Now I have hope.

[Y2J]

Obraz pokazuje naszego bohatera stojącego w ringu przy pełnej hali. Jest to house show EWF.

 

Y2J: Witajcie przyjaciele. Minął już dłuższy czas odkąd ostatnio wystąpiłem z mikrofonem przed tak dużą publicznością i mogę mieć lekką tremę, więc wybaczcie mi. Przez ostatnie tygodnie wolałem raczej nagrywać moje wiadomości do przeciwników w samotności, w ten sposób łatwiej mi było się skupić i jak widać (Jay podnosi do góry EWF Tag Team Title, podczas gdy na jego biodrach spoczywa EWF Evolution Title) przyniosło to znakomite efekty. Tym razem będzie troszkę inaczej. Tym razem potrzebuję wyjść do Was i spróbować nabrać energii, której będzie mi potrzeba strasznie dużo by wygrać nadchodzącą walkę. Czy jest to najważniejsza walka w mojej karierze? Bez cienia wątpliwości. Stawka jest ogromna. Ja kładę EWF Evolution Title, Super Crazy EWF FTW Title. To najważniejszy pas o jaki będę miał zaszczyt walczyć. WrestlePalooza 100. Gala, na którą fani czekali z utęsknieniem tak długo. Od miesięcy wspominało się o niej mniej lub bardziej, by w ostatnich tygodniach całe to oczekiwanie eksplodowało, dając nam nadzieję i nawet gwarantując jedną z najlepszych gal w historii wrestlingu. Wróciły stare gwiazdy, młode talenty dostaną szansę zabłysnąć jaśniej niż kiedykolwiek wcześniej. Każdy upatruje tu swoją szansę. Cokolwiek zrobiło się wcześniej, najważniejsze by na Paloozie 100 zrobić dobre wrażenie. Ukraść show. Wygrać tytuł. To automatycznie gwarantuje zapisanie się w historii wrestlingu. Na kolejną taką galę będziemy musieli czekać 99 innych. To tutaj wszystkie liczące się postaci polskiego wrestlingu dostaną szansę zostania legendami. To moja szansa na zostanie potrójnym mistrzem, prawdopodobnie pierwszy raz w historii EWF. Mówię prawdopodobnie, bo nie miałem czasu siedzieć na googlach 3 dni i szukać tego typu informacji. Tak naprawdę to nie jest najbardziej istotne. Walczę o pas, który był w posiadaniu znakomitych wrestlerów, od których nadal mógłbym się wiele nauczyć. To bardzo wiele dla mnie znaczy. Super Crazy jest związany z wrestlingiem od wielu, wielu lat. Zdobył bardzo dużo, jest dożywotnim TV Champem, posiadaczem tytułu, którym ja mogłem cieszyć się tylko tydzień, a wiem jak wiele pracy wymagało ode mnie to „malutkie” osiągnięcie. Ale to nie zmienia faktu, że jestem legendą ladder matchy!

 

Jay pokazuje na telebimie zdjęcie z legendarnego ladder matchu z Szakalem. [cheer]

 

Y2J: Na Paloozie 100 to będzie kolejny ladder match dla mnie. Oczywiście niedosłownie, ale w mojej głowie po raz kolejny będę musiał wspiąć się na drabinę. Na szczyt swoich fizycznych i psychicznych możliwości żeby pokonać jednego z najlepszych wrestlerów tej federacji. Tak, już mnie dobrze znacie, nie będę wrzucał na Crazy’ego. Wręcz przeciwnie, nie powiem o nim ani jednego złego słowa. Dlaczego miałbym to robić? Przecież to dobry chłopak. Nie zamierzam nikomu udowadniać, że jestem od niego lepszy, bo prawdopodobnie nie jestem. Wydaje mi się, że to akurat ja jestem w tej walce zdecydowanym underdogiem. Czy to mnie zniechęca? Absolutnie nie, a nawet odwrotnie, motywuje mnie to do ciężkiej pracy żeby osiągnąć największy sukces w moim życiu. Od kilku miesięcy poświęciłem się EWF, stało się to moim życiem. Poświęcam mnóstwo czasu na treningi, utrzymuję formę, a nawet staram się z każdym meczem być coraz lepszy. Tutaj widzę swoją szansę. Oczywiście, Crazy może być jeszcze zwinniejszy niż kiedyś, ale tak naprawdę musi on mieć pewnego rodzaju ringową „tremę”. W końcu nie było go tutaj ładnych parę lat. Ja już zdążyłem się przyzwyczaić do ringu i myślę, że pod tym kątem będę miał przewagę. Może nie będzie to dużo, ale jest to rzecz, na którą na pewno zwrócę uwagę. Postaram się przejrzeć Crazy’ego i zobaczyć gdzie nie czuje się jeszcze zbyt pewnie. W którym elemencie walki nie jest jeszcze go końca pewny siebie. I kiedy popełni ten jeden, malutki błąd. Bo o to będzie chodziło w tej walce. Obaj będziemy znakomicie przygotowani. Obaj będziemy bardzo zdeterminowani, bo walka toczy się o dwa pasy na największej gali w historii EWF. W jaki sposób wyłoniony zostanie zwycięzca? Myślę, że przy bardzo wyrównanej walce i przy dwóch zawodnikach darzących się wzajemnym szacunkiem, żeby zakończyć ten pojedynek któryś z nich będzie musiał popełnić jeden, drobny błąd. Jestem pewien, że to wystarczy. Wystarczy, że Crazy raz przeliczy się z jakimś skokiem z narożnika, wykona jeden obrót za dużo albo dokładnie nie przemyśli mojego położenia i walka może się zakończyć. W momencie. Bo wiem, że wystarczy jeden Codebreaker. Wystarczy zapytać większości moich przeciwników odkąd wróciłem. Jeden Codebreaker wystarczy mi żeby wygrać jakąkolwiek walkę w tej federacji. Nie chcę się w żaden sposób przechwalać, po prostu znam siłę tej jednej akcji, która wygrywa dla mnie zdecydowaną większość pojedynków. Jedyny problem tkwi w tym, kiedy tej akcji użyć. Ja tak samo mogę się przeliczyć. Nie mogę próbować za bardzo. Na pewno nie chcę wyjść do pojedynku i próbować go skończyć co 15 sekund jak Cro Cop swoim high kickiem. Dla mnie jest to za duże ryzyko. Wystarczy moment nieuwagi, nieprzemyślana próba finishera i samemu można zostać pokonanym. Muszę przyjąć odpowiednią taktykę, szczególnie biorąc pod uwagę, że mój przeciwnik jest tak niebezpieczny. Sam muszę być czujny i rozważny. Muszę wyczekać odpowiedni moment. Będę ostrożny. Nie powiem ci wszystkiego Crazy, nie mogę zdradzić mojego planu ze szczegółami, bo wtedy miałbyś za łatwo. Wiedz tylko, że będę przygotowany. Nie oddam łatwo skóry. Nadal pamiętam jak się walczy. I dołożę wszelkich starań żeby każdy kto przyjdzie na tą galę poczuł, że nie wyrzucił pieniędzy w błoto gdy będzie oglądał naszą walkę. I powiem więcej, chciałbym, żeby wszyscy byli na tyle zadowoleni, że będą domagać się rewanżu.

