Real Extreme

[Itchy]

Dzień przed Rise of the Champions, Kraków. Godzina wieczorna.

 

[czarny ekran. po chwili słychać pukanie do drzwi. Ekran rozjasnia się i widzimy... gabinet lekarski? Znowu? Nie, chwile... to nie ten sam gabinet co poprzednio. Pomieszczenie wygląda schludniej, wyłożoną badziewny,i kafelkami podłogę zastąpił złotawy dywan, perłową biel ścian zaś - łagdony błękit. Na ścianie wiszą podróbki obrazów Picassa, Rafaela czy Van Ghoga. W rogu pomieszczenia, naprzeciw okna ustawione jest łózko podobne do fotela dentystycznego, a obok niego równie biały jak łóżko fotel... ponownie słychać pukanie do drzwi, tym razem donośniejsze. Kamera "odwraca się" w kierunku drzwi przechodzi przez nie i zatrzymuje się na tabliczce na nich zawieszonej.

 

206

I.M. Calm

Lekarz psychiatra

 

Kamera wraca do środka, ktoś znowu puka, jednak tym razem 'pukanie' praktycznie podchodzi bardziej pod próbę włamania. Kamera obraca się w prawo. Stoi tam dębowe biurko, przy którym siedzi... prawdopodobnie lekarz. Lekarz który przysnął, jednak został obudzony przez donosne pukanie... Podskoczył z krzesła i załązył na nos okulary.]

 

Lekarz - *ziewa* Wejść proszę!

Głos_z_zewnątrz - Drzwi są zamknięte, palancie!

Lekarz - *przeciera okulary szmatką* A tak, już, już... [lekarz naciska jakiś przycisk pod biurkiem, rozlega się brzęczocy dzwięk i drzwi otwierają się. W progu stoi nikt inny jak [nie, nie Hanka Bielicka ] Itchytude. Jak zwykle ubrany w glany, czarne spodnie, i swój ulubiony T-Shirt z napisem "Razorproof". Na jego twarzy wymalowane jest całkiem widoczne zdenerwowanie.]

 

Itchytude - Co tak, kur...

Lekarz - Pan Tude! Oczekiwałem pana od kilku godzin!

Itchytude - Tak, a ja pukałem do drzwi pare pieprz...

Lekarz - Faktycznie, być może troszkę przysnąłem, ale bardzo cieszę się pana gościć. *wyciąga coś z szuflady biurka* Może ciasteczko?

Itchytude - Koleś, mam twoje ciasteczko głęboko w odchłani mojej du...

Lekarz - Szkoda, są naprawdę pyszne. Prosze niech pan wejdzie!

[itchy wchodzi do środka, zatrzaskując za sobą drzwi. W efekcie impetu jeden ze ściennych obrazów spada na ziemie.]

Lekarz - Ach, te przeciagi. Nic nie szkodzi, to nie pana wina.

Itchy - Zauważyłeś, żebym przepraszał?

Lekarz - To naprawdę nie ważne, proszę się położyć [wskazuje palcem na łóżko].

Itchy - *chwila ciszy* Robie to tylko dlatego, że ten poje...

Lekarz - O tym pomówimy za chwilkę. Proszę, niech się pan kładzie.

 

[itchy mierzy psychologa wzrokiem, spogląda w kamerę, wzrusza ramionami i rusza w kierunku łóżka. Wyciąga się na nim wygodnie, podczas gdy I.M Calm siada na krześle obok niego, z klasycznym notesikiem w ręku]

 

Psycho[log] - Dzwonił do mnie dziś rano pana lekarz. Podobno źle z panem, poobijał się pan...

Itchytude - Taa, doktor Mario kazał mi tu przyjść. Mówił mi, że jeśli nie będę go słuchał, to nie uchroni mnie przed kontuzją, czy coś. Dlatego kazał mi przyjsc do pana, wygadać się.

Psycholog - Dobrze, może opowiesz mi o swojej rywalizacji z tym, no... big... ee...

Itchytude - Z Big eLem!

