UFC Fight Night 94: Poirier vs Johnson

[Morison]

 

 

Data: 17 września 2016

Miejsce: State Farm Arena, Hidalgo, Texas, USA

Transmisja: Fox Sports / Fight Pass / Extreme Sports Channel

 

 

Walka wieczoru:

155 lbs: Dustin Poirier (20-4) vs. Michael Johnson (16-10)

 

Karta główna (04:00)

185 lbs: Uriah Hall (12-6) vs. Derek Brunson (15-3)

155 lbs: Evan Dunham (17-6) vs. Rick Glenn (18-3-1)

135 lbs: Alejandro Perez (17-6) vs. Albert Morales (6-0)

170 lbs: Roan Carneiro (20-10) vs. Kenny Robertson (15-4)

155 lbs: Chris Wade (11-2) vs. Islam Makhachev (12-1)

 

Karta wstępna (02:00)

145 lbs: Gabriel Benitez (18-5) vs. Sam Sicilia (15-6)

170 lbs: Augusto Montano (15-2) vs. Belal Muhammad (9-1)

135 lbs: Jose Alberto Quinonez (4-2) vs. Joey Gomez (6-1)

 

Preeliminacje Fight Pass (01:00)

170 lbs: Erick Montano (7-3) vs. Randy Brown (7-1)

145 lbs: Chas Skelly (15-2) vs. Maximo Blanco (12-7-1)

 

 

 

Dustin Piorier Last 3: Bobby Green (KO) | Joseph Duffy (DEC) | Yancy Medeiros (TKO)

Michael Johnson Last 3: Nate Diaz (SUB) | Beneil Dariush (DEC) | Edson Barboza (DEC)

Powtórzę po raz kolejny historię Poiriera - od czasu przykrej porażki z McGregorem i powrotu do kategorii lekkiej Dustin znowu wygląda jak "Diament", którym lubią nazywać go fani, niepokonany od 4 pojedynków, w każdym z nich przewagę nad rywalami zaznaczał nokautem albo mocnym naruszeniem konstrukcji szczęki przeciwnika, wiadomo, że członek ATT jest znany właśnie ze swoich efektownych KO oraz szaleńczych stójkowych bojów, ale nie zapominajmy, że ma też brązowy pas brazylijskiego jiu-jitsu i kilka poddań na koncie, a jego rywal, jeśli był kończony przed czasem, to właśnie poprzez poddanie. Michael Johnson natomiast od czasu efektownego popisu przeciwko Barbozie, gdzie jego skuteczność w trafieniach i ciągłe napieranie na rywala było wręcz zaskakujące, cierpi na brak szczęścia, bo pomimo przyzwoitych występów brakuje mu niewiele, by przechylić szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Jako faworyta wskazałbym Poiriera, jednak bokersko "Menace" jest an tyle groźny, że jego potencjał stójkowy może namieszać w tym pojedynku.

 

 

Uriah Hall Last 3: Robert Whittaker (DEC) | Gegard Mousasi (TKO) | Oluwale Bamgbose (TKO)

Derek Brunson Last 3: Roan Carneiro (TKO) | Sam Alvey (TKO) | Ed Herman (TKO)

Z kolei pseudonim Halla zaczyna być coraz bardziej nie na miejscu, bo jego "primetime" chyba coraz szybciej dobiega końca, co prawda ciągle stać go na przebłyski geniuszu, jak znokautowanie w świetnym stylu Mousasiego, ale już taki Whittaker w dobrej formie, który zawalczył bardzo mądrze i dojrzale jak na swój wiek i doświadczenie, uporał się z nim bez większego zagrożenia. Z drugiej strony czarny koń, dosłownie i w przenośni, bo Derek Brunson w ostatnich 3 pojedynkach spędził łącznie w oktagonie niewiele ponad 5 minut, każdego ze swoich rywali bezlitośnie ubijając. Hall nie słynie z doskonałej defensywy, raczej tę rolę odgrywa jego nieprzewidywalność stójkowa, która odstrasza wielu rywali od odważnych ataków, tym razem może być inaczej, bo przewaga siły fizycznej oraz siły ciosu jest po stronie Dereka, to Uriah będzie musiał krążyć wokół, czekając na moment rozluźnienia rywala i popełnienie jakiegoś błędu.

 

 

W sumie to by było na tyle, od biedy można sprawdzić, jak poradzi sobie solidny ostatnio Dunham, może warto rzucić okiem na potyczkę Wade'a z Makhaczewem, jest też kolejny, mniej udany wynalazek programu Dany, czyli Randy Brown, może przeoczyłem nazwisko jakiegoś dobrego prospekta, o którym powinienem był wspomnieć, ale dla mnie karta wygląda bardzo biednie.

