Raven - Biografia

[Łajt]

Raven - Biografia

Imiona Ringowe: Johny Polo; Raven; Scott Anthony; Scotty the Body; Scotty Flamingo

Data urodzenia: 8.09.1964 r. w New Jersey

Wzrost:: 6 ft 2 in (1,88 m)

Waga: 247 lbs. 112 kg.

Trenerzy: Larry Sharpe; Charlie Fulton; The Sheik; Jake Roberts

Debiut: 20 luty 1988 roku

Akcje kończące: Even Flow DDT; Raven Effect

Preferowane akcje: Ankle Lock; Bulldog; Cobra clutch; Cross armbar; Crossface chickenwing; Diving knee drop bulldog; Drop toe-hold onto an opened steel chair; Fist drop, usually to the opponent's groin; Front dropkick; Knee lift; Piledriver; Russian legsweep, usually into a guardrail or a wall; Sleeper hold; Slingshot crossbody; Superkick; Three or four jabs followed by a discus clothesline

Tytuły:

Extreme Championship Wrestling:

World Heavyweight Championship - 2 razy;

ECW World Tag Team Championship (4 razy) – z Stevie Richards (2), z Tommym Dreamerem (1), i z Mike Awesome (1).

Total Nonstop Action Wrestling

NWA World Heavyweight Championship (1 raz) - King of the Mountain

World Championship Wrestling:

WCW Light Heavyweight Championship (1 raz)

WCW United States Heavyweight Championship (1 raz)

WCW World Tag Team Championship (1 raz) – z Perry Saturnem

World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment:

WWF/E Hardcore Championship (27 razy - Choć sam Raven doliczył się 39!)

Heartland Wrestling Association:

HWA Tag Team Championship (1 raz) – z Hugh Morrus

Mid-Eastern Wrestling Federation:

MEWF Mid-Atlantic Heavyweight Championship (1 raz)

National Wrestling Alliance:

NWA Central States Heavyweight Championship (1 raz)

National Wrestling Federation

NWF Heavyweight Championship (1 raz)

Pacific Northwest Wrestling

NWA Pacific Northwest Heavyweight Championship (3 times)

NWA Pacific Northwest Tag Team Championship (3 razy) – z Top Gun (1), z The Grappler (1), i z Steve Doll (1)

NWA Pacific Northwest Television Championship (1 raz)

Pro-Pain Pro Wrestling:

3PW Heavyweight Championship (1 raz)

United States Xtreme Wrestling

UXW Heavyweight Championship (4 razy)

United States Wrestling Association

USWA World Tag Team Championship (1 raz) – z Brian Christopher

USA Pro Wrestling:

USA Pro Championship (1 raz)

Scott Anthony Levy - bardziej znany jako Raven jest profesjonalnym amerykańskim wrestlerem, aktorem, pisarzem i producentem. Obecnie jest zakontraktowany z federacją Total Nonstop Action Wrestling (TNA).

Levy jest pięciokrotnym mistrzem świata, posiadał dwukrotnie ECW World Heavyweight Championship, jednokrotnie NWA World Heavyweight Championship. Zdobył również VCW i CWE World Heavyweight Championship. Jest również rekordzistą w posiadaniu Hardcoe Championship (WWF/WWE). W 2005 roku został King of the Mountain podczas Slammiversary w Total Nonstop Action. Ponadto jest również pierwszym w historii CWE King of the Hill. Raven jest również pierwszym wrestlerem, który posiadał tytuły we wszystkich głównych federacjach ostatnich lat: Extreme Championship Wrestling, World t Championship Wrestling, World Wrestling Federation/Entertainment oraz Total Nonstop Action.

Jego były pracodawca, Paul Heyman, uznał charakter Ravena jako innowacyjność jego kreatywności. Levy jest również pomysłodawcą licznych "gimmick" match'ów, jak np.: Clockwork Orange House of Fun match, the Raven's Rules match, and the Hangman's Horror match.

Wczesna kariera

Levy dołączył do wrestlingowego biznesu w 1988 jako Scotty the Body w Memphis Continental Wrestling Association, gdzie był "chłoptasiem" Missy Hyatt, która wykorzystywała go do uzyskania przewagi nad Eddim Gilbertem. Po tym, jak Levy opuścił Memphis, powrócił do swojego rodzinnego stanu (Floryda). Tam też konkurował, dopóki pokłócił się z właścicielami Steve Keirn'em oraz Jackiem Gildenem. Levy następnie na krótko występował w Vancouver's All Star Wrestling. Występował tam jako face, gdzie złapał kontakt z fanami. Współpracę zakończył po tym, jak promotor Al Tomko wolał pushować swych 2 synów w głównych miejscach federacji, a także po tym, jak Al Tomko rozpowszechniał plotkę, jakoby Levy miał problemy z prawem. Stamtąd Scott przeszedł do Pacific Northwest Wrestling (PNW) w Portland. Był jednym z głównych heeli podczas swego prawie 3 letniego tamtejszego pobytu. Zdobył wszystkie tytuły oraz feudował z Steve Dollem. Jego menadżerem w PNW był Tylor Made. Po odrzuceniu oferty od konkurencji Levy powrócił do PNW jako face i rozpoczął feud z czołowym heelem The Grapplerem.

