Chris Benoit Biografia

[Mystical1674325918]

Chris Benoit

Imiona Ringowe: Chris Benoit, Pegasus Kid, Wild Pegasus

Data Urodzenia: 21 maj 1967r. (Montreal, Quebec - Kanada)

Data Śmierci: 24 kwiecień 2007r. (Fayetteville, Georgia - U.S.)

Wzrost: 5'11" (1.80 m)

Waga: 220 lbs. (100 kg)

Trenowany Przez: Stu Hart, New Japan Dojo

Miejsce Zamieszkania: Edmonton, Alberta - Kanada; Atlanta, Georgia - USA

Debiut: 22 listopad 1985r.

Akcje Kończące: Crippler Crossface, Flying Headbutt, Sharpshooter, Bridging Dragon Suplex (1992–1998), High Speed Release Powerbomb (1994–2002), Wild Bomb (jako Pegasus Kid/Wild Pegasus)

Akcje Ulubione: Hat Trick, Three Amigos (jako trybut dla Eddie Guerrero), German Suplex, Gutwrench Suplex, Bridging Northern Lights Suplex, Back Suplex, Superplex, Backhand Chop, Backbreaker, Tilt–A–Whirl Backbreaker, Suicide Dive, Figure Four Leglock, Enzuigiri, Belly To Belly Shoulderbreaker (2001–2003), Elevated Boston Crab (1993–1999)

Menedżerzy: Arn Anderson, Shane Douglas, Shane McMahon, Woman, Ted DiBiase, Miss Elizabeth

Przydomki: "The Rabid Wolverine", "The Crippler", "The Canadian Crippler"

Tytuły:

WWE/WWF: World Heavyweight Championship (1), WWE United States Championship (3), WWF/E Intercontinental Championship (4), WWF/E World Tag Team Championship (3), WWE Tag Team Championship (1)

WCW: WCW World Heavyweight Championship (1), WCW United States Heavyweight Championship (2), WCW World Tag Team Championship (2), WCW World Television Championship (3)

ECW: ECW World Tag Team Championship (1)

NJPW: IWGP Junior Heavyweight Championship (1)

UWA: WWF Light Heavyweight Championship (1)

CWA: CWA World Tag Team Championship (1)

Stampede Wrestling: Stampede British Commonwealth Mid-Heavyweight Championship (4), Stampede Wrestling International Tag Team Championship (4)

Christopher Michael Benoit (21 maj 1967 - 24 czerwiec 2007) - Był kanadyjskim profesjonalnym wrestlerem, który w 2007 r. otrzymał szczególne szerokie zainteresowanie mediów, w wyniku podwójnego zabójstwa oraz samobójstwa. Zabił on wówczas swoją żonę i dziecko a następnie popełnił samobójstwo. Z zawodowego wrestlingu jest najbardziej znany za jego pracę w Extreme Championship Wrestling (ECW), World Championship Wrestling (WCW) a przede wszystkim w World Wrestling Entertainment (WWE). Benoit w swojej karierze zdołał zdobyc pas World Heavyweight Championship zarówno w WCW jak i w WWE. Był on powszechnie uważany za jednego z najbardziej popularnych, szanowanych i technicznie uzdolnionych zapaśników w historii zawodowego wrestlingu.

Chris Benoit, jego żona Nancy oraz ich 7-letni syn Daniel zostali znalezieni martwi w ich willi w dniu 25 czerwca 2007 roku. Władze potwierdziły, że Benoit zabił swoją żonę i syna a następnie powiesił się. Urzędnicy WWE powiadomili policję o nieobecności Chrisa na kilku galach, w tym Vengeance: Night of Champions (24 czerwiec 2007 roku). Pod koniec 2007 roku, Stephanie McMahon poinformowała, że na owej gali miał wygrac walkę z CM Punkiem i stac się nowym mistrzem ECW.

Stampede Wrestling (1985–1989):

W okresie jego dzieciństwa i wczesnej młodości w Edmonton, Chris Benoit stał się wielkim fanem Dynamite Kida. Po obejrzeniu wielu pirackich taśm z udziałem Dynamite Kida z legendarnymi meczami z Japonii, gdzie walczył przeciwko Tiger Maskowi, szybko postanowił dołączyć do swojego idola i stac się zawodowym wrestlerem. Pierwszy raz spotkał go w wieku piętnastu lat, wtedy ogłosił, że chce byc taki jak on. Ojciec Chrisa - Michael Benoit, choc nie był fanem wrestlingu, zachęcał go do treningów. Kupił mu zestaw odważników, by zwiększyc jego siłę, a także umożliwił mu szkolenie się w szkole założonej przez legendarną rodzinę Hartów. Po latach ciężkich treningów pod okiem Bruce'a Harta, a następnie samego Stu Harta, rozpoczął swoją karierę w 1985 roku. Zadebiutował on w federacji Stu Harta - Stampede Wrestling.

