Rob Van Dam Biografia

[Mystical1674325918]

Rob Van Dam

 



 

Prawdziwe Nazwisko: Robert Alexander Szatkowski

Imiona ringowe: Robbie V, Rob Szatkowski, Rob Van Dam

Data Urodzenia: 18 grudzień 1970r. (Battle Creek, Michigan)

Wzrost: 6'0" (1.83 m)

Waga: 237 lbs. (108 kg)

Trenowany przez: The Sheik

Miejsce zamieszkania: San Pedro, California

Debiut: 1990r.

 

Akcje Kończące: Five–Star Frog Splash, Van Daminator, Van Terminator, 450° Splash (AJPW), Hollywood Star Press (ECW)

Akcje Ulubione: Air Van Dam, Rolling Thunder, Bridging Northern Lights Suplex, High–Angle Diving Splash, Moonsault, Monkey Flip, Pescado, Running Crossbody, Steamroller Slam, Springboard, Two Turnbuckle Thrusts, Chair Surf, Diving Super, Legsweep, Roundhouse, Spinning Crescent, Windmill Kick, Corkscrew, Diving Slingshot

 

Menedżerzy: Bill Alfonso, Paul Heyman, Jerry Lawler, Stephanie McMahon–Helmsley

 

Przydomki: Mr. Monday Night (Raw, ECW na TNN), Mr. Thursday Night (SmackDown), Mr. Tuesday Night (ECW), Mr. Pay-Per-View, Mr. Money in the Bank, "Magic Soldier" Rob Van Dam (AJPW), RVD, The Whole "Dam" Show, The Whole F'n/Fuckin' Show, The Van Daminator

 

Tytuły:

-WWE: WWE Championship (1), ECW Championship (1), World Tag Team Championship (2), WWE Tag Team Championship (1), WWF/E Intercontinental Championship (6), WWE European Championship (1), WWF/E Hardcore Championship (4)

-ECW: ECW World Tag Team Championship (2), ECW World Television Championship (1)

-ASW: ASW North American Heavyweight Championship (1)

-IWF: IWF Television Championship (1)

-NWC: NWC Tag Team Championship (1)

-PSW: PSW Cordele City Heavyweight Championship (1)

-SAPW: SAPW Tag Team Championship (1)

 

 

Robert "Rob" Alexander Szatkowski (urodzony 18 grudnia 1980r.) bardziej znany pod swoim imieniem ringowym jako Rob Van Dam (w skrócie RVD) - Jest amerykańskim profesjonalnym wrestlerem. Swoją sławę zawdzięcza występom w takich federacjach jak Extreme Championship Wrestling (ECW) oraz World Wrestling Entertainment (WWE).

 

 

Wczesna Kariera:

 

Do debiutu w profesjonalnym wrestlingu był przygotowywany przez The Sheika. Swoją pierwszą walkę stoczył przeciwko Dango Nguyenowi, z którym zmierzył się w 1990 roku. Imiona "Rob Van Dam" i "Robbie V" zostały mu nadane w 1991 roku przez Rona Slinkera, promotora z Florydy. RVD występował w wielu federacjach niezależnych w okolicach Michingan, takich jak: United States Wrestling Association (USWA) czy South Atlantic Pro Wrestling (SAPW). W SAPW wygrał swój pierwszy tytuł, jakim był SAPW Tag Team Championship (lipiec 1992 roku z Chazem Rocco).

 

Kontrakt z federacją World Championship Wrestling (WCW) podpisał pod koniec 1992 roku, gdzie walczył jako Robbie V. Można było go również zobaczyc w federacji All Japan Pro Wrestling, gdzie miał kilka okazji wygrania pasa AJPW World Junior Heavyweight Championship.

 

-Extreme Championship Wrestling (1996–1997):

 

Debiut (1996):

 

W styczniu 1996 roku, podpisał kontrakt z promotorem Extreme Championship Wrestling (ECW) - Paulem Heymanem. W swoim pierwszym meczu w nowej federacji pokonał Axla Rottena na House Party. Rob Van Dam z czasem przeszedł turn face, głównie dzięki swojemu stylu walki, który zadziwiał wielu fanów. W dniu 30 marca, zmierzył się z 2 Cold Scorpio w meczu o ECW Television Championship. Mecz zakończył się remisem, a 2 Cold Scorpio zachował swój tytuł.