Levy został "ujawniony" podczas pobytu w Texas-based Global Wrestling Federation (GWF). Występował tam jako "Palm Beach Heart Throb" Scott Anthony. Był częścią frakcja o nazwie Cartel, której menadżerem był "Boss", któremu nigdy nie nadano szczegółowego ring name'u. GWF było nadawane na kanale ESPN i Levy mógł być oglądany w całym kraju. Levy przez większość pierwszego roku należał do ekipy "zapowiadającej" (wywiady itp.), pokazując swoje zabawne poczucie humoru oraz imponujące mic skille. Jego styl uzupełniali także "straight wrestling announcers" - Scott Hudson i Craig Johnson, którzy również byli w ekipie "zapowiadającej".

World Championship Wrestling (1992–1993)

Scott Levy swój pierwszy poważny występ jako wrestler zaliczył w barwach World Championship Wrestling. Konkurował w dywizji light-heavyweight jako Scotty Flamingo, surfer z Florydy, który czasami nawet przynosił ze sobą deskę surfingową. Był prowadzony przez J.T. Southern'a. 20 czerwca 1992 roku Levy zdobył WCW light-heavyweight championship (znany również jako pierwsza forma cruiserweight championship) pokonując Briana Pillmana na Beach Blast. Po tym meczu wiele wrestlerów na backstage zachwalało jakość walki. 5 lipca 1992 roku Brad Armstrong pokonując Flamingo zdobył WCW light heavyweight championship. Levy wszedł w sojusz z DDP oraz Vinnie Vegas w Diamond Exchange stable. Prowadził feud z Pillmanem, Armstrongiem i Johnnym B. Badd'em. Ostatniego z nich pokonał w Boxing match'u na Class of Champions XXI 18 listopada 1992 (Przez KO). Levy opuścił WCW po w wyniku różnicy zdań pomiędzy zapaśnikiem a późniejszym bookerem Billem Wattsem.

World Wrestling Federation (1993–1994)

Po odejściu z WCW Levy dołączył do WWF jako menadżer - John Polo: rozpuszczony, bogaty szpanerski dzieciak. Był menadżerem Adama Bomb'a. Był także menadżerem tag team'u Quebecers. Podczas ich współpracy tag team ten zdobył 3-krotnie WWF World tag team championship. Okazjonalnie walczył, występował jako color komentator, a także współprowadził radio WWF. Ponadto za kulisami pracował jako współpracownik w produkcji Monday Night Raw. Przez krótki czas Polo występował obok Roddy'ego Piper'a, Jima Rossa, Richarda Kimble'a i Wolfman Jacka w "Jim Ross Show". Levy odszedł z WWF w 1994 roku.

Extreme Championship Wrestling (1995–1997)

7 Stycznia 1995 roku Levy zadebiutował w ECW. Do tego czasu przytył do wagi 230 funtów (104 kg). Levy występował pod ring name Raven. Wynika to z nawiązania do poematu Edgara Allana Poe. W odróżnieniu od swych poprzednich gimmicków, Levy rozpoczął przedstawiać swą postać jako załamany, socjopatyczny, nihilistyczny (uważający swe ciało za znikające, martwe) mizantrop (osoba nienawidząca gatunku ludzkiego) wraz z ubiorem przypominającym styl grunge (ostra muzyka rockowa lat 80-tych). Raven przejawiał stoickie zachowanie, dostarczał elokwentne, filozoficzne proma, które zawierały wiele aluzji do literatury. Owe proma kończyła fraza "Quoth the Raven, 'Nevermore'." Debiutował u boku Stevie Richardsa, atakując Tommy'ego Dreamer'a. Raven uważał, że Dreamer był jego wrogiem z dziecięcego obozu letniego. Richards szybko dał Ravenowi "pomoc": Beulah McGillicutty, dziewczyna z przeszłości Dreamer'a i Ravena, która to zakochała się w młodości w Dreamerze (bez wzajemności), a teraz szuka zemsty. Raven i Tommy Dreamer prowadzili ten feud przez bardzo długi, obfitujący w świetne walki, okres czasu. Choć Raven wygrywał złośliwie większość walk, to Tommy Dreamer dzięki wytrzymałości i wytrwałości wyszedł z feudu zwycięsko.

Innym ważnym feudem Ravena w ECW był feud z Sandmanem. Raven zrobił pranie mózgu prawdziwemu synowi Sandmana, odwracając go przeciwko swemu ojcowi. Syn Sandmana zaprzeczał, jakoby miał być krewnym swego ojca. Wykonywał taunt Ravena, by powoli pochłaniać psychikę Sandmana. To doprowadziło do wielu krwawych match'y, których kulminacja nadeszła w październiku 1996 roku, gdy podczas walki Ravena z Sandmanem syn pomógł swemu ojcu. Po walce ojciec objął się z synem, jednakże Raven zaatakował dwójkę kijem Kendo. Pomocnicy Ravena - Steven Richards i Blue Meanie wyciągnęli spod ringu wielki drewniany krzyż przywiązali do niego Sandmana i podnieśli owy krucyfiks. Na tej właśnie gali był również Kurt Angle (świeżo upieczony złoty medalista) jako gość specjalny - rozważał wtedy przejście do pro wrestlingu. Zniesmaczony sytuacją Angle opuścił galę i zagroził procesem sądowym, że jego nazwisko pojawiło się na tej samej gali, co ukrzyżowanie. Raven następnie wyszedł na środek i ogłosił zagadkową apologię (mowa lub utwór piśmienniczy broniące przed krytyką jakąś osobę publiczną, ideologię lub światopogląd) na temat swoich czynów. Do dzisiejszego dnia Levy twierdzi, że ten angle nie miał żadnego związku z obrażaniem Jezusa Chrystusa, a tylko Sandmana.Używając ikonografii religijnej Raven chciał wyrazić artystyczny punkt widzenia. W wywiadzie z "Forever Hardcore documentary", Levy wspomniał o tym, że jego własna religia przeszła w pytanie o ten cały incydent. Wielu wrestlerów z ECW uważało, że Raven (który tak samo, jak późniejsi właściciele ECW Paul heyman i Tod Gordon, jest żydem), naumyślnie użył pomysłu ukrzyżowaniem jako antychrześcijański występ. Levy wyznał, że został zmuszony do przeprosin przez Heymana, który bał się ostrego sprzeciwu. Wrestlerzy ze złością stawiali Ravenowi pytania, dlaczego nie ukrzyżował Sandmana na gwieździe Dawida. Raven odpowiedział im, że nie chciał wywołać żadnego filozoficznego wpływu na publikę oraz, że musieliby potem wytoczyć Sandmana z areny...

