Wiek High Fly'u

[Milos]

450 Splash! HOLY SHIT!!! Wyobrażacie sobie taką reakcję w dzisiejszych czasach? Patrząc na to, co prezentują dzisiejsi lotnicy, można się co prawda spodziewać się sporego cheeru, ale gęba już nikomu nie opada do kolan Mimo to jednak w czasach, gdy 2 Cold Scorpio zaczął stosować tą akcję w przepełnionej brawlem Ameryce, musiała ona robić wrażenie.

Witam w tym oto felietonie, w którym pokrótce przedstawię od kolebki po dzisiejsze czasy historię najbardziej spektakularnego stylu wrestlingu - high flyingu. Bajka ta zaczyna się najprawdopodobniej w latach 30 XX wieku w Meksyku, gdzie to luchadorzy zaczęli wykorzystywać liny ringu do akcji pokroju Flying Clothesline czy Flying Plancha. Niestety jednak, bardzo mało jest materiałów video z latynoskich federacji sprzed lat 90. Jeśli chodzi o high fly w USA i Kanadzie, tam jego znaczenie było bardzo małe dopóki nie pojawili się Jimmy Snuka, a później Bret Hart czy Brian Pillman (całej trójce zresztą było daleko do najlepszych "latawców" ich czasów, ale o tym za chwilę).

W mojej opinii aż do końca XX wieku najważniejsza dla rozwoju high fly'u była Japonia (zresztą nie tylko, wtedy cały świat wrestlingu był o klasę za naszymi skośnookimi przyjaciółmi). Jako przełomowe uznałbym walki Tiger Maska i Dynamite Kida z lat 80. Ten kto je widział, wie o co chodzi - szybkie tempo, nowe movesy, emocje. Pewnie nawet dzisiaj dostaliby niezły cheer, prezentując to samo, co niemal 30 lat temu.

Od tego czasu nastąpił bardzo szybki rozwój. W 1987 Jushin "Thunder" Liger zadziwia wszystkich debiutując kultowym już Shooting Star Pressem. W latach 90 za sprawą WCW na scenę wkroczyli młodzi luchadorzy z AAA, z Juventudem Guerrerą, Eddiem Guerrero i Reyem Mysterio na czele. Jak na ironię, nigdy nie lubiłem WCW ze względu na słaby roster originalsów, niski poziom walk i niewiele wyższy entertainmentu. Wtedy jednak, za sprawą Meksykanów, mieli najbardziej spektakularne matche w całym USA. Tak na marginesie, mówimy oczywiście o lataniu, gdyż pod względem ogólnego produktu i walk heavyweightów wtedy palmę pierwszeństwa dzierżyło ECW. Hehe, jak znam życie wyraziłem już parę kontrowersyjnych i niezrozumiałych opinii.Ale nie martwcie się, od teraz postaram się nieco ograniczyć ten subiektywizm Wcześniej wspomniałem, że Japonia miała kluczowe znaczenie na dzisiejszy wizerunek HF. Otóż wtedy w Kraju Kwitnącej Wiśni na otwarte morze wyszli kolejni innowatorzy - Great Sasuke i Hayabusa. Z pewnością znaleźliby się inni, ale ta dwójka... wyróżniała się z tłumu, i to z wielu powodów. Po pierwsze - gimmicki. Obaj doskonale odgrywali postacie ninja, co wcale do najłatwiejszych rzeczy nie należy. Nie mogli bowiem tego sprzedać speechami (tzn. teoretycznie mogliby, ale miałoby się to nijak do historii o tajemniczych, doskonałych w walce wojowników). Musieli to pokazać w ringu. I zrobili to fenomenalnie! Efektowne kopnięcia, szybkość a także karkołomne akrobacje - to krótka charakterystyka tej dwójki. Do dzisiaj nieliczni stosują Double Moonsault (Sasuke) i Phoenix Splash (Hayabusa).