 

Van Dam zwrócił na siebie wielką uwagę dzięki serii walk z Sabu, z którym rywalizował przez długi czas. Ich feud rozpoczął się w meczu na Hostile City Showdown, gdzie zwyciężył Sabu. Po tym meczu RVD odmówił okazania odpowiedniego szacunku rywalowi i nie podał mu ręki. Doprowadziło to do walki na A Matter of Respect, w wyniku której zatriumfował Rob Van Dam. Po meczu rewanżowym, Sabu znów zaoferował przeciwnikowi uścisk ręki, lecz został zignorowany. Rob opuścił ring i od tej pory stał się heelem, z Billem Alfonso jako menedżerem. Na Hardcore Heaven zmierzyli się po raz kolejny, w walce, w której mieli udowodnic który z nich jest lepszy. Wygrał Sabu. Ta dwójka znów wystąpiła przeciwko sobie w Stretcher Matchu na The Doctor is In. RVD przegrał po nieudanej próbie Planchy, którą wykonywał poza ringiem. Uderzył w barierkę i spadł na nosze, następnie został szybko nimi wywieziony za wyznaczoną linę.

 

W teamie z Sabu (1996-1998):

 

Na Natural Born Killaz, RVD pokonał w meczu Douga Furnasa. Na zakończenie walki Rob zaproponował podanie sobie ręki z rywalem, lecz ten się nie zgodził. W zamian za to zaatakował go, czym rozpoczął nowy feud. Do owej rywalizacji został wplątany również Dan Kroffat, który stanął po stronie Furnas'a. RVD potrzebował więc tag team partnera. Po kolejnej przegranej ze swoim dawnym rywalem - Sabu, razem utworzyli tag team, który był jednym z najbardziej udanych w historii ECW. Te dwie drużyny feudowały do When Worlds Collide II oraz High Incident, gdzie RVD & Sabu odnieśli zwycięstwa.

 

Van Dam i Sabu feudowali następnie z The Eliminators (John Kronus i Perry Saturn). W dniu 1 listopada, oba zespoły walczyły do remisu. W przerwie drużynowego feudu, RVD rywalizował z Razem, którego pokonał ostatecznie na Holiday Hell poprzez nokaut. W 1997 roku Sabu i Van Dam kontynuowali feud z The Eliminators, w którym tym razem stawką były pasy ECW Tag Team Championship. na Crossing the Line Again oraz Cyberslam (Tables Ladders & Chairs), obie drużyny walczyły przeciwko sobie o owe tytuły. Obie walki wygrałi The Eliminators, którzy zostali nowymi mistrzami.

 

Na pierwszym PPV federacji ECW - Barely Legal, Van Dam zastąpił skontuzjowanego Chrisa Candido i pokonał Lance'a Storma. Po meczu RVD wyraził swoją niechęc do tego, że został wybrany jako osoba, która miała zastąpic "kolesia, który nawet nie potrafi zawiązac sznurowadeł w butach". Rob wygłosił speech, który był skierowany do Paula Heymana. Wyraził w nim swoje zdenerwowanie, że nie zaplanowano pierwotnie jego wystąpienia na tej gali. W wyniku tego, nawiązała się między nimi mała niezgoda.

 

W maju 1997 roku, ECW "najechało" na Monday Night Raw, czym wywołało gniew Jerrego Lawlera - komentatora tej federacji. Lawler obiecał pokazac się na ECW w celu uzyskania zemsty. Kiedy Lawler się pojawił, u jego boku stanęło dwóch filarów ECW - Sabu i RVD. Van Dam wygłosił krótką przemowę, w której między innymi powiedział, że był bardzo dobrym wrestlerem w ECW i zasługuje na bycie w "Wielkiej Dwójce" (WWF i WCW) oraz wystąpic w jednym z ich poniedziałkowych programów (Monday Night Raw lub Monday Nitro). Pomimo jego arogancji i "zdrady" ECW, z biegiem czasu został nagradzany brawami przez kibiców, którzy uznali jego atletyzm i niepowtarzalne manewry.

 

Van Dam nadal pracował w zespole z Sabu po powrocie do federacji dnia 13 czerwca. Menedżer Tazza - Bill Alfonso, zdradził go i przyłączył się do teamu RVD i Sabu. Rob rozpoczął kolejny feud, tym razem z Tommym Dreamerem, który chciał się na nim zemścic za zdradę ECW. Dniu 21 czerwca, RVD i Sabu uzyskali zwycięstwo nad Dreamerem i Sandmanem. Obie drużyny walczyły również na Orgy of Violence, gdzie ponownie wygrali RVD i Sabu. Na Heat Wave, Van Dam, Sabu oraz Jerry "The King" Lawler z WWF, walczyli przeciwko Dreamerpwi, Sandmanowi i Rickowi Rude'owi. Walka zakończyła się na No Contest. Van Dam i Dreamer stanęli przeciwko sobie w Hardcore meczu na Born To Be Wired, gdzie zwycięstwo zdobył Van Dam po trafieniu Dreamera Legdropem na śmietnik. Podczas As Good as it Gets drużyna RVD i Alfonso'a przegrała z Dreamerem i Beulah McGillicutty. Van Dam i Sabu znów zaczęli występowac w teamie, kiedy Dreamer zaczął walczyc u boku Tazza. Na Fright Fight Rob przgerał z Dreamerem w Flag Matchu. Natomiast na Ultimate Jeopardy, Van Dam i Sabu wystąpili przeciw Dreamerowi oraz Tazzowi. Mecz wygrali ci drudzy po tym, jak Dreamer odliczył do trzech Van Dama. RVD walczył z Dreamerem w kolejnym Flag Match, który zakończył się bez rezultatu (November to Remember). Rewanż pomiędzy obiema drużynami odbył się na Better Than Ever, gdzie Van Dam spinował Dreamera i zdobył zwycięstwo dla swojej drużyny. Do ostatecznego spotkania pomiędzy nimi doszło w grudniu, gdzie Dreamer wystąpił w teamie z Tazzem, Alem Snowem i Sandmanem przeciwko Van Damowi, Sabu, Dougowi Furnasowi oraz Philowi Lafonowi. Drużyna RVD przegrała mecz.

