Reebok - Drugi RP.

[nathan]

(Hmm… Jak dobrze obudzić się znowu. Znowu przy niej. Znowu przy swej ukoch.. Gdzie ona jest? GDZIE SIĘ PODZIAŁA?)

 

Rbk- panicznie: EWA!? EWA! Gdzie jesteś?

 

Ewa- wchodząc z łazienki do pokoju: O co chodzi?

 

Rbk- panicznie: Gdzie moja pasta do butów?

 

Ewa: Zostawiłam ją w komodzie, bo wypastowałam ci buty.

 

Rbk- zdziwiony: Co?

 

Ewa nie odpowiedziała, wycierając włosy wróciła do łazienki.

 

(Za to kocham tą kobietę).

 

Pół godziny później przy śniadaniu.

 

Rbk: Mamy coś ciekawego dzisiaj dzisiaj planie?

 

Ewa: Raczej tak.

 

Rbk: A co jest? Znowu koreańskie kino kwiat?

 

Ewa: Raczej nie. Chociaż nie jestem pewna, czy tam gdzie idziemy nie będzie czegoś w tym stylu. Dzisiaj jest Wrestlepalooza.

 

Rbk: A nooo. Mam nadzieję, że dzisiaj będzie spokojniej, niż ostatnio.

 

Ewa: Tak, ale rozmawiałam z kierownictwem, masz godzinę przed imprezą przemówić, obrazić swoich przeciwników, ablo zdyskredytować, coś w tym stylu. Nie wiem sama, improwizuj, będzie dobrze.

 

 

Godzina przed imprezą, na drewnianym podeście przed ogromną salą w Seulu stoi Rbk przed mikrofonem i tuż obok niego, choć krok z tyłu, Ewa. Ludzie chodzą w różnych kierunkach, widać, że się spieszą. Nikt nie zwraca uwagi na parę. Ludzie pędzą..

 

Rbk: Miesiąc temu, na pierwszym PVP EWF od x lat walczyliśmy w dark matchu. Zostaliśmy zaproszeni na największą galę na świecie. Po co? Tylko po to by zwyciężyć. Nie ukrywamy, że zwycięstwo było nam przepowiedziane. Ba, ono było nieuniknione, wiedzieliśmy to już wcześniej, gdy odpoczywałem w domu, ponieważ wtedy się ze-spo-liłem. Zespoliłem się z nimi i tak powstaliśmy my. Ale mniejsza z tym, co było, mniejsza z naszą piękną walką, którą wygraliśmy w pięknym stylu. Czas skupić się nad tym, co będzie teraz. Za niecałą godzinę będziecie świadkami czegoś dużo większego niż Kwietniowa Anarchia. Będziecie świadkami jak wygrywamy po raz pierwszy w oficjalnej walce federacji E-W-F. Co więcej jest to mecz No Dq. Co to znaczy? Dla mnie nic. Swoją główną broń i tak zawsze mam na nogach. Lepiej zajmijmy się naszymi przeciwnikami, mam ich dwóch. Fajnie, będziemy mieli dużo zabawy. Zacznijmy od ciebie The Flying Manie, wiesz, widziałem już wielu ludzi, którzy szybowali w przestworzach, a potem jak Ikar spadli na mordę. W Walce będziemy twoim słońcem, doprowadzimy do twojego upadku, ale teraz jesteśmy bardziej jak Dedal, twój ojciec, proponujemy ci, my ci radzimy jak synowi, zrezygnuj, odpuść, mierz siły na zamiary jakby to powiedział Cymiński. Nie życzymy ci źle, wręcz przeciwnie, życzymy ci jak najlepiej, ale czasami trzeba powiedzieć po prostu stop, zejść ze sceny w glorii chwały jak Robert Korzeniowski, a nie jak ostatnia szmata w stylu Violetty Villas…

 

Rbk: Mam też drugiego przeciwnika, Oskara Knifera. Szczerze mówiąc, byłem kiedyś jego fajnem… (prycha) Hehe, żartowałem. Szczerze mówiąc, to gościa nigdy nie widziałem, nigdy o nim nie słyszałem. (odwracając głowę, szepcze) Wiesz coś o nim?

 

Ewa: Niestety….

 

Rbk: A ktoś z was wie?

Cisza. Nikt nie zwrócił uwagi na pytanie. Ludzie zapracowani biegli do pracy, biegli do celu, ściagali się.

 

Rbk: No cóż, to praktycznie mam jednego przeciwnika skoro nikt nic o nim nie wie. W każdym razie, nie mamy żadnej wątpliwości, kto wygra dzisiejszą walkę i komu otworzy ona drzwi na salony.

 

Żadnych braw, nic, tak jak nikt nie zauważył, że wszedł na podest i przemawiał, tak nikt nie zauważył, że skończył)

 

 

Ewa: Dlaczego ciągle mówiłeś w liczbie mnogiej 'my'?

 

Rbk: Naprawdę nie wiesz? Lepiej mi powiedz jak wypadłem

 

Ewa: Wszystko byłoby ok gdyby ktoś słuchał.

 

Rbk: Fuck it, i tak wygramy.

 

Ewa: W ogóle, to chciałam zauważyć, że poczyniłeś ogromne postępy w języku polskim.

 

Rbk: Bylem na akademii u Miodka.

[nasjazz]

Jeżeli popracujesz nad speechem i pomnożysz jego długość przez 4 będzie dobrze. Na razie jest lekko i nawet przyjemnie, ale nie wiem czy to nie z racji długości