The Champ is Here

[SixKiller]

Znajdujemy się na krakowskim rynku. Widzimy ogromną rampę rozłożoną na samym jego środku, balony i transparenty. Rozentuzjazmowany tum skanduje nazwisko Lorda DeMarco. Po chwili ochroniarze gwałtownie nakazują ludziom stojącym na ulicy rozejść się. Kiedy sytuacja jest już stabilna pod rampę podjeżdża biała limuzyna z przyciemnianymi szybami. Z tyłu widzimy dwie malutkie flagi, polską i hiszpańską. Limuzyna staje i wysiada z niej elegancki czarnoskóry szofer, po czym przechodzi do ostatnich drzwi i otwiera je. Przy blasku fleszy z limuzyny wysiada ubrany w biały płaszcz Lord DeMarco, a tuż za nim również śnieżno biała Marlena. DeMarco ściąga ciemne okulary, uśmiecha się i rozkłada ręce w geście triumfu. Opozycyjna część uczestników konferencji wznosi ogromny heel heat w tym momencie. DeMarco nie przejmuje się tym jednak. Trzymając Marlene za rękę wchodzi na rampę, po czym rozpina płaszcz i oczom zgromadzonej widowni ukazuje się lśniący World Heabyweight Title z przykręconą już tabliczką „Lord DeMarco”, na którą zbliżenie robi kamera. Zapaśnik wita się ze stojącym na rampie prezydentem Krakowa i odbiera od niego odznaczenie. Kilka chwil później postawiona zostaje mównica, przy której staje prezydent aby przemówić krótko do mieszkańców Krakowa.

 

Witam Was kochani! Zebraliśmy się dzisiaj tutaj aby uczcić wielkie zwycięstwo Pana DeMarco, tutaj, na ziemi krakowskiej! Z tego tytułu otrzymał odznaczenie, ponieważ jest pierwszym i mam nadzieję, że nie ostatnim wrestlerem, który świętował swój sukces na terenie naszego miasta. Chciałbym podziękować organizatorom gali Rise of Champions, a także właścicielom federacji Attitude Wrestling Federation, którzy podjęli decyzję, że ich pierwsza gala pay per view odbędzie się właśnie tutaj. Panowie! Dzięki takim ludziom jak Wy to miasto żyje. Kochamy Was wszyscy!

 

W tym momencie krakowska publiczność zaczyna oklaskiwać prezydenta, który z uśmiechem podnosi ręce do góry i opuszcza rampę. DeMarco podchodzi do mównicy i również zaczyna klaskać, chociaż ze zdecydowanie mniejszym zapałem niż Krakowianie. Jest jednak w znakomitym humorze. Obok DeMarco staje Marlena, która ze zniecierpliwienia potupuje metalowym obcasem wysokich białych butów. Publiczność klaszcze i skanduje huczne „Dziękujemy!! Dziękujemy!! Dziękujemy!!”. Kiedy oklaski i okrzyki cichną DeMarco może wreszcie dojść do słowa. Jednak kiedy po raz pierwszy podchodzi do mównicy i otwiera usta wznosi się ogromny heel heat jego przeciwników stojących dalej. Doszło do zamieszek, które przerwała dopiero interwencja służb porządkowych. Przez kolejnych kilka minut usuwano niesfornych miłośników wrestlingu. Sytuacja wydaje się unormowana, więc powracamy na mównicę.

 

Dziękuję Panie prezydencie za tę wzruszającą wypowiedź. Ze swojej strony obiecuję, że nie była to moja ostatnia wizyta w Krakowie i tutejsza publiczność jeszcze wielokrotnie będzie miała okazję oklaskiwać moje występy. Sami widzieliście, naszą ceremonię próbowała przerwać aspołeczna grupa ludzi, której teraz wstydzi się cała Polska... ale nie będziemy za nich przepraszać, oni sami to zrobią! Na pewno przysłał ich tutaj zazdrosny o mój sukces Majkel Kopniak.

 

Po raz kolejny publiczność zaczyna żywiołowo oklaskiwać wypowiedź nowego mistrza AWF. DeMarco ruchem dłoni próbuje tonować krakowskich fanów.