 

W roku 1998 RVD przeszedł turn face. Zaczął feudowac z Triple Threat (Shane Douglas, Bam Bam Bigelow i Chris Candido). Na House Party, RVD pokonał Bam Bam Bigelowa. Z kolei na Hostile City Showdown, Van Dam i Sabu pokonali Axla Rottena i Ballsa Mahoney'a poprzez DQ. Następnie tej samej nocy, zwyciężyli w meczu Fatal Four Way Elimination Tag Team. Na CyberSlam, RVD i Sabu zmierzyli się z Shanem Douglasem i Bam Bam Bigelowem. Drużyna RVD znów zwyciężyła.

 

Popularnośc Van Dama wzrosła, gdy dano mu posmakowac złota. 4 kwietnia zwyciężył w pojedynku z Bam Bam Bigelowem i zdobył swój pierwszy tytuł - ECW Television Championship. Tydzień po tym, Van Dam musiał bronic swojego świeżo zdobytego pasa, co zakończyło się sukcesem - pokonał Douga Furnasa. Tytułem Van Dama zainteresował się również Sabu, co spowodowało ich walkę na Wrestlepalooza. Mecz zakończył się remisem, dzięki czemu RVD zachował swój pas.

 

Podczas gali Matter of Respect, RVD i Sabu wystąpili w tag team meczu, tym razem jednak przeciwko sobie. Każdy z nich walczył u boku jednego z mistrzów ECW Tag Team Championship. Partnerem Roba był Lance Storm, natomiast jako partner Sabu wystąpił Chris Candido. Podczas trwania meczu, doszło jednak pomiędzy nimi do zgody, w wyniku czego mecz zakończył się na No Contest. W następnym miesiącu Van Dam i Sabu rozpoczęli feud ze Stormem i Candido. 27 czerwca odnieśli nad nimi zwycięstwo i stali się nowymi posiadaczami ECW Tag Team Championship (RVD stał się podwójnym mistrzem). W dniu 24 października, Sabu i Van Dam stracili tytuły na rzecz Dudley Boyz (Buh Buh Ray i D-Von) po interwencji ze strony Triple Threat. Byli mistrzowie postanowili się zemścic podczas November to Remember, gdzie do ich drużyny dołączył Taz. Wspólnymi siłami pokonali Triple Threat. W dniu 13 grudnia, Van Dam i Sabu zdobyli ECW Tag Team Championship po raz drugi, pokonując Dudley Boyz w Japonii na gali Frontier Martial-Arts Wrestling (FMW).

 

Television Champion (1998–2001):

 

Rob Van Dam trzymał pas już do końca 1998 roku. Obrony tytułu zaczął w nowym roku, pokonując takich wrestlerów jak: Spike'a Dudleya, Lance'a Storma na Guilty as Charged, Ballsa Mahoney'a oraz 2 Cold Skorpiona na CyberSlam.

 

Van Dam i Sabu zostali zaplanowani do obrony swych pasów na dzień 17 kwietnia, lecz ten drugi został zawieszony przed meczem przez ECW. W wyniku tego, Rob musiał pojedynkowac się z D-Vonem Dudleyem. W rezultacie przegrał mecz i stracił pasy drużynowe na rzecz Dudley Boyz. Po stracie owego tytułu, RVD zaczął koncentrowac się na obronie ECW Television Championship. Zaczął rywalizację o pas z Jerrym Lynnem, którego ostatecznie pokonał na Hardcore Heaven w meczu "No Time Limit". Van Dam zachował tytuł, a mecz został uznany za tak dobry, że Paul Heyman planował puścic go na antenie, w czasie gdy ECW odbywało swój debiut na kanale TNN. Ostatecznie walka nie pojawiła się jednak w TV. Rob Van Dam bronił swego tytułu przez resztę roku.