Raven dominował w ECW w latach 1995-1996, 2-krotnie zdobywając ECW World Heavyweight Championship. Grupa jego "zwolenników" zaczynała być znana jako Raven's Nest. Podczas pierwszego pobytu w ECW, Raven sukcesywnie bronił swój pas mistrzowski przeciwko znanym weteranom, jak np.: Terry Gordy i "Dr. Death" Steve Williams. W walce z Ravenem Dr. Death przegrał w single match'u w USA po raz pierwszy od lat. Feud Levy'ego z Tommym Dreamerem zaczął się wraz z debiutem Ravena w ECW, i trwał przez ponad 2 lata z przerwą na feud z Sandmanem. Ostatecznym starciem Ravena z Tommym Dreamerem była walka w ECW Arenie, Pensylwanii, 7 czerwca 1997 roku w stypulacji "Loser leaves ECW". Po porażce Raven przeniósł się spowrotem do World Championship Wrestling.

Powrót do WCW (1997–1999)

30 czerwca 1997 roku Raven dokonał powrotu do WCW, gdy podczas Monday Night Nitro siedział w pierwszym rzędzie na widowni, a komentatorzy poznali go jako były mistrz "głównej federacji sceny niezależnej" (ECW): federacji tej nigdy nie określano z jej nazwy (tak, jak teraz WWE nie mówi nic np. o TNA). 21 sierpnia 1997 roku Raven na Clash of Champions XXXV brutalnie pobił Stevie Richardsa w unsanctioned match,a następnie usiadł w pierwszym rzędzie na widowni. Kontynuacją storyline'u było częste pojawianie się Ravena w pierwszym rzędzie widowni przez następne kilka miesięcy. Wraz z nim stopniowo zaczęli pojawiać się jego "pomocnicy", powoli formując to, co później będzie znane jako "The Flock". Raven był "niezakontraktowanym wolnym agentem", ale w końcu zaakceptował kontrakt z komisarzem WCW - Jamesem J. Dillonem. Jednocześnie Raven zastrzegł sobie, że będzie walczył kiedy chciał i jak będzie chciał (tylko wg. jego zasad). Jego stajnia, The Flock, składała się z różnych "odmieńców" w usposobieniu psychicznych, podobnie jak Raven. Jakkolwiek, Raven w The Flock był bardziej okrutny i opanowany, co w końcu doprowadziło do niezgód i buntów. Mecze grupy były utrzymane pod zasadami "Raven's Rules", co oznaczało No Disqualification, dozwolone interwencje i przedmioty.

23 Listopada 1997 roku na World War 3 PPV, Raven spotkał się z Scottem Riggsem. Podczas walki Raven zrzucił Riggsa na krzesło, który "uszkodził" sobie oko. Scott później dołączył do The Flock. Dzięki pomocy The Flock Raven zdobył zarówno WCW United States heavyweight Championship, jak i WCW Tag team championship z Perrym Saturnem. Ten pierwszy tytuł Raven zdobył pokonując Diamond Dallas Page'a na Spring Stampede 1998. US. Title Raven trzymał zaledwie 1 dzień, gdyż na pierwszym Monday Night Nitro po PPV Levy przegrał z Goldbergiem, tracąc swój tytuł. Potem Raven obwiniał za utratę swego tytułu The Flock, a przede wszystkim Saturna. To doprowadziło do serii walk, a ich kulminacyjnym punktem była walka na Fall Brawl 1998, wg. jeśli Raven przegra - The Flock będzie mogło się rozpaść. Saturn zwyciężył walkę przy pomocy Kidmana, który zapragnął wydostać się spod maltretacji ze strony Ravena. Już bez The Flock, Raven rozpoczął wygłaszać serię depresyjnych wywiadów oraz odchodził z wielu match'y. W październiku, na Haloween Havoc Raven odmówił walki z Chrisem Jericho o WCW television Title, lecz w końcu został przekonany do walki w ringu. Walkę przegrał, a potem aż do 1999 roku był nieobecny na nagraniach telewizyjnych. W ramach jego powrotu, na galach wyświetlano serię filmów, na których ekipa filmowa podąża do domniemanego domu rodzinnego Ravena, gdzie dawniej miał podobno poufne życie w wyższej klasie. Ekipa ta doszła do osobowości Levy'ego, zanim "stał się" Ravena. Raven powrotnie połączył się ze swą pomocnicą - Chastity. Raven po powrocie uwikłany został w różne feudy m.in. z Chrisem kanyonem, Bam Bam Bigelow'em i The Hak'iem (Sandman).