Na przełomie tysiącleci wyłania się kolejny, chociaż okryty mniejszą sławą, talent. Mowa tu o Kid Kashu. Wspominam o nim przede wszystkim dlatego, że nie przypominam sobie nikogo, kto latałby tak wysoko. Jego walki przed upadkiem ECW były istną ucztą dla oka. W XXI wieku do głosu dochodzi Ameryka. Pomimo wciąż mocnej obsady japońskiej, wypełnionej uczniami Ultimo Dragona ze szkoły Toryumon, to dzieci Nowego Kontynentu kontynuują misję rozwoju HF. Wymieniłbym tu Jacka Evansa, AJ Stylesa, Matta Crossa, Heliosa, Ruckusa czy Matta Sydala znanego obecnie jako Evan Bourne. Oni i wielu innych pokazali, że wrestling nie wykorzystał jeszcze wszystkich możliwości ludzkiego organizmu. Poza tym, jak już mówimy o wybitnych nowego tysiąclecia, nie sposób nie wspomnieć o Yoshitsune alias El Blazerze. Jeśli go nigdy nie widzieliście, koniecznie musicie nadrobić zaległości. Warto Cóż, to chyba byłoby na tyle. Nie! Przecież została wisienka na torcie. Czy w Wielkiej Brytanii, kraju baaardzo technicznego wrestlingu, może się narodzić najlepszy latawiec na świecie? Z pewnością nie uznałbym tego za głupotę, gdyby tytuł ten nadać 22-letniemu Benowi Satterly, znanemu jako PAC. Jego przydomek to "Facet, który zapomniał o grawitacji". Jest to jak najbardziej trafne określenie. Ten chłopak jest po prostu f-e-n-o-m-e-n-a-l-n-y! Zazwyczaj na początku walk kręci łapę przeciwnikowi, ale gdy się rozkręci... tego po prostu nie da się opisać. I tak doszliśmy do czasów dzisiejszych. Kto w przyszłości będzie kontynuował misję meksykańskich luchadorów? Tego nie jestem w stanie powiedzieć. Ale patrząc na rozwój high fly'u przez ostatnie dekady, nie mam wątpliwości, że jeszcze nieraz oczy wyjdą nam z orbit W tekście pojawiło się sporo wrestlerów, których przeciętny fan entertainmentu nie powinien znać Dlatego jak najbardziej radzę zobaczyć ich wyczyny na Youtube a potem... może coś więcej. Dla tych, którym nie chce się szukać, zostawiam kilka linków. Pozdrawiam

Music video PACa -

Music video Yoshitsune - http://www.youtube.com/watch?v=SJqaMdpWWbM

Music video Great Sasuke -

Music video Hayabusy - http://www.youtube.com/watch?v=aYVscbkeYus

[IIL]

Świetna robota Milos, felieton dobrze się czyta, i zawarłeś w nim trochę ciekawostek Jak już to nazwałeś - najbardziej spektakularny styl pro wrestlingu, dlatego jest tak widowiskowy i popularny, ponieważ składa się z wielu ryzykownych akcji, które przyciągają wzrok fanów. Pod tym względem o wiele trudniejsze zadanie ma np. styl techniczny. Na przestrzeni lat high flyning, jak i ogólnie wrestling ewoluuje, dwie dekady wcześniej opisany 450 splash otwierał usta fanom z podziwu, a trzy/cztery dekady wcześniej elbow drop z narożnika zapierał ludziom dech. Zgadzam się z Tobą, że Meksyk jest kolebką tego stylu, w Ameryce czy Japonii wówczas poświęcano uwagę heavyweightom, którzy moim zdaniem wciąż wiodą prym, a cruiserweightci niestety są w cieniu.

Jimmy Snuka, a później Bret Hart czy Brian Pillman (całej trójce zresztą było daleko do najlepszych "latawców" ich czasów, ale o tym za chwilę)

Umieszczenie tutaj Jimmy'ego Snuki rozumiem, ponieważ to on po raz pierwszy wykonał ryzykowny skok z szczytu klatki (lata 80). Ale co robią tam takie pozycje jak Brian Pillman, czy Bret Hart ?