 

Van Dam rozpoczął feud z Rhino na początku 2000 roku. 7 stycznia odbyła sie walka pomiędzy nimi, w której Rob musiał bronic swojego tytułu. Mecz zakończył się sukcesem mistrza. Odniósł również wielkie zwycięstwo w walce przeciwko Sabu na Guilty as Charged. W Main Evencie PPV zaplanowano mecz "Champion vs. Champion", w którym mieli zmierzyc się: ECW Television Champion Rob Van Dam przeciwko ECW Championowi Mike'owi Awesome'owi. Miał byc to jeden z najbardziej dochodowych PPV w historii ECW - wielu fanów przyciągała walka pomiędzy mistrzami. Niestety do meczu nigdy nie doszło, ponieważ RVD nabył się kontuzji w meczu z Rhino'em (złamanie kostki). Van Dam był również zmuszony do oddania pasa.

 

Jego powrót do ECW odbył się na Hardcore Heaven, gdzie stoczył walkę ze swoim dawnym rywalem - Jerrym Lynnem. Podczas tej walki był wspierany przez swojego prawdziwego przyjaciela - Scotty'ego Antona, który odwócił się od Roba i przeszkodził mu w wykonaniu Five-Star Frog Splasha. Anton zrzucił go z lin, co pomogło Lynnowi w wygraniu meczu. RVD zemścił się na nim podczas gali Heat Wave, gdzie pokonał go wykonując Van Terminator. Następnie RVD postanowił uzyskac zemstę na Rhino, za spowodowanie mu kontuzji. Van Dam miał wiele okazji by odzyskac swój pas, lecz za każdym razem zostawał nieczysto atakowany przez obrońce tytułu, dzięki czemu pas nie zmieniał właściciela. Na Anarchy Rulz miał największą szansę wygranej, lecz heelowy sędzia pomógł Rhinowi dzięki szybkiemu odliczeniu Van Dama do trzech.

 

Rob Van Dam nie był reklamowany i nie pokazywał się na większych galach ECW z powodu dużej sumy należnych mu pieniędzy. Rob brał udział na ostatnim PPV tej federacji (Guilty as Charged), gdzie pokonał Jerry'ego Lynna. ECW zorganizowało po tym jeszcze dwie gale, lecz Van Dam był na nich nieobecny.

 

World Wrestling Federation / Entertainment:

 

The Invasion:

 

Kilka miesięcy po zamknięciu ECW, Van Dam podpisał krótkoterminową umowę z World Wrestling Federation (WWF). Wraz z innym dawnym wrestlerem ECW - Tommym Dreamerem, zadebiutował na gali Raw w Atlancie. Razem zaatakowali Kane'a oraz Chrisa Jericho (9 lipiec 2001). Później, na tej samej gali, pięciu wrestlerów z WWF i pięciu z WCW miało walczyc przeciwko dziesięciu wrestlerom ECW (w tym Van Dam). Mecz nigdy się nie odbył, ponieważ wrestlerzy z WCW połączyły siły z ECW.

 

Mimo, że występował w WWF jako heel, nadal miał wielką liczbę fanów. Ludzie byli świadomi jego reputacji, którą sobie wyrobił w ECW. Po pokonaniu Jeffa Hardy'ego w walce o misrzostwo WWF Hardcore Championship stał się jedną z głównych postaci The Alliance. Następnie wyzwał lidera stajni - Steve'a Austina do walki o pas WWF Championship, co doprowadziło do Triple Threat Matchu na No Way Out. W dniu 13 sierpnia stracił pas na rzecz Hardy'ego, lecz udało mu się go odzyskac podczas gali SummerSlam. Na Survivor Series w listopadzie, Van Dam i czterech pozostałych członków Alliance stawiło się do walki przeciwko piątce wrestlerów z WWF w meczu "Winner Take All". Drużyna RVD przegrała, a jej członkowie zostali zwolnieni z federacji. Jedynie pozostał w niej Rob Van Dam, który jako WWF Hardcore Champion mógł kontynuowac swoją pracę w organizacji McMahona.

 

Hardcore Champion i Intercontinental Champion (2001–2002):

 

Van Dam utracił Hardcore Championship na rzecz Undertakera na Vengeance. RVD zaczął więc feud z Williamem Regalem, a jego celem był pas Intercontinental Championship, którego posiadaczem był właśnie Regal. Pokonując Big Showa oraz Lance'a Storma w Triple threat Matchu stał się głównym pretendentem do owego tytułu. Na WrestleManii 18, odbyła się pomiędzy nimi walka, której stawką był pas Regala. Van Dam wygrał mecz po trafieniu przeciwnika Five-Star Frog Splashem.