Raven Później wraz z Vampiro i parą Insane Clown Posse utworzyli krótkotrwałą stajnię o nazwie The Dead Pool. Na spotkaniu wszystkich wrestlerów za kulisami Jim Cornette zaproponował zakończenie kontraktu, oczywiście tylko jeśli ktoś chce. Scott Levy był jedyną osobą, która wstała i odeszła, gdyż nie był zadowolony z pracy creative team'u WCW. Levy tak zakończył swą przygodę z WCW.

Powrót do ECW (1999–2000)

Warunkiem odejścia z WCW było to, że Raven nie mógł zakontraktować się z World Wrestling Federation. Dzięki kruczkom prawnym w tej klauzuli Raven powrócił do Extreme Championship Wrestling, podpisując roczny kontrakt (25 sierpień 1999). Raven dokonał niespodziewanego debiutu w ECW na TNN wygrywając pasy Tag team od Dudley Boyz. Pas ten zdobył wraz z... Tommy'm Dreamer'em (26 sierpień 1999). Niechętny wobec siebie tag team, utrzymywał pasy przez kilka miesięcy. Gdy stracili pas, na krótko znów zostali pogrążeni w feudzie między sobą. Ich krótki feud w wielu okazjach wykorzystywał takie postacie jak The Sandman, Mike Awesome, i Masato Tanaka. Raven i Mike Awesome zdobyli pasy tag team pokonując Tanakę i Dreamera 4 marca 2000 roku, by stracić je zaledwie tydzień później na rzecz The Impact Players na Living Dangerously. Cyber Slam 2000 było ostatnim dużym występem Ravena w ECW. Podczas tej gali Raven zawiązał sojusz z Justinem Credible. Jego ostatnią walką w ECW był pojedynek z Scottym Antonem, który Raven przegrał. W końcu Raven przeszedł do WWF

Powrót do the WWF/E (2000–2003)

23 czerwca 2000 roku Scott Levy spotkał się z oficjelami WWF by przedyskutować jego powrót. Raven zadebiutował na Unforgiven 2000 w Strap match'u pomiędzy Tazz'em i Jerrym Lawlerem. Raven interweniował w tej walce, wykonując DDT na Lawlerze. Od tego czasu Levy zaczął występować wraz z Tazzem (póki ich tag team nie rozszedł się w swoje drogi). 10 grudnia 2000 roku Raven zdobył swój pierwszy Hardcore Championship (spośród 27, czy jak też mówił sam Raven 39) pokonując Steve'a Blackmana. Większość spośród tych title runów było bardzo krótkich, gdyż pasy był broniony na zasadach 24/7 i często dochodziło do sytuacji, w której w jednym segmencie pas zmieniał kilkakrotnie właściciela. Początek 2001 roku był dla Ravena bardzo dobry. Na Royal Rumble kruk przeszkodził Kane'owi w chokeslam'ie na komiku Drewie Carey'u. Na Wrestlemanii X-seven Raven występował w swym jedynym match'u na Wrestlemanii. W walce z Kanem i Big Showem stracił swój Hardcore Title na rzecz Kane'a. Na Backlash 01, Raven przegrał w Hardcore Match'u z Hardcore Champem Rhino. Następnie Levy wziął udział w angle'u, w którym Ravena atakował czarny ninja. Później okazał się nim stary znajomy z czasów występów w PNW - Tori (Taylor Made). Pomagała ona w utrzymywaniu Hardcore Championship przez Kruka.

Druga połowa 2001 roku nie była już tak udana. Raven odgrywał nieznaczną rolę w pomniejszych storyline'ach przez kolejne kilka miesięcy. Gdy rozpoczął się storyline o Invasion, Raven odnalazł swoje miejsce wśród WCW/ECW Alliance. W międzyczasie Raven prowadził drobne feudy z Perrym Saturnem i Williamem Regalem. Najbardziej został zapamiętany w angle'u z divą teri Runnels, w którym zniszczył mopa (?) Perry'ego Saturna o nazwie "Moppy"... Następnie, w końcówce 2001 roku Scott Levy zaczął występować w zespole z Justinem Credible. Jak wiele innych byłych wrestlerów ECW, Raven otrzymał nowy styl ubioru. W końcu doprowadziło to do noszenia kiltu i zmiany fryzury (m.in. warkoczyki). Po Winner Takes All match'una Survivor Series, pomiędzy WWE a Alliance, Raven nie pokazywał się na galach telewizyjnych.

W marcu 2002 roku, na WWE Brand Extension Raven został przedraftowany na Raw (pick #28). W swoim ostatnim występie na SD! raven pokonał Mavena, by po raz kolejny zostać Hardcore Title. Tym samym Raven przeniósł pas na czerwony brand. Za to w swoim pierwszym występie na Raw Raven stracił swój tytuł na rzecz Brothera Ray'a. Potem Levy zdecydował, że powinien zająć się na pewien czas czymś innym i zaczął być komentatorem na Sunday Night heat i Excess. Tak pozostał przez kilka miesięcy, aż w końcu Levy powrócił do czynnego walczenia na Raw. Niestety nie trwało to długo: Po przegranej walce z Tommy'm Dreamer'em (Loser leaves Raw) 24.06.2002 roku Raven został wyrzucony z Raw. W związku z tym do końca roku Kruk był zmuszony występować na galach typu Heat, czyli tam, gdzie do niedawna występował jako komentator. Raven zaczął na tych galach tworzyć projekt opowiadający o siedmiu grzechach głównych (na podstawie filmu Se7en, w którym zagrał Levy). Raven zaczął używać Sunday Night Heat jako swego "własnego podwórka". Jednak po pewnym czasie zarząd WWE postanowił zakończyć angle. Choć potem Raven wygrał walkę o występy na Raw, to zdążył walczyć tam tylko raz. Po porażce w walce z Jeffem Hardym, której stawką była kwalifikacja do Royal Rumble match'u 2003, Raven został zwolniony z WWE.