Dzięki za widea, przyjrzałem sie im bliżej. Mimo iż te nazwiska już mi się kilka razy przewijały, to zaskoczył mnie PAC, którego nie doceniałem wcześniej. Na uwagę zasługuje również Yoshitsune, któremu muszę przyjrzeć się bliżej.

[pelikan]

Naprawde ciekawy felieton,niestety teraz już nie ma takich high flyerów.

[Lusik]

Pelikan mógłbyś mi wytłumaczyć co to znaczy, że ''takich high flyer'ów już nie ma''? Przecież Autor pisząc ten felieton, wyraźnie podkreśla, że ta najbardziej efektowna sztuka walki rozwija się wraz z rozwojem wrestlingu, czyli idąc tym tropem, to loty dzisiejszych ''lotników'' są dużo wyższe niż takiego Jimmy'ego. Więc piszesz trochę głupoty, nie wiem czy to wynika z niedoczytania tekstu czy z czegoś innego. Snuce trzeba oddać cześć za to co zrobił dla amerykańskiego wrestlingu, jednak czy on wykonywał takie akcje jak: Air Bourne, 450 splash, czy nawet 630 splash(Jack Evans). Także moim zdaniem twoja wypowiedź mija się z prawdą, albo po prostu nie zrozumiałem jej sensu.

Drogi Autorze! Naprawdę wykonałeś świetną robotę, czytałem to z zaciekawieniem, bo nie dość, że dotyczy tego co mnie bardzo interesuje, to dodatkowo jest napisane w ciekawy sposób i bardzo wciąga, dziękuję!

[Yao]

Świetny artykuł. Nie za długi ale od początku wiemy jaki jest temat dzięki czemu przyjemnie się to czyta. Moim zdaniem największym przykładem rozwoju HF jest Lucha Libre które co chwilę rozwija się i luchadorzy pokazują nam coraz bardziej niesamowite akcje. Z 10/15 lat temu gdy w AAA czy CMLL ktoś zrobił akcje pokroju suicide diving to cała publika wstawał i uważała to za coś niesamowitego. Obecnie takich akcji na galach lucha mamy z 5/8 na galę więc luchadorzy zaskakują nas coraz lepszymi kombinacjami lub skokami z większych wysokości. Cieszę się że High Flying się rozwija gdyż gdyby stał w miejscu to by już niczym nas nie zaskoczył i nudził a tak nadal oglądam z ogromnymi emocjami walki takich wrestlerów jak Evans,Ricochet czy Mascara Dorada.

[Matheo1674326031]

No felieton bardzo mi się podoba , dobrze go się czyta . Ogólnie bardzo ale to bardzo dobra praca .

pozdrawiam

Matheo

[Jacob]

Mimo, że felieton dość dawno napisany to przeczytałem go dopiero teraz. Rzeczywiście High Flying i dynamiczne walki to przyszłość tego biznesu, bo komu chce się oglądać walki dwóch kloców którzy przynudzają w ringu, czy nie lepiej obejrzeć dwóch kolesi którzy latają niczym anioły(wiem, że trochę zbyt wyniosłe określenie ). Obserwując ostatnie lata, widzimy że High Flying rozwija się bardzo prężnie, zawodnicy mają ogromne pole do popisu, ilość ataków zależy tylko od kreatywności wrestlera, no i od grawitacji, choć wiemy, że niektórzy o niej zapominają

[patry295]

Super felieton o tym, co najbardziej lubię, czyli High Fly'u. Muszę przyznać, że ten PAC jest niesamowity. Może doczekamy takich czasów, gdy takie 450 splash nie będzie robić na nas najmniejszego wrażenia. Tak, czy inaczej GOOD JOB!