 

Gdy w 2002 roku WWF zostało podzielone na dwa brandy (Raw i SmackDown), RVD został przeniesiony na Raw. Po walce o swój nowo nabyty pas z Bookerem T, która zakończyła się sukcesem mistrza, na Raw powrócił Eddie Guerrero i zaatakował Van Dama. Rozpoczął się feud, w którym na szali postawiony był pas Van Dama. Na Backlash Eddie odebrał mu tytuł. Ich rewanż odbył się na Insurrextion, w którym Eddie został zdyskwalifikowany po uderzeniu sędziego pasem. W rezultacie RVD wygrał mecz, lecz Eddie zatrzymał złoto. Na Judgment Day, podjął kolejną próbę zwycięstwa, lecz ponownie nie udało mu się zdobyc tytułu. 20 maja na gali Raw, walczył przeciwko Undertakerowi o pas WWE Undisputed Championship. Van Dam pierwotnie wygrał mecz po trafieniu Undertakera Rolling Thunderem i odliczeniu go do trzech, jednak współwłaściciel firmy - "Nature Boy" Ric Flair ogłosił, że nogi Undertakera dotykały lin. Tak więc mecz został wznowiony. RVD rzucił się na Flaira, dzięki czemu jego uwaga została odwrócona od Undertakera, który wykorzystał to i wykonał na nim The Last Ride. 27 maja wygrał Ladder Match z Eddiem Guerrero i odzyskał Intercontinental Championship.

 

Po finałowej rundzie turnieju King of the Ring, w której RVD starł się z Brockiem Lesnarem, zaczął się pomiędzy nimi feud. RVD dwukrotnie obronił swój pas w wyniku dyskwalifikacji. W dniu 21 lipca 2002 roku, RVD wystąpił w Ladder Matchu przeciwko Jeffowi Hardy'emu. Stawką meczu były pasy European Championship (Hardy) i Intercontinental Championship (Van Dam). Zwycięzca miał zdobyc oba tytuły, w wyniku czego miało nastąpic ich połączenie. Mecz wygrał RVD, a w rezultacie pas European Championship został porzucony. 29 lipca podczas emisji Raw, Van Dam stracił swój tytuł na rzecz wrestlera z niebieskiego brandu - Chrisa Benoit.

 

Na SummerSlam Van Dam wygrał swój trzeci WWE Intercontinental Championship pokonując Benoita w rewanżu o tytuł. Kiedy Chris Benoit odebrał owy pas Van Damowi, przeniósł go na SmackDown. Dzięki Robowi, znów wrócił on na Raw. W dniu 26 sierpnia na wydaniu Raw, Van Dam połączył również pas WWE Hardcore Championship z WWE Intercontinental Championship pokonując ówczesnego mistrza, Tommy'ego Dreamera. W wyniku tej walki, pas ten tównież został porzucony. Van Dam z biegiem czasu stał się pretendentem do walki o pas World Heavyweight Championhip, po pokonaniu Chrisa Jericho, Jeffa Hardy'ego oraz Big Showa w Fatal Four-Way Elimination Matchu.

 

Main Event push (2002):

 

Rob Van Dam rozpoczął feud z World Heavyweight Championem - Triple H'em o pas. 16 września na gali Raw, Van Dam stracił tytuł Intercontinental Championship na rzecz Chrisa Jericho. Do przegranej Roba przyczynił się Triple H, który interweniował w meczu, pomagając Jericho wygrac walkę. Podczas Unforgiven, RVD miał kolejną szansę zdobycia najważniejszego tytułu, lecz przegrał mecz po interwencji Rica Flaira. Zemścił się na nim dopiero na No Mercy, gdzie odbył się między nimi mecz. Van Dam brał udział w pierwszym w historii meczu Elimination Chamber. Stawką w walce był pas Triple H'a, lecz i tym razem nie udało mu się go zdobyc - zwyciężył Shawn Michaels.

 

Van Dam znów pojawił się na scenie walk o główny pas, gdy zaczął występowac w tag teamie z Kane'm (październik 2002r.). RVD pokonał Jericho i Bookera T w Triple Threat Matchu i znów stał się pretendentem do walki o tytuł World Heavyweight Championship. Na gali Raw, RVD walczył o niego z Shawnem Michaelsem, lecz mecz przerwał Triple H, który wykonał na RVD Pedigree. W wyniku tego, Shawn został zdyskwalifikowany i zachował swój pas. 2 grudnia Van Dam przegrał z Triple H'em w meczu o miano głównego pretendenta. Sędzią specjalnym w tej walce był Shawn Michaels.

 

Team i feud z Kane'm (2003):

 

Rob Van Dam nadal walczył u boku Kane'a. Na No Way Out mieli okazję wygrac pasy World Tag Team Championships, lecz przegrali po tym, jak Kane wykonał na RVD Chokeslam. 31 marca odbył się 3-Way Elimination Tag Team Match pomiędzy: Lancem Stormem & Chiefem Morley'em (obrońcy tytułów), The Dudley Boyz oraz Van Damem i Kane'm. W meczu zwyciężyli ci ostatni, dzięki czemu stali się nowymi mistrzami. Swoje nowo zdobyte pasy zdołali obronic na Backlash, gdzie walczyli przeciwko Dudley Boyz (Morley jako sędzia specjalny). Sukcesem zakończyła się również ich walka na Insurrextion, gdzie walczyli z La Résistance. Niestety nie udało się tego powtórzyc na Bad Blood - w rewanżu z La Résistance przegrali mecz i stracili pasy.