Total Nonstop Action Wrestling (2003–2008)

Pierwszy występ Levy'ego poza WWE był w nowej frakcji o nazwie Total Nonstop Action (TNA, a później NWA-TNA) oraz dla federacji europejskich (Frontier Wrestling Alliance: FWA), gdzie powrócił do swego starszego wyglądu (w stylu grunge). Levy występował w 2003 także w świeżej federacji Ring of Honor (RoH), gdzie wraz z CM Punkiem stworzył jeden z najsłynniejszych feudów w historii federacji. Feud ten opierał się na stylu życia CM Punk'a (Straight Edge), oraz uzależnieniu od narkotyków i alkoholu Ravena podczas jego największej sławy w późnych latach dziewięćdziesiątych.

Raven zadebiutował w TNA 22 stycznia 2003 roku - dwa dni po zwolnieniu z WWE. Zaatakował wtedy Jeffa Jarretta oraz ukradł jego NWA World Heavyweight Championship. To doprowadziło między nimi do długotrwałego feudu, w którym Raven uważał, że jego przeznaczeniem jest zdobycie NWA World Heavyweight Championship. Raven zaczął grać na emocjach zawodników rosteru TNA. Wraz z swym starym rywalem stoczył pierwszą w TNA walkę o stypulacji Clockwork Orange House of Fun match. Stypulację tę Raven wymyślił z myślą o sobie. 30 kwietnia 2003 Raven otrzymał swój pierwszy title shot na NWA World Heavyweight Championship Jarretta. Raven nie zdobył tytułu.

17 września 2003 roku Raven stracił swe charakterystyczne włosy po hair match'u z Shane Douglasem. W walce tej interweniował dawny znajomy Ravena - Vampiro. W TNA Raven zaczął wykorzystywać stajnię, która posiadałą m.in. swego byłego rywala z ROH - CM Punk'a. Dodatkowo Raven rozpoczął tworzyć swoją stajnię. By tego dokonać Raven sprosił do TNA swych dawnych znajomych: New Jack, Perry Saturn, Mikey Whipwreck, czy też Justin Credible. Wszystkich Raven pokonał w walkach. Później Raven feudował z James'em Mitchel'em i jego uczniami z "New Church". Raven pokonał kolejno całą trójkę, tak jak z resztą powiedział, oczywiście przy pomocy kolegów z The Gathering. Feud Ravena z Mitchellem zakończył się podczas ich walki w Last Man Standing Match'u, którą wygrał Scott Levy. Od tego wydarzenia Raven zostawał niepokonany, więc zaczął powoli wypełniać swe przeznaczenie. W 2004 roku Raven w teamie z Sandmanem zwrócili się przeciwko The Gathering. Gathering wygrał dzięki interwencji James'a Mitchella, który połączył swe siły ze stajnią. Następnie Raven połączył się z Terrym Funk'iem i pokonał The Gathering, mimo próby pomocy przez Jamesa Mitchella.

w 2004 roku do TNA dołączył dawny kolega Ravena - Sabu. Wraz z Sabu Raven zadał ostateczny cios The gathering. Nastepnie dwójka ta feudowała z Abyssem i "The Alpha Male" Monty Brownem. Abyss i Brown atakowali Sabu przy każdej okazji, gdy Raven nie mógł ochronić kolegę. Później raven rozpoczął feud z Sabu, okazująTc brak respektu dla wujka Sabu oraz dla jego rzecznika, Sonjay'a Dutt'a/ Oficjalne milczenie Sabu przerwał 23 lipca, atakując Ravena. 4 sierpnia Kruk pokonał Sabu w No Holds Barred match'u. Rewanż zapowiedziany na 18 sierpnia został anulowany, ponieważ Sabu doznał kontuzji pleców. Raven uczestniczył także w pierwszym w historii Monster Ball match'u (z Abyssem i Brownem).

19 czerwca 2005 roku Raven przeszedł face turn i wypełnił swe przeznaczenie, czyli zdobycie NWA-TNA World Heavyweight Championship. Dokonał tego na Slammiversary 2005. Ravenwpierw miał nie wystąpić w walce, jednak dzięki temu, że Jeff Jarret został "aresztowany" po bójce z fanem. Zawieszając tytuł nad ringiem Raven stał się posiadaczem tytułu "King of the Mountain". W walce tej Raven pokonał Abyssa, AJ Stylesa, Waltmana i Monty Brown'a. Ravenowi udało się dwukrotnie obronić swój pas w ciągu następnych 2 miesięcy: przeciwko Abyssowi na No Surrender i przeciwko Rhino na Unbreakable. W walce z Rhino Raven pokazał całą gamę swych ciosów i przypomniał swe czasy świetności z czasów ECW i WCW (1997). Nie tylko pokonał Rhino, ale i wykonał Raven Effect na Jeffie Jarrett'cie (przy pomocy jeffa Hardy'ego). Później Raven miał walkę w team'ie z Sabu przeciwko Jeffowi Jarrettowi i Rhino.

