jack. Wygrał mecz po Piledriverze na stół. Wkrótce potem do WWF zawitał Terry Funk. Razem połączyli siły i zdobyli Tag Team Championship pokonując New Age Outlaws. Następnej nocy na RAW Vince McMahon pozbawił ich pasów, jednak mogli się oni zrewanżować w Steel Cage meczu, niestety przegrali go, bo ich przeciwnikom pomogło D-Generation X. 6 kwietnia 1998 Foley przeszedł Heel turn. Tym samym stał się ulubieńcem Vinca. Na Unforgiven powrócił Dude Love i zmierzył się z Austinem. Foley wygrał przez dyskwalifikację, a to oznaczało, że Austin nadal będzie trzymał pas. McMahon nie był z tego zadowolony i powiedział, że Mick dostatnie drugą szansę, wystarczyło, że pokona Funka. Nie dość, że zmierzyli się w pierwszym Hardcore matchu w WWF, to Mick został zapowiedziany jako Mick Foley. Na Over the Edge 1998 dostał kolejną szansę na zdobycie WWF Championship, ale nie wykorzystał jej i przegrał. Chwilę potem, czyli na RAW 1 czerwca, Vince McMahon "zwolnił" Micka.

 

Hell in a Cell

 

Jednak na tej samej gali RAW Mick powrócił jako Mankind. Na King of the Ring wzięli udział w trzecim Hell in a Cell meczu. Był to jeden z najsłynniejszych meczy w historii wrestlingu. Foley doznał wielu urazów po dwóch upadkach z dużej wysokości. Podczas pierwszego upadku Undertaker zrzucił Mankind z samej góry klatki na stół komentatorski (4,9m). W trakcie upadku z ust Jima Rossa można było usłyszeć pamiętny okrzyk "Good God almighty! Good God almighty! They've killed him! As God as my witness, he is broken in half!" (Boże wszechmogący! Boże wszechmogący! On go zabił! Złamał go w połowie!). Podczas drugiego upadku Undertaker wykonał na nim Chockeslam ze szczytu klatki. Gdy Mankind upadał krzesło spadające z klatki uderzyło go w twarz i tym samy wybiło mu zęba. Foley przegrał mecz, ale gdy opuszczał ring na własnych nogach otrzymał owacje na stojąco od fanów. Ten mecz był jego przepustką do Main Eventu. W swojej autobiografii Have a Nice Day! A Tale of Blood and Sweatsocks, Foley napisał, że nie pamiętał zdarzeń ze swojego ostatniego pojedynku w klatce i, że musiał obejrzeć ten pojedynek, żeby sobie wszystko przypomnieć. Według Pro Wrestling Illustrated, ten mecz otrzymał nagrodę "Match of the Year 1998". Wielu fanów uważało, że ten mecz był jednym z najlepszych w historii, a krytycy wręcz przeciwnie. Uważali, że mecz mógł się źle skończyć dla Micka. Ponad to, Foley napisał w swojej pierwszej książce, że jego żona płakała podczas oglądania tego pojedynku. Powiedział też, że po meczu Vince podziękował mu za wszystko co zrobił dla federacji.

 

Mr.Socko, WWF Championship i Emerytura (1998-2000)

 

Przez lato 1998, Foley nawiązał współpracę z Kane'm i wraz z nim zdobył WWF Tag Team Championship. Po Summerslam Mick zrozumiał, że gdy stanie się bardziej komediowym wrestlerem zyska większą rzeszę fanów. Zrobił tak i opłaciło mu się to, a fani lubili go tak jak jeszcze nigdy wcześniej. Mankind dołączył do nowej stajni założonej przez Vinca McMahona-The Corporation. 29 grudnia pokonał The Rocka i po raz pierwszy w swojej karierze został WWF Championem. Nie trzymał pasa zbyt długo, bo stracił go już na Royal Rumble. Zmierzył się on tam z Rockiem w "I Quit" Matchu (walka roku 1998). Chwilę potem oboje zmierzyli się po raz kolejny, tym razem na Heat w Empty Arena meczu. Jako ciekawostkę można dodać, że gala była emitowana w przerwie reklamowej na Super Bowl XXXIII. Wygrał Mankind. Na następnej gali PPV-St. Valentine's Day Massacre zmierzyli się po raz kolejny, tym razem w Last Men Standing meczu, który zakończył się double knoockout, co oznacza, że Mick zatrzymał pas. Następnej nocy na RAW zmierzyli się w Ladder meczu. Tym razem zwycięzcą został Rock, któremu pomógł Big Show. Później w ciągu roku 1999 zawodnicy polubili się i założyli jeden z najpopularniejszych Tag Teamów w historii-Rock'n' Sock Connection. Razem zdobyli Tag Team Championship 3 razy. Razem stworzyli segment z najwyższym rankingiem w historii. Został od