 

Gdy Kane przegrał mecz z Triple H'em i był zmuszony do zdjęcia maski, przeszedł turn heel i nastąpił koniec ich drużyny. Narodził się pomiędzy nimi feud. RVD podjął kolejną próbę zdobycia Intercontinental Championship, lecz walka z Christian'em o ten tytuł zakończyła się niepowodzeniem. W meczu interweniował Kane, który uderzył Roba krzesłem i przyczynił się do utraty szansy o złoto. Następnie Kane odnalazł RVD na backstage i oświadczył mu, że chce odbyc z nim walkę w ogniu. Zmienił jednak zdanie w ostatniej chwili, kiedy powiedział, że nie zamierza robic tego, czego "oni" chcą. Ich rywalizacja doprowadziła do meczu No Holds Barred na SummerSlam, którą wygrał Kane. Ostateczny pojedynek odbyli na gali Raw w meczu Steel Cage, gdzie znów triumfował Kane.

 

We wrześniu 2003 roku zaczął feudowac z Christianem i Chrisem Jericho. Za cel obrał sobie zdobycie pasa Christiana. Van Dam i Jericho odbyli mecz o miano głownego pretendenta, lecz walka zakończyła się podwójną dyskwalifikacją - na ring wpadł Chrstian i uderzył obu walczących pasem. Na Unforgiven odbył się pomiędzy nimi Triple Threat, który wygrał Christian i zachował swój tytuł. Van Dam kolejną szansę jednak wykorzystał - pokonał Christiana w Ladder Matchu i wygrał po raz czwarty pas Intercontinental Championship.

 

Kilka feudów oraz World Tag Team Championship (2003–2004):

 

Van Dam wszedł w rywalizację z Chrisem Jericho. Obaj walczyli przeciw sobie w dwóch meczach tag teamowych. 27 października, RVD stracił pas na rzecz swego rywala po tym, jak Eric Bischoff odwrócił uwagę sędziego, gdy Rob dotykał lin. Jericho wykorzystał wówczas sytuację i przeciągnał go na środek ringu. Van Dam poddał się po Walls Of Jericho, a Y2J stał się nowym mistrzem. Po meczu pojawił się Steve Austin, dzięki któremu ustalony został ich rewanż. W Steel Cage meczu pokonał Chrisa i stał sie po raz piąty posiadaczem Intercontinental Championship.

 

Podczas tradycyjnego Elimination Matchu na Survivor Series, został odliczony do trzech przez Randy'ego Ortona. W rezultacie zaczęli ze sobą feud, którego stawką był pas Van Dama. Na Armageddon odbył się między nimi mecz, w którym znów interweniował Ric Flair. Z jego pomocą Orton wygrał mecz i stał się nowym mistrzem. Wówczas zaczął się feud z całym Evolution. Na kolejnej gali Raw otrzymał szansę odzyskania tytułu, lecz mecz nie zakończył się dla niego pomyślnie.

 

Van Dam utworzył tag team z Bookerem T. Swój pierwszy drużynowy mecz odbyli przeciwko Christianowi i Mattowi Hardy'emu. Zwycięzcy owego meczu mieli pewne miejsce w Battle Royalu, którego triumfator będzie wchodził jako trzydziesty na prestiżowym Royal Rumble Matchu. 16 lutego pokonali Batistę i Rica Flaira, zdobywając pasy World Tag Team Championship. Na WrestleManii 20 obronili tytuły w meczu Fatal Four-Way Elimination Tag Team, w którym brały udział takie drużyny jak: Dudley Boyz, La Résistance oraz drużyna złożona z Marka Jindraka i Garrisona Cade'a. 22 marca pasy wróciły do Evolution.

 

RVD został przeniesiony z Raw na SmackDown (22 marca). Zadebiutował tam 3 dni później, pokonując Charlie Haasa. U boku Reya Mysterio rozpoczął feud z Dudley Boyz, który zakończył się na Judgment Day wygraną tych pierwszych. W czerwcu porzucił dywizję tag teamową i rozpoczął pogoń o WWE United States Championship. Na The Great American Bash otrzymał pierwszą szansę jego zdobycia, gdzie John Cena bronił tytułu przeciwko Van Damowi, Bookerowi T i Rene Duprée. Walka zakończyła się powodzeniem Ceny, który zachował pas. Van Dam następnie przegrał w Triple Threat Matchu o miano głownego pretendenta, który wygrał Booker T. Cztery tygodnie później walczył w 8-Way Elimination Match, którego stawką było złoto Ceny. Mecz wygrał Booker T, który stał się nowym mistrzem.