15 września Raven stracił swój tytuł na rzecz Jeffa Jaretta na specjalnej gali Border City Wrestling. W tej walce interweniowali Americas Most Wanted, którzy pomogli Jeffowi Jarrettowi. Oficjele BCW od razu skontaktowali się z TNA Director of Authority Larry Zbyszko. On oficjalnie stwierdził, że zmiana pasa jest prawdziwa. To doprowadziło do feudu Raven'a z Larrym Zbyszko. TNA DoA do walki z Ravenem powołał Chrisa K i PJ Palaco. Kulminacją tego feudu była walka ravena z Sean Waltmanem na Final Resolution 2005. Walka odbywała się w stypulacji "Jeśli Raven przegra, odchodzi z TNA". Raven przegrał walkę, został "wyrzucony" z TNA, więc Scott Levy zrobił sobię przerwę od wrestlingu.

Raven powrócił do TNA 23 kwietnia 2006, podczas LockDown 2006 i odnowił swój feud z Larrym Zbyszko. Ich feud ostatecznie zakończył się na Victory road 2006 w Hair vs. Hair match'u. Tym razem zwyciężył Raven. Później Raven walczył sporadycznie, ponieważ musiał walczyć z problemami z tarczycą. Jego ostatnim ważnym anglem był feud pomiędzy Ravenem, Abyssem i Brother Runtem. Raven włączył się do feudu między Runtem a abyssem i pokonał tego drugiego w Hangman's Horror match'u na gali Impact. Po tych wydarzeniach, znaczenie Raven'a w telewizyjnych feudach diametralnie spadło. Gdy Ravena brakowało na galach, w pretime Genesis 06 Kazarian, Johnny Devine, i Matt Bentley ogłosili nowy ruch w TNA. Po porażce na PPV, Raven zaczął pokazywać się w nieco zmienionym wyglądzie (często z maską). Raven uważał siebię za lidera grupy, karał też przegranego walki. Nową stajnię zaczęto określać nazwą Serotonin. Stajnia miała problem z znalezieniem czasu antenowego. Niezależnie od wyniku walki Raven bił członków stajni. Po długiej nieobecności Raven powrócił do ringu przegrywając z Christopherem Danielsem w Invitational First Blood open chalenge'u, a później z Chrisem Harrisem po interwencji Kaza. Na jednym z Impact'ów Raven wszedł na ring po zwycięskiej walce Kaza i uderzył Franka w plecy Kendo Stick'iem. Następnie Raven, Havok i Martyr zaatakowali Kaza jeszcze raz. 19 lipca Serotonin wraz z Ravenem spotkało się z świeżo odnowionym Triple X. Raven spędził w ringu podczas tej walki bardzo mało czasu, a Serotonin przegrało po diving leg dropie Skippera, BME Danielsa i Warrior Dance od Senshi'ego.

Raven zwyciężył też w teamie z Robertem Roodem i Jamesem Stormem pokonali Chrisaa Harrisa, Rhino, i Kazariana w House of fun match'u. Raven przegrał swą walkę z Kazem na Hard Justice 07 mimo, że wraz z Ravenem przy ringu stali członkowie Serotonin. Raven zaczął walczyć często, wracając do niezłej formy. Następnie Raven wyzwał do walki na Bound for Glory Rhino i Abyssa. Abyss natomiast włączył do tej walki Black Reigna i przemianował walkę na Monster Ball. Raven stworzył krótkotrwałą grupę, w skład której weszli Havok, Black Reign, Judas Mesias i James Mitchell. Celem grupy było zniszczenie Abyssa. 15 listopada Havok został X-dywizjonerem Teamu 3d, oficjalnie kończąc historię Serotoninu. Na turning Point 07 Raven zastąpił Rhino w match of 10 000 thumtacks, zwyciężając w teamie z Abyssem drużynę black Reigna i Rellika. Raven został oficjalnie zwolniony 7 Marca 2008 roku.

Powrót do sceny niezależnej

W 2008 roku Raven pojawiał się na galach Juggalo Championship Wrestling (JCW). Na 2 gali federacji JCW heavyweight Champion Corporal Robinson bronił swego tytułu przeciwko Sexy Slim Goody. Gdy Robinson chciał uderzyć Boot Camp, światła w hali zgasły. Gdy światła wróciły, Raven stał w ringu i wykonał Raven effect na Robinsonie. Na 3 gali Raven oficjalnie ogłosił, że Sexy Slim Goody jest jego "pomocnikiem". Gdy Robinson chciał odzywskać tytuł od Ravena (ukradł go na 2 gali), Sexy zaatakował mistrza,a Raven obciął jego afro. Na publice jednak pojawił się Sabu i przestraszył Ravena, przez co Corporal został z na wpół obciętą głową. Później jeszcze raven i Sexy wzięli udział w walce tag team z drużyną Sabu i Corporal Robinsona. W środku walki Raven poszedł na backstage ze skradzionym pasem mistrzowskim. Na Bloodymania II Raven przegrał w Loser leaves JCW ladder match'u z Robinsonem. Raven zapowiedziany jest na walkę w teamie z Sexym przeciwko Sabu i Evil Dead'owi na Bloodymania III.

Levy był także CWA Pro Wrestling heavyweight championem. federacja ta mieści się w Orangeburg, Południowej Karolinie. Mistrzem był pomiędzy marcem a sierpniem 2008. Mistrzostwo zdobył pokonując Timbera. Pas został mu zabrany po tym, jak nie wystąpił na kilku galach. raven występował także w Russia's Independent Wrestling Federation walcząc z Joe'em Legend. Pomiędzy 11 a 18 kwietniem raven występował na galach AWF w Australii i Nowej Zelandii. Levy wziął w AWF explosion tour. Raven wygrał wtedy Australian Heavyweight Championship. Mistrzem był 7 dni, a przegrał pas z TNT(ten sam, od którego pas zdobył). 2 sierpnia 2009 roku Raven zdobył tytuł Vanguard Championship Wrestling World Heavyweight Title. Po walce Raven pokłócił się z Larrym Zbyszko, rozkazując mu znaleźć w VCW jakiegokolwiek człowieka, który będzie z nim walczył o jego pas. Raven zwyciężył i tą walkę.