[N!KO]

Łatwo mi sobie wyobrazić, jak Hall zostaje znokautowany przez Brunsona. Derek jest mocny fizycznie. Zapasniczo moze go zdominowac, ale pewnie nie bedzie stronił od stójkowych wymian. Uriah musi liczyć na swój przebłysk geniuszu... ... jak zawsze.

 

A jeśli Derek będzie obalał, to stójkowej wojny należy oczekiwać w walce wieczoru. Mocne zestawienie i powazny test przed Poirierem. MJ jest po dwóch porażkach i potrzebuje tego zwyciestwa, zeby utrzymac sie w upper midcardzie dywizji. W przypadku porazki zalicza potężny spadek i przechodzi do roli gatekeepera. W przypadku zwyciestwa Dustina, zacznie się mówić o nim jako o pretendendzie, bo nastepna wygrana walka może mu dać title-shota.

[N!KO]

Uriah Hall (12-7) vs. Derek Brunson (16-3) - Jak mowilem - łatwo mi sobie wyobrazic, jak Brunson nokautuje Halla. Inna sprawa, ze Herb mógł jeszcze trochę poczekać z tym końcem. Nie sądze, że Uriah tak mocno odpłynął.

 

Dustin Poirier (20-6) vs. Michael Johnson (18-10) - Chcialem obejrzec dwie walki i nie sadzilem, ze bedzie to tak krotki seans z UFC. Obaj podeszli bardzo dynamicznie. Czuc było tą "złą krew" sprzed walki. MJ był zwyczajnie szybszy i trafił nokautującą kombinacją. Tu przerwanie nie pozostawialo watpliwosci. Poirier umarł.

[N!KO]

Uriah Hall (12-7) vs. Derek Brunson (16-3) - Jak mowilem - łatwo mi sobie wyobrazic, jak Brunson nokautuje Halla. Inna sprawa, ze Herb mógł jeszcze trochę poczekać z tym końcem. Nie sądze, że Uriah tak mocno odpłynął.

 

Dustin Poirier (20-6) vs. Michael Johnson (18-10) - Chcialem obejrzec dwie walki i nie sadzilem, ze bedzie to tak krotki seans z UFC. Obaj podeszli bardzo dynamicznie. Czuc było tą "złą krew" sprzed walki. MJ był zwyczajnie szybszy i trafił nokautującą kombinacją. Tu przerwanie nie pozostawialo watpliwosci. Poirier umarł.

[N!KO]

Uriah Hall (12-7) vs. Derek Brunson (16-3) - Jak mowilem - łatwo mi sobie wyobrazic, jak Brunson nokautuje Halla. Inna sprawa, ze Herb mógł jeszcze trochę poczekać z tym końcem. Nie sądze, że Uriah tak mocno odpłynął.

 

Dustin Poirier (20-6) vs. Michael Johnson (18-10) - Chcialem obejrzec dwie walki i nie sadzilem, ze bedzie to tak krotki seans z UFC. Obaj podeszli bardzo dynamicznie. Czuc było tą "złą krew" sprzed walki. MJ był zwyczajnie szybszy i trafił nokautującą kombinacją. Tu przerwanie nie pozostawialo watpliwosci. Poirier umarł.

[-Raven-]

1. Derek Brunson vs. Uriah Hall - walka o której ciężko coś więcej powiedzieć. Trochę przytulanek pod klatką (słabo, że Brunson nie potrafił z takiej pozycji sprowadzić Hall'a, chociaż próbował), rozerwanie klinczu, kilka markowanych ciosów przez Dereka i ładny lewy sierp na szczenę, który powala Uriah.

Nie wiem jak dla was, ale dla mnie, walka została za szybko przerwana. Brunson zasypał Halla na glebie gradem ciosów, ale niemal żaden nie doszedł na twarz, a Uriah nie wydawał się być odłączonym... Ja bym to puścił dalej.

Zabawne były te gesty Brunsona po walce, świadczące o tym, że teraz chce title shota. Przy tym jak zajebiście mocno jest obsadzony peleton i kolejka do pasa Bispinga, pokonanie zawodnika o pozycji Halla, to żadne papiery do tak wielkiego pushu.

 

2. Johnson vs. Poirier - kolejna walka bez większej historii. To co się od początku rzucało w oczy, to zbyt spokojny Dustin i mocno podminowany Johnson, który jak szedł do przodu - to na ostro. Długo nie trzeba było czekać na finał. Próba Diamonda pójścia do przodu, zostaje ładnie skarcona niezłą kombinacją rywala, po której Poirier zalicza dechy, a dobitka (z rozbiegu) Johnsona, była podobnej klasy co Hendo na Bispingu (czuć było MOC) - czyli urwała łeb.

Z jednej strony, lubię Poiriera i zawsze mu kibicuję, ale za to pajacowanie na ważeniu i wyciąganie łap do przeciwnika, spotkała go tutaj zasłużona kara. Chłopak chyba faktycznie niedocenił rywala i stwierdził, jak większość na forach MMA, że to starcie to dla niego zwykła formalność.