Pierwsza próba

[bRaYo]

Obudziłem się wcześnie. Spojrzałem na zegarek. 7:00. „Jeszcze chwila..” – pomyślałem o tym, jak o ucieczce od świata. Wiedziałem, że to dzisiaj będzie mój debiut. Debiut w AWF. To zupełnie inne uczucie. W EPW podchodziłem do tego jak do normalnej pracy. A teraz podchodzę jak do spełnienia marzeń. Marzeń, które siedzą we mnie od dzieciństwa. Tych, których spełnienia pragnąłem najbardziej. Ubrałem się, spakowałem strój w torbę i poszedłem do samochodu. Deszcz niemiłosiernie uderzał w głowę, całe ciało. Podjechałem pod halę. Próbowałem otworzyć drzwi, lecz zza nich wyskoczył jakiś człowiek. Dozorca jak mniemam.

 

D: Czego ?

 

J: Może grzeczniej? Jestem wrestlerem, będę tu walczył.

 

D: Taa? A jak się nazywasz?

 

J: Jestem The Destroyer. I zapamiętaj sobie tę nazwę. Niedługo wszyscy będą o tym mówić !

 

D: Dobra dobra ... wchodź

 

Ujrzałem długi, ciemny korytarz, z przeszklonymi drzwiami na końcu. Podszedłem do nich. Otworzyłem je. Zobaczyłem małą, pustą salę. Miejsc siedzących… może 1000? Ring też nie za duży. Poszedłem do szatni. Nagle, uświadomiłem sobie, że będę walczył z 3 innymi wrestlerami, z którymi się już kiedyś spotkałem. Chris Method, Abraham WeeMan w EPW, YNST na jakiejś gali. „Chyba znam ich styl” – pomyślałem. Ale wiedziałem, że to może nie wystarczyć. Trzeba było się jakoś przygotować. Wyjąłem z torby rzeczy, i zobaczyłem zdjęcie żony. Byłej żony. Przypomniałem sobie dawne chwile. Moje tryumfy w EPW. Lecz teraz nowe wyznanie. Nowe ! Przez uchylone drzwi, zobaczyłem Vaclava, z którym nieraz się spotkałem w EPW. W ringu i poza nim. Poszedłem na ring. Musiałem zapoznać się z nowym miejscem pracy. Powoli zaczęli się zbierać ludzie. Ujrzeli mnie spoconego, zmęczonego. Długi trening przed walką. Później dowiemy się czy to coś da. Na pewno szczęśnie też będzie ważnym czynnikiem. Jak zwykle przed każdą walką, modliłem się do Boga. „Dopomóż Boże..” Wiele osób zarzucało mi, że jestem heelem, a modlę się do Boga. Czy heel nie może wierzyć w Boga? Pytanie wracało i wracało, jak ból głowy. Do walki coraz bliżej. Adrenalina wracała z każdą chwilą. Wróciłem do szatni, dokonałem ostatnich poprawek. Usłyszałem theme Abrahama.. Ciarki przebiegły mi po plecach. Ale wziąłem się w garść. Nie mogę się wystraszyć przed samym debiutem. Pomyślałem : „Stary, weź się w garść, dasz radę” Podszedłem do lustra. Było pęknięte. Ujrzałem swoją twarz. Niewyraźną, jakby rozmytą. Nie wiedziałem, czy to może być jakaś przepowiednia. Zbliżała się moja kolej…

 

 

-----------------------------

 

Tak wiem, koniec nie jest zbyt super. Ale głowa bolała A jutro czasu nie będzie. Także proszę o wyrozumiałość

[Scythe]

No więc, bardzo ładnie napisane, tylko dla mnie to jedynie wstęp do RP (poza końcówką, która wyraźnie pokazuje, że za chwile rozpoczyna się Twoja walka) Najważniejszy błąd: GDZIE SPEECH?? Nie ma go. A to najważniejszy element RP. O przeciwnikach nie ma praktycznie nic. Moznaby było to jeszcze przełknąć, bo to pierwsza Twoja gala w AWF i teorytycznie mógłbyś ich nie znać, ale są opisy każdego z nich w Rosterze, zresztą oprócz YNST znałeś ich z EPW. No i nie wiem czy to celowo, czy nie, ale mam takie jakieś wrażenie, że Twój RP niezbyt pasuje do gimmicku Destroyera. Chociaz z drugiej strony podoba mi się, że opisałes jego wewnętrzne przezycia związane z wstąpieniem do AWF, a nie powieliłes schematu "Przyszedłem do AWF i rozjebie wszystkich"

[bRaYo]

Dzięki Scythe. Następny będzie lepszy