Powrót do TNA (2009 - teraz)

Po ponad roku nieobecności Raven niespodziewanie powrócił 28 maja 2009 roku. Powrócił jako heel, atakując Abyssa, udzielając pomocy Stevie Richardsowi. Właśnie z nim i z Knockout Daffney Raven postanowił zawrzeć sojusz. 18 czerwca Raven pokonał Jethro Holiday'a w Clockwork Orange House of Fun match'u. Na Slammiversary 2009 Raven wraz z Daffney przegrali w Monster Ball match'u z Abyssem i Tylor Wilde. Po tej walce profil Ravena zniknął z rosteru TNA...

12 listopada 2009 roku Raven ponownie powrócił do TNA ponownie atakując Abyssa, a także Micka Foley'a. Tym razem znów powiązał się z Dr. Stevie'm i Daffney.

Życie prywatne

Scott Levy posiada żonę, o imieniu Selina, którą poślubił w styczniu 2007 roku. Levy jest żydem, członkiem mensy oraz braterstwa Theta Chi w collegu. Jest wielkim fanem książek komicznych. Jak powiedział w wywiadzie w 1999 roku, jest wielkim fanem serii "Marvel Knights". Jest fanem Kevina Smitha. Levy wraz z Chrisem Kanyonem i Michaelem Sandersem pozwali do sądu WWE za to, że "przez nick zawodnicy tracą zdrowie i że WWE nie obchodzi się z ich zdrowiem", jednakże sędzia odrzucił ich wniosek.

PS: Przetłumaczone osobiście, na podstawie angielskiej wikipedii i własnych odniesień.

W noc posępną i ponurą, gdy zgłębiałem z rzędu którąś

Zapomnianej wiedzy księgę, tajemniczych reguł zwód,

Gdy już zmogła mnie nauka, usłyszałem, że ktoś puka,

Delikatnie jakby stukał, stukał do mych skromnych wrót.

„To gość jakiś” – wymruczałem – „stuka do mych skromnych wrót

I ten odgłos tak mnie zwiódł.”

 

Ach, pamiętam to dokładnie, grudzień ciągnął się szkaradnie,

Choć żar tlił się jeszcze na dnie paleniska, był już chłód,

Odpoczynek miałbym w cenie, ale pchało mnie pragnienie

Znaleźć smutku ukojenie po Lenorze – mój to ród –

Po dziewczynie, co Lenorą już anielski zwie ją ród –

Tutaj czas to imię zmiótł.

 

Wtem zasłony jedwab cienki zaszeleścił i te dźwięki

Uwolniły we mnie lęki, co krew w żyłach tną na lód.

Chcąc uciszyć serca bicie powtarzałem sobie skrycie:

„To, choć księżyc już w zenicie, ktoś zapukał do mych wrót,

Pewnie jakiś zabłąkany gość zapukał do mych wrót

I to tylko strach mnie zwiódł.”

 

Okiełznawszy nerwów burzę nie wahałem się już dłużej,

„Panie” – mówię – „albo Pani, uspokoić racz się wprzód,

Lecz uśpiła mnie nauka i tak cicho Pan zapukał,

Delikatnie tak zastukał do mieszkania mego wrót,

Żem usłyszał ledwo Pana...” – Tum uchylił lekko wrót –

Tylko ciemność, wicher, chłód.

 

W nocy patrząc się odmęty długo stałem strachem zdjęty,

W głowie miałem jeden mętlik, nikt takiego nie miał wprzód;

Nie zmąciło nic wszak ciszy, któż w ciemności coś usłyszy?

Jeden tylko szept: „Lenora!” dał się słyszeć, istny cud!

Szept był mój, lecz znów „Lenora!” – to tym razem echo. Cud?

Tylko echo u mych wrót?

 

Powróciwszy na pokoje (ciągle czułem, że się boję),

Usłyszałem znów pukanie, lecz głośniejsze teraz ciut.

„Jasne” – rzekłem – „to kołatka, lub mojego okna kratka,

Sprawdźmy, co to, niech zagadka prosta stanie się jak drut,

Jeszcze chwila, a ta sprawa prosta stanie się jak drut.”

Znowu tylko wiatr i chłód!

 

Miałem zamknąć drzwi z powrotem, gdy z trzepotem i furkotem,

Kruk się zjawił, ale jaki! Znać prastary było ród;

Zostawiając mnie gdzieś w tyle nie przystanął ni na chwilę,

Lecz jak jakiś wielkorządca siadł u góry moich wrót,

Na popiersiu usiadł Pallas hen u góry moich wrót,

Kto, u licha, go tam wiódł?

 

Swym poważnym i surowym wzrokiem mnie ten hebanowy

Ptak rozbawił, co tu gadać, śmiechu miałem z niego w bród;

„Choć nie nosisz waść grzebienia” – rzekłem – „toś nie sługą cienia,

Przeraźliwym, starym krukiem, co przemierza nocą gród,

Mogę prosić, byś mi zdradził swoje imię, ziemię, gród?”

Kruk zakrakał: „Próżny trud!”.

 

Nazbyt długo znam te ptaki, by mnie spotkał afront taki,

Byłem głodny odpowiedzi im odczuwał nadal głód,

Bo nie można się nie zgodzić, że nikt, kto po ziemi chodzi,

Nie miał dotąd szczęścia widzieć ptaka hen u swoich wrót,

Widzieć ptaka na popiersiu hen u góry swoich wrót,

Który zwie się „Próżny trud”.

