Priwiet Sabaki!

Wasyl ocknął się leżąc na wznak w chyboczącej się trumnie. Jego oczom wpierw ukazało się pociemniałe niebo, na którym zapłonęły właśnie pierwsze gwiazdy. W żołądku mu się przewracało, przez chwilę nie mógł zrozumieć gdzie jest i dlaczego. Dopiero gdy odchylił wieko i znalazł się w pozycji półsiedzącej zrozumiał swoją sytuację. Trumną rzucało, ponieważ wokół było otwarte morze, na szczęście Wasyla dość spokojne. Obiegła go myśl: co ja tu robię, psia jego mać? Jak przez mgłę zobaczył siebie na podłodze wyłożonej szarym linoleum, noga okuta w czarny, wypastowany, wojskowy but na jego gardle, karabiny wycelowane w jego pierś i napis FSB na kamizelkach kuloodpornych zamaskowanych napastników. Wasyliju Fiodorowiczu, naród dziękuje ci za wierną służbę. Możesz już spocząć. Bach! Ciemność. W ten sposób skończyła się kariera młodego kapitana. Może by i drugi Putin wyrósł, wszak Wasyl pracował w Petersburgu, jednak te ambicje może już włożyć między bajki.

Na razie dryfuje, jest bardzo zimno, fale niosą go w niewiadomym kierunku i jedyne co może zrobić to wyobrażać sobie ikony z domu jego dziadków i modlić się do nich o łaskę. I może by to zrobił, gdyby nie był wojującym ateistą, pod tym względem sztandarowym produktem ery komunistycznej. Mija godzina za godziną, chwile grozy rodem z powieści Stephena Kinga, w których główny bohater zawsze odchodzi od zmysłów przez swoją bezsilność, aż nadchodzi świt, a wraz z nim i nadzieja, bo oto na horyzoncie oczom ukazuje się linia brzegowa. Wasyl czym prędzej chwyta trumienne wieko i wiosłuje, w duchu śmiejąc się do rozpuku. Scena godna Monthy'ego Pythona. Po kilkudziesięciu minutach wytężonej pracy przerywa, od tego punktu fale przyboju załatwią sprawę. Trochę uspokojony rozejrzał się w końcu po swoim "jachcie" i ze zdumienia zaczął przecierać oczy. Spod wyściółki wystawała połyskująca w słońcu szyjka butelki "Czerwonego Rozpiździelinika", a tuż obok ukryte były dwa stakany (szklanki, z których pije się wódkę na cmentarzach rosyjskich – pije się za bliskim, ale również z nimi, a raczej z ich duchami). Ścierwojady, jebaki! Ponure poczucie humoru jest normą wśród wierchuszki FSB, ale coś takiego... pizdiec! Do szyjki natomiast przywiązany był skrawek papieru z informacją: Gromow, za wtrącanie się w nie swoje sprawy, zostajesz ukarany zesłaniem na szczególną wyspę. Jej teren należy w całość do EWF Corp. - największej słowiańskiej federacji wrestlingowej świata. Od tej chwili całkowicie podlegasz jej włodarzom, a jak dobrze wiesz, z tak okrutnymi i bezwzględnymi zarządcami wytrwać mogą tylko najlepsi. Mimo wszystko ciesz się, że żyjesz. Chociaż może i nie za długo to potrwa. Zaaranżowaliśmy ci walkę z dwoma wschodzącymi siepaczami, Dastinem Tornado i Barrim. Połamania nóg. X. Na odwrocie zdjęcia przyszłych przeciwników, wraz z ich krótką charakterystyką.

Co to za szmaciarz? Wygląda jak władywostocka, portowa bladź ciągnąca druta chińskim marynarzom bezzębnymi ustami. Niebieski irokez na głowie, mięsa tyle co na kułaku po józefowskiej reedukacji, przezroczysta pedalska bluzeczka. I w dodatku - Lach. Jeżeli tak wyglądają synowie tego narodu to powinni Lecha W. Na najwyższym drzewie powiesić, że przez niego utracili dobroczynny wpływ armii czerwonej i Sojuza, na kraik nadwiślański. W zamian się zachłysnęliście amerykańskim hamburgerem, polaczki! Za przykład niech posłuży właśnie Dastin Tornado. Wstyd chyba mu było, że z polszy, a w dodatku z jakiegoś zasrajewa się urwał, to i swój pseudonim zamerykanizował. Delirka na czworakach – amerykański sen prostego polaka. HAHAHA! Ale już niedługo to potrwa Dastinie. Wujek Wasia nadchodzi, poukładać tak jak być powinno. To co było w PRL-u było słuszne, bo było przesiąknięte myślą radziecką i rosyjską duszą, a porządek by; taki, że kto z PGR-u się wywodzi, ten i tylko tam się nadaje. Więc pakuj już manatki, bo mama woły do pługa przywiązała i orka na ciebie czeka. Po twojej przegranej EWF uwolni się od zatęchłego zapachu zabitej dechami wsi. Moimi rękoma, które będę musiał dokładnie i mocno szorować po walce, żeby zmyć twoją krew, ale przede wszystkim twój kołtuński brud. Co do drugiego... to to już jest poniżej jakiejkolwiek krytyki! Naród hindusów jest jednym z tych, które nienawidzę najbardziej, przypominają mi meduzy Nomura niszczące wody morza japońskiego. Rodzą się, żrą, srają, a na końcu swojego miernego, syfiastego i bezcelowego żywota kopulują, by kolejne pokolenia zajęły ich miejsce. Ty Barri jesteś po prostu taką przerośniętą kreaturą, którą ja usunę, potnę na kawałki i rzucę na pożarcie Twoim współbraciom w Kalkucie, słyszałem, że niezbyt wam się tam przelewa HAHA.

Trumna zaryła dnem w piasek, więc trzeba było zacząć się sprężać. Plaża, na której wylądował przywitała go zimnym wiatrem, szorstkim gruntem i BRAKIEM OBECNOŚCI DRZEW BANANOWYCH. To ostatnie nawet go nie zdziwiło, bo po gwiazdach poznał, że do strefy podzwrotnikowej daleko. Dość szybko odnalazł głęboką na kilka metrów jaskinię z wąskim wejściem, wprost idealną na tymczasowe schronienie. Wojskowe techniki survivalowe jednak się przydają – człowiek działa jak automat. A może to dlatego, że się Discovery naoglądałem? Oszczędzając czas i energię, zamiast mościć sobie łoże z chrustu, krzaków i mchu, wciągnął do jaskimi trumnę, na której przypłynął. Natomiast pierwszym posiłkiem okazały się skorupiakami pozbierane z okolic plaży, na której wylądował. Po kilki dniach walki o przetrwanie i ćwiczeń nadleciał helikopter, i tak oto rozpoczęła się przygoda Iwana Fiodorowicza Gromowa z EWF.