 

Cisza ... zgromadziliście się tutaj aby zobaczyć na żywo pierwszego w historii Attitude Wrestling Federation mistrza świata... podkreślam MISTRZA ŚWIATA. Wszyscy widzieliście co się stało w niedzielę podczas Rise of the Champions, widzieliście upadek Jupitera i moje spektakularne zwycięstwo. Cyprian Kamil Norwid napisałby, że ideał sięgnął bruku. A co ze mną? Ze swojej strony mogę pogratulować Backstabberowi dobrego wyboru... zdał sobie sprawę z tego, że u boku Jupitera nie wejdzie wyżej niż na szczyt jego wózka inwalidzkiego. Fani Jupitera przekonali się na własnej skórze ile są warte obietnice bez pokrycia. Miało być wielkie święto, obiecał zwycięstwo własnej córce... a tutaj co? Wygrana przeszła obok nosa... ale nie to w tym wszystkim jest najważniejsze, cały Poznań zadaje sobie teraz pytanie jakim ojcem jest Jupiter. Gdzie jest Twója duma Jupiter, jak teraz spojrzysz dziecku w oczy?

 

Patrząc na mnie widzicie nie tylko moje zewnętrzne i duchowe piękno, przede wszystkim widzicie człowieka, który zawsze dotrzymuje wcześniej złożonych obietnic. Zapowiedziałem Wam, że podczas Rise of the Champions przypieczętuje swoje zwycięstwo i tak postąpiłem. Kurtuazja nakazuje mi pogratulować pozostałym zwycięzcom walk mistrzowskich... Oscarowi Kniferowi i Vaclawowi, Big eLowi. Składam Wam szczere kondolencje z powodu zdobycia tych drugorzędnych tytułów.

 

Przykład Jupitera jest doskonałym wyznacznikiem tego jak bardzo można cofnąć się w wrestlingowym rozwoju. Historia, nasza matka wiedzy pokazała, że porażka na ostatnim szczeblu rozgrywek często kończy się tragicznie, pociąga za sobą wiele nieszczęść. Tylko to nie jest mój problem! Ja jestem mistrzem świata przyjacielu... dla przegranych nie ma czasu. Na usta same cisną się słowa „vae victis”. Powiedziałem, że dotrzymuję obietnic... Tobie także takową złożyłem Jupiter. Powiedziałem, że jestem w stanie wybaczyć Ci wszystko... musisz tylko przyjść tutaj, uklęknąć przed moim obliczem i oddać mi hołd. Czekam Jupiter, czekam na Twój gest! Chciałem abyśmy zakopali wojenny topór i aby tego dokonać przygotowałem dla Ciebie prezent... . Mam nadzieję, że przyjmiesz ją na dowód mojego zwycięstwa.

 

Wiem, że poza main eventem Waszym zainteresowaniem cieszył się debiut zapaśnika, którego nazywają... E2. Co to właściwie oznacza... enigmatyczny, a może ekstremalny? W powietrzu rozchodzi się dziwny zapach idący z kierunku posterunku oznaczonego numerem trzynastym. Mniejsza z tym... ja jestem mistrzem świata, a on nie, ja rządzę tą federacją, a on nie, ja jestem ładny, a on brzydki... do widzenia. Poza tym zobaczyliśmy powrót... powrót Snake’a i Wolfa. No i co teraz zrobisz bracie, kiedy dzikie zwierzaki przyjdą po Ciebie?! To pytanie kieruję do Was, błazny z AWF. Po moim wystąpieniu zapraszam na festiwal sztucznych ogni, który z okazji mojego triumfu przygotował mój sztab.

 

Panie i Panowie, MISTRZ jest tutaj!!

 

Po tych słowach Kraków ponownie zaczyna klaskać na cześć Lorda DeMarco. Przy owacji swoich fanów i pisku pięknych fanek DeMarco opuszcza mównicę. Kilka chwil później zgromadzeni fani wpatrzeni w niebo oglądają różnokolorowe wybuchy. DeMarco wsiada do limuzyny i spoglądając na krakowską publiczność odjeżdża wraz z Marleną.

 

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Sorry za spóźnienie, źle przeczytałem i myślałem, żę RP do 5 grudnia. Najgorsze, że powiedziałem Rave'owi, że tak jest