wyemitowany 27 września 1999 i nosił nazwę "This is Your Life". Foley powrócił po kontuzji kolana na Summerslam i stoczył tam pojedynek wraz z Triple H i Stone Coldem. Mick wygrał i po raz kolejny został WWF Championem, jednak następnej nocy na RAW Triple H pokonał go i to on został mistrzem. Mankind rozpoczął z nim feud i zmienił gimmick na Cactus Jacka. Na Royal Rumble zmierzyli się w meczu o WWF Championship. Hunter wygrał mecz. Ich spór zakończył się ostatecznie na No Way Out w Hell in a Cell meczu. Jeżeli mecz wygra Mizk zostanie mistrzem, a jeśli wygra Triple H, Cactus kończy swoją karierę. Hunter zrzucił go z samej góry klatki i wygrał pojedynek. Nie było go zaledwie kilka tygodni, ale powrócił jeszcze na walkę wieczoru na Wrestlemani 2000. Przegrał go i nie walczył przez cztery lata.Po zakończeniu kariery Mick został komisarzem WWF. Miał swoje siedziby w różnych miejscach m.in. w szafie, albo ubikacji. W grudniu 2000 został odsunięty od roli komisarza przez Vinca. Zadziwił wszystkich pojawiając się na RAW tydzień przed Wrestlemanią 17 i mówiąc, że będzie sędzią specjalnym w meczu pomiędzy Shanem, a Vincem. Od tamtego czasu sporadycznie pojawiał się w WWF.

 

Sporadyczne występy (20003-2008)

 

Foley powrócił w czerwcu 2003 i sędziował w meczu pomiędzy Triple H, a Kevinem Nashem. Następnie pojawił się w grudniu 2003, żeby zastąpić Steve'a Austina jak GM RAW. Jednak nie trwało to długo. Znudziło mu się bycie codziennie w trasie i opuścił WWE, aby pisać książki i poświęcać więcej czasu rodzinie. Według storylinu miał walczyć z Randym Ortonem o Intercontinental Championship, ale bał się walczyć i opuścił halę. W 2004 powrócił na krótką chwilę do wrestlingu. Powrócił na Royal Rumble i wyeliminował Randy'ego Ortona, potem na Wrestlemani odbył się mecz pomiędzy Rock 'n' Sock Connection, a Evolution. Pojedynek wygrało Evolution po tym, jak Orton wykonał na Foley'u RKO. Ten mecz był ostatnim meczem The Rocka w WWE. Feud zakończył się ostatecznie na Backlash, kiedy to Foley i Orton walczyli o Intercontinental Championship, jako ciekawostkę można powiedzieć, że według Micka jest to jego najlepszy mecz. Tego samego roku wyjechał do Japonii na jednorazowy mecz. Tym razem pojawił się w AJPW i wyzwał Triple Crown Heavyweight Championa Toshiaki'ego Kawada'ę, niestety przegrał mecz...Następnie Foley pojawił się jako komentator na ECW One Night Stand (12 czerwiec 2005), a chwilę potem podpisał kontrakt z WWE i powrócił na Taboo Tuesday (fani mieli do wyboru pod jakim gimmickiem bedzie walczył: Dude Love, Cactus Jack i Mankind). Fani wybrali Mankinda. a ten pokonał Carlita. Na RAW 16 lutego 2006 Foley był sędzią specjalnym w meczu o WWE Championship pomiędzy Edge'm i Ceną. Pojedynek wygrał Cena, a sfrustrowany Edge zaatakował Micka. Na Wrestlemani 22 zawodnicy zmierzyli się w Hardcore meczu. Zwycięsko z meczu wyszedł Edge po tym, jak wykonał na Micku speara na palący się stół. Tydzień po meczu Mick przeszedł heel turn (piąty i za razem ostatni w jego karierze) i wraz z Edgem zjednoczył siły, aby pokonać Funka i Dreamera na One Night Stand. Foley i Wdge wyszli z meczu zwycięsko.