 

W lecie znów zaczął występowac w drużynie z Reyem Mysterio, feudując z Rene Duprée i Kenzo Suzukim. Na No Mercy otrzymali szansę zdobycia ich tytułow, lecz walka zakończyła się niepowodzeniem. 9 grudnia na gali SmackDown ponowili próbę, która zakończyła się tym razem ich sukcesem. Na Armageddon obronili pasy w reważu z byłymi mistrzami. Na początku 2005 roku, RVD odniósł kontuzję kolana. Aby wyjaśnić jego nieobecnośc, Basham Brothers (Doug i Danny) pokonali Mysterio i Van Dama w Fatal Four-Way Elimination Tag Team Matchu, zdobywając ich tytuły (RVD walczył z kontuzjowanym kolanem). 27 stycznia został poddany operacji, którą przeprowadził dr James Andrews.

 

Kontuzja, One Night Stand i Money In The Bank (2005-2006):

 

W czasie leczenia kontuzji wystąpił na PPV One Night Stand, gdzie towarzyszył mu jego były menedżer - Fonzie. Van Dam wygłosił wówczas zjadliwe shootowe promo, w którym krytykował sposób, w jaki prowadziło go WWE. Został wtedy zaatakowany przez Rhyno, lecz z pomocą przyszedł mu Sabu, który wcześniej pokonał Rhyno w zaimprowizowanym meczu. Mimo kontuzji, interweniował w walce i wykonał na nim Chair Surf. Rob Van Dam (nadal leczący kontuzję) w wyniku Draftu został przeniesiony z powrotem na Raw. Do nowego brandu został wprowadzony przez Carlito'a, który znieważył go i zaatakował jego kolano. RVD powrócił na ring 6 miesięcy później, w meczu Royal Rumble. Zemścił się wtedy na carlito, którego wyeliminował z meczu. Van Dam natomiast został wyeliminowany przez Rey'a Mysterio. W dniu 6 lutego, na gali Raw, pokonał Carlito'a i rozpoczął Drogę do Wrestlemanii.

 

Do meczu Money in the Bank zakwalifikował się pokonując Trevora Murdocha. Rob Van Dam okazał się zwycięzcą owego meczu, co dawało mu możliwośc walki o dowolny pas w dowolonym czasie. O swoją walizkę szybko został wyzwany do walki przez Sheltona Benjamina. Rob zażądał w zamian, aby Shelton zaryzykował w walce swój pas - Intercontinental Championship. Tydzień później, każdy z nich miał walczyc z nieznanym przeciwnikem (pokonany musi postawic na szali swoje "trofea" na Backlash). Rywalem Sheltona okazał się Charlie Haas, który wygrał mecz. RVD natomiast przegrał w walce z całą piątką Spirit Squad. W rezultacie, na Backlash stawką był pas Sheltona jak i walizka RVD. Na Backlash zatriumfował Rob Van Dam, który stał się posiadaczem zarówno pasa Intercontinental Championship jak i walizki zdobytej w meczu Money in the Bank. 15 maja Shelton zdołał odzyskac swój pas.

 

Brand ECW oraz pas WWE Championship (2006–2007):

 

29 maja został wybrany przez Paula Heymana, do przeniesienia się z Raw na ECW. Na One Night Stand pokonał Johna Cenę i wygrał swój pierwszy światowy tytuł. Gdy dwaj sędziowie stracili przytomnośc, z tłumu wyłonił się Edge i wykonał Cenie Spear na stół. Następnie RVD zakończył walkę Five-Star Frog Splashem i odliczył przeciwnika do trzech. Sędziego zastąpił Paul Heyman, który szybko pojawił się na ringu i pomógł w odliczaniu. Vince McMahon potwierdził, że zmiana właściciela pasa odbyła się zgodnie z zasadami, ponieważ mecz ten odbył sie jako "Extreme Rules". Kilka tygodni później, Paul Heyman zasugerował powrót światowego tytułu ECW. Jako pierwszego właściciela mianował Van Dama, który stał się pierwszym w historii posiadaczem tytułów WWE i ECW Championship oraz jedynym, który miał je jednocześnie. 3 lipca stracił jednak pas WWE Championship na rzecz Edge'a, w Triple Threat Matchu, w którym równiez brał udział John Cena. Następnej nocy, na gali ECW, stracił także pas ECW Championship. Kolejnym właścicielem stał się Big Show, po tym, jak Paul Heyman odwrócił się od Van Dama. Następnie na oficjalnej stronie WWE pojawił się wpis, w którym informowano, że Paul Heyman zawiesił Van Dama na 30 dni bez podania przyczyny (w rzeczywistości został zawieszony z powodu aresztowania w związku z posiadaniem narkotyków).