Psycholog - No właśnie, nie pamięci do tych waszych ksywek, wybacz Scratchy.

Itchytude - ITCHY! ITCHYTUDE! JESTEM PIERD...

Psychlog - A no tak, faktycznie. No więc opowiadaj.

Itchytude - Ech... wszystko zaczęło się podczas pierwszego Outbreak... [obraz matowieje, potem staję się biało-czarny. Widać przebłyski z pierwszej gali AWF. Po meczu z Backstabberem na ring wdziera się eL z passem z poprzedniej federacji i uderza nim Itchiego prosto w czoło. Uderzenie to pokazane jest z kilku różnych ujęć nim ekran wraca do normy, i rozmowa jest kontynuowana...]

 

Itchytude - Widzisz TO? [itchy wskazuje palcem skaleczenie w okolicach ucha] to właśnie tu... a nie tu sie zaciąłem przy goleniu. Ale spójrz na to! [itchy znajduje na czole miejsce z przyklejonym plastrem]. Wiesz czemu noszę ten plaster? Nie dlatego, ze czuję ból po tym uderzeniu. Takie uderzenie nie wiele dla mnie znaczy. Noszę ten plaster na znak że pamiętam. Że pamiętam ten podstęp. I na znak, że nie zapominam! I po walce na tym PPV, Rise of the Champions, po wygranej walce przykleje ci ten plaster na zakrwawione czoło. Żebyś pamiętał. I nigdy nie zapomniał!

 

Psycholog - A czy czujesz do eL jakąś specjalną antypatię?

Itchytude - Tak, to cholernie dziwne uczucie ogarnia mnie za każdym razem, gdy słyszę jego imię. Za każdym razem, czuję wielką ZŁOŚĆ I WKUR*IENIE! Mam ogromną ochotę zrobić mu krzywdę. I to ogromna krzywdę. Mam nieodpartą chęć zniszczyć go. I to PPV jest doskonałą okazją. Widzisz, stypulacja Razor Wire, to jedna z najbardziej extremalnych i wymownych sposobów pokazania, że ma się jaja, że ma sie w sobie to coś. I taki mecz musi skończyć się boleśnie. I to świetna okazja, żeby go zniszczyć. Mam ochotę dokonać totalnej anihilacji, mam ochotę go zniszczyć. I kiedy wyjdę z pasem na moim ramieniu, będę mógł odetchnąć. Spójrz na przykład na to, eL. [wyciąga z kieszeni pudełeczko po zapałkach, i wyciąga ze środka...] To jest żyletka. Mała... ale groźna... Niepozorna... a zabójcza. A teraz wyobraź sobie sto takich żyletek. Każda z nich tak samo ostra jak ta. I wyobraź sobie teraz ten ból, to niesamowite cierpienie które przeszyje twoje ciało, gdy wzystkie naraz i każda z osobna okaleczy twoje ciało i duszę! I eL, juz nie ma odwrotu. Jest tylko zniszczenie. I po meczu, po którym ring będzie nadawał się tylko na częsci zapasowe okaże się, kto naprawdę jest EXTREME!! [itchy zrywa się z fotela na równe nogi i wychodzi szybkim krokiem z gabinetu]

 

Psycholog - Ale panie Tude, jeszcze nie koniec terapii... a zresztą, rachunek prześle pocztą... [fade2black, uderza Good Times, transmisja kończy się, Copirajt, TieM Itchytude i AWF]

 

------------------------

 

UWAGI POERPOWE:

 

Krytyka jak najbardziej mile widziana, jak zwykle. RP jest jaki jest, chociaż czuje, ze stac mnie na wiecej. Poprostu kolejny cholernie ciezki dzien. Ale nie ważne. Ważne że zdąrzyłem. Czekam na PPV i zycze wszystkim powodzenia [nawet tobie, Luk ]! Pozdrowienia, ide sie wyspac!

[Rabol]

Wedle prosby, wskazowki wyslalem na PW.

[Itchy]

wskazówki odebrane, wielkie dzieki!