Od samego początku Chris wzorował się w stylu walki na swoim idolu. Przejął wiele jego akcji, takich jak Diving Headbutt czy Snap Suplex. W swoim pierwszym meczu wykonał Diving Headbutt bez zaczerpnięcia uprzednio nauki bezpiecznego lądowania, co zakończyło się niepowodzeniem. Chris oznajmił, że już nigdy nie wykona tej akcji w swojej karierze ponownie. Zadebiutował 22 listopada 1985 roku w meczu tag teamowym. Wystąpił wówczas w drużynie z "The Remarkablem" Rickiem Pattersonem przeciwko Butchowi Moffatowi oraz Mike'owi Hammerowi. Mecz zakończył się wygraną teamu Chrisa po tym, jak wykonał on Moffatowi Sunset Flip i odliczył go do trzech. Pierwszym zdobytym tytułem Chrisa był pas Stampede British Commonwealth Mid-Heavyweight Championship, którego posiadaczem stał się w 1986 roku po pokonaniu Gama Singha. W czasie jego pobytu w Stampede, zdobył cztery tytuły International Tag Team Championship oraz trzy British Commonwealth Championship. Zaliczył również bardzo długi feud z Johnnym Smithem, który trwał ponad rok. Po odejściu z Stampede, dzięki pomocy Bad News Allen, przeszedł do federacji New Japan Pro Wrestling.

New Japan Pro Wrestling/Federacje niezależne (1989–1994):

Po przybyciu do New Japan Pro Wrestling (NJPW), Benoit spędził około rok na szkoleniu w "New Japonia Dojo", gdzie trenował z innymi młodymi zapaśnikami w celu poprawy swoich zdolności. W organizacji zadebiutował ubrany w maskę, pod imieniem ringowym Pegasus Kid. Benoit wiele razy mówił, że nienawidzi mask, ale mimo to stała się ona częścią jego ringowego stroju.

W 1990 roku wygrał w walce z Jushinem Ligerem swój pierwszy ważniejszy tytuł - IWGP Junior Heavyweight Championship. Po przegranej pasa na rzecz Ligera, przestał walczyc w masce i zaczął występowac jako Wild Pegasus. Benoit spędził kilka następnych lat w Japonii tocząc wiele klasycznych walk i zwyciężając dwukrotnie w turniejach Best of Super Juniors (1993 i 1995). Następnie triumfował w turnieju Super J Cup, gdzie w finale pokonał Great Sasuke (1994r.). Dzięki temu utrwalił swój status jako jeden z czołowych junior heavyweightów na świecie.

Benoit przestał występowac w NJPW i zaczął pracę w federacjach niezależnych (m.in. w Meksyku i Niemczech). Zdobył wówczas kilka regionalnych mistrzostw, w tym pas WWF Light Heavyweight Championship. W obronie tego tytułu stoczył wiele walk z Villano III.

World Championship Wrestling (1992-1993):

W WCW zadebiutował w czerwcu 1992 roku, zespalając się z innym kanadyjskim zapaśnikiem - Biffem Wellingtonem. Razem wzięli udział w turnieju, którego stawką były tytuły NWA World Tag Team Championship. Zostali jednak pokonani przez Briana Pillmana i Jushina Ligera w pierwszej rundzie podczas gali Clash of the Champions XIX.

Chris Benoit nie pojawiał się w federacji do gali Clash of the Champions XXII, gdzie pokonał Brada Armstronga. Miesiąc później przegrał z 2 Cold Scorpio w meczu 20-Minute Time Limit (został odliczony do trzech w czasie 19:57). Następnie utworzony został tag team, w którego skład wchodzili Chris Benoit oraz Bobby Eaton. Po przegranej w tag team meczu ze Scorpio i Marcusem Bagwellem na Slamboree, Chris postanowił wrócic do Japonii.

Extreme Championship Wrestling (1994–1995):

W 1994 roku rozpoczął pracę w ECW, gdzie występował jako dominujący w owej federacji wrestler (zyskał przydomek "Crippler"). Na November 2 Remember, Chris przypadkowo skontuzjował Sabu. Podczas próby wykonania Face-First "Pancake" Bump, Sabu nie osiągnął pełnej rotacji w powietrzu i zamiast na twarzy, wylądował niemal bezpośrednio na szyi. Po tym meczu załamany Benoit powrócił do szatni z ponurą myślą, że Sabu mógł zostac przez niego sparaliżowany. Jak najszybciej wówczas poszedł sprawdzic, czy jest z nim wszystko w porządku. Po tym wydarzeniu, Paul Heyman zdecydował się utrzymac przydomek Chrisa, co potwierdza DVD "Hard Knocks: The Chris Benoit Story". Od tego momentu aż do jego wyjazdu z ECW, Chris był znany jako "Crippler" Chris Benoit. Po upadku ECW w 1995 roku, jego imię ringowe zostało zmodyfikowane przez zarząd WCW na "Canadian Crippler" Chris Benoit. Paul Heyman oświadczył w książce "The Rise and Fall of ECW", że miał zamiar uczynic go głównym heelem federacji. Benoit miał stac się wtedy posiadaczem głównego tytułu ECW.

