Początek nowej ery

Na ekranie widzimy Nigel’a Moron’a znajdującego się w jakimś korytarzu. Nie wiadomo co to jest za miejsce, w każdym razie jest tu brudno jak w dupie! Gumy były poprzyklejane nawet na ścianach, w całym pomieszczeniu czuć straszny smród, niczym pot. Miejsce to wygląda jak hala, co to jest? Nie wiadomo. Nigel dostał pismo w którym kazano mu się tu zjawić, a więc jest. Nagle do poczekalni wszedł jakiś człowiek. Był ubrany w czarną kominiarkę i czarne spodnie.

- Czy ty jesteś Nigel Moron?

- Tak, a co? Coś nie pasuje?

- Moron! Lepiej stąd człowieku spierdalaj. Jeśli usuniesz się daleko, daleko w cień nic ci się nie stanie!

- Co ty kurwa ode mnie chcesz?

- Od ciebie nic nie chce. Zajebałem tą całą psiarnię. Przecież to są jacyś cholerni, porąbani szaleńcy. Znaczy byli. Słyszałem o tobie, podobno jesteś podejrzany. Jeśli stąd wylecisz to nikt cię już nie będzie szukał. Posłuchaj mnie jeśli chcesz dla siebie dobrze.

- Gdzie mam niby wylecieć?

-Choćby kurwa na Peru dalej rozśmieszać ludzi. Nic mnie to nie obchodzi. Ostrzegłem cię, teraz lece…

Nieznajomy osobnik wybiegł z budynku jak poparzony, Nigel wyjrzał za nim chwilę po tym jak tamten pobiegł, lecz już nikogo nie spostrzegł. Był bardzo zaskoczony. Wyszedł z budynku i rozmyślał nad tym co zrobić. Wyciągnął z kieszeni telefon. Okazało się, że ktoś nagrał mu wiadomość na poczcie głosowej. Sprawdził ją…

- Nigel. Oglądałem twoją walkę na ostatniej Poolozie. Tak dalej być kurwa nie może. Postanowiłem ci pomóc. Zapomnij już o tej pojebanej historii z policją i zajmij się wreszcie wrestlingiem! Jeśli chcesz kiedykolwiek coś znaczyć w EWF musisz ruszyć dupsko i potrenować, a nie zajmować się jakimiś pierdołami! Tych policjantów już nie ma. Męczą ludzi w innym świecie. Nie przejmuj się, nikt nie będzie cię podejrzewał, bo nikt nie wie o tym chorym przesłuchaniu. Z wyjątkiem mnie. Ale to już jest moja sprawa. Zajmij się wreszcie tym co do ciebie należy. Na razie i powodzenia na Kwietniowej Anarchii.

Nigel przez chwile trzymał jeszcze telefon przy uchu z otwartymi ustami, a w słuchawce słyszał teksty typu, aby usunąć tę wiadomość wciśnij 9, itp. Po chwili otrząsnął się i zaczął mówić

- Dobrze ludzie. Ktoś… hmmm… jakby go nazwać? Ktoś „miły” zrobił mi „przysługę”, gdyby ci pojebani ludzie byli choć trochę mniej pojebani to może bym ich żałował, ale na szczęście teraz mnie nie obchodzą. Niech się grzeją. Chodzi mi o to, że w ten sposób spełnia się to co chciałem, żeby się stało. Jestem wolny. Wolny od nich. Nareszcie nie będę pośmiewiskiem.

Nagle jakieś dziecko przechodząc koło Nigel’a zaczęło pokazywać na niego palcem i powiedziało:

- Mamusiu zobacz! To ten pan co go oglądaliśmy na komputerze i wołał policja, zamiast się bić!

- Lepiej się ucisz bo zadzwonię po policję i cię zgarną na komisariat i będą bić paskiem aż ci ręce spuchną!

Matka dziecka popatrzyła na Moron’a z oburzeniem, po czym zabrała swojego syna i poszła.

- To jest nie ważne, bo od dziś Nigel Moron jest nowym człowiekiem. Na Kwietniowej Anarchii wszyscy zobaczą na co mnie stać. Co mogę powiedzieć o swoich rywalach? Vitor Hernandez, czy Lunatik – obu wam wydaje się, że jesteście straszni. Vitor myśli, że ma fajowy titantroon i wszyscy rywale pouciekają ze strachu. Lunatik zaś myśli, że skoro ma zmodyfikowane genetycznie DNA to już jest świetnym wrestlerem. Jesteś tylko trochę silniejszy od innych, to wszystko. Nie wiecie co to strach. Nie doświadczyliście strachu w swoim życiu. Miejcie nadzieję, że nigdy nie doświadczycie. Maniak – nie sądzę, że trzeba się długo wypowiadać na jego temat. W naszej pierwszej walce spadłeś na głowę z narożnika, teraz nieco ci w tym pomogę i mam nadzieję, że wyjdzie ci to na dobre, choć szanse są nikłe. Choć w sumie – na gorsze wyjść nie może. Dastin Tornado. Wydaje mi się, że jest najpoważniejszym z grona tych ludzi, lecz jeśli się przegrywa z jednym rywalem mając dwóch ludzi po swojej stronie nie można być nie do pokonania. Sandman pokazał wam na czym polega prawdziwy wrestling. Ja zrobię z tobą i z Lunatikiem, jak i z całą resztą to samo. Kończy się wasza era. Kończy się wam czas triumfów i zwycięstw. Zaczyna się mój czas, czas Nigel’a Moron’a.