 

W telewizji pojawił się ponownie 8 sierpnia, kiedy zaatakował Sabu i Kurta Angle'a podczas ich meczu. Na ring powrócił tydzień później, kiedy przegrał w Ladder Matchu z Sabu (zwycięzca otrzymuje szansę na wygraną pasa ECW Championship). Van Dam powoli dążył do odzyskania swego utraconego tytułu. W październiku pokonał Big Showa, dzięki czemu stał się pretendentem do jego mistrzostwa. RVD miał możliwośc ustalenia daty walki o owy pas, wybrał więc PPV December to Dismember. Heyman natomiast mógł ustalic rodzaj meczu, w wyniku czego wrestlerzy stanęli do walki w Six-Man Extreme Elimination Chamber Matchu. Van Dam został wyeliminowany jako trzeci, a walkę wygrał Bobby Lashley. W grudniu uzyskał kolejną szasnę walki o tytuł, tym razem dzięki wyborze fanów oddających swoje głosy w ankiecie. Rob Van Dam brał udział w 3 meczach przeciwko Lashley'owi, niestety wszystkie zakończyły się jego niepowodzeniem.

 

Rob Van Dam później dołączył do ECW Originals, gdzie występował wraz z Sabu, Tommy'm Dreamerem i The Sandmanem. ECW Originals rozpoczęli feud z New Breed (Elijah Burke, Kevin Thorn, Marcus Cor Von i Matt Striker). Oba zespoły zmierzyły się ze sobą na WrestleManii 23, w meczu wygranym przez drużynę Van Dama. Gdy Vince McMahon zdobył główny tytuł ECW, członkowie drużyny ECW Originals wypowiedzieli się na oficjalnej stronie WWE na temat tego, że Vince zabija ECW. Cała czwórka wzięła udział w meczu Four Way Dance, którego zwycięzca miał walczyc z Vincem o pas. Wygrał Rob Van Dam po wykonaniu na Sandmanie Five-Star Frog Splasha. RVD jednak musiał stawic czoło trzem przeciwnikom: Vince'owi i Shane'owi McMahonom oraz Umadze. Rob nie miał najmniejszych szans na zwycięstwo.

 

Van Dam został następnie skontuzjowany przez Randy'ego Ortona. Orton zaatakował go po meczu z powodu jego uwag na WWE.com, w których wypowiedział sie na temat braku szacunku wobec Shawna Michaelsa, który również ucierpiał na skutek kontuzji ręki spowodowanej przez Ortona. Van Dam wystąpił przeciwko Ortonowi na One Night Stand w Stretcher Matchu. Wszystko wskazywało na to, że Randy wygra mecz, lecz RVD niespodziewanie kopnął go w głowę i zdołał przeciągnąc nosze przez linę. Pomimo zakończenia meczu, Orton zaatakował Van Dama, co skończyło się DDT na betonowe podłoże. Po owym meczu, Rob Van Dam opuścił WWE z nieznanych powodów.

 

Po odejściu z WWE:

 

Dzień po tym, jak jego kontrakt z WWE wygasł, pojawił się w Wielkiej Brytanii. Pomagał tam w nagrywaniu scen do filmu dokumentalnego o wrestlingu "Bloodstained Memoirs". Wziął równiez udział w wywiadzie dla BBC.

 

10 grudnia 2007 roku wystąpił na Raw z okazji 15. rocznicy. Przyjął wówczas wyzwanie od Santino Marelli i pokonał go przed upływem minuty po wykonaniu Five-Star Frog Splash. W wywiadzie z Baltimore Sun powiedział między innymi, że jeśli zechciałby wrócic na stałe do profesjonalnego wrestlingu, rozważałby zadebiutowanie w federacji Total Nonstop Action. Od czasu walki na Raw, walczył w federacji niezależnej - Nu-Wrestling Evolution (NWE). Podczas wykonywanie pracy dla tej organizacji, trenował z The Ultimate Warriorem, aby przygotowac go do powrotu na ring. W dniu 14 sierpnia 2008 roku zwyciężył w Triple Threat Matchu w Japońskiej federacji Inoki Genome Federation. Jego przeciwnikami byli Kendo Kashin oraz Necro Butcher.

 

Na PPV Royal Rumble 2009, zaskoczył wszystkich swoim niespodziewanym pojawieniem się jako numer 25. Jego pobyt w owym meczu zakończył się, gdy został wyeliminowany przez Chrisa Jericho.

[Godzila]

Dobra biografia!!!!!!

Jeach przeczytałem to całe masakra ale max ciekawe

[Pempol]

Bardzo dobra biografia. Wszystko dobrze, długo i przede wszystkim dokładnie napisane. Można łatwo znaleźć wybrany fragment kariery. Widać że się postarałeś. ;D

[Wodzik96]

Bardzo dobrze zrobiona biografia , oraz ciekawa . RVD już jest w Tna i służy mu to pasuje do tej federacji .