W lutym 1995 roku, Chris wraz z Deanem Malenko zdobył swój pierwszy amerykański tytuł - ECW Tag Team Championship. Do zwycięskiego teamu przyłączył się również ówczesny ECW World Heavyweight Champion - Shane Douglas, który próbował przywrócic stajnię Four Horsemen. Całą trójka była wówczas w posiadaniu wszystkich pasów federacji (Dean Malenko miał również pas ECW Television Championship). Jednak w kwietniu zespół stracił tytuły na rzecz The Public Enemy. Benoit przez pewien czas feudował ze Steiner Brothers oraz 2 Cold Scorpio, z którymi odbył kilka klasycznych walk. Po odejściu z ECW wrócił ponownie do Japonii.

World Championship Wrestling (1995–2000):

New Japan Pro Wrestling i World Championship Wrestling prowadziły współpracę, w wyniku której dokonywano "zamiany talentów" między federacjami. To właśnie w skutek owej zamiany, Chris pod koniec 1995 roku znalazł się w WCW razem z kilkoma innymi wrestlerami z NJPW jako częśc angle'a. Podobnie jak większość z tych, którzy przybyli do WCW w wymianie, zaczął występowac jako członek dywizji cruiserweightów. Walczył wówczas z wieloma swoimi byłymi rywalami z NJPW, w walkach, które zyskały mu wielki szacunek wśród fanów. Benoit ponownie wrócił do Japońskiej federacji w rezultacie kolejnej "zamiany talentów". Zmagał się tam w drugim etapie turnieju Super J Cup, gdzie w cwiercfinałach pokonał Lionhearta (otrzymał wtedy wielkie podziękowanie za swoją pracę w 1995 roku). W półfinałach przegrał z Gedo.

Dzięki swojej imponującej pracy w NJPW, został wprowadzony przez Rica Flaira do jego zreformowanej stajni - Four Horsemen. Oprócz nich w grupie znajdowali się również Arn Anderson i Brian Pillman. Chris Benoit został wprowadzony przez Pillmana jako nieprzyjemny charakter, bardzo przybliżony do tego z ECW - ponownie stał się "The Cripplerem". Dodał on nową dynamikę w w zakresie feudu Anderson i Flair przeciwko Hulkowi Hoganowi i Randy'emu Savage'owi ("Sojusz mający na celu zakończenie Hulkamanii"). Następnie drużyna Hersemenów połączyła siły ze stajnią Dungeon of Doom, lecz zakończyło się to na feudzie Pillmana z liderem owej stajni - Kevinem Sullivanem. Gdy Brian Pillman opuścił WCW na rzecz WWF, jego miejsce w rywalizacji z Sullivanem zajął Chris Benoit. Na gali Slamboree razem w tag teamie musieli stawic czoło The Public Enemy, co skończyło się atakiem Sullivana na Chrisie. Doprowadziło

to do brutalnych konfrontacji mających miejsce na PPV. Następnie wzięli udział w storylinie, w którym Benoit miał romans z prawdziwą żoną Kevina Sullivana - Nancy. Nancy i Benoit byli zmuszeni do spędzania razem czasu, aby storyline wyglądał bardziej realnie (trzymanie się publicznie za rękę, dzielenie pokoi hotelowych, itd). Udawany romans rozwinął się jednak w prawdziwą miłośc. Doprowadziło to do kontrowersyjnych relacji pomiędzy wrestlerami za kulisami. Ostateczny pojedynek odbył się na Bash at the Beach, gdzie Benoit pokonał swojego przeciwnika w Retirement Matchu. Jednak na DVD "Hard Knocks: The Chris Benoit Story" jest jasno powiedziane, że mimo zarzutów Sullivana w kierunku Benoita o rozpad związku, nigdy nie dał tego po sobie znac w ringu (walcząc przeciwko Chrisowi).