 

Kruk się nawet nie poruszył, jakby całą swoją duszę

Wlał w te krótkie dwa wyrazy, jak się w beczki wlewa słód.

Nieruchomo trzymał głowę, nie odezwał się ni słowem,

Póki rzekłem: „Jak mnie bliscy opuścili wszyscy wprzód,

Tak nazajutrz on odleci, jak nadzieje pierzchły wprzód”.

Kruk zakrakał: „Próżny trud”.

 

Dziwi się przerwanej ciszy kto odpowiedź taką słyszy,

„To” – stwierdziłem – „co powtarza, jakby z jakichś czytał nut,

Musiał od swojego pana często słyszeć; jakaż Rana,

Męka niewypowiedziana, pod nogami tuzin Kłód,

Mogły go do tego przywieść? Jakiż szereg ciężkich kłód

Każe mówić: «Próżny trud»”?

 

Lecz kruk, może i na siłę, wciąż wrażenie robił miłe:

Naprzeciwko ustawiłem się popiersia, ptaka, wrót;

Kiedym pluszem się otoczył, otworzyły mi się oczy

I zacząłem myśleć, o czym ptak (prastary jego ród),

Ten złowieszczy, groźny, straszny ptak (prastary jego ród)

Myślał kracząc „Próżny trud”?

 

W główkowaniu jestem słaby, więc nie rzekłem ni sylaby

Temu, czyje złe spojrzenie pierś mi żarło niby wrzód;

Nie zdradziłem ani słowem swoich myśli, wsparłem głowę

Na poduszce atłasowej, którą światła pieścił miód,

Ale jaki ją otula atłas, jaki pieści miód?

Myśleć o tym próżny trud!

 

Wtem poczuły nozdrzy skrzydła delikatną woń kadzidła

Rozsianego przez Aniołów, których ledwo słychać chód.

„Nieszczęśniku!” – wykrzyknąłem – „Bóg cię przysłał przez aniołów

Z eliksirem zapomnienia tych, co mi był zadał, szkód,

Daj eliksir, niech zapomnę śmierć Lenory, dosyć szkód!”

Kruk zakrakał: „Próżny trud”.

 

„Magu!” – na to ja – „złe oko, czyś ty z Piekła, czy z wysoka?

Czy Kusiciel cię tu przysłał, czy cię sztorm w te strony wgniótł?

Chociaż sam, nieposkromiony, w te rzucony dzikie strony,

Przerażeniem osaczony, powiedz, błagam na twój ród,

Czy jest balsam w Galaadzie? Powiedz, błagam na twój ród!”

Kruk zakrakał: „Próżny trud”.

 

„Magu!” – znowu ja – „złe oko, czyś ty z Piekła, czy z wysoka?

Na Niebiosa i na Boga, co Go cały wielbi lud,

Powiedz tej stroskanej duszy, czy w niebiańskiej jakiejś głuszy

Będzie mogła wziąć w objęcia świętą, swój wszak własny ród,

Cną dziewczynę, co Lenorą tam anielski zwie ją ród?”

Kruk zakrakał: „Próżny trud”.

 

„Czyś jest diabłem, czyś jest ptakiem, niech rozstania będą znakiem

Te dwa słowa!” – zakrzyknąłem – „Wracaj tam, gdzie byłeś wprzód!

Nie chcę twego pióropusza, kłamstw, do których lgnie twa dusza,

Nie zakłócaj mej samotni! – opuść rzeźbę u mych wrót!

Zabierz dziób od mego serca, precz z popiersia u mych wrót!”

Kruk zakrakał: „Próżny trud”.

 

Kruk bynajmniej się nie biedzi i wciąż siedzi, i wciąż siedzi

Na popiersiu bladym Pallas hen u góry moich wrót;

Para oczu w dal wpatrzona czyni pozór snu demona,

Światło lampy jego kształtu na podłodze kreśli rzut;

Czy wyzwoli się spod cienia, co wypełnia tenże rzut,

Moja dusza? Próżny trud!

 

dop.:fraza "Kruk zakrakał: „Próżny trud”" to to samo, co "Quoth the Raven, Nevermore"

[Conman]

W końcu udało mi sie przeczytać Naprawdę pięknie jest to napisane. tak przyjemnie sie wszystko czyta ... po prostu graty Najciekawsze to oczywiście okres ECW i WCW, ale dla mnie najlepsza część to wiersz. Nie pamiętam, kiedy ostatnio tak mi sie podobała poezja ... chyba od momentu, kiedy pierwszy raz do ręki wziąłem swój ulubiony tomik poezji Gałczyńskiego Naprawdę polecam każdemu, bo jest to kawał dobrej poezji. Wracając do samego bio, to miałem trudności z jego przeczytaniem, gdyż bio ma to do siebie, że raczej wole czytać o kimś, kto mnie interesuje. Na szczęście gimmick Ravena notabene mój wyśniony jest na tyle ciekawy, że chce się więcej Mam tylko nadzieję, Master Tibia Druid, że twoja ciężka praca, to nie będzie ten "Próżny trud" i zostaniesz bardziej doceniony, niż 10 browarów

[pelikan]

Świetna biografia naprawde miło się ją czytało powinieneś tworzyć więcej biografi

[krzysiek15]

Wspaniała biografia ,bardzo wiele informacji dowiedziałem się o moim ulubionym Hardcorowym wrestlerze.