 

Jay pokazuje na telebimie zapowiedź potencjalnej walki Jay vs. Crazy II – WrestlePalooza 110 [cheer].

 

Y2J: Ale jest też coś oprócz wrestlingu na co nie mogę się doczekać. Coś, co jest dla mnie ważniejsze. Jak pewnie pamiętacie ostatnio udało mi się wygrać kolację z Chiaki. To urocza dziewczyna i chętnię się z nią wybiorę do jakiejś dobrej restauracji, obiecuję też dobrze się nią zaopiekować. W normalnych okolicznościach też bym tak się zachował, ale teraz mam jeszcze super motywację. Tym razem jest szansa, że zasłużę na podwieczorem z Esmeraldą. Nie oszukujmy się, jest to coś na co czekam od miesięcy. Odkąd tylko ją zobaczyłem wiedziałem, że chcę się starać by mnie zauważyła. Z mniejszym lub wielkim sukcesem cały czas jestem tam gdzie ona i mam nadzieję, że wreszcie dostrzeże ona moje istnienie. Cholernie mi na tym zależy. Wybrałem już sobie garnitur na kolację z Chiaki, byłem u fryzjera i u kosmetyczki. Ok, z tym ostatnim oczywiście żartuję, ale pozostałe dwa są jak najbardziej prawdziwe. Najważniejsze, że w moim życiu pojawiła się nadzieja. Nadzieja na to, że kobieta moich marzeń odwzajemni chociaż w jednym procencie to co ja do niej czuję. Po tylu tygodniach niepowodzeń może wreszcie coś się w tym kierunku ruszy. Tytuły wcale nie są dla mnie celem samym w sobie. One mają mi tylko pomóc w osiągnięciu wyższego celu jakim jest Esmeralda. Oczywiście, z całego serca chcę wygrywać i być coraz lepszym, ale co mi z tego bycia lepszym kiedy nie będę miał z kim się tym podzielić? Nie potrafię być w pełni szczęśliwy samemu. Pamiętam jak wspaniałym stanem jest być z kimś kto cię dobrze rozumie. Jak to dobrze jest móc dzielić się swoimi radościami i smutkami z tą drugą osobą. Wtedy czuje się, że nie żyje się samemu. Po prostu dzieli się całe życie z drugą osobą i jest to jedną z najpiękniejszych rzeczy, jakie mogą spotkać człowieka. Co mi z tego, że wygram 100 walk, kiedy nikt oprócz mnie nie będzie się z tego tak naprawdę cieszył? Co z tego, że wygram pas, pocieszę się, wrócę do domu, położę go na szafce, wezmę prysznic, adrenalina opadnie, a gdy wyjdę już odświeżony zobaczę, że nadal jestem sam, że nadal nikt na mnie nie czeka i nie mam nawet do kogo się odezwać. Najlepiej jest mieć do kogo wracać. To jest mój cel. Zdobyć kobietę, na której mi teraz najbardziej w świecie zależy. Wiem, że wygrana z Crazym powinna ułatwić mi to zadanie. Crazy, przed walką uścisnę twoją dłoń, a po walce, nieważne co się stanie, czy wygram, czy przegram, zrobię to samo. To będzie wspaniały mecz o dwa pasy, ale i o wiele więcej. O sławę, karierę, o miłość. Niech wygra ten, który akurat tego dnia będzie odrobinę lepszy. Miłego treningu Crazy, zobaczymy się na Paloozie.

 

Widzimy Jay’a spacerującego po zapleczu, gdzie zaczepia go Ulryka Rotschild.

 

Ulryka: Dr Serce, żadnych słów na temat Mowera i Izzy’ego Nilsena? Przecież z nimi też walczysz na Paloozie.

 

Y2J: Z nimi widziałem się już nie raz i dokładnie wiedzą czego się po mnie spodziewać. Dziękuję.

 

Ulryka: Ok, dzięki...

[Ja Myung Agissi]

Krócej się nie dało?