 

Następnie Mick rozpoczął storyline z Ric'iem Flair'em. Na Vengeance 2006 zmierzyli się ze sobą w Two of Three Falls meczu, który wygrał Flair, a miesiąc potem zmierzyli się ze sobą na Summerslam. Tym razem był to "I Quit" match, ten mecz znowu wygrał Ric. Na RAW 21 sierpnia pocałował Vinca w pośladek w ramach McMahon "Kiss My Ass Club", zagroził mu, że jeśli go nie pocałuje, to zwolni Melinę, ale wkrótce potem ona zdradziła Micka, a ten ogłosił, że został zwolniony. Siedem miesięcy później na RAW 5 marca 2007 Foley powrócił jako Face i podstępem sprawił, że McMahon go zatrudnił. W dniu 9 kwietnia dołączył do Make-a-Wish Foundation i pomógł zostać małemu chłopcu o imieniu Michael Peña General Menagerem RAW na jedną noc. Jego oficjalny powrót został zaplanowany na ostatnim RAW przed Vengeance, ale tak się nie stało, ponieważ został zaatakowany przez Umagę. Na Vengeance, Foley walczył w meczu o WWE Championship jego przeciwnikami byli: John Cena, Randy Orton, King Booker, i Bobby Lashley. z meczu zwycięsko wyszedł John Cena przypinając Foleya. Miesiąc potem powrócił jako sędzia pomiędzy Jonathanem Coachman'em, a "synem" Vinca-Hornsswogle. Mecz wygrał Hornsswolge po tym, jak Mick podał mu mini Mr.Socko. Na RAW 7 stycznia 2008. Foley i jego mały kolega pokonali The Highlanders'ów i zakwalifikowali się do Royal Rumble meczu, ale zostali wyeliminowali przez Triple H. Mcik zadebiutował jako komentator na Backlash 2008. W dniu 1 sierpnia na Smackdown, Foley został zaatakowany przez Edge'a. W sierpniu Mick powiedział felietoniście Long Island Press, że Creative Team twierdzi, że Mick się źle spisuje w WWE. Po tych słowach Mick poczekał do 1 wreśnia aż jego kontrakt wygaśnie i odszedł z federacji...

 

Total Nonstop Action Wrestling (2008–obecnie)

 

W dniu 3 września 2008 została potwierdzona wiadomość, że Fole podpisał krótkoterminowy kontrakt z TNA. Sam Mick powiedział, że jest tym faktem bardzo podekscytowany. W ringu zadebiutował 5 września wygłaszając krótką przemowę do publiczności, poza tym ukazała się wtedy jego nowa bluzka z napisem "Have a Nice Day!". 23 września Jeff Jarret powiedział, że Mick będzie współwłaścicielem TNA. Na Genesis Foley, AJ Styles i Brother Devon zmierzyli się z Kevinem Nashem, Booker'em T i Scott'em Steinerem. Mick odliczył Steinera po tym, jak wykonał mu Double Arm DDT na krzesło.Na Lockdown 2007 pokonał Stinga i został TNA Havyweight Championem. Pas stracił na Slammiversary na rzecz Kurta Angle. Na Victory Road otrzymał szansę na rewanż, ale nie wykorzystał jej i przegrał mecz. 20 lipca na dwusetnym odcinku iMPACTA'a Mick pokonał Kevina Nasha i został TNA Legend Championem. Na Hard Justice Nash pokonał Foleya po interwencji Taci Brocks i nash po raz kolejny został mistrzem. W dniu 24 września Foley przeszedł po raz kolejny Heel Turn atakując Abyssa w meczu o Tag Team Championship. Na Bound for Glory Abyss pokonał Foleya w Monter's Ball meczu. W dniu debiutu Hogana w TNA Mick chciał z nim porozmawiać, ale zaatakowali go Kevin Nash, Scott Halli i Sean Waltman. Kilka tygodni potem Fole zmierzył się z Jeffem Jarretem w Carrer vs Carrer meczu i przegrał go. Tak na prawdę mecz odbył się dla tego, że Mick miał przekroczoną ilość występów (coś związane z kontraktem). Foley powrócił 12 lipcaprowadząc inwazję ECW na TNA (Rob Van Dam, Tommy Dreamer, Raven, Stevie Richards, Rhino, Brother Devon, Pat Kenney i Al Snow). Razem stworzyli zespół EV 2.0. Dixie zgodziła się na zorganizowanie im gali (miało to być pożegnania starego ECW). Mick był sędzią specjalnym podczas meczu Ravena z Dreamerem. Nie długo potem na jednym z odcinków iMPACT'a EV 2.0 zostało zaatakowane przez AJ Style'a, Kazarian'a, Robert'a Roode, James'a Storm'a, Douglas'a Williams i Matt'a Morgan'a. Po ataaku Flair powiedział, że EV 2.0 nie zasługują na TNA. 7 października Mick pokonał Flair'a w Last Man Standing meczu.