W 1998 roku wdał się w długi feud z Bookerem T. Celem Chrisa był tytuł rywala - WCW World Television Championship, do czasu, gdy stracił go na rzecz Fit Finlay'a. Booker T triumfował wygrywając w serii walk "Best-of-seven" (siedem walk z rzędu pomiędzy dwoma wrestlerami; zwycięża ten, który odniesie więcej wygranych). Gdy wynik wyniósł 3:1 na korzyśc Chrisa, Booker T wygrał pozostałe walki i stał się głównym pretendentem do ustraconego pasa. Podczas ostatniego meczu interweniował Bret Hart, który w imieniu Chrisa próbował wprowadzic go do New World Order i pomóc mu tym samym wygrac mecz. Benoit jednak odmówił wygrania walki w ten sposób i powiedział o całym zajściu sędziemu, który zdecydował się zdyskwalifikowac go. Bookerowi nie spodobał się jednak styl, w jaki wygrał mecz. Zaproponował on wówczas ósmy mecz, którego triumfator zmierzy się z Finlay'em o jego pas. Walkę na Great American Bash

wygrał Booker T, dzięki czemu otrzymał szansę walki z mistrzem. Feud ten przyczynił się do znacznego podwyższenia pozycji w federacji obu zapaśników.

W 1999 roku, Chris Benoit ponownie połączył siły z Deanem Malenko i razem z nim pokonał Curta Henniga i Barry'ego Windhama, w wyniku czego stali się nowymi posiadaczami tytułów WCW World Tag Team Championship. Doprowadziło to do reformacji stajni Four Horsemen, gdzie do nowych mistrzów przyłączyli się Anderson i Steve "Mongo" McMichael. Pasów bronili feudując z takimi drużynami jak: Raven & Perry Saturn oraz Billy Kidman & Rey Mysterio. Po rozpadzie grupy Horsemen, Chris zdobył pas WCW United States Heavyweight Championship. Krótko po tym, Chris stał się członkiem kolejnej stajni - The Revolution (oprócz niego byli tam: Dean Malenko, Perry Saturn i Shane Douglas). Byłą to heelowa stajnia składająca się z młodych, utalentowanych zawodników, którzy uprzednio nie dostawali większych pushów (zarząd WCW pushował wówczas starszych, bardziej znanych wrestlerów). Doprowadziło to do

stworzenia przez nich własnego "narodu" wraz z flagą. Jednak później nastały sprzeczki pomiędzy Benoitem a liderem grupy - Douglasem. Zarzucał Chrisowi, że nie ma on serca do walki reprezentując ich stajnię. Skutkiem tego było odejście Chrisa z grupy a następnie turn face. Zaczął on wówczas walczyc z największymi osobistościami federacji i zdobywac więcej tytułów - po raz kolejny pas Television Championship oraz United States Championship (pokonując Jeffa Jarretta w Ladder Matchu). Jednym z najbardziej widowiskowych meczy Chrisa była walka z Bretem Hartem w 1999 roku (gala poświęcona pamięci zmarłego Owena Harta). Hart wygrał po założeniu dźwigni na Chrisie Benoit. Po meczu obaj dostali owacje na stojąco oraz gratulacje od gościnnego komentatora - Harley'a Race'a.

Mimo wielu dobrych chwil w WCW, Chris miał dośc politycznej atmosfery za kulisami - nie dano mu się rozwijac, by zdobyc szczyty w federacji. Jednak w styczniu 2000 roku, organizacja podjęła próbę zatrzymania go w WCW dając mu najważniejszy pas - WCW World Heavyweight Championship (na Souled Out pokonał Sida Viciousa). Jednak następnej nocy stracił pas i wraz ze swoimi przyjaciółmi - Eddie'm Guerrero, Deanem Malenko i Perrym Saturnem odszedł z federacji. Przed swoim debiutem w WWF spędził kilka tygodni w Japonii.

World Wrestling Federation/Entertainment (2000–2007):

The Radicalz (2000–2001):

Razem ze swoimi przyjaciółmi zadebiutował w WWF w grupie znanej jako "The Radicalz". Po przegraniu swych pierwszych walk, stajnia dostosowała się do mistrza WWF - Triple H'a (stali się wówczas heelami). Chris Benoit szybko zdobył swój pierwszy tytuł w nowej federacji - na WrestleManii 2000 wygrał z Chrisem Jericho i Kurtem Angle (obrońca pasa) w Triple Threat Matchu i stał się posiadaczem Intercontinental Championship. Benoit następnie wdał się w długi feud z Jericho, który często naśmiewał się z postawy Chrisa i odnosił się do niego nieustannie jako "Mr. Roboto", ze względu na jego chłodną osobowość. Było to również w tym czasie, gdy Benoit walczył w swoim pierwszym Main Evencie WWF PPV. Jego przeciwnikiem był Tne Rock, a stawką jego pas (czerwiec 2000 rok). Kolejną walkę o główny tytuł odbył we wrześniu, jako jeden z wrestlerów walczących w Fatal Four Way Matchu. Benoit w obu tych meczach był bardzo blisko zdobycia tytułu, lecz do jego przegranej przyczynił się ówczesny komisarz WWF - Mick Foley, który po części oszukał Benoita.

