Gyeotedo meollido gal su eobseo, Nunedo mamedo dul su eobseo

[Ja Myung Agissi]

Nieskazitelna dwoistość mej natury wciąż powraca, to pragnienie, tak ludzkie i boskie zarazem, by stać się podobnym do tych słodkich istot niebiańskich. To nieustanna walka między ciałem a duchem, która jest powodem udręki. To źródło wszystkich radości i smutków, a moja dusza jest polem bitwy, na którym walczą ze sobą i łączą się w dwie armie roztrzaskując szczątki zdartego naskórka i sinych paznokci.

 

----------------------------------------------------------------------- 

Peru, 

Jedna z szatni wewnątrz hali, 

Lima, kilka chwil po main evencie Wrestlepaloozy. 

----------------------------------------------------------------------- 

 

[Znajdujemy się wewnątrz szatni najprawdopodobniej jednego z wrestlerów Extreme Wrestling Federation, obraz przekazywany przez kamerę jest niedokładny, gdyż jedynym źródłem światła jest mała lampka charakterystyczna dla epoki Meiji. Po chwili światło słabnie, trwa cisza, lecz po kilku minutach słyszymy głosy.]

 

Postac #1: Pojawia się to uczucie, miłe, przyjemne, lecz potem pojawia się ból. Szpony wślizgują się pod skórę i rozrywają ciało, by sięgnąc moich oczu i zatopic w nich. Ech [japońskie] i wtedy sobie przypominam. Najpierw odmawiałem modły. Nawet trwałem w ascezie, na początku to pomagało. Potem wracał ból i głosy. One mówią do mnie po imieniu.

 

Postac #2: Yoshi...

 

Postac #1: Kto to? Kim jesteś?

 

Postac #2: Jesteś gotowy? Koniec z lazurowymi podchodzami. Jesteśmy gotowi. Słyszysz co do ciebie mówię?

 

Postac #1: Wybawiciel nie przyjdzie w ten sposób. Zakała za zakałą. Krwiożercze lalki komercji szukają swych sług, i znajdują. Chcą plastikowego uwielbienia, więc mają. Są polakami, i bija polaków. Tchórze... Nawet gdybym chciał odkupic swym poświęceniem ich grzechy...

 

Postac #2: Jak odkupisz?

 

Postac #1: Swoim życiem. To wszystko co mam. Niegdyś nagi człowiek stanął przed nimi, został skazany za bunt za podniesienie ręki na Cesarstwo. To był buntownik. Podżegał ludzi do walki, obiecywał, że nadejdzie radosna chwila gdy oni upadną.

 

Postac #2: Oni przetrwali...

 

Postac #1: Owszem, w swej marionetkowej postaci przetrwali, teraz są niczym. Tamten człowiek mordował, dopuścił się zdrady, grabił i popełniał inne zbrodnie, więc został skazany na śmierc. Skazali go. Skazali zwykli.... i wszyscy pop-bogowie... Jednakże, te wszystkie zbrodnie miały wspólny czynnik – szczerośc, on mówił im prawdę, dlatego w tej konwencji musiał zginąc. To przykre mistrzu.

 

Postac #2: Chodźmy Yoshi ....

 

[Materiał filmowy się kończy]

 

----------------------------------------- 

Japonia, 

Wyspa Honsiu, 

Yokohama, prefektura Kanagawa. 

------------------------------------------ 

 

[Kamera przenosi nas w świat piękniejszej części świata, nie tylko świata lecz także bardziej uroczej części Japonii. Jesteśmy na wyspie Honsiu, dokładniej w Yokohamie. Kamera przelatuje dośc szybko nad metrpolią, docierając do miejsca zamkniętego dla pospólstwa i tak zwanego plebsu. Tutaj zamieszkiwac mogą jedynie Ci najbardziej zamożni, bądź jak w przypadku tegoż bohatera, jedynie Ci z wyższym statusem społecznym. Gdzie jesteśmy? W posiadłości Yoshihito Nabeshimy, wrestler posiadający status księcia zamieszkuje majestatyczny zamek zbudowany przede wszystkim z drewna, gdzie dominuje czerwień, biel i czerń – kolory wyjątkowe i rzadko występujące w przyrodzie. Po chwili kamera ukazuje duże połacie terenu, które są ułożone w kształt górskich tarasów, dokładniej widzimy stromy labirynt oddzielony żywopłotami. Pomiedzy kolejnymi ścieżkami widac gromadę dziewczynek, które zbierają zioła, najprawdopodobniej są one małymi adeptkami światyni rodowego bożka. W oddali widzimy taras ów zamku, kamera dokonuje zbliżenia, widzimy Yoshihito Nabeshime. Mężczyzna ubrany jest w tradycyjną dla swego rodu czarną yukatę z małym elementem ozdoby w kształcie kwiatu wiśni. Wrestler stoi samotnie, nie ma przy nim jego mentora. Po chwili kamera dokonuje zbliżenia, od tyłu spokojnie podchodzi do mężczyzny jego żona – Mitsuko.]