 

In Wrestling

Finishery:

-Double arm DDT

-Mandible Claw

Signature Moves:

-Cactus Jack Crack Smash

-Cactus clothesline

-Two-handed bulldog

-Sunset flip

-Stump-Puller Piledriver

-Nestea Plunge

-Cactus Elbow

-Biting

Osiągnięcia:

-Pro Wrestling Illustrated:

-PWI Match of the Year (1998) vs. The Undertaker in a Hell in a Cell match at King of the Ring

-PWI Match of the Year (1999) vs. The Rock in an "I Quit" match at Royal Rumble

-PWI Most Inspirational Wrestler of the Year (1993)

-PWI ranked him #19 of the 500 best singles wrestlers of the year in the PWI 500 in 1999

-PWI ranked him #46 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003

Championship Wrestling Association:

-CWA Tag Team Championship (1 time) – with Gary Young

Eastern Championship Wrestling / Extreme Championship Wrestling:

-ECW World Tag Team Championship (2 times) – with Mikey Whipwreck

Extreme Mid–South Wrestling:

-MSW North American Championship (1 time)

George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame:

-Frank Gotch Award (2010)

Great Lakes Championship Wrestling:

-GLCW Heavyweight Championship (1 time)

International Wrestling Association of Japan:

-IWA World Tag Team Championship (IWA Japan version) (1 time) – z Tracy Smothers

-King of the Deathmatch (1995)

National Wrestling League:

-NWL Heavyweight Championship (1 time)

Ozark Mountain Wrestling:

-OMW North American Heavyweight Championship (1 time)

Steel City Wrestling:

-SCW Tag Team Championship (1 time) – with The Blue Meanie

Total Nonstop Action Wrestling:

-TNA Legends Championship (1 time)

-TNA World Heavyweight Championship (1 time)

World Championship Wrestling:

-WCW World Tag Team Championship (1 time) – with Kevin Sullivan

World Class Wrestling Association:

-USWA World Tag Team Championship (1 time) – with Scott Braddock

-WCWA World Light Heavyweight Championship (1 time)

-WCWA World Tag Team Championship (2 times) – with Super Zodiak II (1) and Scott Braddock (1)

World Wrestling Federation:

-WWF Championship (3 times)

-WWF Hardcore Championship (1 time)

-WWF Tag Team Championship (8 times) – with Stone Cold Steve Austin (1), Chainsaw Charlie (1), Kane (2), Al Snow (1), The Rock (3)

-Slammy Award (1997) for Loose Screw

Wrestling Observer Newsletter awards :

-Best Brawler (1991–2000)

-Best on Interviews (1995, 2004, 2006)

-Feud of the Year (2000) vs. Triple H

-Wrestling Observer Newsletter Hall of Fame (Class of 2000)

[Hayabusa1674326013]

Bardzo dobra, wyczerpująca biografia. Fajnie że biografia zahaczyła też o japoński epizod. Literówek nie wyłapałem.

[Kazek]

Więc widać że się napracowałeś. Bardzo dobrze wszystko napisane, brak literówek i podałeś bardzo dużo ważnych informacji o Micku. Teraz czekamy na komentarz Luby do tego wszystkiego.

[Luba]

No przyznam, że jakimś cudem udało mi się przeczytać tak długi tekst. Biografia Mick'a w twoim wykonaniu przyznam była dobra, dobrze sie czytało, no i nawet szczegółowo to opisałeś ale również było kilka literówek, w tym jedna ważna. Napisałeś, że Mick zdobył pas TNA na Lockdown 2007,a tak wcale nie było, bo zdobył go chyba w 2009. Poza tym nie mam zastrzeżeń. Do tego dzięki Kazek za to, ze wysłałeś mi link na gg, bo tak to był o tym temacie nie wiedział.

[Yao]

Kolejna dobra biografia.Wybrałeś wrestlera który ma ciekawą historię i fajnie się o nim czyta,tak jak Hayabusa wspomniał dobrze że była wzmianka o Japonii.Czekam na więcej biografii.Teraz reput leci.

[Godzila]

Dobra robota!!!!!!!

Dzięki tej biografi dowiedziałem się dużo ciekawych rzeczy o foleyu.Wkońcu dowiedziałem się gdzie mick foley pogubił swoje zęby .

[blazzy]

Świetna postać "hardcorowego ' wrestlignu! On i ta jego 'kolczasta maczuga' . Bardzo ładna biografia! Heh Foley i to jego sławne wylanie przez Vinca "Mic Foley.. You'reeeeeeeee........Fireeeeeeeeed !" Chciałbym by powróciły czasy w Hardcorowego Wrestlingu , dużo krwi , itd.