Benoit i Jericho zmierzyli się na PPV cztery razy w ciągu dziewięciu miesięcy. Ostatecznie zwyciężył Chris Jericho, który pokonał Benoita na Royal Rumble 2001 w Ladder Matchu. W czasie kwiecień 2000-styczeń 2001 zdobył trzykrotnie pas Intercontinental Championship.

Tag Team z Chrisem Jericho (2001):

Na początku 2001 roku, Benoit odszedł z The Radicalz (które zreformowało się trzy miesiące wcześniej) i stał się babyfacem. Zaczął on feud z członkami The Radicalz a następnie rywalizował z Kurtem Angle, z którym zmierzył się na WrestleManii 17. Gdy Chris ukradł Kurtowi jego olimpijski złoty medal, feud został kontynuowany. Doprowadziło to do walki na Judgment Day, gdzie triumfował Angle przy pomocy Christiana i Edge'a. W odpowiedzi, Benoit połączył siły ze swoim byłym rywalem Jericho i pokonał Edge'a oraz Christiana tej samej nocy w meczu Tag Team Turmoil.

Na następnej gali Raw, Jericho i Benoit walczyli przeciwko ówczesnym mistrzom WWF Tag Team Championship - Steve'owi Austin'owi i Triple H'owi. Swoją wygraną wykorzystali jako przeskok do walki z Austinem o jego pas (Triple H odniósł w tej walce kontuzję przy wykonywaniu na Jericho Clothesline). Chris Benoit otrzymał dwie szanse zdobycia złota Austina, lecz obie próby zakończyły się niepowodzeniem. Podczas walki Four-Way TLC Match, doznał kontuzji szyi i został wyłączony z akcji (zabieg chirurgiczny został przeprowadzony przez doktora Lloyda Youngblooda). Pomimo tego, nadal musiał zmagać się w turnieju King of the Ring, gdzie przegrał w Triple Threat Matchu z Austinem i Jericho. Benoit był nieobecny w następnym roku ze względu na jego kontuzję szyi.

Draft na Raw (2002):

Podczas pierwszego w historii WWE Draftu został przeniesiony przez Vince'a McMahona do rosteru SmackDown (był wówczas na liście wrestlerów kontuzjowanych). Mimo to, po powrocie do federacji występował w rosterze Raw. Przeszedł on wtedy turn heel i walczył u boku Eddie'go Guerrero. Przez krótki czas rywalizował ze Stevem Austinem. Razem z Eddie'm został później przeniesiony na Smackdown w wyniku storylinu "Open Season" (Chris przeniósł swój nowo zdobyty pas Intercontinental Championship na SD). Rob Van Dam pokonał Benoita na SummerSlam i zwrócił tytuł na Raw.

Smackdown (2002–2003):

Po powrocie do SmackDown w październiku, został koronowany na pierwszego zwycięzcę WWE Tag Team Championship, obok partnera a zarazem wroga - Kurta Angle'a. Obaj ponownie przeszli turn face przez zdradę Los Guerreros. Razem dokonali imponującej kombinacji, lecz nie mogli znieśc się nawzajem.

Angle zdobył swój trzeci WWE Championship z rąk Big Showa. Swojego swieżo zdobytego tytułu musiał bronic przeciwko Chrisowi Benoitowi na Royal Rumble 2003. Chociaż Benoit przegrał mecz, otrzymał owacje na stojąco od publiczności za jego wysiłki w tym wybitnym meczu. Benoit powrócił do dywizji tag teamowej zespalając się z Rhyno'em. Na WrestleManii 19 odbył się Triple Threat Tag Team Match pomiędzy takimi drużynami jak: Charlie Haas & Shelton Benjamin (obrońcy tytułów), Chris Benoit & Rhyno oraz Los Guerreros. Mistrzowie zatrzymali swoje pasy po tym, jak Shelton Benjamin odliczył do trzech Chavo Guerrero.

Benoit rozpoczął feud z Johnem Ceną i Full Blooded Italians, sporadycznie zespalając się z Rhyno. W czerwcu 2003 roku przywrócony został pas WWE United States Championship, w wyniku czego Chris wziął udział w turnieju, którego triumfator miał wygrac tytuł. W pierwszej rundzie pokonał Rhyno, natomiast w drugiej wygrał w pojedynku z Mattem Hardy'm. Przegrał dopiero w meczu finałowym, którego zwycięzcą okazał się Eddie Guerrero (Vengeance). Obaj wrestlerzy walczyli o owy pas w następnym miesiącu, dając Chrisowi coraz większą popularnośc. Pokonał on wówczas m.in. A-Traina, The Big Showa oraz Brocka Lesnara poprzez submission. General Manager Paul Heyman oraz Brock Lesnar rozpoczęli wtedy feud z Benoitem, uniemożliwiając mu zdobycie szansy walki o pas WWE Championship, którego posiadaczem był Brock Lesnar.