 

Mitsuko (przytulając się do pleców męża) – Nie wejdziesz do domu? Musisz spac, śpij, jesteś zmęczony.

 

Książę Nabeshima – To nie jest istotne, gdzie jest mistrz?

 

Mitsuko – Dusza mistrza odeszła do nieba. Jego ciało zakonczyło swoją misję. Chodziło w świetle słońca i księżyca, po pisachu i kamieniach, grzeszyło, odczuwało ból i teskniło za niebem.

 

Książę Nabeshima (martwo) – Ciało...

 

Mitsuko – Mistrz już cię nie potrzebuje.

 

Książę Nabeshima – Zniknij.

 

Mitsuko (ironicznie) – Jak sobie życzysz wasza wysokośc.

 

[Mitsuko odchodzi, Yoshihito stoi martwo obserwując piękno przyrody... po chwili wpada w zadumę]

 

książę Nabeshima – Najpierw pojawiły się skrzydła, potem anioł. Ukazał mi się jego duch, uznał mnie za równego sobie. Dostrzegł coś niezwykłego, ech [japońskie] nie mógł we mnie niczego dostrzec...

 

[Nagle odzywa się drugi głos męski, kamera zmienia kierunek obserwacji, widzimy tajemniczego jegomościa.]

 

...: Mogłem...

 

[Yoshihito blady jak ściana odwraca się w stronę mężczyzny...]

 

...: Nie martw się nieuniknionym, martw się hipokryzją która nas otacza.

 

Książę Nabeshima: To nie strach, już nie, jedynie mała zwada, by walczyc z kłacami, hipokrytai. Boją się wszystkiego, chowają prawdę. Oni ... nie mówią prawdy, nie mają odwagi, lecz mają ją by wymagac czegoś... World Title. Niejednemu z was w głębi duszy ciąży wasza społeczna rola – odpowiedzialności. Przekładając przykład world title można uznac to trofeum jako Syrenę. Syrena to wasze niedościgłe marzenie, ponieważ oferuje całkowitą wolnośc od życiowych ograniczeń, urocze prawda? W jej obecności, zawsze intensywnej i przesyconej pożądaniem posiadania i gloryfikowania, czujecie się przeniesieni do świata czystej przyjemności, jakże to cudne ... Siłą Syreny jest iluzja. Kusi swoją specyficzną powierzchownościa i sposobem bycia. Jednak jest ... nieuchwytna... nikt jej nie ma wiecznie...

 

...: Czasem chcą szczęścia....

 

książę Nabeshima: Szczeście ... ja jestem szczęsciem ... Yoshi ... Ten niedościgły na dłużej niż chwilę stan ducha, do którego wy dążycie w syzyfowym trudzie. Dlaczego syzyfowym? Bo nie zdobędziecie go ani zapełniając swe konta bankowe, paląc miliony jointów, szukając złotego graala, albo innego rogu avengera. Gdyby tak było nikt nie odbierałby sobie życia... Szczęscie nie jest stanem, który może trwac ciągle. Przestałoby cieszyc. Taka nirwana pojawia się tylko w dzieciństwie, potem pojawiają się złe doświadczenia iii wszystko odchodzi... EWF jest jak rodzina, jest polem energetycznym, obszarem, w którym działają ukryta siły porządkujące. W polu każda osoba musi byc obsadzona. Jest lider, osoba, która aspiruje do roli lidera, jakiś opozycjonista, ktoś w aucie, ktoś kto daje ciepło i opiekę, mądrala etc... Rola to coś więcej niż osoba, a osoba – coś więcej niż rola ... Do wypełnienia jednej roli, potrzeba więcej niż jednej osoby. Jeśli autorytarny "ojciec" mocno obsadza swoją, w jakimś momencie zostanie zdetronizowany przez brata, syna, wnuka, urocza analogia prawda? Urocza. Właśnie dlatego tak ciężko wyjśc ze starych kolein, rodzinne system ulegają destrukcji. "Państwo to ja" – mówił Ludwik XIV. Więc? Skoro już wejdziecie w jedną rolę, to końmi was nie można wyciągnąc. To zwykła kwestia przyzwyczajeń. Nie zminiając nic będziecie trwac w pustce, odnosicie tylko pozorne korzyści. Pozorne, bo blokujące w rozwoju. W końcu pojawiają się czarne owce, iii jeśli wyobrazimy sobie EWF jako mozaikę składającą się z pięciu kamyków, rozwój nastąpi przy dorzuceniu szóstego, dziesiątego ... Sztuka to zaakceptowac nowe elementy, a nie w kółko zamieniac miejscami stare. Zostaje walka...

 

...: O FTW albo World Title...

 

książe Nabeshima: Nie interesują mnie indywidualne korzyści, w żadnym stopniu, sayounara ...

 

[Obraz nagle znika]