Main Event push (2004–2005):

Gdy Benoit wygrał mecz kwalifikujący do meczu Royal Rumble 2004 przeciwko Full Blooded Italians w Handicapie razem z Johnem Ceną, Paul Heyman nakazał wejśc mu w owym meczu jako pierwszy. 25 stycznia 2004 roku, Chris Benoit wygrał Royal Rumble Match eliminując Big Showa. Tradycyjnie zwycięzca tego prestiżowego meczu otrzymuje szansę zdobycia najważniejszego tytułu federacji (WWE Championship na SmackDown, bądź World Heavyweight Championship na Raw) na WrestleManii. Jako że Chris występował w niebieskim brandzie, zaplanowano jego walkę o pas WWE Championship. Benoit jednak wykorzystał "luki" w zakresie zasad i na WM 20 stanął przed szansą zdobycia pasa World Heavyweight Championship, którego posiadaczem był Triple H. Od tej pory każdy triumfator meczu Royal Rumble miał prawo do wyboru, o który pas zamierza walczyc. Dzięki tej wygranej, Benoit stał się jednym z tylko dwóch wrestlerów, którzy weszli na ring jako #1 i wygrał walkę (pozostałym szczęśliwcem był Shawn Michaels, który swiętował swoją wygraną w 1995 roku). Choć mecz był pierwotnie przeznaczony do walki jeden-na-jednego, Shawn Michaels wykorzystał okazję (zremisował z Triple H'em w meczu Last Man Standing na Royal Rumble o pas The Game'a) i otrzymał szansę uczestnictwa w głównej imprezie. Gdy nadszedł czas do podpisania przez Benoita kontraktu o prawo walki w Main Evencie, pojawił się Shawn Michaels i zaatakował go wykonując Sweet Chin Music. W rezultacie na kontrakcie widniało nazwisko Michaelsa, który podpisał się za Chrisa - tak więc na WrestleManii miał się odbyc Triple Threat Match.

14 marca 2004 roku, na WrestleManii 20, Chris Benoit zdobył pas World Heavyweight Championship po wykonaniu na Triple H'u Crippler Crossface, czym w rezultacie zmusił go do poddania się. Był to pierwszy raz, gdy Main Event WrestleManii zakończył się po wykonaniu akcji submission (powtórzyło się to na WrestleManii 22, WrestleManii 23 oraz na WrestleManii 24). Po meczu, Benoit emocjonalnie obchodził swoje zwycięstwo razem z ówczesnym posiadaczem tytułu WWE Championship, jego najlepszym przyjacielem - Eddiem Guerrero. Cztery lata po tym, jak razem zadebiutowali w WWE, oboje stanęli na ringu w Madison Square Garden jako mistrzowie świata. Była to największa wygrana Chrisa Benoita w jego całej 19-letniej karierze, gdy zdobył swój drugi oficjalny pas Mistrzostwa Świata, w tym przypadku uczynił to na największej gali roku. Mecz ten, w wyniku głosowania przeprowadzonego przez PWI, zyskał miano "Meczu Roku". Na Backlash odbył się rewanż o pas pomiędzy Benoitem a Michaelsem. Chris obronił swój tytuł po tym, jak Shawn poddał się po Sharpshooterze. Następnej nocy w Calgary, razem z Edge'm pokonał Batistę i Rica Flaira zdobywając pasy World Tag Team Championship. Chris Benoit stał się podwójnym mistrzem.

Na Raw, Benoit pokonał Triple H'a w jednogodzinnym meczu Iron Man. Pierwszą wygraną, po odliczeniu rywala do trzech, zdobył Benoit (po nieudanej próbie Crossface). Triple H następnie zdobył wysokie prowadzenie doprowadzając do wyniku 3-1 (Pedigree pinfall, Spinebuster pinfall i Count Out). Chrisowi jednak wkrótce udało się zremisowac - dwukrotnie zmusił The Game'a do poddania się (Sharpshooter oraz Crippler Crossface). W ostatnich sekundach meczu Triple H został ponownie odliczony (przy pomocy Eugene'a, który interweniował w meczu na korzyśc obrońcy tytułu), w wyniku czego Benoit zachował swój pas.

15 sierpnia 2004 roku, Chris Benoit został pokonany przez Randy'ego Ortona, który odebrał mu złoto (Summerslam 2004). Nosił on tytuł przez 5 miesięcy, dzięki czemu zaliczył 7 zwycięstw z rzędu na PPV. Następnie zaczął feud z Edge'm, co doprowadziło do Taboo Tuesday, na którym publicznośc brała udział w ankiecie, której zwycięzca miał stoczyc walkę z Triple H o jego pas (wybierano pomiędzy Chrisem Benoitem, Edge'm oraz Shawn'em Michaelsem). Najwięcej głosów zawędrowało do Shawn'a Michaels'a. W wyniku tego Edge i Benoit zostali zmuszeni do walki w zespole przeciwko La Résistance, podczas tej samej nocy. Jednak Edge opuścił ring podczas meczu, dzięki czemu Benoit musiał sam stawic czoła obu członkom La Résistance. Na Survivor Series, Benoit wystąpił w drużynie Ortona - natomiast Edge walczył jako członek teamu Triple H'a. Mecz zakończył się na tym, jak Triple H wykonał na Chrisie Pedigree a Edge wykorzystał okazję i odliczył go do trzech.

Feud Benoit-Edge chwilowo zakończył się na New Year's Revolution, gdy Edge rozpoczął feud z Shawn'em Michaels'em a Chris Benoit został wpisany na listę uczestników meczu Royal Rumble. Ta dwójka jednak wznowiła feud po odbyciu kilku walk przed tym, jak zostali wpisani do uczestnictwa w meczu Money in the Bank na WrestleManii 21 (oprócz nich byli również: Chris Jericho, Shelton Benjamin, Kane oraz Christian). Edge wygrał ową walkę po zrzuceniu Chrisa z drabiny. Rywalizacja ostatecznie zakończyła się na Backlash, gdzie obaj starli się w meczu Last Man Standing. Zatriumfował ponownie Edge, zdobywając zwycięstwo po uderzeniu Benoita w tył głowy.

Powrót na SmackDown! (2005–2006):

W dniu 9 czerwca 2005 roku, Benoit powrócił do SmackDown! w wyniku Draftu. Uczestniczył on w rewolucji w stylu ECW, walcząc przeciwko heelom ze SmackDownu!. Na gali One Night Stand zmierzył się z Eddie'm Guerrero, który został pokonany. Pod koniec gali wykonał na swym dawnym szefie z WCW oraz GM Rawu - Ericu Bischoffie, Flying Headbutt.

W dniu 24 lipca na gali The Great American Bash, Benoitowi nie udało się wygrac tytułu WWE United States Championship z rąk Orlando Jordana, jednak zrobił to podczas rewanżu na SummerSlam. Mecz trwał zaledwie 25 sekund, zakończył się on poddaniem Jordana po wykonaniu na nim Crippler Crossface. Na kolejnych edycjach SmackDownu, pokonał byłego mistrza dwukrotnie, w czasach 23,4 i 22,5 sekundy. Dwa tygodnie później, Jordan został pokonany w czasie 49,8 sekundy. Benoit następnie walczył z Bookerem T w "przyjaznym współzawodnictwie", co jednak okazało się sprytną taktyką Bookera oraz jego żony - Sharmell. Chcieli oni za wszelką cenę odebrac Chrisowi jego tytuł, co nie obyło się bez oszustw z ich strony.

13 listopada znaleziono w hotelu martwe ciało Eddiego Guerrero. Na Raw odbyła się gala poświęcona jego pamięci, w której uczestniczyli zapaśnicy z obu brandów. Benoit był bardzo załamany po utracie swego najlepszego przyjaciela, co udowodnił w trakcie serii wideo, w których wrestlerzy wypowiadali się na temat zmarłego. Jego przemowa przepełniona była emocjami - powiedział, że kochał Eddie'go i nigdy go nie zapomni... Chris jednak nie wytrzymał i na koniec swej wypowiedzi wybuchł płaczem. Na gali SmackDown! (która była nagrywana w tym samym dniu co Raw) pokonał Triple H'a, w meczu zadedykowanym Eddiemu. Po walce na ring wszedł Dean Malenko, który razem z Chrisem i Triple H'em oddał cześc swemu zmarłemu przyjacielowi.

Po kontrowersjach wokół obrony pasa United States Championship przed Bookerem T, Theodore Long zdecydował się na utworzenie serii walk "Best of Seven" pomiędzy Chrisem a Bookerem.Booker T wygrał trzy razy z rzędu, głównie z powodu jego żony, zaś Chris Benoit triumfował w czwartym meczu. Po tej walce Booker T odniósł kontuzję i został zastąpiony Randy'm Ortonem. Benoit pokonał go dwukrotnie w wyniku dyskwalifikacji. Jednakże w siódmym i finałowym meczu, Orton pokonał Benoita, z pomocą Bookera T, Sharmell oraz Orlando Jordana. Booker stał się nowym mistrzem. Benoit feudował z Ortonem przez krótki czas, gdyż wolał konkurować z Bookerem o jego tytuł. Chris otrzymał ostatnią szansę na zdobycie pasa, na No Way Out 2006, gdzie wygrał i zakończył feud poprzez założenie rywalowi Crippler Crossface. Wkrótce potem, Benoit pokonał Randy'ego Ortona w meczu No Holds Barred na SmackDown!, wykonując Crippler Crossface.

Tydzień po tym, Benoit przypadkowo złamał rękę Johnowi Bradshawowi Layfieldowi. Ich rywalizacja o pas Chrisa miała prowadzic do WrestleManii 22. Przez następne tygodnie walczyli przeciwko sobie i często atakowali się nawzajem. Na WrestleManii 22 zwyciężył nie czysto JBL, który stał się nowym mistrzem. Benoit wykorzystał klauzulę pozwalającą na rewanż dwa tygodnie później, w meczu Steel Cage. Walka zakończyła się triumfem JBL'a, który znowu wygrał dzięki nielegalnej taktyce.

Chris Benoit następnie wziął udział w turnieju King of the Ring, jednak został wyeliminowany już w pierwszej rundzie przez Finlay'a, który uderzył go krzesłem i wykonał na nim Celtic Cross. Na Judgment Day, Benoit uzyskał zemstę przez pokonanie Finlay'a w Grudge Matchu po wykonaniu Crippler Crossface. Na następnej gali SmackDown!, Mark Henry brutalnie zaatakował Chrisa Benoita, co zakończyło się jego kontuzją.

United States champion (2006–2007):

W dniu 8 października, Benoit powrócił na gali No Mercy, gdzie pokonał Williama Regala w meczu-niespodziance. Tydzień później zdobył swój piąty tytuł United States Championship po pokonaniu Mr. Kennedy'ego. Znów przez submission.

Benoit następnie zaangażował się w feud z Chavo i Vickie Guerrero. Chciał odpowiedzi od Guerreros za ich zachowanie wobec Rey'a Mysterio, ale był przez nich unikany a następnie został zaatakowany. Chris zachował swój tytuł w meczach przeciwko Chavo na Survivor Series oraz Armageddon.

Benoit i Chavo ostatecznie zakończyli swój feud po meczu No DQ, który wygrał Benoit i zachować pas United States Championship.

Jego kolejnym rywalem był Montel Vontavious Porter, który twierdził, że jest najlepszą osobą, która się nadaje do noszenia tytułu United States Championship. Na WrestleManii 23, Benoit zdołał obronic tytuł przeciwko niemu, co powtórzył na Backlash. Dopiero na Judgment Day Chris Benoit utracił pas na rzecz MVP, w meczu Two Out of Three Falls.

Draft na ECW (2007):

11 czerwca, na gali Raw, Benoit został przeniesiony w ramach Draftu 2007 ze SmackDown! na ECW (po przegranej walce z Bobby'm Lashley'em). Chris wygrał swój debiutancki mecz na ECW występując w drużynie z CM Punkiem, pokonując Elijaha Burke'a i Marcusa Cor Vona przez dyskwalifikację. W dniu 19 czerwca, Benoit wystąpił w swoim ostatnim meczu, pokonując Elijaha Burke'a w walce, której zwycięzca miał walczyc z CM Punkiem o pas ECW World Championship na Vengeance. Benoit nie pojawiał się na galach, mówiąc zarządowi WWE, że jego żona i syn wymiotowali krwią, czego przyczyną miało byc zatrucie pokarmowe. Kiedy nie pojawił się na PPV, widzowie zostali poinformowani, że nie był w stanie konkurować ze względu na "rodzinny wypadek". Został on wówczas zastąpiony w meczu o tytuł przez Johnny'ego Nitro.

[Tet]

Myślę, iż można połączyć ten temat z tym viewtopic.php?f=144&t=7886 . Bo po co dwa takie same tematy. A co do zooma, to dobra robota, pewnie tłumaczenie zajęło Ci dużo czasu, a to się ceni.

[Qatro]

Można połączyć ale jego biografie dłużej się czyta. Dobra robota...

[DaveKRK]

Sam to napisałeś/przetłumaczyłeś ? Jak tak, to wielki szacun!

[GMS]

mże i odgrzebuję ale właśnie dowiedziałem się co stało się z jednym z moich idoli z WCW (miałem trochę przerwy) super walczyłó ciekwawe co mu do łba odwaliło że zabił zone idiecko oraz że sie powiesil naprawdę wszystkich ich szkoda :(:( [']

[budyll]

Shrekomir zdanie pisze się z wielkiej litery i nie rób tylu błędów. Zamisat ''moze'' napisałeś ''mże'' jeszcze z małej litery a to początek zdania. Ciekwawe co to za słowo? Diecko jeżeli zapytać można co to takiego? Mystical powiino być ''Imiona Ringowe'' nie ''Imienia Ringowe''.